Persoonlijkheidsontwikkeling
Er bestaan 3 verschillende ontwikkelingsgebieden als het gaat over
persoonlijkheidsontwikkeling:
1. Sociale ontwikkeling= een kind leert vanaf de geboorte door te kijken naar
mensen in zijn omgeving. Door het vele kijken naar anderen begint een baby
van 9 maanden imitatiegedrag te vertonen. Het doet volwassenen uit zijn
omgeving na. Die gerichtheid op andere mensen komt van pas voor de
socialisatie van het kind. Socialisatie is het proces waarbij een kind
onwillekeurig de gewoonten, normen en waarden overneemt van de
gemeenschap waartoe hij behoort. Veel van dit proces verloopt via modeling.
Sociaal functioneren drijft op het vermogen je in te leven in de gedachten en
gevoelens van een ander. Een andere manier waarop kinderen zich in kunnen
leven in andere is de theory of mind (iemands kennis en opvattingen over de
wereld). Kinderen kunnen door hun theory of mind te gebruiken verklaringen
geven voor het gedrag en de denkwijze van anderen.
Wat kun je als leraar doen om hierin een belangrijke rol te spelen?
Door te modellen. Je moet je bewust zijn van de sociale normen die jij hanteert
en laat zien aan de kinderen.
Door kinderen te helpen hun theory of mind te ontwikkelen. Bijvoorbeeld door
te bemiddelen in een conflict en gevoelens van beide te belichten.
2. Emotionele ontwikkeling= hechting is voor jonge kinderen erg van belang voor
de emotionele ontwikkeling (theorie van Bowlby). Baby's hechten zich aan hun
moeder en zoeken veiligheid. Deze veiligheid hebben ze nodig om de wereld te
kunnen ontdekken. Wanneer een kind deze primaire hechting niet heeft kan hij
hier op latere leeftijd last van krijgen (psychische problemen). Als een persoon
ouder wordt kan hij zich aan meerdere personen hechten. Al blijft zijn eerste
hechtingspersoon het meest invloedrijk (primaire verzorger). De eerste jaren
van het kind zijn het belangrijkst voor de persoonsontwikkeling van een kind.
Vormen van hechting:
1 Veilig gehecht:
- Bij deze kinderen is er een goede balans tussen exploratiedrang en
gehechtheidsgedrag.
- Kinderen durven nieuwe taken aan te gaan, zijn angstig wanneer de ouder uit het
zicht is en zoeken toenadering bij terugkomst, waarna ze weer verder durven te
exploreren.
- Ouders zijn sensitief, coöperatief en toegankelijk.
2 Onveilig vermijdend gehecht:
- Deze kinderen hebben hun gehechtheid geminimaliseerd, omdat zij ervaren hebben
dat de ouder relatief vaak afwijzend, zakelijk of weinig sensitief is.
- Ze negeren of vermijden de opvoeder en gedragen zich (prematuur) zelfstandig.
3 Onveilig-ambivalent gehecht:
- Deze kinderen zoeken juist heel veel toenadering bij de opvoeder en zijn weinig
geneigd om zelfstandig activiteiten uit te voeren.
- De afwezigheid van de opvoeder leidt tot angst terwijl de terugkeer van de ouder
begroet wordt met boosheid en verontwaardiging.
Er bestaan 3 verschillende ontwikkelingsgebieden als het gaat over
persoonlijkheidsontwikkeling:
1. Sociale ontwikkeling= een kind leert vanaf de geboorte door te kijken naar
mensen in zijn omgeving. Door het vele kijken naar anderen begint een baby
van 9 maanden imitatiegedrag te vertonen. Het doet volwassenen uit zijn
omgeving na. Die gerichtheid op andere mensen komt van pas voor de
socialisatie van het kind. Socialisatie is het proces waarbij een kind
onwillekeurig de gewoonten, normen en waarden overneemt van de
gemeenschap waartoe hij behoort. Veel van dit proces verloopt via modeling.
Sociaal functioneren drijft op het vermogen je in te leven in de gedachten en
gevoelens van een ander. Een andere manier waarop kinderen zich in kunnen
leven in andere is de theory of mind (iemands kennis en opvattingen over de
wereld). Kinderen kunnen door hun theory of mind te gebruiken verklaringen
geven voor het gedrag en de denkwijze van anderen.
Wat kun je als leraar doen om hierin een belangrijke rol te spelen?
Door te modellen. Je moet je bewust zijn van de sociale normen die jij hanteert
en laat zien aan de kinderen.
Door kinderen te helpen hun theory of mind te ontwikkelen. Bijvoorbeeld door
te bemiddelen in een conflict en gevoelens van beide te belichten.
2. Emotionele ontwikkeling= hechting is voor jonge kinderen erg van belang voor
de emotionele ontwikkeling (theorie van Bowlby). Baby's hechten zich aan hun
moeder en zoeken veiligheid. Deze veiligheid hebben ze nodig om de wereld te
kunnen ontdekken. Wanneer een kind deze primaire hechting niet heeft kan hij
hier op latere leeftijd last van krijgen (psychische problemen). Als een persoon
ouder wordt kan hij zich aan meerdere personen hechten. Al blijft zijn eerste
hechtingspersoon het meest invloedrijk (primaire verzorger). De eerste jaren
van het kind zijn het belangrijkst voor de persoonsontwikkeling van een kind.
Vormen van hechting:
1 Veilig gehecht:
- Bij deze kinderen is er een goede balans tussen exploratiedrang en
gehechtheidsgedrag.
- Kinderen durven nieuwe taken aan te gaan, zijn angstig wanneer de ouder uit het
zicht is en zoeken toenadering bij terugkomst, waarna ze weer verder durven te
exploreren.
- Ouders zijn sensitief, coöperatief en toegankelijk.
2 Onveilig vermijdend gehecht:
- Deze kinderen hebben hun gehechtheid geminimaliseerd, omdat zij ervaren hebben
dat de ouder relatief vaak afwijzend, zakelijk of weinig sensitief is.
- Ze negeren of vermijden de opvoeder en gedragen zich (prematuur) zelfstandig.
3 Onveilig-ambivalent gehecht:
- Deze kinderen zoeken juist heel veel toenadering bij de opvoeder en zijn weinig
geneigd om zelfstandig activiteiten uit te voeren.
- De afwezigheid van de opvoeder leidt tot angst terwijl de terugkeer van de ouder
begroet wordt met boosheid en verontwaardiging.
