CASEREPORT
EEN CASEREPORT OVER DE FYSIOTHERAPEUTISCHE BEHANDELING VAN OSGOOD-SCHLATTER
BIJ EEN 15-JARIGE VOETBALLER IN EEN TOPSPORTCONTEXT
Hogeschool Utrecht – opleiding fysiotherapie
Cursuscode: GIBS-BP2FT.DL-19
Afstudeerproduct: Casereport
Naam: Studentnummer:
Toetsdatum: Toetskans:
Docentbegeleider: Praktijkbegeleider:
1e examinator: 2e examinator:
Aantal woorden verslag: 4579 Aantal woorden samenvatting: 292
Aantal woorden tabellen: 1973 Aantal woorden abstract: 315
,Samenvatting
Inleiding
Osgood-Schlatter disease (OSD) is een veelvoorkomende overbelastingsgerelateerde aandoening bij
sportactieve adolescenten en kan gepaard gaan met pijn, aangepast bewegingsgedrag en
beperkingen in sportparticipatie. In een topsportcontext is volledige rust vaak niet haalbaar, terwijl
prestatiedruk en het minimaliseren van klachten het afstemmen van belasting en belastbaarheid
kunnen bemoeilijken. Dit case report beschrijft de veranderingen in sportfunctioneren die werden
waargenomen tijdens twaalf weken fysiotherapeutische begeleiding bij een 15-jarige jeugdvoetballer
met linkszijdige OSD.
Methode
Een 15-jarige mannelijke O17-voetballer met belastingsafhankelijke anterieure kniepijn links en
zichtbaar compensatie- en vermijdingsgedrag werd gedurende twaalf weken gevolgd. De begeleiding
bestond uit systematisch loadmanagement, geïntegreerd binnen het bestaande clubprogramma,
aangevuld met progressieve oefentherapie gericht op quadricepsbelastbaarheid en ketencontrole,
veldrevalidatie met nadruk op wedstrijdspecifieke acceleratie en deceleratiebelasting, en
gedragsgerichte begeleiding (educatie, zelfmonitoring en motiverende gespreksvoering).
Primaire uitkomstmaten waren functionele quadricepskracht (5RM single-leg press),
wedstrijdspecifiek bewegingsgedrag (GPS-data), pijnervaring rondom wedstrijden (Numeric Rating
Scale), en wedstrijdparticipatie (speelminuten en inzetbaarheid). Gedragsmatige factoren
(vermijding, vertrouwen in belasten en meldgedrag) werden kwalitatief geëvalueerd. Isokinetische
hermeting met de Biodex was niet haalbaar vanwege pijnprovocatie.
Resultaten
De functionele quadricepskracht links nam toe gedurende de begeleidingsperiode, terwijl de links-
rechtsasymmetrie afnam maar boven de voorafgestelde grens bleef. Het wedstrijdspecifieke
bewegingsgedrag nam toe, met hogere aantallen acceleraties, deceleraties en sprints bij afsluiting.
De pijnervaring bleef binnen vooraf gedefinieerde acceptabele grenzen en herstelde binnen 24 uur
na belasting. Zichtbaar compensatiegedrag nam af, het vertrouwen in volledig belasten nam toe en
het meldgedrag richting staf verbeterde. De wedstrijdparticipatie nam toe tot volledige wedstrijden
als basisspeler binnen het O17-team.
Conclusie
In deze casus werden gelijktijdige veranderingen waargenomen in wedstrijdparticipatie, pijnervaring
en wedstrijdspecifiek bewegingsgedrag bij een jeugdige topsporter met OSD, ondanks persisterende
krachtasymmetrie. De generaliseerbaarheid van deze bevindingen is beperkt door het single-case
design.
Sleutelwoorden
Osgood-Schlatter; jeugdvoetbal; loadmanagement; oefentherapie; GPS-monitoring; deceleratie;
prestatiedruk; vermijdingsgedrag.
,Abstract
Introduction
Osgood–Schlatter disease (OSD) is a common overuse condition in adolescent athletes and may be
associated with pain, altered movement behavior, and reduced sport participation. In elite youth
sport, complete rest is often impractical, while performance pressure and symptom minimization
may complicate load management. This case report describes changes in sport-specific functioning
observed during a 12-week physiotherapy program in a 15-year-old elite youth football player with
left-sided OSD.
Methods
A 15-year-old male U17 academy football player with load-related anterior knee pain and task-
specific avoidance behavior was followed over 12 weeks (T0 = week 1, T1 = week 6, T2 = week 12).
Management consisted of structured load management integrated into the club training
environment, progressive exercise therapy targeting quadriceps load tolerance and kinetic chain
conditions, field-based rehabilitation focusing on acceleration and deceleration demands, and
behavior-oriented guidance (education, self-monitoring, and motivational interviewing).
Primary outcomes were functional quadriceps strength, match-related external load assessed with
GPS, pain severity around matches, and match participation. Behavioral factors (avoidance behavior,
confidence in loading, and symptom reporting) were qualitatively assessed. Isokinetic retesting was
not feasible due to pain during maximal efforts.
Results
Functional quadriceps strength increased over time, while strength asymmetry decreased but
remained present at follow-up. Match-specific external load progressively recovered, including
accelerations, decelerations, and sprints. Pain levels remained within predefined acceptable limits
with recovery within 24 hours after matches. Compensatory movement strategies were not observed
at follow-up, confidence in full loading increased, and match participation progressed to full matches
as a starting player.
Conclusion
Concurrent changes in match participation, pain experience, and movement behavior were observed
during an integrated load-management–based rehabilitation approach in an elite youth football
player with OSD. Interpretation of these findings is limited by the single-case design and the
contextual nature of elite youth sport.
Keywords
Osgood–Schlatter disease; elite youth sport; football; load management; exercise therapy; GPS
monitoring; deceleration; performance pressure; fear avoidance.
,1. Inleiding
1.1 Aanleiding
Tijdens een stage bij de jeugdopleiding van een betaalde voetbalorganisatie viel bij een 15-jarige
speler een afwijkend bewegingspatroon op tijdens wedstrijden. Met name bij deceleratiemomenten
vermeed hij gecontroleerd afremmen op het linkerbeen en compenseerde dit met een hinkelende
draaibeweging. Opvallend was dat de speler zelf geen pijn rapporteerde, terwijl zowel
veldobservaties als wedstrijdmonitoring lieten zien dat zijn bewegingsgedrag en externe belasting
afweken van het teamprofiel voor zijn positie.
Na interne verwijzing naar de fysiotherapeut werd op basis van anamnese en lichamelijk onderzoek
een klinisch beeld vastgesteld dat paste bij Osgood-Schlatter disease (OSD) van de linkerknie. De
begeleiding van jeugdige sporters met een dergelijk klachtenbeeld binnen een topsportcontext
brengt specifieke uitdagingen met zich mee. Volledige sportstaking is vaak niet haalbaar en
prestatiedruk kan het melden van klachten beïnvloeden, waardoor het afstemmen van belasting en
belastbaarheid complex wordt.
De centrale klinische onzekerheid in deze casus betreft de vraag hoe sportdeelname verantwoord
kan worden begeleid wanneer deze grotendeels wordt voortgezet, en hoe relevante fysieke en
functionele uitkomstmaten zich ontwikkelen onder systematisch loadmanagement. Inzicht hierin is
klinisch relevant, aangezien een substantieel deel van de adolescenten met OSD langdurige pijn en
functionele beperkingen blijft ervaren, met mogelijke gevolgen voor sportparticipatie op latere
leeftijd (Guldhammer et al., 2019; Krommes et al., 2025).
Vanuit deze klinische onzekerheid is de volgende onderzoeksvraag geformuleerd:
Hoe veranderen de kracht van de quadriceps, het wedstrijdspecifieke bewegingsgedrag (acceleraties,
deceleraties, runs en sprints), pijnervaring rondom wedstrijden en wedstrijdparticipatie
(inzetbaarheid en speelminuten) bij een 15-jarige voetballer met Osgood-Schlatter gedurende twaalf
weken fysiotherapeutische begeleiding binnen een topsportcontext*?
* Bestaande uit oefentherapie, loadmanagement en gedragsgerichte begeleiding.
1.2 Achtergrondinformatie
1.2.1 Pathofysiologie
Osgood-Schlatter disease (OSD) is een overbelastingsgerelateerde aandoening die wordt beschouwd
als een tractie-apofysitis ter hoogte van de tuberositas tibiae, het aanhechtingspunt van de
patellapees. Tijdens de adolescentie is dit apofysaire groeigebied nog in ontwikkeling, waardoor het
gevoeliger is voor herhaalde trekkrachten van de knie-extensoren. Repetitieve belasting door
activiteiten zoals sprinten, springen en abrupt afremmen kan leiden tot microtraumatisering van het
tendon-bone-interface, met lokale zwelling en pijn als gevolg (Smith & Varacallo, 2023; Corbi et al.,
2022).
, 1.2.2 Prevalentie en incidentie
OSD is een van de meest voorkomende oorzaken van niet-traumatische anterieure kniepijn bij
sportactieve adolescenten. In de huisartsenpraktijk wordt een gemiddelde incidentie van 3,8 per
1000 persoonsjaren beschreven bij jongeren van 8 tot 18 jaar, met hogere cijfers bij jongens en een
piek rond de puberteit (van Leeuwen et al., 2022). Binnen sportpopulaties wordt een prevalentie tot
circa 10% beschreven, waarbij intensieve sportdeelname het risico verder verhoogt (Neuhaus et al.,
2021).
1.2.3 Etiologie
De etiologie van OSD is multifactorieel en wordt gekenmerkt door een disbalans tussen mechanische
belasting en de belastbaarheid van het apofysaire bot tijdens de groeifase. Herhaalde trekkrachten
van de patellapees op een kwetsbare apofyse vormen hierbij de centrale etiologische factor, waarbij
sportspecifieke belastingpatronen en groeigerelateerde veranderingen een versterkende rol spelen
(Lucenti et al., 2022; Corbi et al., 2022).
1.2.4 Risicofactoren
Intensieve deelname aan explosieve sporten tijdens groeispurten verhoogt het risico op OSD
aanzienlijk (Kujala et al., 1985). Daarnaast worden biomechanische factoren, spierverkortingen van
de quadriceps, het rijpingsstadium van de tuberositas tibiae en een verhoogde body mass index
genoemd als relevante risicofactoren binnen sportpopulaties (Itoh et al., 2018; Watanabe et al.,
2018).
1.2.5 Klinisch beeld
Het klinisch beeld van OSD wordt gekenmerkt door lokale drukpijn en soms zwelling ter hoogte van
de tuberositas tibiae. De pijn is typisch belastingsafhankelijk en neemt toe bij activiteiten die de knie-
extensoren belasten, terwijl klachten in rust meestal afnemen. De diagnose wordt primair gesteld op
basis van anamnese en lichamelijk onderzoek; aanvullende beeldvorming is doorgaans niet
noodzakelijk (Smith & Varacallo, 2023; van Leeuwen et al., 2022).
1.2.6 Beloop en prognostische factoren
Hoewel OSD vaak als zelflimiterend wordt beschouwd, laten follow-upstudies zien dat een deel van
de patiënten langdurige pijn en functionele beperkingen blijft ervaren (Guldhammer et al., 2019).
Het beloop kan ongunstig worden beïnvloed door aanhoudend hoge sportbelasting, beperkte
mogelijkheden voor loadmanagement en een langere symptoomduur. Bevorderende factoren zijn
tijdige herkenning, educatie en systematisch loadmanagement waarbij sportdeelname wordt
aangepast in plaats van volledig gestaakt (Neuhaus et al., 2021; van Leeuwen et al., 2022).
1.3 Complexiteit van de casus
Osgood-Schlatter disease wordt beschouwd als een aandoening met een multifactorieel karakter,
waarbij lichamelijke, gedragsmatige en contextuele factoren gezamenlijk het klachtenbeloop en het
sportfunctioneren beïnvloeden. In deze casus werd deze complexiteit versterkt door de combinatie
van een kwetsbare groeifase, hoge en wisselende sportbelasting en een topsportcontext waarin
volledige sportstaking geen realistische optie was.
EEN CASEREPORT OVER DE FYSIOTHERAPEUTISCHE BEHANDELING VAN OSGOOD-SCHLATTER
BIJ EEN 15-JARIGE VOETBALLER IN EEN TOPSPORTCONTEXT
Hogeschool Utrecht – opleiding fysiotherapie
Cursuscode: GIBS-BP2FT.DL-19
Afstudeerproduct: Casereport
Naam: Studentnummer:
Toetsdatum: Toetskans:
Docentbegeleider: Praktijkbegeleider:
1e examinator: 2e examinator:
Aantal woorden verslag: 4579 Aantal woorden samenvatting: 292
Aantal woorden tabellen: 1973 Aantal woorden abstract: 315
,Samenvatting
Inleiding
Osgood-Schlatter disease (OSD) is een veelvoorkomende overbelastingsgerelateerde aandoening bij
sportactieve adolescenten en kan gepaard gaan met pijn, aangepast bewegingsgedrag en
beperkingen in sportparticipatie. In een topsportcontext is volledige rust vaak niet haalbaar, terwijl
prestatiedruk en het minimaliseren van klachten het afstemmen van belasting en belastbaarheid
kunnen bemoeilijken. Dit case report beschrijft de veranderingen in sportfunctioneren die werden
waargenomen tijdens twaalf weken fysiotherapeutische begeleiding bij een 15-jarige jeugdvoetballer
met linkszijdige OSD.
Methode
Een 15-jarige mannelijke O17-voetballer met belastingsafhankelijke anterieure kniepijn links en
zichtbaar compensatie- en vermijdingsgedrag werd gedurende twaalf weken gevolgd. De begeleiding
bestond uit systematisch loadmanagement, geïntegreerd binnen het bestaande clubprogramma,
aangevuld met progressieve oefentherapie gericht op quadricepsbelastbaarheid en ketencontrole,
veldrevalidatie met nadruk op wedstrijdspecifieke acceleratie en deceleratiebelasting, en
gedragsgerichte begeleiding (educatie, zelfmonitoring en motiverende gespreksvoering).
Primaire uitkomstmaten waren functionele quadricepskracht (5RM single-leg press),
wedstrijdspecifiek bewegingsgedrag (GPS-data), pijnervaring rondom wedstrijden (Numeric Rating
Scale), en wedstrijdparticipatie (speelminuten en inzetbaarheid). Gedragsmatige factoren
(vermijding, vertrouwen in belasten en meldgedrag) werden kwalitatief geëvalueerd. Isokinetische
hermeting met de Biodex was niet haalbaar vanwege pijnprovocatie.
Resultaten
De functionele quadricepskracht links nam toe gedurende de begeleidingsperiode, terwijl de links-
rechtsasymmetrie afnam maar boven de voorafgestelde grens bleef. Het wedstrijdspecifieke
bewegingsgedrag nam toe, met hogere aantallen acceleraties, deceleraties en sprints bij afsluiting.
De pijnervaring bleef binnen vooraf gedefinieerde acceptabele grenzen en herstelde binnen 24 uur
na belasting. Zichtbaar compensatiegedrag nam af, het vertrouwen in volledig belasten nam toe en
het meldgedrag richting staf verbeterde. De wedstrijdparticipatie nam toe tot volledige wedstrijden
als basisspeler binnen het O17-team.
Conclusie
In deze casus werden gelijktijdige veranderingen waargenomen in wedstrijdparticipatie, pijnervaring
en wedstrijdspecifiek bewegingsgedrag bij een jeugdige topsporter met OSD, ondanks persisterende
krachtasymmetrie. De generaliseerbaarheid van deze bevindingen is beperkt door het single-case
design.
Sleutelwoorden
Osgood-Schlatter; jeugdvoetbal; loadmanagement; oefentherapie; GPS-monitoring; deceleratie;
prestatiedruk; vermijdingsgedrag.
,Abstract
Introduction
Osgood–Schlatter disease (OSD) is a common overuse condition in adolescent athletes and may be
associated with pain, altered movement behavior, and reduced sport participation. In elite youth
sport, complete rest is often impractical, while performance pressure and symptom minimization
may complicate load management. This case report describes changes in sport-specific functioning
observed during a 12-week physiotherapy program in a 15-year-old elite youth football player with
left-sided OSD.
Methods
A 15-year-old male U17 academy football player with load-related anterior knee pain and task-
specific avoidance behavior was followed over 12 weeks (T0 = week 1, T1 = week 6, T2 = week 12).
Management consisted of structured load management integrated into the club training
environment, progressive exercise therapy targeting quadriceps load tolerance and kinetic chain
conditions, field-based rehabilitation focusing on acceleration and deceleration demands, and
behavior-oriented guidance (education, self-monitoring, and motivational interviewing).
Primary outcomes were functional quadriceps strength, match-related external load assessed with
GPS, pain severity around matches, and match participation. Behavioral factors (avoidance behavior,
confidence in loading, and symptom reporting) were qualitatively assessed. Isokinetic retesting was
not feasible due to pain during maximal efforts.
Results
Functional quadriceps strength increased over time, while strength asymmetry decreased but
remained present at follow-up. Match-specific external load progressively recovered, including
accelerations, decelerations, and sprints. Pain levels remained within predefined acceptable limits
with recovery within 24 hours after matches. Compensatory movement strategies were not observed
at follow-up, confidence in full loading increased, and match participation progressed to full matches
as a starting player.
Conclusion
Concurrent changes in match participation, pain experience, and movement behavior were observed
during an integrated load-management–based rehabilitation approach in an elite youth football
player with OSD. Interpretation of these findings is limited by the single-case design and the
contextual nature of elite youth sport.
Keywords
Osgood–Schlatter disease; elite youth sport; football; load management; exercise therapy; GPS
monitoring; deceleration; performance pressure; fear avoidance.
,1. Inleiding
1.1 Aanleiding
Tijdens een stage bij de jeugdopleiding van een betaalde voetbalorganisatie viel bij een 15-jarige
speler een afwijkend bewegingspatroon op tijdens wedstrijden. Met name bij deceleratiemomenten
vermeed hij gecontroleerd afremmen op het linkerbeen en compenseerde dit met een hinkelende
draaibeweging. Opvallend was dat de speler zelf geen pijn rapporteerde, terwijl zowel
veldobservaties als wedstrijdmonitoring lieten zien dat zijn bewegingsgedrag en externe belasting
afweken van het teamprofiel voor zijn positie.
Na interne verwijzing naar de fysiotherapeut werd op basis van anamnese en lichamelijk onderzoek
een klinisch beeld vastgesteld dat paste bij Osgood-Schlatter disease (OSD) van de linkerknie. De
begeleiding van jeugdige sporters met een dergelijk klachtenbeeld binnen een topsportcontext
brengt specifieke uitdagingen met zich mee. Volledige sportstaking is vaak niet haalbaar en
prestatiedruk kan het melden van klachten beïnvloeden, waardoor het afstemmen van belasting en
belastbaarheid complex wordt.
De centrale klinische onzekerheid in deze casus betreft de vraag hoe sportdeelname verantwoord
kan worden begeleid wanneer deze grotendeels wordt voortgezet, en hoe relevante fysieke en
functionele uitkomstmaten zich ontwikkelen onder systematisch loadmanagement. Inzicht hierin is
klinisch relevant, aangezien een substantieel deel van de adolescenten met OSD langdurige pijn en
functionele beperkingen blijft ervaren, met mogelijke gevolgen voor sportparticipatie op latere
leeftijd (Guldhammer et al., 2019; Krommes et al., 2025).
Vanuit deze klinische onzekerheid is de volgende onderzoeksvraag geformuleerd:
Hoe veranderen de kracht van de quadriceps, het wedstrijdspecifieke bewegingsgedrag (acceleraties,
deceleraties, runs en sprints), pijnervaring rondom wedstrijden en wedstrijdparticipatie
(inzetbaarheid en speelminuten) bij een 15-jarige voetballer met Osgood-Schlatter gedurende twaalf
weken fysiotherapeutische begeleiding binnen een topsportcontext*?
* Bestaande uit oefentherapie, loadmanagement en gedragsgerichte begeleiding.
1.2 Achtergrondinformatie
1.2.1 Pathofysiologie
Osgood-Schlatter disease (OSD) is een overbelastingsgerelateerde aandoening die wordt beschouwd
als een tractie-apofysitis ter hoogte van de tuberositas tibiae, het aanhechtingspunt van de
patellapees. Tijdens de adolescentie is dit apofysaire groeigebied nog in ontwikkeling, waardoor het
gevoeliger is voor herhaalde trekkrachten van de knie-extensoren. Repetitieve belasting door
activiteiten zoals sprinten, springen en abrupt afremmen kan leiden tot microtraumatisering van het
tendon-bone-interface, met lokale zwelling en pijn als gevolg (Smith & Varacallo, 2023; Corbi et al.,
2022).
, 1.2.2 Prevalentie en incidentie
OSD is een van de meest voorkomende oorzaken van niet-traumatische anterieure kniepijn bij
sportactieve adolescenten. In de huisartsenpraktijk wordt een gemiddelde incidentie van 3,8 per
1000 persoonsjaren beschreven bij jongeren van 8 tot 18 jaar, met hogere cijfers bij jongens en een
piek rond de puberteit (van Leeuwen et al., 2022). Binnen sportpopulaties wordt een prevalentie tot
circa 10% beschreven, waarbij intensieve sportdeelname het risico verder verhoogt (Neuhaus et al.,
2021).
1.2.3 Etiologie
De etiologie van OSD is multifactorieel en wordt gekenmerkt door een disbalans tussen mechanische
belasting en de belastbaarheid van het apofysaire bot tijdens de groeifase. Herhaalde trekkrachten
van de patellapees op een kwetsbare apofyse vormen hierbij de centrale etiologische factor, waarbij
sportspecifieke belastingpatronen en groeigerelateerde veranderingen een versterkende rol spelen
(Lucenti et al., 2022; Corbi et al., 2022).
1.2.4 Risicofactoren
Intensieve deelname aan explosieve sporten tijdens groeispurten verhoogt het risico op OSD
aanzienlijk (Kujala et al., 1985). Daarnaast worden biomechanische factoren, spierverkortingen van
de quadriceps, het rijpingsstadium van de tuberositas tibiae en een verhoogde body mass index
genoemd als relevante risicofactoren binnen sportpopulaties (Itoh et al., 2018; Watanabe et al.,
2018).
1.2.5 Klinisch beeld
Het klinisch beeld van OSD wordt gekenmerkt door lokale drukpijn en soms zwelling ter hoogte van
de tuberositas tibiae. De pijn is typisch belastingsafhankelijk en neemt toe bij activiteiten die de knie-
extensoren belasten, terwijl klachten in rust meestal afnemen. De diagnose wordt primair gesteld op
basis van anamnese en lichamelijk onderzoek; aanvullende beeldvorming is doorgaans niet
noodzakelijk (Smith & Varacallo, 2023; van Leeuwen et al., 2022).
1.2.6 Beloop en prognostische factoren
Hoewel OSD vaak als zelflimiterend wordt beschouwd, laten follow-upstudies zien dat een deel van
de patiënten langdurige pijn en functionele beperkingen blijft ervaren (Guldhammer et al., 2019).
Het beloop kan ongunstig worden beïnvloed door aanhoudend hoge sportbelasting, beperkte
mogelijkheden voor loadmanagement en een langere symptoomduur. Bevorderende factoren zijn
tijdige herkenning, educatie en systematisch loadmanagement waarbij sportdeelname wordt
aangepast in plaats van volledig gestaakt (Neuhaus et al., 2021; van Leeuwen et al., 2022).
1.3 Complexiteit van de casus
Osgood-Schlatter disease wordt beschouwd als een aandoening met een multifactorieel karakter,
waarbij lichamelijke, gedragsmatige en contextuele factoren gezamenlijk het klachtenbeloop en het
sportfunctioneren beïnvloeden. In deze casus werd deze complexiteit versterkt door de combinatie
van een kwetsbare groeifase, hoge en wisselende sportbelasting en een topsportcontext waarin
volledige sportstaking geen realistische optie was.
