Samenvatting Wft Basis, (Wet Financieel Toezicht)

,Professioneel gedrag


Adviseren
Volgens de Wet op het financieel toezicht is dit het in de uitvoering van een beroep of bedrijf aanbevelen
van specifieke financiële producten aan een bepaalde consument. Wanneer een professional een
specifiek product aanbeveelt aan een klant, wordt deze handeling wettelijk aangemerkt als een advies.



Algemene aanbeveling
Dit betreft het verstrekken van een algemene uitleg waarbij geen enkel specifiek product aan de
consument wordt voorgesteld. Omdat er geen individuele koppeling is tussen de klant en een product,
valt dit volgens de wet niet onder de definitie van adviseren.



Algemene informatie
Het verstrekken van louter feitelijke gegevens over financiële producten wordt door de wet niet als een
advies beschouwd. Zelfs als deze informatieverstrekking direct leidt tot een verkoop, blijft de status van
de handeling beperkt tot informeren.



Schadebegeleiding
Dit omvat de werkzaamheden van een persoon die uitsluitend ondersteuning biedt bij de afwikkeling van
schades voor een klant. Aangezien er geen sprake is van het aanbevelen van nieuwe financiële
producten, wordt deze persoon niet als adviseur aangemerkt.



Doorverwijzen
Indien een adviseur onvoldoende deskundigheid bezit over een specifiek onderwerp, is het noodzakelijk
de klant door te sturen naar gespecialiseerde collega's of externe deskundigen. Dit geldt bijvoorbeeld
voor complexe juridische zaken bij een notaris of fiscale wijzigingen bij een accountant.



Informatieplicht
Een adviseur is verplicht om de klant te voorzien van feitelijk juiste en begrijpelijke informatie, waarbij
het taalgebruik moet worden afgestemd op het kennisniveau van de klant. De uiteindelijke beslissing
moet altijd door de klant zelf worden genomen op basis van deze verstrekte gegevens.


2

,Precontractuele fase
Dit is de periode die voorafgaat aan het definitief afsluiten van een financiële overeenkomst tussen de
klant en de aanbieder. In deze fase is de behoefte van de consument aan gedetailleerde en juiste
informatie over het product het grootst.



Postcontractuele fase
Deze fase omvat de gehele looptijd van het product nadat de overeenkomst is ondertekend en de
adviseur de klant op de hoogte moet houden van wijzigingen. Voor specifieke levensverzekeringen geldt
hierbij de plicht om de klant jaarlijks te informeren over de opgebouwde waarde.



Adviesregels
Deze regels dwingen de adviseur om een advies te baseren op de specifieke informatie die de klant heeft
verstrekt over zijn persoonlijke situatie. Ze zijn uitsluitend verplicht voor impactvolle financiële
producten en zijn niet van toepassing op eenvoudige zaken zoals schadeverzekeringen.



Ken-uw-klant-principe
Dit principe vereist dat een adviseur eerst grondig klantonderzoek doet en de verzamelde informatie
analyseert in een risicoprofiel. Pas na deze analyse wordt een passend advies opgesteld en uitgebreid
aan de klant toegelicht.



Klantprofiel
Dit is een verzameling van de belangrijkste gegevens over de situatie van de klant die als basis dient voor
het financiële advies. Het document waarborgt dat het geadviseerde product aansluit bij de specifieke
behoeften, doelen en financiële draagkracht van de consument.




Het adviestraject


Inventarisatie en risicoanalyse


Financiële situatie
Bij het inventariseren wordt gekeken naar de huidige en toekomstige financiële positie van de klant om
3

, de draagkracht te bepalen. Hierbij mogen uitsluitend inkomsten worden meegewogen die een hoge
mate van zekerheid kennen voor de toekomst.



Risicobereidheid
Dit begrip omschrijft hoeveel financieel risico een klant bereid is te nemen bij het afsluiten van een
specifiek product. Het vormt een essentieel onderdeel van de inventarisatie om te voorkomen dat de
klant blootgesteld wordt aan ongewenste onzekerheden.



Risicotolerantie
Risicotolerantie is een objectieve maatstaf voor het risico dat een klant feitelijk kan lopen zonder in
financiële problemen te raken. Het kijkt puur naar de rekenkundige belastbaarheid van het vermogen en
inkomen van de consument.



Risicoperceptie
Dit betreft de subjectieve beleving van de klant over het risico dat hij of zij gevoelsmatig wil lopen. Het
weerspiegelt de persoonlijke emotie en houding ten opzichte van mogelijke financiële schommelingen of
verliezen.



Fasen van de dienstverlening


Kennismaking
De kennismaking is de eerste stap in het traject waarin de adviseur en de klant de kaders van de
samenwerking verkennen. Tijdens dit stadium wordt de basis gelegd voor de vertrouwensrelatie en de
verdere procesgang.



Inventarisatie
In deze fase verzamelt de adviseur alle relevante feiten over de financiële situatie, kennis, ervaring en
doelstellingen van de klant. Deze gegevens zijn noodzakelijk om een passend en wettelijk onderbouwd
advies te kunnen formuleren.



Beeldvorming
Tijdens de beeldvorming worden de verzamelde gegevens uit de inventarisatie diepgaand geanalyseerd
en verder uitgewerkt. De adviseur vertaalt de ruwe informatie naar een concreet overzicht van de

4