HC 5 Auteursrecht 30 september 2014
Auteurscontractenrecht
Inleiding
Artikel 1: Hierin staat ook iets over het auteurscontractenrecht.
“Het auteursrecht is het uitsluitend recht van den maker v/e werk van
letterkunde wetenschap of kunst, of van diens rechtverkrijgenden,
om dit openbaar te maken en te verveelvoudigen, behoudens de
beperkingen, bij de wet gesteld.”
Vandaag is het onderwerp het element “rechtverkrijgenden”. Het auteursrecht
is het recht v/d maker, of van diens rechtverkrijgenden. Dus op een of andere
manier moet het mogelijk zijn om dat recht in handen te geven van iemand
anders, die dus niet de maker is.
Eerst komende mogelijkheden, om iemand anders het auteursrecht te geven,
aan de orden. Dat zijn in beginsel 2 mogelijkheden:
1. Je kan het auteursrecht overdragen
a. Hier spelen een aantal specifieke regelingen een rol.
i. voor filmwerken
ii. voor persoonlijkheidsrechten
2. Je kan een licentie geven.
Na dit overzicht komen we toe aan meer praktische aspecten: hoe werkt dit
dan in de praktijk? Dat is vooral de vraag van collectief rechten beheer. In het
auteursrecht is vaak sprake van collectief beheer als je bijv. een restaurant
hebt en je wilt muziek spelen dan moet je bij BUMA zijn. We zullen zien dat er
meer beheersorganisatie een rol spelen op auteursrechtelijk terrein. Dit
brengt ook problemen met zich mee.
Als er nog tijd over is kunnen we even kijken naar wat op komst is. Nml een
nieuwe wetgeving tav auteurscontractenrecht. Hiervoor heeft de wetgever
een wetsvoorstel opgesteld. Docent geeft dan een overzicht v/d nieuwe
regelgeving die binnenkort (onbekend is wanneer) gaat gelden. Verwacht
wordt einde van dit jaar of begin volgend jaar.
Individuele overeenkomsten
Het gaat dan om de mogelijkheden om het auteursrecht aan iemand anders
te geven. In beginsel heb je daarvoor 2 mogelijkheden:
1. Overdragen
a. “algemene kennis” dat heeft goederenrechtelijke werking.
Diegene verkrijgt dan een exclusieve positie, in die zin dat die
anderen kan uitsluiten v/h gebruik.
i. geheel
ii. gedeeltelijk
, 2. Licentie is ook een mogelijkheid.
a. dat is puur verbintenisrechtelijke
i. Je sluit ene contract en in het contract worden bepaalde
rechten verleend aan een ander om gebruik te maken,
maar het auteursrecht als zodanig, vanuit
goederenrechtelijk perspectief, blijft het bij de maker. De
maker geeft alleen een mogelijkheid om het auteursrecht
op een bepaalde manier te gebruiken.
b. Dit kan:
i. exclusief
1. “nu en in alle tijden” mag de ander een bepaalde
wijze van gebruik maken.
ii. niet – exclusief
1. Je geeft het voor een specifiek doel. bijv. je geeft
iemand het recht om tijdens een concert jouw
muziek te spelen.
We zien dus dat het auteursrecht op verschillende manieren kan worden
geëxploiteerd. Centraal punt daarbij is dat het auteursrecht op allerlei
verschillende soorten splitsbaar is. Visueel: persoonlijk houdt de docent van
taart en afgebeeld zijn verschillende soorten taartpunten.
Splitsbaarheid
Dit kan bijv. naar de gebruikshandeling bijv. jij krijgt het werk om het te
openbaar te maken en een ander krijgt het recht om het te verveelvoudigen.
Of je kan het ook splitsen naar branches, gebuiksomgeving en
distributiekanalen bijv. voor het aanbieden v/h werk aan de universiteiten
krijgt X een licentie of je draagt het recht over, en voor privé personen krijgt
Y.
Ook per territoir en taalgebied kan worden gesplitst. Ook in de tijd kan het, je
kan bijv. een licentie verlenen voor een maand. Dan heb je na 1 maand het
recht weer zelf in huis.
Ook kan je onderscheid maken in werkonderdelen.
Of je gaat een licentie of een overdracht beperken tav het aantal exemplaren
of openbaarmakingen etc etc.
Het is wel oppassen geblazen dat je voor een exploitatiemogelijkheid kiest die
in de praktijk ook werkbaar is. Als je het zozeer opsplits dat er uiteindelijk
verschillende personen van jouw bevoegdheden hebben gekregen elkaar
beginnen te blokkeren, dan heb je het niet goed gedaan.
Wat heel vaak gebeurt is dat het auteursrecht “en bloc”, zoals het is in zn
geheel aan iemand anders aan een exploitant wordt overgedragen.
Dat is voor de individuele maker de standaard situatie.
, Overdracht: Grondbeginselen
De eerste vorm is overdracht, de goederenrechtelijke werking. De
grondbeginselen hierbij zijn dat het mogelijk is. Dit wordt in de auteurswet
uitdrukkelijk aangegeven:
Het auteursrecht gat over bij erfopvolging en is vatbaar voor gehele of
gedeeltelijke overdracht, art. 2 lid 1 Aw.
Dus je hebt een wettelijke overdracht. Dat zal gebeuren bij erfopvolging. De
erfgenaam wordt rechthebbende.
Of je doet het zelf als auteur /maker en je gaat het geheel overdragen.
Daarvoor geldt een vormvereiste
De levering vereist voor gehele of gedeeltelijke overdracht, geschiedt
door een daartoe bestemde akte, art. 2 lid 2 Aw
De gedachte hierachter is dat wij de auteur te beschermen. De maker moet
zich realiseren dat hij een belangrijke stap neemt. Zijn recht wordt uit handen
gegeven. Dit kan dus niet mondeling (aan de telefoon) worden gedaan.
Overdracht: doeloverdrachtsleer
Daar komt nog bij, de zgn. doeloverdrachtsleer. artikel 2 lid 2:
“De overdracht omvat alleen die bevoegdheden waarvan dit in de akte
is vermeld of uit de aard of strekking v/d titel noodzakelijk voortvloeit”
Wat zou hiermee bedoeld kunnen zijn?
“bij deze draagt de maker het auteursrecht in zijn geheel, tav
openbaarmaking en verveelvoudigen, over. Daaronder begrepen in het
bijzonder en niet uitsluitend ….
Het gevaar v/e dergelijke opstelling is dat je mogelijk iets over het hoofd ziet
of wanneer in de toekomst andere mogelijkheden ontstaan voor exploiteren.
Dus aan de ene kant wordt gezegd dat de doeloverdrachtsleer, net zoals het
vormvereiste (akte), bedoeld om de maker te beschermen. We willen dat de
auteur goed begrijpt waarmee hij bezig is en goed begrijpt welke rechten hij
weggeeft. Daarom moeten die rechten ook specifiek worden genoemd.
En we willen voorkomen dat de auteur meer rechten kwijt is dan echt
noodzakelijk is voor die bepaalde overeenkomst. Daarom wordt hier ook in
het artikel uit de aard of strekking v/d titel voortvloeit. Je kan kijken naar wat
er met de overeenkomst werd bedoeld en welke omgang moeten de rechten
hebben om die doelstellingen te realiseren.
Als je strikt vanuit dit perspectief gaat redeneren dan kan je aangeven dat die
doeloverdrachtsleer betekent dat, als je de bescherming v/d maker centraal
Auteurscontractenrecht
Inleiding
Artikel 1: Hierin staat ook iets over het auteurscontractenrecht.
“Het auteursrecht is het uitsluitend recht van den maker v/e werk van
letterkunde wetenschap of kunst, of van diens rechtverkrijgenden,
om dit openbaar te maken en te verveelvoudigen, behoudens de
beperkingen, bij de wet gesteld.”
Vandaag is het onderwerp het element “rechtverkrijgenden”. Het auteursrecht
is het recht v/d maker, of van diens rechtverkrijgenden. Dus op een of andere
manier moet het mogelijk zijn om dat recht in handen te geven van iemand
anders, die dus niet de maker is.
Eerst komende mogelijkheden, om iemand anders het auteursrecht te geven,
aan de orden. Dat zijn in beginsel 2 mogelijkheden:
1. Je kan het auteursrecht overdragen
a. Hier spelen een aantal specifieke regelingen een rol.
i. voor filmwerken
ii. voor persoonlijkheidsrechten
2. Je kan een licentie geven.
Na dit overzicht komen we toe aan meer praktische aspecten: hoe werkt dit
dan in de praktijk? Dat is vooral de vraag van collectief rechten beheer. In het
auteursrecht is vaak sprake van collectief beheer als je bijv. een restaurant
hebt en je wilt muziek spelen dan moet je bij BUMA zijn. We zullen zien dat er
meer beheersorganisatie een rol spelen op auteursrechtelijk terrein. Dit
brengt ook problemen met zich mee.
Als er nog tijd over is kunnen we even kijken naar wat op komst is. Nml een
nieuwe wetgeving tav auteurscontractenrecht. Hiervoor heeft de wetgever
een wetsvoorstel opgesteld. Docent geeft dan een overzicht v/d nieuwe
regelgeving die binnenkort (onbekend is wanneer) gaat gelden. Verwacht
wordt einde van dit jaar of begin volgend jaar.
Individuele overeenkomsten
Het gaat dan om de mogelijkheden om het auteursrecht aan iemand anders
te geven. In beginsel heb je daarvoor 2 mogelijkheden:
1. Overdragen
a. “algemene kennis” dat heeft goederenrechtelijke werking.
Diegene verkrijgt dan een exclusieve positie, in die zin dat die
anderen kan uitsluiten v/h gebruik.
i. geheel
ii. gedeeltelijk
, 2. Licentie is ook een mogelijkheid.
a. dat is puur verbintenisrechtelijke
i. Je sluit ene contract en in het contract worden bepaalde
rechten verleend aan een ander om gebruik te maken,
maar het auteursrecht als zodanig, vanuit
goederenrechtelijk perspectief, blijft het bij de maker. De
maker geeft alleen een mogelijkheid om het auteursrecht
op een bepaalde manier te gebruiken.
b. Dit kan:
i. exclusief
1. “nu en in alle tijden” mag de ander een bepaalde
wijze van gebruik maken.
ii. niet – exclusief
1. Je geeft het voor een specifiek doel. bijv. je geeft
iemand het recht om tijdens een concert jouw
muziek te spelen.
We zien dus dat het auteursrecht op verschillende manieren kan worden
geëxploiteerd. Centraal punt daarbij is dat het auteursrecht op allerlei
verschillende soorten splitsbaar is. Visueel: persoonlijk houdt de docent van
taart en afgebeeld zijn verschillende soorten taartpunten.
Splitsbaarheid
Dit kan bijv. naar de gebruikshandeling bijv. jij krijgt het werk om het te
openbaar te maken en een ander krijgt het recht om het te verveelvoudigen.
Of je kan het ook splitsen naar branches, gebuiksomgeving en
distributiekanalen bijv. voor het aanbieden v/h werk aan de universiteiten
krijgt X een licentie of je draagt het recht over, en voor privé personen krijgt
Y.
Ook per territoir en taalgebied kan worden gesplitst. Ook in de tijd kan het, je
kan bijv. een licentie verlenen voor een maand. Dan heb je na 1 maand het
recht weer zelf in huis.
Ook kan je onderscheid maken in werkonderdelen.
Of je gaat een licentie of een overdracht beperken tav het aantal exemplaren
of openbaarmakingen etc etc.
Het is wel oppassen geblazen dat je voor een exploitatiemogelijkheid kiest die
in de praktijk ook werkbaar is. Als je het zozeer opsplits dat er uiteindelijk
verschillende personen van jouw bevoegdheden hebben gekregen elkaar
beginnen te blokkeren, dan heb je het niet goed gedaan.
Wat heel vaak gebeurt is dat het auteursrecht “en bloc”, zoals het is in zn
geheel aan iemand anders aan een exploitant wordt overgedragen.
Dat is voor de individuele maker de standaard situatie.
, Overdracht: Grondbeginselen
De eerste vorm is overdracht, de goederenrechtelijke werking. De
grondbeginselen hierbij zijn dat het mogelijk is. Dit wordt in de auteurswet
uitdrukkelijk aangegeven:
Het auteursrecht gat over bij erfopvolging en is vatbaar voor gehele of
gedeeltelijke overdracht, art. 2 lid 1 Aw.
Dus je hebt een wettelijke overdracht. Dat zal gebeuren bij erfopvolging. De
erfgenaam wordt rechthebbende.
Of je doet het zelf als auteur /maker en je gaat het geheel overdragen.
Daarvoor geldt een vormvereiste
De levering vereist voor gehele of gedeeltelijke overdracht, geschiedt
door een daartoe bestemde akte, art. 2 lid 2 Aw
De gedachte hierachter is dat wij de auteur te beschermen. De maker moet
zich realiseren dat hij een belangrijke stap neemt. Zijn recht wordt uit handen
gegeven. Dit kan dus niet mondeling (aan de telefoon) worden gedaan.
Overdracht: doeloverdrachtsleer
Daar komt nog bij, de zgn. doeloverdrachtsleer. artikel 2 lid 2:
“De overdracht omvat alleen die bevoegdheden waarvan dit in de akte
is vermeld of uit de aard of strekking v/d titel noodzakelijk voortvloeit”
Wat zou hiermee bedoeld kunnen zijn?
“bij deze draagt de maker het auteursrecht in zijn geheel, tav
openbaarmaking en verveelvoudigen, over. Daaronder begrepen in het
bijzonder en niet uitsluitend ….
Het gevaar v/e dergelijke opstelling is dat je mogelijk iets over het hoofd ziet
of wanneer in de toekomst andere mogelijkheden ontstaan voor exploiteren.
Dus aan de ene kant wordt gezegd dat de doeloverdrachtsleer, net zoals het
vormvereiste (akte), bedoeld om de maker te beschermen. We willen dat de
auteur goed begrijpt waarmee hij bezig is en goed begrijpt welke rechten hij
weggeeft. Daarom moeten die rechten ook specifiek worden genoemd.
En we willen voorkomen dat de auteur meer rechten kwijt is dan echt
noodzakelijk is voor die bepaalde overeenkomst. Daarom wordt hier ook in
het artikel uit de aard of strekking v/d titel voortvloeit. Je kan kijken naar wat
er met de overeenkomst werd bedoeld en welke omgang moeten de rechten
hebben om die doelstellingen te realiseren.
Als je strikt vanuit dit perspectief gaat redeneren dan kan je aangeven dat die
doeloverdrachtsleer betekent dat, als je de bescherming v/d maker centraal
