Digital Business and Transformation
Samenvatting artikelen
Week 1: What is digital transformation?
Verhoef et al. (2019)
Digital transformation is een multidisciplinair fenomeen dat een fundamentele verandering
inhoudt in de manier waarop een bedrijf digitale technologieën inzet om nieuwe business
models te ontwikkelen, die helpen om meer waarde te creëren en toe te eigenen. Volgens
de bronnen wordt dit proces gedreven door externe factoren en verloopt het in specifieke
fasen.
1. Externe Drijfveren
Er zijn drie belangrijke externe factoren die de noodzaak voor transformatie versterken:
● Digital Technology: De opkomst van het internet, smartphones en nieuwe
technologieën zoals artificial intelligence (AI), blockchain, internet-of-things (IoT)
en robotics.
● Digital Competition: De concurrentie is drastisch veranderd door de opkomst van
informatie-rijke digitale giganten zoals Amazon, Google en Alibaba, die traditionele
markten verstoren.
● Digital Customer Behavior: Consumenten zijn meer verbonden, geïnformeerd en
mondig geworden; zij maken gebruik van talloze digital touchpoints in hun
customer journey.
2. Fasen van Digitale Verandering
De literatuur onderscheidt drie stappen van toenemende intensiteit:
● Digitization: Het omzetten van analoge informatie naar een digitaal formaat (enen
en nullen), zoals het digitaliseren van bestelformulieren.
● Digitalization: Het gebruik van IT om bestaande bedrijfsprocessen te veranderen of
te optimaliseren, zoals het creëren van online communicatiekanalen om de user
experience te verbeteren.
● Digital transformation: De meest ingrijpende fase, waarbij een bedrijfsbrede
verandering leidt tot een nieuwe business logic en de ontwikkeling van nieuwe
business models.
3. Strategic Imperatives
Voor een succesvolle transformatie moeten bedrijven zich richten op vier strategische
gebieden:
, ● Digital Resources: Bedrijven moeten beschikken over digital assets (zoals data en
infrastructuur), digital agility (het vermogen om kansen te detecteren en te grijpen),
digital networking capability (waarde co-creëren binnen een ecosysteem) en big
data analytics capability.
● Organizational Structure: Traditionele hiërarchieën zijn vaak te traag. Succes
vereist separate business units voor experimenten, agile organizational forms
(zoals het Spotify-model bij ING) en het upgraden van digitale vaardigheden binnen
functionele gebieden zoals marketing.
● Digital Growth Strategies: Groei in het digitale tijdperk is vaak gebaseerd op digital
platforms die profiteren van scalability en network effects. Strategieën omvatten
market penetration, product development, co-creation platforms en platform
diversification.
● Metrics and Goals: Naast traditionele financiële resultaten zoals ROI, moeten
bedrijven focussen op intermediate digital KPIs, zoals online sentiment,
engagement en het aantal actieve gebruikers. Digitale nieuwkomers geven vaak
prioriteit aan groei in gebruikers boven winstgevendheid op de korte termijn om op
schaal data te verzamelen.
4. Toekomstige Research Agenda
Er is nog veel onderzoek nodig naar het optimale pad door de verschillende fasen, het
meten van digital readiness, en de impact van digitale transformatie op de uiteindelijke
prestaties (performance) van een bedrijf. Ook de manier waarop self-organizing teams
transformatie mogelijk maken, is een belangrijk punt voor toekomstig onderzoek.
,Hund et al., (2021)
Digital innovation wordt in de bronnen gedefinieerd als de creatie, adoptie en exploitatie
van een inherent onbegrensde, waarde-toevoegende nieuwigheid—zoals een product,
service, proces of business model—door de integratie van digitale technologie. Het
onderscheidt zich fundamenteel van traditionele innovatie doordat digitale technologie een
integraal onderdeel vormt van de innovatie zelf, in plaats van slechts een extern
hulpmiddel of enabler te zijn.
De bronnen presenteren een uitgebreid overzicht aan de hand van een gelaagde
conceptualisering en een raamwerk van vijf kernthema's.
De Three-Layer Conceptualization
Om de kern van digitale innovatie te begrijpen, wordt een genest model met drie lagen
voorgesteld:
● Digital Object: Dit is de technische basislaag die bestaat uit bitstrings (0en en
1en). Deze laag wordt gekenmerkt door de homogenization of data, waardoor
inhoud gescheiden wordt van het medium en op elk digitaal apparaat kan worden
opgeslagen en bewerkt.
● Digital Technology: Deze laag representeert een digital object dat een sociaal
overeengekomen betekenis of doel heeft gekregen. Het kenmerk hier is
reprogrammability, waardoor één apparaat bijna onbeperkte functies kan uitvoeren
op basis van gebruikersbehoeften.
● Digital Innovation: De buitenste laag richt zich op de exploitatie van nieuwe waarde
binnen een sociotechnische omgeving. Deze laag wordt gekenmerkt door
self-reference, waarbij digitale innovaties positieve network externalities creëren
die de creatie van nog meer digitale apparaten, diensten en inhoud versnellen.
Vijf Kernthema's in Digital Innovation Research
Een analyse van 227 artikelen identificeert de volgende vijf centrale thema's die het
vakgebied definiëren:
1. Redefinition of Boundaries: Digitalisering leidt tot het vervagen (blurring) van
grenzen tussen producten, professionele rollen, organisaties en industrieën.
Daarnaast veroorzaakt het convergence, waarbij voorheen gescheiden entiteiten
(zoals fysieke en digitale materialen) versmelten tot smart products.
2. Digital Systems: Er vindt een strategische verschuiving plaats van individuele
bedrijven naar onderling afhankelijke systemen. Dit omvat digital infrastructures
(de technische basis), digital platforms (uitbreidbare codebases) en digital
ecosystems (het geheel van een platform en zijn modules).
3. Digital Innovation Strategy: Moderne bedrijven hebben een Digital Business
Strategy (DBS) nodig, die business- en IT-strategie integreert om digitale middelen
te benutten voor differentiële waarde. Deze strategie moet rekening houden met het
kneedbare en voortdurend in ontwikkeling zijnde karakter van digitale producten.
, 4. Organizational Determinants: Succes vereist het opbouwen van digital
capabilities zoals agility (snel reageren op verandering), ambidexterity (balans
tussen exploratie en exploitatie) en dynamic capabilities. Bedrijven moeten ook hun
interne digital identity and culture aanpassen om digitale kansen te omarmen.
5. Arising Tensions: De overgang naar een digitale logica creëert competing
concerns tussen bestaande routines en nieuwe vereisten. Dit genereert ook
paradoxes, zoals de paradox of control (balans tussen gecentraliseerde
platformcontrole en de autonomie van ontwikkelaars) en de paradox of change
(balans tussen stabiliteit en flexibiliteit).
Toekomstige Onderzoeksrichtingen
De bronnen benadrukken twee veelbelovende gebieden voor toekomstig onderzoek:
● Paradoxes: Onderzoek moet zich meer richten op individuele benaderingen en hoe
mensen spanningen ervaren en ermee omgaan via het ACE perspective (de
Asymmetry between Capacity and Expectations).
● Knowledge Recombination: Er liggen kansen in het bestuderen van hoe artificial
intelligence (AI) menselijke vermogens kan versterken of vervangen in het
innovatieproces. Daarnaast is het van belang hoe serendipity (toevallige
ontdekkingen) benut kan worden in digitale samenwerkingen.
Samenvatting artikelen
Week 1: What is digital transformation?
Verhoef et al. (2019)
Digital transformation is een multidisciplinair fenomeen dat een fundamentele verandering
inhoudt in de manier waarop een bedrijf digitale technologieën inzet om nieuwe business
models te ontwikkelen, die helpen om meer waarde te creëren en toe te eigenen. Volgens
de bronnen wordt dit proces gedreven door externe factoren en verloopt het in specifieke
fasen.
1. Externe Drijfveren
Er zijn drie belangrijke externe factoren die de noodzaak voor transformatie versterken:
● Digital Technology: De opkomst van het internet, smartphones en nieuwe
technologieën zoals artificial intelligence (AI), blockchain, internet-of-things (IoT)
en robotics.
● Digital Competition: De concurrentie is drastisch veranderd door de opkomst van
informatie-rijke digitale giganten zoals Amazon, Google en Alibaba, die traditionele
markten verstoren.
● Digital Customer Behavior: Consumenten zijn meer verbonden, geïnformeerd en
mondig geworden; zij maken gebruik van talloze digital touchpoints in hun
customer journey.
2. Fasen van Digitale Verandering
De literatuur onderscheidt drie stappen van toenemende intensiteit:
● Digitization: Het omzetten van analoge informatie naar een digitaal formaat (enen
en nullen), zoals het digitaliseren van bestelformulieren.
● Digitalization: Het gebruik van IT om bestaande bedrijfsprocessen te veranderen of
te optimaliseren, zoals het creëren van online communicatiekanalen om de user
experience te verbeteren.
● Digital transformation: De meest ingrijpende fase, waarbij een bedrijfsbrede
verandering leidt tot een nieuwe business logic en de ontwikkeling van nieuwe
business models.
3. Strategic Imperatives
Voor een succesvolle transformatie moeten bedrijven zich richten op vier strategische
gebieden:
, ● Digital Resources: Bedrijven moeten beschikken over digital assets (zoals data en
infrastructuur), digital agility (het vermogen om kansen te detecteren en te grijpen),
digital networking capability (waarde co-creëren binnen een ecosysteem) en big
data analytics capability.
● Organizational Structure: Traditionele hiërarchieën zijn vaak te traag. Succes
vereist separate business units voor experimenten, agile organizational forms
(zoals het Spotify-model bij ING) en het upgraden van digitale vaardigheden binnen
functionele gebieden zoals marketing.
● Digital Growth Strategies: Groei in het digitale tijdperk is vaak gebaseerd op digital
platforms die profiteren van scalability en network effects. Strategieën omvatten
market penetration, product development, co-creation platforms en platform
diversification.
● Metrics and Goals: Naast traditionele financiële resultaten zoals ROI, moeten
bedrijven focussen op intermediate digital KPIs, zoals online sentiment,
engagement en het aantal actieve gebruikers. Digitale nieuwkomers geven vaak
prioriteit aan groei in gebruikers boven winstgevendheid op de korte termijn om op
schaal data te verzamelen.
4. Toekomstige Research Agenda
Er is nog veel onderzoek nodig naar het optimale pad door de verschillende fasen, het
meten van digital readiness, en de impact van digitale transformatie op de uiteindelijke
prestaties (performance) van een bedrijf. Ook de manier waarop self-organizing teams
transformatie mogelijk maken, is een belangrijk punt voor toekomstig onderzoek.
,Hund et al., (2021)
Digital innovation wordt in de bronnen gedefinieerd als de creatie, adoptie en exploitatie
van een inherent onbegrensde, waarde-toevoegende nieuwigheid—zoals een product,
service, proces of business model—door de integratie van digitale technologie. Het
onderscheidt zich fundamenteel van traditionele innovatie doordat digitale technologie een
integraal onderdeel vormt van de innovatie zelf, in plaats van slechts een extern
hulpmiddel of enabler te zijn.
De bronnen presenteren een uitgebreid overzicht aan de hand van een gelaagde
conceptualisering en een raamwerk van vijf kernthema's.
De Three-Layer Conceptualization
Om de kern van digitale innovatie te begrijpen, wordt een genest model met drie lagen
voorgesteld:
● Digital Object: Dit is de technische basislaag die bestaat uit bitstrings (0en en
1en). Deze laag wordt gekenmerkt door de homogenization of data, waardoor
inhoud gescheiden wordt van het medium en op elk digitaal apparaat kan worden
opgeslagen en bewerkt.
● Digital Technology: Deze laag representeert een digital object dat een sociaal
overeengekomen betekenis of doel heeft gekregen. Het kenmerk hier is
reprogrammability, waardoor één apparaat bijna onbeperkte functies kan uitvoeren
op basis van gebruikersbehoeften.
● Digital Innovation: De buitenste laag richt zich op de exploitatie van nieuwe waarde
binnen een sociotechnische omgeving. Deze laag wordt gekenmerkt door
self-reference, waarbij digitale innovaties positieve network externalities creëren
die de creatie van nog meer digitale apparaten, diensten en inhoud versnellen.
Vijf Kernthema's in Digital Innovation Research
Een analyse van 227 artikelen identificeert de volgende vijf centrale thema's die het
vakgebied definiëren:
1. Redefinition of Boundaries: Digitalisering leidt tot het vervagen (blurring) van
grenzen tussen producten, professionele rollen, organisaties en industrieën.
Daarnaast veroorzaakt het convergence, waarbij voorheen gescheiden entiteiten
(zoals fysieke en digitale materialen) versmelten tot smart products.
2. Digital Systems: Er vindt een strategische verschuiving plaats van individuele
bedrijven naar onderling afhankelijke systemen. Dit omvat digital infrastructures
(de technische basis), digital platforms (uitbreidbare codebases) en digital
ecosystems (het geheel van een platform en zijn modules).
3. Digital Innovation Strategy: Moderne bedrijven hebben een Digital Business
Strategy (DBS) nodig, die business- en IT-strategie integreert om digitale middelen
te benutten voor differentiële waarde. Deze strategie moet rekening houden met het
kneedbare en voortdurend in ontwikkeling zijnde karakter van digitale producten.
, 4. Organizational Determinants: Succes vereist het opbouwen van digital
capabilities zoals agility (snel reageren op verandering), ambidexterity (balans
tussen exploratie en exploitatie) en dynamic capabilities. Bedrijven moeten ook hun
interne digital identity and culture aanpassen om digitale kansen te omarmen.
5. Arising Tensions: De overgang naar een digitale logica creëert competing
concerns tussen bestaande routines en nieuwe vereisten. Dit genereert ook
paradoxes, zoals de paradox of control (balans tussen gecentraliseerde
platformcontrole en de autonomie van ontwikkelaars) en de paradox of change
(balans tussen stabiliteit en flexibiliteit).
Toekomstige Onderzoeksrichtingen
De bronnen benadrukken twee veelbelovende gebieden voor toekomstig onderzoek:
● Paradoxes: Onderzoek moet zich meer richten op individuele benaderingen en hoe
mensen spanningen ervaren en ermee omgaan via het ACE perspective (de
Asymmetry between Capacity and Expectations).
● Knowledge Recombination: Er liggen kansen in het bestuderen van hoe artificial
intelligence (AI) menselijke vermogens kan versterken of vervangen in het
innovatieproces. Daarnaast is het van belang hoe serendipity (toevallige
ontdekkingen) benut kan worden in digitale samenwerkingen.
