Vertaling Alquin-reader Renaissance
The start of the Renaissance (blz. 7)
De Renaissance begon in Italië in de veertiende eeuw. In de welvarende Italiaanse stadstaten werden
kunst en wetenschap enorm gewaardeerd en aangemoedigd. De steden waren rijk geworden door
handel te drijven met Noord-Europa, Egypte en het Iberisch schiereiland. Naast goederen brachten
de handelaren kennis en ideeën mee. De handel was echter niet de enige motor voor de beweging
van ideeën. In 1453 werd Constantinopel (culturele hoofdstad van de oostelijke Middellandse Zee)
bezet. Toen de stad viel, vluchtten veel mensen naar Italië, met kennis en boeken die in het westen
onbekend of lang vergeten waren. De meest invloedrijke Italiaanse Renaissance schrijvers waren
Boccaccio, Petrarca en Dante. Hun werk was bekend bij Geoffrey Chaucer, deze persoon werd
beschouwd als de eerste man die renaissance ideeën introduceerde in de Engelse literatuur. Het
tijdsverloop tussen de Italiaanse Renaissance en de Engelse Renaissance was voornamelijk te wijten
aan economische factoren. Pas tijdens het bewind van Elizabeth I waren de Engelse samenleving en
economie stabiel en welvarend genoeg om de literaire en culturele ontwikkeling te ondersteunen die
kenmerkend was voor de Renaissance. In een tijd waarin contacten tussen gemeenschappen veel
beperkter waren, kostte het ook tijd voordat ideeën zich van de ene plaats naar de andere
verspreidden en zich echt in een samenleving begon te integreren.
Sonnets (blz. 14)
Het sonnet is een dichtvorm dat in de vroege Renaissance in Italië is ontwikkeld. Sonnetten gaan
bijna altijd over menselijke emoties (liefde, haat, wanhoop, religieuze of politieke overtuiging of
verwondering over de natuurlijke wereld. Het sonnet is a lyric form (often in a songlike way) en geen
epic form: sonnetten vertellen geen verhalen, maar gebruiken elegante taal om gevoelens te uiten.
Lange tijd voordat de verschillende poem forms werden geïntroduceerd in Engeland door diplomaat
en dichter: Sir Thomas Wyatt, was er op het continent een lange traditie van het schrijven van
sonnetten ontstaan door dichters zoals Petrarca.
Een sonnet is een gedicht van veertien regels, meestal in twee delen. In de eerste acht regels (the
octave) beschrijft de dichter een ervaring. De volgende zes regels (the sextet) beschrijft de dichter
zijn persoonlijke opvattingen en gevoelens. De overgang tussen the octave en the sextet wordt de
‘break of thought’ genoemd.
Sonnetten van het soort die door Thomas Wyatt naar Engeland is gebracht, worden Italiaanse
sonnetten genoemd. Een Italiaans sonnet heeft twee quatrains (passages van vier regels) die the
octave vormen, gevolgd door twee tercets (passage van drie regels) die samen the sextet vormen.
Het meest voorkomende rijmschema is abba abba cdc cdc. Elke regel bevat tien afwisselende
beklemtoonde lettergrepen. Een lijn met deze ritmische structuur wordt a iambic pentameter
genoemd. Filmpje met uitleg
In Williams Shakespear’s tijd, had de Engelse literatuur een eigen variant van deze versvorm
ontwikkeld. Het Engelse (of Shakespearean) sonnet is opgebouwd uit three quatrains gevolgd door
een ritmisch couplet. Het rijmschema is abab cdcd efef gg.
Het is makkelijk om te zeggen of iets een engelse of italiaanse sonnet is: als de laatste twee zinnen
niet rijmen, is het Italiaans en als het wel rijmt Engels.
The start of the Renaissance (blz. 7)
De Renaissance begon in Italië in de veertiende eeuw. In de welvarende Italiaanse stadstaten werden
kunst en wetenschap enorm gewaardeerd en aangemoedigd. De steden waren rijk geworden door
handel te drijven met Noord-Europa, Egypte en het Iberisch schiereiland. Naast goederen brachten
de handelaren kennis en ideeën mee. De handel was echter niet de enige motor voor de beweging
van ideeën. In 1453 werd Constantinopel (culturele hoofdstad van de oostelijke Middellandse Zee)
bezet. Toen de stad viel, vluchtten veel mensen naar Italië, met kennis en boeken die in het westen
onbekend of lang vergeten waren. De meest invloedrijke Italiaanse Renaissance schrijvers waren
Boccaccio, Petrarca en Dante. Hun werk was bekend bij Geoffrey Chaucer, deze persoon werd
beschouwd als de eerste man die renaissance ideeën introduceerde in de Engelse literatuur. Het
tijdsverloop tussen de Italiaanse Renaissance en de Engelse Renaissance was voornamelijk te wijten
aan economische factoren. Pas tijdens het bewind van Elizabeth I waren de Engelse samenleving en
economie stabiel en welvarend genoeg om de literaire en culturele ontwikkeling te ondersteunen die
kenmerkend was voor de Renaissance. In een tijd waarin contacten tussen gemeenschappen veel
beperkter waren, kostte het ook tijd voordat ideeën zich van de ene plaats naar de andere
verspreidden en zich echt in een samenleving begon te integreren.
Sonnets (blz. 14)
Het sonnet is een dichtvorm dat in de vroege Renaissance in Italië is ontwikkeld. Sonnetten gaan
bijna altijd over menselijke emoties (liefde, haat, wanhoop, religieuze of politieke overtuiging of
verwondering over de natuurlijke wereld. Het sonnet is a lyric form (often in a songlike way) en geen
epic form: sonnetten vertellen geen verhalen, maar gebruiken elegante taal om gevoelens te uiten.
Lange tijd voordat de verschillende poem forms werden geïntroduceerd in Engeland door diplomaat
en dichter: Sir Thomas Wyatt, was er op het continent een lange traditie van het schrijven van
sonnetten ontstaan door dichters zoals Petrarca.
Een sonnet is een gedicht van veertien regels, meestal in twee delen. In de eerste acht regels (the
octave) beschrijft de dichter een ervaring. De volgende zes regels (the sextet) beschrijft de dichter
zijn persoonlijke opvattingen en gevoelens. De overgang tussen the octave en the sextet wordt de
‘break of thought’ genoemd.
Sonnetten van het soort die door Thomas Wyatt naar Engeland is gebracht, worden Italiaanse
sonnetten genoemd. Een Italiaans sonnet heeft twee quatrains (passages van vier regels) die the
octave vormen, gevolgd door twee tercets (passage van drie regels) die samen the sextet vormen.
Het meest voorkomende rijmschema is abba abba cdc cdc. Elke regel bevat tien afwisselende
beklemtoonde lettergrepen. Een lijn met deze ritmische structuur wordt a iambic pentameter
genoemd. Filmpje met uitleg
In Williams Shakespear’s tijd, had de Engelse literatuur een eigen variant van deze versvorm
ontwikkeld. Het Engelse (of Shakespearean) sonnet is opgebouwd uit three quatrains gevolgd door
een ritmisch couplet. Het rijmschema is abab cdcd efef gg.
Het is makkelijk om te zeggen of iets een engelse of italiaanse sonnet is: als de laatste twee zinnen
niet rijmen, is het Italiaans en als het wel rijmt Engels.
