Walter Bagehot over het huidige beleid
van Centrale banken
Walter Bagehot, beroemd econoom en essayist in de negentiende eeuw, is van grote invloed
geweest op de hedendaagse kijk naar monetaire systeem. Bagehot schreef in zijn artikel ‘Lombard Street:
A description of the Money Markt’ gedragsregels voor de destijds commerciële Bank of England (BoE).
Bagehot stelde dat er destijds weinig vertrouwen was in het Engelse banken systeem aangezien de
commerciële instituten in het Verenigd Koninkrijk niet beschikten over veilige bankreserves noch
degelijke rentetarieven. Hierdoor was het risico van stormlopen tijdens crises op banken groot aangezien
mensen niet vertrouwde in het financiële systeem. Bagehot adviseerde in zijn artikel om kapitaaleisen te
stellen aan banken zodat bankreserves werden aangevuld. Daarnaast stelde Bagehot dat de rentetarieven
laag moesten zijn in tijden van crisis zodat mensen het vertrouwen in het bankensysteem niet kwijtraakte
(Bagehot, 1873). De rol van zowel commerciële als centrale banken was in de negentiende eeuw echter
anders en sindsdien hebben er vele technologische ontwikkelingen plaatsgevonden die de financiële
instrumenten van banken hebben verbeterd. In deze essay wordt aan de hand van Bagehot’s artikel
‘Lombard Street: A description of the Money Markets’ geanalyseerd of de kwesties over het financiële
beleid van banken die Bagehot aan de orde stelde zijn opgelost of nog steeds van toepassing zijn in de
hedendaagse economie.
Bagehot schreef in zijn artikel gedragsregels voor aan de commerciële Bank of England toen het
Verenigd Koninkrijk niet beschikte over een centraal monetair systeem. Bagehot stelde ten eerste dat de
commerciële banken destijds een te lage reserve aan valuta hadden en niet over voldoende liquiditeit
beschikten. Verder beweerde Bagehot dat banken een rentetarief moesten hanteren die hoog genoeg was
om te voorkomen dat de reserves uitgeput raakte. Bagehot gaf daarentegen wel aan dat de rentetarieven in
tijden van crisis verlaagd moeten worden zodat particulieren en bedrijven het vertrouwen in banken
behouden. Ten slotte stelde Bagehot dat kredietverlening niet altijd tegen een ‘goed’ onderpand kon
worden uitgevoerd aangezien paniek de marktwaarde van activa kan schaden. Bagehot wilde met deze
gedragsregels voorkomen dat het financiële systeem instortte en dat men het vertrouwen in de banken
verloor (Bagehot, 1873). Een recent voorbeeld van een financiële ineenstorting is de kredietcrisis van
2008. Deze crisis is ontstaan doordat de FED, de centrale bank van de Verenigde Staten, sinds het jaar
2000 een te laag rentetarief hanteerde bij het verstrekken van leningen in de vorm van hypotheken.
Hierdoor konden bedrijven en particulieren te makkelijk en goedkoop geld lenen. Toen de rente in 2007
steeg konden huiseigenaren de hypotheken niet meer bekostigen en werden ze gedwongen hun huizen te
verkopen. Door deze ontwikkelingen raakten de bankreserves uitgeput, leden banken grote verliezen,
van Centrale banken
Walter Bagehot, beroemd econoom en essayist in de negentiende eeuw, is van grote invloed
geweest op de hedendaagse kijk naar monetaire systeem. Bagehot schreef in zijn artikel ‘Lombard Street:
A description of the Money Markt’ gedragsregels voor de destijds commerciële Bank of England (BoE).
Bagehot stelde dat er destijds weinig vertrouwen was in het Engelse banken systeem aangezien de
commerciële instituten in het Verenigd Koninkrijk niet beschikten over veilige bankreserves noch
degelijke rentetarieven. Hierdoor was het risico van stormlopen tijdens crises op banken groot aangezien
mensen niet vertrouwde in het financiële systeem. Bagehot adviseerde in zijn artikel om kapitaaleisen te
stellen aan banken zodat bankreserves werden aangevuld. Daarnaast stelde Bagehot dat de rentetarieven
laag moesten zijn in tijden van crisis zodat mensen het vertrouwen in het bankensysteem niet kwijtraakte
(Bagehot, 1873). De rol van zowel commerciële als centrale banken was in de negentiende eeuw echter
anders en sindsdien hebben er vele technologische ontwikkelingen plaatsgevonden die de financiële
instrumenten van banken hebben verbeterd. In deze essay wordt aan de hand van Bagehot’s artikel
‘Lombard Street: A description of the Money Markets’ geanalyseerd of de kwesties over het financiële
beleid van banken die Bagehot aan de orde stelde zijn opgelost of nog steeds van toepassing zijn in de
hedendaagse economie.
Bagehot schreef in zijn artikel gedragsregels voor aan de commerciële Bank of England toen het
Verenigd Koninkrijk niet beschikte over een centraal monetair systeem. Bagehot stelde ten eerste dat de
commerciële banken destijds een te lage reserve aan valuta hadden en niet over voldoende liquiditeit
beschikten. Verder beweerde Bagehot dat banken een rentetarief moesten hanteren die hoog genoeg was
om te voorkomen dat de reserves uitgeput raakte. Bagehot gaf daarentegen wel aan dat de rentetarieven in
tijden van crisis verlaagd moeten worden zodat particulieren en bedrijven het vertrouwen in banken
behouden. Ten slotte stelde Bagehot dat kredietverlening niet altijd tegen een ‘goed’ onderpand kon
worden uitgevoerd aangezien paniek de marktwaarde van activa kan schaden. Bagehot wilde met deze
gedragsregels voorkomen dat het financiële systeem instortte en dat men het vertrouwen in de banken
verloor (Bagehot, 1873). Een recent voorbeeld van een financiële ineenstorting is de kredietcrisis van
2008. Deze crisis is ontstaan doordat de FED, de centrale bank van de Verenigde Staten, sinds het jaar
2000 een te laag rentetarief hanteerde bij het verstrekken van leningen in de vorm van hypotheken.
Hierdoor konden bedrijven en particulieren te makkelijk en goedkoop geld lenen. Toen de rente in 2007
steeg konden huiseigenaren de hypotheken niet meer bekostigen en werden ze gedwongen hun huizen te
verkopen. Door deze ontwikkelingen raakten de bankreserves uitgeput, leden banken grote verliezen,
