Het onderwerp van het staatsrecht
Publiekrecht
Dit rechtsgebied reguleert de verticale rechtsbetrekkingen tussen de overheid en de burger. Het omvat
onder andere het staatsrecht, bestuursrecht en strafrecht, waarbij de overheid vaak eenzijdig bindende
besluiten kan nemen.
Staatsrecht
Het staatsrecht heeft betrekking op de inrichting van de hoogste staatsorganen en de organisatorische
structuur van de staat. Als constitutioneel recht vormt het de juridische basis voor de totstandkoming en
wijziging van alle andere nationale en internationale rechtsnormen.
Bestuursrecht
Deze rechtsdiscipline richt zich op de besluiten van bestuursorganen die in specifieke gevallen of op
specifieke beleidsterreinen rechten en plichten voor burgers scheppen. Het regelt zowel de uitoefening
van deze bevoegdheden als de organisatorische structuur van de betreffende organen.
Algemeen bindend voorschrift
Dit is een besluit van de staat dat een onbepaald aantal gevallen en personen betreft, zoals een wet in
formele zin of een regeringsbesluit. Het onderscheidt zich van bestuurshandelingen doordat het een
algemene werking heeft in plaats van een individuele strekking.
Beschikking
Een beschikking is een specifiek besluit van een bestuursorgaan dat gericht is op één concreet geval of
een individuele burger. Het is een instrument waarmee het bestuur in de dagelijkse praktijk eenzijdige
rechtsgevolgen in het leven roept.
Grondwet
De Grondwet is de centrale schriftelijke bron van het staatsrecht en bevat fundamentele bepalingen over
de staatsinrichting, de rechterlijke macht en de decentralisatie. Daarnaast legt het in het eerste
2
,hoofdstuk de fundamentele grondrechten van burgers vast.
Parlementaire vertrouwensregel
Dit is een ongeschreven regel van staatsrechtelijk gewoonterecht die inhoudt dat een minister of het
gehele kabinet moet aftreden als zij niet langer het vertrouwen van het parlement genieten. Het vormt
een cruciaal onderdeel van de politieke controle binnen het Nederlandse stelsel.
Eisen van de rechtsstaat
Rechtsstaat
Een rechtsstaat is een staatsvorm die gericht is op het voorkomen van willekeur en machtsmisbruik door
de overheidsmacht juridisch te begrenzen. Burgers hebben hierdoor concrete aanknopingspunten om de
overheid aan te spreken op de juiste uitoefening van haar taken.
Legaliteitsbeginsel
Dit beginsel eist dat al het overheidshandelen herleidbaar moet zijn tot een concrete wettelijke regel die
daartoe een bevoegdheid verleent. Het fungeert zowel als grondslag voor overheidsoptreden als een
begrenzing ervan, wat de voorspelbaarheid voor de burger vergroot.
Machtenscheiding
Dit organisatorische principe beoogt te voorkomen dat de wetgevende, uitvoerende of rechtsprekende
macht de andere machten overvleugelt. In Nederland wordt dit niet strikt toegepast, maar wordt de
balans bewaard door een systeem van samenwerking en wederzijdse controle.
Checks and balances
Dit zijn juridische bevoegdheden waarmee staatsmachten elkaar kunnen controleren en tegenwicht
kunnen bieden om machtsconcentratie te voorkomen. Een voorbeeld is de rechter die besluiten
onverbindend kan verklaren als deze in strijd zijn met hogere wetgeving of verdragen.
Artikel 120 grondwet
Dit artikel verbiedt de rechter om wetten in formele zin en verdragen te toetsen aan de Grondwet. De
toetsing aan de Grondwet is in het Nederlandse stelsel hiermee een exclusief voorrecht van de
democratisch gelegitimeerde wetgever.
3
, Grondrechten
Grondrechten zijn fundamentele rechtsnormen die burgers een persoonlijke vrijheidssfeer en een
menswaardig bestaan moeten garanderen. De staat mag deze rechten enkel inperken wanneer daarvoor
zwaarwegende, wettelijk vastgelegde redenen bestaan.
Klassieke grondrechten
Deze rechten zijn bedoeld om de macht van de overheid te beperken door haar te verbieden zich te
mengen in bepaalde persoonlijke levenssferen van burgers. Zij zijn doorgaans rechtstreeks afdwingbaar
bij de onafhankelijke rechter.
Sociale grondrechten
Sociale grondrechten verplichten de overheid tot een actieve inspanning om bepaalde maatschappelijke
voorzieningen, zoals werkgelegenheid of zorg, te realiseren. Omdat politieke organen zelf de invulling
moeten bepalen, zijn deze rechten over het algemeen niet rechtstreeks via de rechter afdwingbaar.
Rechterlijke controle
Dit kernelement van de rechtsstaat waarborgt dat een onafhankelijke en onpartijdige instantie toeziet op
de rechtmatigheid van het overheidshandelen. Het biedt burgers een rechtsingang om bescherming te
zoeken tegen onrechtmatige besluiten of daden van de staat.
De klassiek-liberale rechtsstaat
Onafhankelijke rechtspraak
Rechters worden voor het leven benoemd en ontvangen een vast salaris om hun onpartijdigheid en
autonomie ten opzichte van de politieke machten te waarborgen. Indien een uitspraak ongewenst wordt
geacht, dient men niet de rechter aan te spreken, maar de wetgeving of het beleid te wijzigen via de
daarvoor bestemde procedures.
Verschansing
Dit principe houdt in dat de fundamenten van de rechtsstaat zijn vastgelegd in de Grondwet en alleen
gewijzigd kunnen worden via een speciale, verzwaarde procedure conform artikel 137 Gw. Deze
4