Buitenstaanders, Renate Dorrenstein
Plot Het verhaal lijkt in eerste instantie te gaan over
de slachtoffers van een auto ongeluk die hulp
zoeken in een afgelegen gebied. Onderweg naar
de bewoonde wereld komen zij een meisje
tegen die hen leidt naar een huis in een bos.
Hier woont een aparte familie, waarbij zij hun
terechte twijfels hebben. Maar door de
gastvrijheid en aangeboden hulp vermoeden ze
verder niets.
Aan het einde van het verhaal blijken de
inwoners echter helemaal geen ‘gewone
mensen’ te zijn, maar psychische patiënten die
wonen in een onderdeel van een psychiatrische
inrichting. Dit alles maakt deel uit van een
experiment van een van de bewoners, die
achteraf de psychiater blijkt te zijn in plaats van
een van de gekken.
Één van de gekke praktijken die plaatsvindt
onder de familie, zijn alle huiveringwekkende
rituelen die plaatsvinden rondom de sterftedag
van een van de zusjes. Dat Sterre is overleden,
is voor de lezer helemaal nieuw. Het komt als
een shock en verandert het hele verhaal.
Thema Het thema van dit verhaal is werkelijkheid. het
hele verhaal gaat over het contrast tussen de
werkelijkheid en fantasie. Er zijn in dit boek
meerdere verwijzingen naar het thema te
vinden, zoals bij de volgende voorbeelden:
p8: Tot de vele problemen van Max en Laurie
behoorde, dat ze een verschillende perceptie
van de werkelijkheid hadden. Zoiets kan
enorme gevolgen hebben.
p54: “De werkelijkheid”, zei Ebbe kwaad, “wil
nog wel eens tamelijk fantastisch wezen.” p.57:
“De werkelijkheid bestaat pas, als je je er iets
van aantrekt. Je moet de werkelijkheid de kans
niet geven te bestaan.
p189: Als haar herinneringen nu niet klopten,
wanneer hadden ze dan wel geklopt? Was er
ooit wel sprake geweest van de achter haar
liggende jaren?
Tijd Ondanks dat de vertelde tijd een aantal dagen
lijkt, is dit slechts 1 dag. In het verhaal lijkt het
veel langer te duren omdat er heel veel
gebeurt, maar er zijn meerdere ‘bewijzen’ die
erop duiden dat er slechts een dag voorbij gaat.
, Zo is het nooit nacht en gaat er niemand naar
bed om te slapen. Ook wordt er de hele tijd
gesproken over ‘de voorbereidingen voor
morgen.’ Morgen is namelijk de verjaardag van
de overleden Sterre. Bovendien wordt er
letterlijk gezegd dat er 1 middag en 1 avond zijn
verstreken op p175 en p187.
De verteltijd is 198 bladzijdes.
Het verhaal is niet chronologisch, er wordt
namelijk gebruik gemaakt van flashbacks naar
het vroegere leven van de bewoners. Deze
flashbacks zijn te herkennen door de woorden
‘Zo was het destijds verder gegaan’ bovenaan
het hoofdstuk.
Ruimte Het verhaal speelt zich af in een bos waarin het
huis van Agripinna en de andere bewoners
staat. Later blijkt dat dit huis en het bos
onderdeel zijn van een psychiatrische inrichting,
die verderop is gevestigd.
Perspectief Er is in het boek een alwetende verteller, die
alles weet over al de personages en alles aan de
lezer vertelt. In dit verhaal is dit een goede
keuze geweest, omdat er heel veel
verschillende personages zijn. Doordat je als
lezer nu alles weet over iedereen, is het verhaal
duidelijker.
Stijl Het boek is al bijna 40 jaar oud, de eerste druk
komt namelijk uit 1983. Je zou dus verwachten
dat er wat ouderwetse woorden worden
gebruikt. Echter valt dit best mee en was de
gebruikte taal niet heel moeilijk te lezen. Een
aantal voorbeelden van ongebruikelijke
woorden voor deze tijd, zijn:
· Smiespelen (p7)
· Verloederd (p85)
· Een der schoonste (p93)
· Waandenkbeelden (p99)
Personages Persoonlijk vond ik de personages het
belangrijkste aspect van het boek. Er waren ten
eerste erg veel personages, met ieder een eigen
bijzondere identiteit.
· Biba: 1e/3 zusjes van de drieling
Groene ogen (p16): ‘…die waren groen’
Ondernemend (p40): ‘altijd vol praktische
plannen en projecten’
Dossier: ‘In het dossier over Biba stond dat ze
geen eigen identiteit en dus geen eigen stelsel
van normen en waarden bezat. Ze werd een
Plot Het verhaal lijkt in eerste instantie te gaan over
de slachtoffers van een auto ongeluk die hulp
zoeken in een afgelegen gebied. Onderweg naar
de bewoonde wereld komen zij een meisje
tegen die hen leidt naar een huis in een bos.
Hier woont een aparte familie, waarbij zij hun
terechte twijfels hebben. Maar door de
gastvrijheid en aangeboden hulp vermoeden ze
verder niets.
Aan het einde van het verhaal blijken de
inwoners echter helemaal geen ‘gewone
mensen’ te zijn, maar psychische patiënten die
wonen in een onderdeel van een psychiatrische
inrichting. Dit alles maakt deel uit van een
experiment van een van de bewoners, die
achteraf de psychiater blijkt te zijn in plaats van
een van de gekken.
Één van de gekke praktijken die plaatsvindt
onder de familie, zijn alle huiveringwekkende
rituelen die plaatsvinden rondom de sterftedag
van een van de zusjes. Dat Sterre is overleden,
is voor de lezer helemaal nieuw. Het komt als
een shock en verandert het hele verhaal.
Thema Het thema van dit verhaal is werkelijkheid. het
hele verhaal gaat over het contrast tussen de
werkelijkheid en fantasie. Er zijn in dit boek
meerdere verwijzingen naar het thema te
vinden, zoals bij de volgende voorbeelden:
p8: Tot de vele problemen van Max en Laurie
behoorde, dat ze een verschillende perceptie
van de werkelijkheid hadden. Zoiets kan
enorme gevolgen hebben.
p54: “De werkelijkheid”, zei Ebbe kwaad, “wil
nog wel eens tamelijk fantastisch wezen.” p.57:
“De werkelijkheid bestaat pas, als je je er iets
van aantrekt. Je moet de werkelijkheid de kans
niet geven te bestaan.
p189: Als haar herinneringen nu niet klopten,
wanneer hadden ze dan wel geklopt? Was er
ooit wel sprake geweest van de achter haar
liggende jaren?
Tijd Ondanks dat de vertelde tijd een aantal dagen
lijkt, is dit slechts 1 dag. In het verhaal lijkt het
veel langer te duren omdat er heel veel
gebeurt, maar er zijn meerdere ‘bewijzen’ die
erop duiden dat er slechts een dag voorbij gaat.
, Zo is het nooit nacht en gaat er niemand naar
bed om te slapen. Ook wordt er de hele tijd
gesproken over ‘de voorbereidingen voor
morgen.’ Morgen is namelijk de verjaardag van
de overleden Sterre. Bovendien wordt er
letterlijk gezegd dat er 1 middag en 1 avond zijn
verstreken op p175 en p187.
De verteltijd is 198 bladzijdes.
Het verhaal is niet chronologisch, er wordt
namelijk gebruik gemaakt van flashbacks naar
het vroegere leven van de bewoners. Deze
flashbacks zijn te herkennen door de woorden
‘Zo was het destijds verder gegaan’ bovenaan
het hoofdstuk.
Ruimte Het verhaal speelt zich af in een bos waarin het
huis van Agripinna en de andere bewoners
staat. Later blijkt dat dit huis en het bos
onderdeel zijn van een psychiatrische inrichting,
die verderop is gevestigd.
Perspectief Er is in het boek een alwetende verteller, die
alles weet over al de personages en alles aan de
lezer vertelt. In dit verhaal is dit een goede
keuze geweest, omdat er heel veel
verschillende personages zijn. Doordat je als
lezer nu alles weet over iedereen, is het verhaal
duidelijker.
Stijl Het boek is al bijna 40 jaar oud, de eerste druk
komt namelijk uit 1983. Je zou dus verwachten
dat er wat ouderwetse woorden worden
gebruikt. Echter valt dit best mee en was de
gebruikte taal niet heel moeilijk te lezen. Een
aantal voorbeelden van ongebruikelijke
woorden voor deze tijd, zijn:
· Smiespelen (p7)
· Verloederd (p85)
· Een der schoonste (p93)
· Waandenkbeelden (p99)
Personages Persoonlijk vond ik de personages het
belangrijkste aspect van het boek. Er waren ten
eerste erg veel personages, met ieder een eigen
bijzondere identiteit.
· Biba: 1e/3 zusjes van de drieling
Groene ogen (p16): ‘…die waren groen’
Ondernemend (p40): ‘altijd vol praktische
plannen en projecten’
Dossier: ‘In het dossier over Biba stond dat ze
geen eigen identiteit en dus geen eigen stelsel
van normen en waarden bezat. Ze werd een
