Vrouwenvoetbal
Als sinds ik een kleine meid van 5 jaar ben zit ik op voetbal. Toen ik nog zo jong was deed
mijn broer al aan voetbal en dat vond ik het einde van de wereld. Ik wilde dat ook. In de
weekenden deed ik de voetbalkleding van mijn broer aan, veel te groot natuurlijk, en daar
ging ik, op naar het veldje om de hoek om met de buurtkinderen te voetballen.
Omdat ik dit zo leuk vond en mijn ouders dit ook inzagen mocht ik toch echt op voetbal toen
ik 5 jaar was, dat was fantastisch.
Het begin
In het begin was het natuurlijk super moeilijk. Ik speelde met alleen maar jongens maar ik
vond dat niet zo erg. Als ik daarop terug kijk denk ik dat dat juist wel goed voor me is
geweest. Ik denk dat ik daardoor veel harder ben geworden op het veld. Ik heb tot ik
ongeveer 12 was bij de jongens gevoetbald, en ik vond het hartstikke leuk. Ik heb in die tijd
op verschillende postities gedaan. In het begin was ik nog wel een keeper, waar ik veel
complimenten over kreeg. Echter was dat echt super koud en saai als je team goed bezig was
en je de hele wedstrijd niks te doen had. Ik wilde dus het veld in. Daar ging ik, op naar de
verdediging.
Daar heb ik echt jaren doorgebracht als laatste man. Ik vond het heerlijk om die
doorgebroken spitsen van de tegenpartij onderuit te halen of hun schot te blokkeren. Ook
vond ik het fijn om het spel voor mij te hebben, zo kon ik makkelijk lange ballen geven en
hield ik goed overzicht.
Nadelen van keeper zijn
Je krijgt snel de schuld als je een doelpunt tegen krijgt
Je doet niet ‘echt’ mee aan het spel
Je word gezien als de slechtste veldspeler
Koud in de winter
KNVB
Ik vond voetbal zo fantastisch leuk en ik droomde ervan om tussen de grote spelers zoals
Ronaldinho op het veld te staan. Echter was er altijd wel een grote blokkade; ik was een
meisje en de profvoetballers waren allemaal jongens. Toen weerhield dat mij niet om hard
te trainen. Dan zou ik wel even de eerste vrouw zijn in de eredivisie. Zo ver is het helaas
nooit gekomen. Wel was daar op een gegeven moment een sprankje hoop voor mij. Ik was
namelijk gescout! Samen met mijn tweelingzusje waren wij de enigen uit hele jongens-elftal
die gescout waren. Ik weet nog dat ik zo super blij was en dacht dat ik het echt ging maken in
de eredivisie.
We moesten daarvoor natuurlijk wel trainen, dat was dan 1x in de week in de stad. Daar
kwamen echt super veel andere meiden die ook gescout waren, ik wist toen niet eens dat er
zoveel meiden op voetbal zaten. We moesten bij die trainingen laten zien dat we goed
genoeg waren om bij het KNVB district noord team te mogen. Mijn zusje en ik gaven alles op
die trainingen! We wilden zo graag. Helaas brak mijn zusje haar arm bij 1 van de laatste
rondes. Ik heb daarna nog 1 training/ronde alleen gespeeld maar ik vond het niet leuk
zonder mijn zusje. Daarom heb ik toen aangegeven dat ik niet meer verder wou, omdat mijn
zusje al uitgeschakeld was.
1
Als sinds ik een kleine meid van 5 jaar ben zit ik op voetbal. Toen ik nog zo jong was deed
mijn broer al aan voetbal en dat vond ik het einde van de wereld. Ik wilde dat ook. In de
weekenden deed ik de voetbalkleding van mijn broer aan, veel te groot natuurlijk, en daar
ging ik, op naar het veldje om de hoek om met de buurtkinderen te voetballen.
Omdat ik dit zo leuk vond en mijn ouders dit ook inzagen mocht ik toch echt op voetbal toen
ik 5 jaar was, dat was fantastisch.
Het begin
In het begin was het natuurlijk super moeilijk. Ik speelde met alleen maar jongens maar ik
vond dat niet zo erg. Als ik daarop terug kijk denk ik dat dat juist wel goed voor me is
geweest. Ik denk dat ik daardoor veel harder ben geworden op het veld. Ik heb tot ik
ongeveer 12 was bij de jongens gevoetbald, en ik vond het hartstikke leuk. Ik heb in die tijd
op verschillende postities gedaan. In het begin was ik nog wel een keeper, waar ik veel
complimenten over kreeg. Echter was dat echt super koud en saai als je team goed bezig was
en je de hele wedstrijd niks te doen had. Ik wilde dus het veld in. Daar ging ik, op naar de
verdediging.
Daar heb ik echt jaren doorgebracht als laatste man. Ik vond het heerlijk om die
doorgebroken spitsen van de tegenpartij onderuit te halen of hun schot te blokkeren. Ook
vond ik het fijn om het spel voor mij te hebben, zo kon ik makkelijk lange ballen geven en
hield ik goed overzicht.
Nadelen van keeper zijn
Je krijgt snel de schuld als je een doelpunt tegen krijgt
Je doet niet ‘echt’ mee aan het spel
Je word gezien als de slechtste veldspeler
Koud in de winter
KNVB
Ik vond voetbal zo fantastisch leuk en ik droomde ervan om tussen de grote spelers zoals
Ronaldinho op het veld te staan. Echter was er altijd wel een grote blokkade; ik was een
meisje en de profvoetballers waren allemaal jongens. Toen weerhield dat mij niet om hard
te trainen. Dan zou ik wel even de eerste vrouw zijn in de eredivisie. Zo ver is het helaas
nooit gekomen. Wel was daar op een gegeven moment een sprankje hoop voor mij. Ik was
namelijk gescout! Samen met mijn tweelingzusje waren wij de enigen uit hele jongens-elftal
die gescout waren. Ik weet nog dat ik zo super blij was en dacht dat ik het echt ging maken in
de eredivisie.
We moesten daarvoor natuurlijk wel trainen, dat was dan 1x in de week in de stad. Daar
kwamen echt super veel andere meiden die ook gescout waren, ik wist toen niet eens dat er
zoveel meiden op voetbal zaten. We moesten bij die trainingen laten zien dat we goed
genoeg waren om bij het KNVB district noord team te mogen. Mijn zusje en ik gaven alles op
die trainingen! We wilden zo graag. Helaas brak mijn zusje haar arm bij 1 van de laatste
rondes. Ik heb daarna nog 1 training/ronde alleen gespeeld maar ik vond het niet leuk
zonder mijn zusje. Daarom heb ik toen aangegeven dat ik niet meer verder wou, omdat mijn
zusje al uitgeschakeld was.
1
