,Inleiding
Een van de meest ernstige complicaties van diabetes mellitus zijn
diabetische voetwonden (DFU). Naar schatting ontwikkelt 25% van de
patiënten ooit een voetulcus (Huang et al., 2021). DFU ontstaan door
complexe pathofysiologische factoren. Chronisch verhoogde
bloedsuikerspiegels en oxidatieve stress beschadigen de bloedvaten, wat
leidt tot verminderde doorbloeding. Hierdoor ontvangt het weefsel
onvoldoende zuurstof en voedingsstoffen, wat wondgenezing vertraagt en
het risico op infecties vergroot. Daarnaast veroorzaakt diabetes perifere
neuropathie, oftewel beschadiging van de zenuwen, waardoor patiënten een
verminderd gevoel in de voeten hebben en wonden vaak laat worden
opgemerkt. Neuropathie kan ook voetvormveranderingen veroorzaken, wat
de drukverdeling en huidkwetsbaarheid verergert. Deze omstandigheden,
inclusief een hoog glucosegehalte, verstoren de normale fasen van
wondgenezing, waardoor DFU vaak moeilijk genezen (Deng et al., 2023).
De aanleiding voor dit onderzoek is de casus van meneer Meijer, een 55-
jarige patiënt met diabetes type 2, die sinds zes weken een DFU aan de
rechtervoorvoet heeft. Het ulcus word standaard behandeld door de huisarts,
wondverpleegkundige en podotherapeut door middel van wondzorg,
infectiepreventie, en drukontlasting (Federatie Medisch Specialisten, 2017).
Ondanks deze standaardbehandeling blijft de wondgenezing achter. Dit leidt
tot bezorgdheid bij de patiënt en beperkingen in mobiliteit en zijn dagelijkse
activiteiten (zie Bijlage A).
DFU zijn vaak resistent tegen conventionele behandelingen en kunnen
ernstige complicaties veroorzaken (Kajagar et al., 2012). Wereldwijd komen
DFU voor bij ongeveer 6,4% van de diabetici, waarvan 50–60% geïnfecteerd
raakt en 15% een amputatie ondergaat, zelfs na standaard wondzorg. Het
risico op overlijden binnen vijf jaar is 2,5 keer hoger dan bij patiënten zonder
DFU (Deng et al., 2023).
Low-Level Laser Therapie (LLLT) is naar voren gekomen als een
veelbelovende, niet-invasieve aanvullende behandeling (Huang et al., 2021).
Hierbij wordt weefsel blootgesteld aan lage niveaus van rood of nabij-
infrarood licht, wat wondgenezing op cellulair en weefselniveau kan
stimuleren. Onderzoek naar LLLT is echter nog beperkt en de technologie
bevindt zich in nog ontwikkeling (Avci et al., 2013). Deze onzekerheid leidde
in combinatie met de casus tot de vraag: ‘’Wat is het effect van Low-Level
, Laser Therapie als aanvulling op de standaardbehandeling op de
genezingssnelheid van patiënten met een diabetisch voetulcus?’’
Het doel van dit onderzoek is om inzicht te verkrijgen in de effectiviteit van
LLLT bij de behandeling van DFU, door beschikbare literatuur kritisch te
beoordelen. De resultaten bieden een evidence-based onderbouwing voor
het gebruik van LLLT, zodat behandelaars wetenschappelijk verantwoorde
keuzes kunnen maken om de wondgenezing bij DFU te versnellen.
Dit onderzoek is relevant voor de praktijk, omdat DFU een veelvoorkomende
en ernstige complicatie is bij diabetes (Taha et al., 2024). Effectieve
behandeling kan leiden tot snellere genezing, minder complicaties, betere
kwaliteit van leven en mogelijk lagere zorgkosten. Voor de wetenschap levert
het onderzoek waardevolle informatie op over de praktische toepasbaarheid
van LLLT binnen de wondzorg.
Een van de meest ernstige complicaties van diabetes mellitus zijn
diabetische voetwonden (DFU). Naar schatting ontwikkelt 25% van de
patiënten ooit een voetulcus (Huang et al., 2021). DFU ontstaan door
complexe pathofysiologische factoren. Chronisch verhoogde
bloedsuikerspiegels en oxidatieve stress beschadigen de bloedvaten, wat
leidt tot verminderde doorbloeding. Hierdoor ontvangt het weefsel
onvoldoende zuurstof en voedingsstoffen, wat wondgenezing vertraagt en
het risico op infecties vergroot. Daarnaast veroorzaakt diabetes perifere
neuropathie, oftewel beschadiging van de zenuwen, waardoor patiënten een
verminderd gevoel in de voeten hebben en wonden vaak laat worden
opgemerkt. Neuropathie kan ook voetvormveranderingen veroorzaken, wat
de drukverdeling en huidkwetsbaarheid verergert. Deze omstandigheden,
inclusief een hoog glucosegehalte, verstoren de normale fasen van
wondgenezing, waardoor DFU vaak moeilijk genezen (Deng et al., 2023).
De aanleiding voor dit onderzoek is de casus van meneer Meijer, een 55-
jarige patiënt met diabetes type 2, die sinds zes weken een DFU aan de
rechtervoorvoet heeft. Het ulcus word standaard behandeld door de huisarts,
wondverpleegkundige en podotherapeut door middel van wondzorg,
infectiepreventie, en drukontlasting (Federatie Medisch Specialisten, 2017).
Ondanks deze standaardbehandeling blijft de wondgenezing achter. Dit leidt
tot bezorgdheid bij de patiënt en beperkingen in mobiliteit en zijn dagelijkse
activiteiten (zie Bijlage A).
DFU zijn vaak resistent tegen conventionele behandelingen en kunnen
ernstige complicaties veroorzaken (Kajagar et al., 2012). Wereldwijd komen
DFU voor bij ongeveer 6,4% van de diabetici, waarvan 50–60% geïnfecteerd
raakt en 15% een amputatie ondergaat, zelfs na standaard wondzorg. Het
risico op overlijden binnen vijf jaar is 2,5 keer hoger dan bij patiënten zonder
DFU (Deng et al., 2023).
Low-Level Laser Therapie (LLLT) is naar voren gekomen als een
veelbelovende, niet-invasieve aanvullende behandeling (Huang et al., 2021).
Hierbij wordt weefsel blootgesteld aan lage niveaus van rood of nabij-
infrarood licht, wat wondgenezing op cellulair en weefselniveau kan
stimuleren. Onderzoek naar LLLT is echter nog beperkt en de technologie
bevindt zich in nog ontwikkeling (Avci et al., 2013). Deze onzekerheid leidde
in combinatie met de casus tot de vraag: ‘’Wat is het effect van Low-Level
, Laser Therapie als aanvulling op de standaardbehandeling op de
genezingssnelheid van patiënten met een diabetisch voetulcus?’’
Het doel van dit onderzoek is om inzicht te verkrijgen in de effectiviteit van
LLLT bij de behandeling van DFU, door beschikbare literatuur kritisch te
beoordelen. De resultaten bieden een evidence-based onderbouwing voor
het gebruik van LLLT, zodat behandelaars wetenschappelijk verantwoorde
keuzes kunnen maken om de wondgenezing bij DFU te versnellen.
Dit onderzoek is relevant voor de praktijk, omdat DFU een veelvoorkomende
en ernstige complicatie is bij diabetes (Taha et al., 2024). Effectieve
behandeling kan leiden tot snellere genezing, minder complicaties, betere
kwaliteit van leven en mogelijk lagere zorgkosten. Voor de wetenschap levert
het onderzoek waardevolle informatie op over de praktische toepasbaarheid
van LLLT binnen de wondzorg.
