Hoorcollege 1: Core features of the EU
European Union = hybride vorm van een staat en een internationale organisatie. Er is multi-level
governance, want er zijn meerdere lagen van actoren die zijn eigen verantwoordelijkheden hebben.
De macht is beperkt, want er moet rekening met elkaar worden gehouden.
De EU is:
o A funding machinery: impact decision-making en policies op nationaal en lokaal niveau, want
het geeft geld hieraan. Veel geld gaat naar regionale ontwikkeling en agriculture policies. Het
krijgt voornamelijk haar geld van de grotere economieën en distribueert het weer over aan alle
landen.
o A common market wit common rules: grootste bezit en power is de economie. Ze hebben
gezorgd voor productstandaarden, geen importkosten, roaming, etc.
o Rule production: het is lastig om te zeggen hoeveel EU regels er zijn. De wetten
worden steeds minder, maar er zijn vaak meer verplichtingen (obligations). Dus meer
implementing acts. Hierdoor is er vaak nog ruimte voor de lidstaten om dit op hun
eigen manier te implementeren. Het werkt indirect, want de EU kan het enkel
controleren policy geweis (niet met echte bureaucratie op de straat en politie).
Hoeveel impact de EU regelgeving heeft is afhankelijk van het probleem terrein.
o A geo-political project: Je kan macht krijgen door verschillende reden, zoals natuurlijke
elementen, leger, populatie grootte, sterke economie. De EU heeft een grote economie. In de
external trade kunnen ze dus écht iets doen.
o EU on the world stage: ze zijn sterk in hun external trade policy (externe
handelsbeleid), maar zijn coördinerend in foreign & defence policy (aangezien we
gefragmenteerd zijn in meerdere landen en talen. En er is geen één leger). EU
spreekt als één stem in onderhandelingen bij climate agreements en de world trade
organization. Er zijn verschillende soorten instrumenten dat de EU gebruikt om
interactie te hebben met andere naties, namelijk: membership, association
agreements, neighbourhood policy, development policy, international peace-keeping
missions, foreign policy coordination, external trade policy.
Wat is de EU echt?
An international organisation or state?
Het is een treaty-based organisation. Member states mogen weggaan, waardoor het op een
internationale organisatie lijkt. Alleen de EU neemt wetgeving en mag deze afdwingen (the court of
justice kan de member states aanklagen). Hierdoor heeft het ook staatsachtige kenmerken.
A federal or confederal system?
Doordat elk member state een eigen constitution (grondwet) heeft, maar de EU treaties ook als een
soort constitution werken is het eigenlijk een federaal systeem (autoriteit verspreid over verschillende
niveaus). Ook heeft de EU niet in alle beleidsterreinen supremacy. Aangezien member states weg
mogen lijkt het op een confederal (want dat is dat elke institutie een eigen constitution heeft en mogen
binnenkomen en gaan wanneer ze willen)
Powerhouse or a lame duck?
Er is supranational decision powers. Dit betekent dat als ze een besluit maken dat de lidstaten daar
aan vast zitten. Deze macht hebben ze echter alleen bij enkele beleidsterreinen. en deze macht wordt
gedeeld met de verschillende instellingen in de EU. Soms kan de EU ook extra policy geven (dus niet
vervangen van de nationale policies, maar extra). Dit is coördinerend. Hoe meer member states er
bijkomen hoe moeilijker wordt om een besluit te maken.
,A democratic or a technocratic system?
Het European Parliament is machtig, omdat ze veel tijd besteden aan wetgeving. Ze worden direct
gekozen door de burgers van de EU. Door weinig media aandacht staan ze in de schaduw. De
nationale politiek domineert de European parliament en er zijn second-order elections. De EU is
eigenlijk waar veel policy wordt gemaakt, maar we zien het niet. Terwijl op nationaal niveau zien we
juist de politiek, maar wordt er minder policy gemaakt. Ook zijn er veel civil servents die wetten maken
en goedkeuren in de workinggroups en comitology.
Something unique or an unidentified political object?
De EU is uniek in de kenmerken die ze heeft, alleen maakt ze ook gewoon normale wetten.
Bij de start van de Europese integratie vertrouwden burgers dat politici goede keuzes maakten en ze
bemoeiden zich nauwelijks met het EU beleid. Deze stilzwijgende akkoord maakt het mogelijk om de
EU snel uit te bouwen zonder weerstand, dit noemen we permissieve consensus. In de jaren ’90
werden burgers kritischer en ze wilde meer inspraak. De politieke leiders moesten meer rekening
houden met de publieke opinie, dit noemen we constraining dissensus. Dit zorgde voor meer
democratie, want de beslissingen werden nu een politiek debat (en niet meer achter gesloten deuren),
echter zorgt het wel voor een trager proces.
Executive tasks (uitvoerend) - European council: geeft een politieke
richting en vertegenwoordigt de EU in
relaties met andere landen
- The council of ministers uitvoering van
beleid
- European commission initieert
wetgeving, beleid uitvoeren en
vertegenwoordigt de EU extern voor
specifieke beleidsgebieden
- The European central bank uitvoeren
van monetair beleid en toezicht houden
Legislative tasks (wetgevend) - European parlement samen met the
council of Ministers voor het wijzigen en
aannemen van wetgevende
maatregelen
Judicial tasks (rechterlijk) - The court of justice
De EU is een consensual political systeem, dus gericht op het spreiden van de macht en het gebruik
te beperken.
, Hoorcollege 2: History of the EU: giant leaps, stalemate, disintegration
Widening = EU begint besluitvorming op zich te nemen in meer beleidsterreinen, dus meerdere
onderwerpen. Ook komen er meer member states
Deepening = Beleidsterreinen die al door de EU worden bestreken, maar daar wordt meer beleid
aangenomen en beperkingen worden opgelegd.
Treaties Member states
1951: Paris (ECSC = European Coal and 1951: DE, FR, IT, BE, NL, LU
Steel Community) 1973: UK, DK, IE
1957: Rome (EEC = European Economic 1981: GR
Community & Euratom = European Atomic 1984: Spanje, Portugal
Energy Community) 1995: Oostenrijk, Zweden, Finland
1986: S.E.A. (= Single European Act) 2004: PL, Hongarije, CZ, SK, SV, Letland,
1993: Maastricht LT, Estland, Malta, Cyprus
1999: Amsterdam 2007: Bulgarije, Roemenie
2003: Nice 2013: Kroatië
2005: Constitutional Treaty (mislukt) 2021: BREXIT
2009: Lisbon
Meer samenwerking tussen bepaalde staten zou van vitaal belang zijn voor Europa en de staten zelf.
Geopolitiek speelt een belangrijke rol in de mate waarin landen samenwerken. De EU is gegroeid met
soft superpower, aangezien landen graag willen toetreden en meeprofiteren van de voordelen van het
lidmaatschap.
1945 – 1951 de aanloop naar de ECSC
• 1945: einde van de tweede wereldoorlog, maar de start van de koude oorlog (communisme
VS kapitalisme). Europa deed het economisch niet goed, omdat er schade was van de oorlog
en ze dit moesten opbouwen
• Er kwamen ‘pushes’ van buitenaf voor Europese integratie, zoals Amerika. Zij wilde
samenwerken met de grotere staten en kwam daarmee met de Marshall plan (economische
hulp voor Europa). Er is toen OEEC (Organisation for European Economic Cooperation)
opgestart (om het Marshall plan te beheren), wat later OECD (Organisation for Economic Co-
operation and Development) werd en zich richt op het analyseren en voorspellen van
economisch beleid.
• Angst voor communistische opstanden in Italië en Duitsland. Om deze opstanden te
voorkomen werd er samengewerkt met andere kapitalistische staten. Om oorlog in de
toekomst te voorkomen zou federale samenwerking tussen staten zorgen voor meer rust,
omdat er onderlinge afhankelijkheid is (interdependence).
• Er ontstonden verschillende organisaties, maar dit was allemaal intergovernmental:
o NATO (North Atlantic Treaty Organization) > militaire intergouvernementele alliantie
waarbij elk lid belooft de andere leden te steunen als ze worden aangevallen.
o Benelux > economie
o Council of Europe > handhaven en ontwikkelen van de rechtsstaat, mensenrechten
en vrijheden
• 1951: Jean Monnet vond het probleem van de samenwerking dat iedereen zomaar weg kon
gaan. Hij wilde veel internationale organisaties maken (zodat dit al minder waarschijnlijk was),
maar ook wilde hij een organisatie waarbij sommige delen van de beleidsvorming volledig
buiten de controle van de member states staat. Iets supranational. Toen kwam er ook een
court die controleerde of het echt werd gedaan. Dit werd gedaan in kolen en staal (belangrijke
elementen). Met een gezamenlijke controle en dat zorgde voor vertrouwen en landen werden
afhankelijk van elkaar. De soevereiniteit van de member states op dit onderdeel ging weg.
European Union = hybride vorm van een staat en een internationale organisatie. Er is multi-level
governance, want er zijn meerdere lagen van actoren die zijn eigen verantwoordelijkheden hebben.
De macht is beperkt, want er moet rekening met elkaar worden gehouden.
De EU is:
o A funding machinery: impact decision-making en policies op nationaal en lokaal niveau, want
het geeft geld hieraan. Veel geld gaat naar regionale ontwikkeling en agriculture policies. Het
krijgt voornamelijk haar geld van de grotere economieën en distribueert het weer over aan alle
landen.
o A common market wit common rules: grootste bezit en power is de economie. Ze hebben
gezorgd voor productstandaarden, geen importkosten, roaming, etc.
o Rule production: het is lastig om te zeggen hoeveel EU regels er zijn. De wetten
worden steeds minder, maar er zijn vaak meer verplichtingen (obligations). Dus meer
implementing acts. Hierdoor is er vaak nog ruimte voor de lidstaten om dit op hun
eigen manier te implementeren. Het werkt indirect, want de EU kan het enkel
controleren policy geweis (niet met echte bureaucratie op de straat en politie).
Hoeveel impact de EU regelgeving heeft is afhankelijk van het probleem terrein.
o A geo-political project: Je kan macht krijgen door verschillende reden, zoals natuurlijke
elementen, leger, populatie grootte, sterke economie. De EU heeft een grote economie. In de
external trade kunnen ze dus écht iets doen.
o EU on the world stage: ze zijn sterk in hun external trade policy (externe
handelsbeleid), maar zijn coördinerend in foreign & defence policy (aangezien we
gefragmenteerd zijn in meerdere landen en talen. En er is geen één leger). EU
spreekt als één stem in onderhandelingen bij climate agreements en de world trade
organization. Er zijn verschillende soorten instrumenten dat de EU gebruikt om
interactie te hebben met andere naties, namelijk: membership, association
agreements, neighbourhood policy, development policy, international peace-keeping
missions, foreign policy coordination, external trade policy.
Wat is de EU echt?
An international organisation or state?
Het is een treaty-based organisation. Member states mogen weggaan, waardoor het op een
internationale organisatie lijkt. Alleen de EU neemt wetgeving en mag deze afdwingen (the court of
justice kan de member states aanklagen). Hierdoor heeft het ook staatsachtige kenmerken.
A federal or confederal system?
Doordat elk member state een eigen constitution (grondwet) heeft, maar de EU treaties ook als een
soort constitution werken is het eigenlijk een federaal systeem (autoriteit verspreid over verschillende
niveaus). Ook heeft de EU niet in alle beleidsterreinen supremacy. Aangezien member states weg
mogen lijkt het op een confederal (want dat is dat elke institutie een eigen constitution heeft en mogen
binnenkomen en gaan wanneer ze willen)
Powerhouse or a lame duck?
Er is supranational decision powers. Dit betekent dat als ze een besluit maken dat de lidstaten daar
aan vast zitten. Deze macht hebben ze echter alleen bij enkele beleidsterreinen. en deze macht wordt
gedeeld met de verschillende instellingen in de EU. Soms kan de EU ook extra policy geven (dus niet
vervangen van de nationale policies, maar extra). Dit is coördinerend. Hoe meer member states er
bijkomen hoe moeilijker wordt om een besluit te maken.
,A democratic or a technocratic system?
Het European Parliament is machtig, omdat ze veel tijd besteden aan wetgeving. Ze worden direct
gekozen door de burgers van de EU. Door weinig media aandacht staan ze in de schaduw. De
nationale politiek domineert de European parliament en er zijn second-order elections. De EU is
eigenlijk waar veel policy wordt gemaakt, maar we zien het niet. Terwijl op nationaal niveau zien we
juist de politiek, maar wordt er minder policy gemaakt. Ook zijn er veel civil servents die wetten maken
en goedkeuren in de workinggroups en comitology.
Something unique or an unidentified political object?
De EU is uniek in de kenmerken die ze heeft, alleen maakt ze ook gewoon normale wetten.
Bij de start van de Europese integratie vertrouwden burgers dat politici goede keuzes maakten en ze
bemoeiden zich nauwelijks met het EU beleid. Deze stilzwijgende akkoord maakt het mogelijk om de
EU snel uit te bouwen zonder weerstand, dit noemen we permissieve consensus. In de jaren ’90
werden burgers kritischer en ze wilde meer inspraak. De politieke leiders moesten meer rekening
houden met de publieke opinie, dit noemen we constraining dissensus. Dit zorgde voor meer
democratie, want de beslissingen werden nu een politiek debat (en niet meer achter gesloten deuren),
echter zorgt het wel voor een trager proces.
Executive tasks (uitvoerend) - European council: geeft een politieke
richting en vertegenwoordigt de EU in
relaties met andere landen
- The council of ministers uitvoering van
beleid
- European commission initieert
wetgeving, beleid uitvoeren en
vertegenwoordigt de EU extern voor
specifieke beleidsgebieden
- The European central bank uitvoeren
van monetair beleid en toezicht houden
Legislative tasks (wetgevend) - European parlement samen met the
council of Ministers voor het wijzigen en
aannemen van wetgevende
maatregelen
Judicial tasks (rechterlijk) - The court of justice
De EU is een consensual political systeem, dus gericht op het spreiden van de macht en het gebruik
te beperken.
, Hoorcollege 2: History of the EU: giant leaps, stalemate, disintegration
Widening = EU begint besluitvorming op zich te nemen in meer beleidsterreinen, dus meerdere
onderwerpen. Ook komen er meer member states
Deepening = Beleidsterreinen die al door de EU worden bestreken, maar daar wordt meer beleid
aangenomen en beperkingen worden opgelegd.
Treaties Member states
1951: Paris (ECSC = European Coal and 1951: DE, FR, IT, BE, NL, LU
Steel Community) 1973: UK, DK, IE
1957: Rome (EEC = European Economic 1981: GR
Community & Euratom = European Atomic 1984: Spanje, Portugal
Energy Community) 1995: Oostenrijk, Zweden, Finland
1986: S.E.A. (= Single European Act) 2004: PL, Hongarije, CZ, SK, SV, Letland,
1993: Maastricht LT, Estland, Malta, Cyprus
1999: Amsterdam 2007: Bulgarije, Roemenie
2003: Nice 2013: Kroatië
2005: Constitutional Treaty (mislukt) 2021: BREXIT
2009: Lisbon
Meer samenwerking tussen bepaalde staten zou van vitaal belang zijn voor Europa en de staten zelf.
Geopolitiek speelt een belangrijke rol in de mate waarin landen samenwerken. De EU is gegroeid met
soft superpower, aangezien landen graag willen toetreden en meeprofiteren van de voordelen van het
lidmaatschap.
1945 – 1951 de aanloop naar de ECSC
• 1945: einde van de tweede wereldoorlog, maar de start van de koude oorlog (communisme
VS kapitalisme). Europa deed het economisch niet goed, omdat er schade was van de oorlog
en ze dit moesten opbouwen
• Er kwamen ‘pushes’ van buitenaf voor Europese integratie, zoals Amerika. Zij wilde
samenwerken met de grotere staten en kwam daarmee met de Marshall plan (economische
hulp voor Europa). Er is toen OEEC (Organisation for European Economic Cooperation)
opgestart (om het Marshall plan te beheren), wat later OECD (Organisation for Economic Co-
operation and Development) werd en zich richt op het analyseren en voorspellen van
economisch beleid.
• Angst voor communistische opstanden in Italië en Duitsland. Om deze opstanden te
voorkomen werd er samengewerkt met andere kapitalistische staten. Om oorlog in de
toekomst te voorkomen zou federale samenwerking tussen staten zorgen voor meer rust,
omdat er onderlinge afhankelijkheid is (interdependence).
• Er ontstonden verschillende organisaties, maar dit was allemaal intergovernmental:
o NATO (North Atlantic Treaty Organization) > militaire intergouvernementele alliantie
waarbij elk lid belooft de andere leden te steunen als ze worden aangevallen.
o Benelux > economie
o Council of Europe > handhaven en ontwikkelen van de rechtsstaat, mensenrechten
en vrijheden
• 1951: Jean Monnet vond het probleem van de samenwerking dat iedereen zomaar weg kon
gaan. Hij wilde veel internationale organisaties maken (zodat dit al minder waarschijnlijk was),
maar ook wilde hij een organisatie waarbij sommige delen van de beleidsvorming volledig
buiten de controle van de member states staat. Iets supranational. Toen kwam er ook een
court die controleerde of het echt werd gedaan. Dit werd gedaan in kolen en staal (belangrijke
elementen). Met een gezamenlijke controle en dat zorgde voor vertrouwen en landen werden
afhankelijk van elkaar. De soevereiniteit van de member states op dit onderdeel ging weg.
