Samenvatting BPR
Week 1 (absolute-, sectorale-, en relatieve bevoegdheid)
Absolute bevoegdheid: bij welke rechterlijke instantie moet een zaak worden aangebracht? Je
hebt de rechtbanken (11), de gerechtshoven (4) en de Hoge Raad (1). Deze instanties staan in de
wet RO. De rechtbank is de rechter in eerste aanleg (art. 42 wet RO). Zijn partijen het niet eens
met de uitspraak? Dan gaan ze in hoger beroep/appel bij het gerechtshof (art. 60 lid 1 Wet RO).
Hierna kunnen ze nog in cassatie bij de Hoge Raad (art. 78 lid 1 Wet RO).
Er kunnen uitzonderingen zijn waardoor sommige instanties worden overgeslagen:
- De rechtbank wordt in eerste aanleg overgeslagen dus de procedure gaat meteen naar
het Gerechtshof (art. 1013 lid 3 Rv) (collectieve schadevergoedingsprocedures).
- Partijen spreken af dat ze de rechtbank overslaan en meteen naar het gerechtshof/Hoge
Raad gaan (sprongcassatie) (art. 329 Rv en art. 398 lid 2 Rv).
- Geen hoger beroep als de vordering lager is dan 1750 euro (art. 332 lid 1 Rv).
- Als er geen hoger beroep openstaat, kan er in sommige gevallen toch cassatie
openstaan (art. 80 lid 1 Wet RO).
- Als de rechter zich onbevoegd verklaart, staat geen hogere voorziening open (art. 75 lid 2
Rv).
- Alleen de Hoge Raad is bevoegd bij procedures tegen de koning (art. 77 Wet RO).
- Art. 66 Wet RO
Sectorale bevoegdheid: wie binnen die instantie is bevoegd?
- Sector kanton: alle zaken die kanton zaken zijn.
- Sector civiel: alle zaken die niet kanton zaken zijn. Worden ook wel advocaatzaken
genoemd. Een procespartij heeft verplicht een advocaat/procesvertegenwoordiging. Art.
79 lid 2 Rv: partijen kunnen in zaken voor de kantonrechter als persoon procederen (dus
in de sector kanton), bij alle overige zaken niet.
Uitgangspunt: art. 93 e.v. Rv bepaald welke zaken tot de kantonrechter behoren. Als de zaak hier
niet tussen staat is het automatisch een civiele zaak. Je moet een onderscheid maken tussen:
- Waardevorderingen: geldelijke hoogte van de vorderingen.
• Sub a: vorderingen met een beloop van ten hoogste 25.000 euro, de tot aan de
dag van dagvaarding verschenen rente daarbij inbegrepen, tenzij de rechtstitel
dat bedrag te boven gaat en die rechtstitel wordt betwist (bijv. is geen lening maar
een schenking). Meer dan 25.000 euro? Dan sector civiel.
• Sub b: zaken betreffende vorderingen van onbepaalde waarde, indien er
duidelijke aanwijzingen bestaan dat de vordering geen hogere waarde vertoont
dan 25.000 euro. Voorbeeld: een schilderij van een plaatselijke schilder is
waarschijnlijk niet hoger dan 25.000 euro maar een van Gogh heeft hoogst
waarschijnlijk wel een hogere waarde dan 25.000 euro.
- Aardvordering: inhoud van de rechtsbetrekking die in het geschil aan de orde is.
, • Sub c: arbeidsovereenkomst, huurovereenkomst, consumentenovereenkomst
etc., telkens ongeacht het beloop of de waarde van de vordering = gaat het om
een aardvordering? Dan maakt het geen verschil wat het geldelijk belang van de
vordering is, de kantonrechter is bevoegd (dus ook als het meer is dan 25.000
euro).
Het is logischer om eerste te bepalen of er sprake is van een aardvordering en daarna pas of er
sprake is van een waardevordering.
Art. 93 sub d RV: door de kantonrechter worden behandeld en beslist andere zaken ten aanzien
waarvan de wet dit bepaalt. Zoals pachtzaken (art. 48 Wet RO jo. art. 1019j Rv).
Relatieve bevoegdheid: waar in Nederland wordt de zaak aanhangig gemaakt? Art. 99 Rv = de
rechter van de woonplaats van de gedaagde is bevoegd. Mede bevoegd de rechter in art. 100 Rv.
Uitzondering bij collectieve massa schadeclaims in art. 1013 lid 3 Rv. Art. 103 en 108 Rv geven
ook uitzonderingen.
Onbevoegdheid van de rechter:
- Geen absolute bevoegdheid (art. 72 jo. 73 Rv): als een rechter niet absoluut bevoegd is,
moet de rechter de zaak doorverwijzen.
- Geen sectorale onbevoegdheid (art. 71 lid 1 Rv): de zaak is sector kanton maar wordt
aangebracht bij de sector civiel? Dan moet er een interne verwijzing plaatsvinden.
Art. 110 Rv: moet verweer dat de rechter niet relatief bevoegd is worden gevoerd door de
gedaagde.
Week 2 (dagvaardingsprocedure en verzoekschriftprocedure)
Dagvaarding
Een dagvaarding is een gedingstuk waarbij de gedaagde door de deurwaarder, in opdracht van
de eiser, wordt opgeroepen om voor de rechter te verschijnen. Herkenbaar aan de termen:
‘vorderen’ en ‘vordering’.
Een exploot is een ambtsedig proces-verbaal van een ambtshandeling van de deurwaarder.
Heeft dwingende bewijskracht (art. 157 lid 1 Rv). Houdt de overgebrachte mededeling een
oproep in om voor de rechter te verschijnen, dan heeft het exploot een dagvaarding. Algemene
regels voor inhoud en betekening van exploten staan in art. 45 e.v. Rv.
Bijzondere regelingen: art. 48 e.v. Rv:
- Betekening aan een bestuurder geldt als een betekening aan de rechtspersoon in
persoon (art. 50 Rv).
- Als het niet mogelijk is om de naam van de gedaagde te achterhalen, kan de wetgever de
eiser tegemoet komen door hem te ontslaan van deze verplichting. Daartegenover zijn
dan bijzondere betekeningsvoorschriften opgenomen waardoor wordt bevorderd dat de
gedaagde toch van de oproeping kennis krijgt.
, - Exploten kunnen ook rechtsgeldig worden betekend aan een ter zake door degene voor
wie het exploot is bestemd is schriftelijk overeengekomen adres (de gekozen
woonplaats, art. 1:15 BW).
Opstellen dagvaarding: art. 111 Rv: dagvaarding geschiedt bij exploot. Naast de gegevens in art.
45 lid 3 Rv, vermeldt het exploot van dagvaarding: woonplaats, naam etc. Dus ook moet je naast
art. 111 Rv art. 45 lid 3 Rv benoemen.
Drie onderdelen van de dagvaarding:
- De kop: alle praktische informatie.
• Partijgegevens, datum en wijze van betekening (art. 45 lid 3 Rv).
• Gekozen woonplaats + advocaat/gemachtigde eiser (art. 111 lid 1 sub a-c Rv).
• Aanwijzing bevoegde rechter (absolute- sectorale en relatieve bevoegdheid) en
roldatum (art. 111 lid 2 sub e-f Rv).
• Wijze van verschijnen in het geding + rechtsgevolgen verstek (art. 111 lid 2 sub g-i
Rv).
• Verschuldigd griffierecht + rechtsgevolgen niet-voldoening (art. 111 lid 2 sub i en
sub k-l Rv).
• Waarheidsplicht (art. 21 Rv).
• Betwistingslast (art. 149 Rv jo. art. 111 lid 2 sub m Rv).
- Het lichaam/fundamentum petendi:
• Art. 111 sub d Rv: de gronden van de eis (stelplicht): de eiser moet in de
dagvaarding de gronden van de door hem ingestelde eis vermelden. Hier hoort
ook een motiveringsplicht bij. Zo moeten stukken die verband houden met het
beroep worden toegevoegd. Het moet voor de gedaagde duidelijk zijn waartegen
hij zich moet verweren zodat er geen sprake is van obscuur libel (dagvaarding die
zo onduidelijk/tegenstrijdig/vaag is, dat de gedaagde zich niet naar behoren kan
verdedigen).
• Art. 111 lid 3 Rv: mogelijke verweren (substantiëringsplicht).
• Art. 111 lid 3 Rv: bewijsmiddelen d.m.v. producties (bewijsaandrachtplicht).
Wegwijsplicht (art. 22b Rv): verplicht partijen om duidelijk te maken welke feiten
en stellingen zij aan de rechter willen voorleggen. Dit voorkomt dat de wederpartij
onvoldoende weet waartegen zij zich moet verdedigen.
- De staart/petitum:
• De eis/vordering: de eis moet voldoende duidelijk zijn voor de gedaagde. Vaak
stelt de eiser twee eisen op (de primaire- en subsidiaire eis). Ook kan de eiser
bijvoorbeeld schadevergoeding eisen. Dit staat in art. 111 lid 2 sub d Rv en dan
de eerste twee woorden. Petitum is de basis voor het dictum (de beslissing) en
de bevoegdheid.
• Nevenvorderingen:
o De uitvoerbaarverklaring bij voorraad van het vonnis (art. 233 Rv).
o De veroordeling van de gedaagde in de proceskosten (art. 237 e.v. Rv).
o Vergoeding van de wettelijke rente indien de vordering de voldoening van
een geldsom betreft (art. 6:119 BW).
, o De oplegging van een dwangsom indien de eis iets anders inhoudt dan de
betaling van een geldsom (art. 611a e.v. Rv).
Hoeveel tijd krijgt de gedaagde om te kunnen verschijnen? Art. 111 lid 2 sub f Rv: de roldatum is
de dag waarop de gedaagde moet verschijnen bij de rechtbank. De dagvaardingstermijn is één
week (art. 114 jo. 119 Rv), en wordt verlengd als de woon- of werkelijke verblijfplaats van de
gedaagde buiten Nederland is (art. 115 Rv). Woensdagen zijn zittingsdagen voor niet-
kantonzaken.
Het staat de eiser wel vrij de gedaagde op een veel langere termijn voor de rechter te roepen. Dit
zal soms voor de gedaagde bezwaarlijk zijn. De wet geeft aan de gedaagde een middel om de
termijn waarop hij is opgeroepen te verkorten (art. 126 Rv). Art. 117 Rv voor een verzoek tot een
kortere termijn.
Normale wijzen van betekening van exploten:
1. Aan gedaagde in persoon, waar dan ook in Nederland (art. 46 lid 1 Rv).
2. Aan de woonplaats van gedaagde (art. 46 lid 1 Rv jo. art. 1:10 BW): aan een huisgenoot of
aan een andere daar aanwezige persoon van wie aannemelijk is dat deze de tijdige
ontvangst zal bevorderen (bijv. werknemer).
Alternatieve wijzen van betekening van exploten:
1. Achterlating in gesloten envelop (art. 47 lid 1 Rv).
2. Als dat niet gaat (bijv. gevaarlijke situatie): afschrift per post (art. 47 lid 1 Rv).
3. Als gedaagde inontvangstneming weigert: achterlating in gesloten envelop of per post,
dan wel in de macht van de gedaagde (art. 46 lid 3 Rv).
Bijzondere wijzen van betekening van exploten:
1. Art. 48 jo. art. 50 Rv: rechtspersonen.
2. Art. 48 jo. art. 54 Rv: persoon zonder bekende woonplaats.
Fout in de dagvaarding: de meeste bepalingen betreffende dagvaardingen zijn voorgeschreven
op straffe van nietigheid (art. 120 lid 1 jo. art. 66 Rv). Er zijn uitzonderingen op deze hoofdregel:
1. Schending van art. 111 lid 3 Rv leidt niet tot nietigheid, maar geraden gevolgtrekking →
recht bepaalt zelf de sanctie (art. 120 lid 4 Rv).
2. Schending van art. 111 lid 2 sub c en sub h Rv (geen advocaat gesteld of geen
advocaatstelling aangezegd): gelegenheid om alsnog een advocaat te stellen (art. 123 lid
1-3 Rv).
De fout in de dagvaarding kan worden hersteld als het vóór de roldatum is (art. 120 lid 2 jo. art.
66 lid 2 Rv). Je stelt dan een herstelexploot op. Je vult het oude exploot alleen aan, dus je stelt
geen heel nieuw exploot op. Hier moeten wel weer 7 dagen tijd tussen zitten/nieuwe roldatum
(lid 3).
Wat als de gedaagde niet verschijnt? Art. 121 Rv: als de gedaagde niet op de dagvaarding
verschijnt, zal de rechter ambtshalve een onderzoek naar de geldigheid van de dagvaarding
moeten instellen.
Week 1 (absolute-, sectorale-, en relatieve bevoegdheid)
Absolute bevoegdheid: bij welke rechterlijke instantie moet een zaak worden aangebracht? Je
hebt de rechtbanken (11), de gerechtshoven (4) en de Hoge Raad (1). Deze instanties staan in de
wet RO. De rechtbank is de rechter in eerste aanleg (art. 42 wet RO). Zijn partijen het niet eens
met de uitspraak? Dan gaan ze in hoger beroep/appel bij het gerechtshof (art. 60 lid 1 Wet RO).
Hierna kunnen ze nog in cassatie bij de Hoge Raad (art. 78 lid 1 Wet RO).
Er kunnen uitzonderingen zijn waardoor sommige instanties worden overgeslagen:
- De rechtbank wordt in eerste aanleg overgeslagen dus de procedure gaat meteen naar
het Gerechtshof (art. 1013 lid 3 Rv) (collectieve schadevergoedingsprocedures).
- Partijen spreken af dat ze de rechtbank overslaan en meteen naar het gerechtshof/Hoge
Raad gaan (sprongcassatie) (art. 329 Rv en art. 398 lid 2 Rv).
- Geen hoger beroep als de vordering lager is dan 1750 euro (art. 332 lid 1 Rv).
- Als er geen hoger beroep openstaat, kan er in sommige gevallen toch cassatie
openstaan (art. 80 lid 1 Wet RO).
- Als de rechter zich onbevoegd verklaart, staat geen hogere voorziening open (art. 75 lid 2
Rv).
- Alleen de Hoge Raad is bevoegd bij procedures tegen de koning (art. 77 Wet RO).
- Art. 66 Wet RO
Sectorale bevoegdheid: wie binnen die instantie is bevoegd?
- Sector kanton: alle zaken die kanton zaken zijn.
- Sector civiel: alle zaken die niet kanton zaken zijn. Worden ook wel advocaatzaken
genoemd. Een procespartij heeft verplicht een advocaat/procesvertegenwoordiging. Art.
79 lid 2 Rv: partijen kunnen in zaken voor de kantonrechter als persoon procederen (dus
in de sector kanton), bij alle overige zaken niet.
Uitgangspunt: art. 93 e.v. Rv bepaald welke zaken tot de kantonrechter behoren. Als de zaak hier
niet tussen staat is het automatisch een civiele zaak. Je moet een onderscheid maken tussen:
- Waardevorderingen: geldelijke hoogte van de vorderingen.
• Sub a: vorderingen met een beloop van ten hoogste 25.000 euro, de tot aan de
dag van dagvaarding verschenen rente daarbij inbegrepen, tenzij de rechtstitel
dat bedrag te boven gaat en die rechtstitel wordt betwist (bijv. is geen lening maar
een schenking). Meer dan 25.000 euro? Dan sector civiel.
• Sub b: zaken betreffende vorderingen van onbepaalde waarde, indien er
duidelijke aanwijzingen bestaan dat de vordering geen hogere waarde vertoont
dan 25.000 euro. Voorbeeld: een schilderij van een plaatselijke schilder is
waarschijnlijk niet hoger dan 25.000 euro maar een van Gogh heeft hoogst
waarschijnlijk wel een hogere waarde dan 25.000 euro.
- Aardvordering: inhoud van de rechtsbetrekking die in het geschil aan de orde is.
, • Sub c: arbeidsovereenkomst, huurovereenkomst, consumentenovereenkomst
etc., telkens ongeacht het beloop of de waarde van de vordering = gaat het om
een aardvordering? Dan maakt het geen verschil wat het geldelijk belang van de
vordering is, de kantonrechter is bevoegd (dus ook als het meer is dan 25.000
euro).
Het is logischer om eerste te bepalen of er sprake is van een aardvordering en daarna pas of er
sprake is van een waardevordering.
Art. 93 sub d RV: door de kantonrechter worden behandeld en beslist andere zaken ten aanzien
waarvan de wet dit bepaalt. Zoals pachtzaken (art. 48 Wet RO jo. art. 1019j Rv).
Relatieve bevoegdheid: waar in Nederland wordt de zaak aanhangig gemaakt? Art. 99 Rv = de
rechter van de woonplaats van de gedaagde is bevoegd. Mede bevoegd de rechter in art. 100 Rv.
Uitzondering bij collectieve massa schadeclaims in art. 1013 lid 3 Rv. Art. 103 en 108 Rv geven
ook uitzonderingen.
Onbevoegdheid van de rechter:
- Geen absolute bevoegdheid (art. 72 jo. 73 Rv): als een rechter niet absoluut bevoegd is,
moet de rechter de zaak doorverwijzen.
- Geen sectorale onbevoegdheid (art. 71 lid 1 Rv): de zaak is sector kanton maar wordt
aangebracht bij de sector civiel? Dan moet er een interne verwijzing plaatsvinden.
Art. 110 Rv: moet verweer dat de rechter niet relatief bevoegd is worden gevoerd door de
gedaagde.
Week 2 (dagvaardingsprocedure en verzoekschriftprocedure)
Dagvaarding
Een dagvaarding is een gedingstuk waarbij de gedaagde door de deurwaarder, in opdracht van
de eiser, wordt opgeroepen om voor de rechter te verschijnen. Herkenbaar aan de termen:
‘vorderen’ en ‘vordering’.
Een exploot is een ambtsedig proces-verbaal van een ambtshandeling van de deurwaarder.
Heeft dwingende bewijskracht (art. 157 lid 1 Rv). Houdt de overgebrachte mededeling een
oproep in om voor de rechter te verschijnen, dan heeft het exploot een dagvaarding. Algemene
regels voor inhoud en betekening van exploten staan in art. 45 e.v. Rv.
Bijzondere regelingen: art. 48 e.v. Rv:
- Betekening aan een bestuurder geldt als een betekening aan de rechtspersoon in
persoon (art. 50 Rv).
- Als het niet mogelijk is om de naam van de gedaagde te achterhalen, kan de wetgever de
eiser tegemoet komen door hem te ontslaan van deze verplichting. Daartegenover zijn
dan bijzondere betekeningsvoorschriften opgenomen waardoor wordt bevorderd dat de
gedaagde toch van de oproeping kennis krijgt.
, - Exploten kunnen ook rechtsgeldig worden betekend aan een ter zake door degene voor
wie het exploot is bestemd is schriftelijk overeengekomen adres (de gekozen
woonplaats, art. 1:15 BW).
Opstellen dagvaarding: art. 111 Rv: dagvaarding geschiedt bij exploot. Naast de gegevens in art.
45 lid 3 Rv, vermeldt het exploot van dagvaarding: woonplaats, naam etc. Dus ook moet je naast
art. 111 Rv art. 45 lid 3 Rv benoemen.
Drie onderdelen van de dagvaarding:
- De kop: alle praktische informatie.
• Partijgegevens, datum en wijze van betekening (art. 45 lid 3 Rv).
• Gekozen woonplaats + advocaat/gemachtigde eiser (art. 111 lid 1 sub a-c Rv).
• Aanwijzing bevoegde rechter (absolute- sectorale en relatieve bevoegdheid) en
roldatum (art. 111 lid 2 sub e-f Rv).
• Wijze van verschijnen in het geding + rechtsgevolgen verstek (art. 111 lid 2 sub g-i
Rv).
• Verschuldigd griffierecht + rechtsgevolgen niet-voldoening (art. 111 lid 2 sub i en
sub k-l Rv).
• Waarheidsplicht (art. 21 Rv).
• Betwistingslast (art. 149 Rv jo. art. 111 lid 2 sub m Rv).
- Het lichaam/fundamentum petendi:
• Art. 111 sub d Rv: de gronden van de eis (stelplicht): de eiser moet in de
dagvaarding de gronden van de door hem ingestelde eis vermelden. Hier hoort
ook een motiveringsplicht bij. Zo moeten stukken die verband houden met het
beroep worden toegevoegd. Het moet voor de gedaagde duidelijk zijn waartegen
hij zich moet verweren zodat er geen sprake is van obscuur libel (dagvaarding die
zo onduidelijk/tegenstrijdig/vaag is, dat de gedaagde zich niet naar behoren kan
verdedigen).
• Art. 111 lid 3 Rv: mogelijke verweren (substantiëringsplicht).
• Art. 111 lid 3 Rv: bewijsmiddelen d.m.v. producties (bewijsaandrachtplicht).
Wegwijsplicht (art. 22b Rv): verplicht partijen om duidelijk te maken welke feiten
en stellingen zij aan de rechter willen voorleggen. Dit voorkomt dat de wederpartij
onvoldoende weet waartegen zij zich moet verdedigen.
- De staart/petitum:
• De eis/vordering: de eis moet voldoende duidelijk zijn voor de gedaagde. Vaak
stelt de eiser twee eisen op (de primaire- en subsidiaire eis). Ook kan de eiser
bijvoorbeeld schadevergoeding eisen. Dit staat in art. 111 lid 2 sub d Rv en dan
de eerste twee woorden. Petitum is de basis voor het dictum (de beslissing) en
de bevoegdheid.
• Nevenvorderingen:
o De uitvoerbaarverklaring bij voorraad van het vonnis (art. 233 Rv).
o De veroordeling van de gedaagde in de proceskosten (art. 237 e.v. Rv).
o Vergoeding van de wettelijke rente indien de vordering de voldoening van
een geldsom betreft (art. 6:119 BW).
, o De oplegging van een dwangsom indien de eis iets anders inhoudt dan de
betaling van een geldsom (art. 611a e.v. Rv).
Hoeveel tijd krijgt de gedaagde om te kunnen verschijnen? Art. 111 lid 2 sub f Rv: de roldatum is
de dag waarop de gedaagde moet verschijnen bij de rechtbank. De dagvaardingstermijn is één
week (art. 114 jo. 119 Rv), en wordt verlengd als de woon- of werkelijke verblijfplaats van de
gedaagde buiten Nederland is (art. 115 Rv). Woensdagen zijn zittingsdagen voor niet-
kantonzaken.
Het staat de eiser wel vrij de gedaagde op een veel langere termijn voor de rechter te roepen. Dit
zal soms voor de gedaagde bezwaarlijk zijn. De wet geeft aan de gedaagde een middel om de
termijn waarop hij is opgeroepen te verkorten (art. 126 Rv). Art. 117 Rv voor een verzoek tot een
kortere termijn.
Normale wijzen van betekening van exploten:
1. Aan gedaagde in persoon, waar dan ook in Nederland (art. 46 lid 1 Rv).
2. Aan de woonplaats van gedaagde (art. 46 lid 1 Rv jo. art. 1:10 BW): aan een huisgenoot of
aan een andere daar aanwezige persoon van wie aannemelijk is dat deze de tijdige
ontvangst zal bevorderen (bijv. werknemer).
Alternatieve wijzen van betekening van exploten:
1. Achterlating in gesloten envelop (art. 47 lid 1 Rv).
2. Als dat niet gaat (bijv. gevaarlijke situatie): afschrift per post (art. 47 lid 1 Rv).
3. Als gedaagde inontvangstneming weigert: achterlating in gesloten envelop of per post,
dan wel in de macht van de gedaagde (art. 46 lid 3 Rv).
Bijzondere wijzen van betekening van exploten:
1. Art. 48 jo. art. 50 Rv: rechtspersonen.
2. Art. 48 jo. art. 54 Rv: persoon zonder bekende woonplaats.
Fout in de dagvaarding: de meeste bepalingen betreffende dagvaardingen zijn voorgeschreven
op straffe van nietigheid (art. 120 lid 1 jo. art. 66 Rv). Er zijn uitzonderingen op deze hoofdregel:
1. Schending van art. 111 lid 3 Rv leidt niet tot nietigheid, maar geraden gevolgtrekking →
recht bepaalt zelf de sanctie (art. 120 lid 4 Rv).
2. Schending van art. 111 lid 2 sub c en sub h Rv (geen advocaat gesteld of geen
advocaatstelling aangezegd): gelegenheid om alsnog een advocaat te stellen (art. 123 lid
1-3 Rv).
De fout in de dagvaarding kan worden hersteld als het vóór de roldatum is (art. 120 lid 2 jo. art.
66 lid 2 Rv). Je stelt dan een herstelexploot op. Je vult het oude exploot alleen aan, dus je stelt
geen heel nieuw exploot op. Hier moeten wel weer 7 dagen tijd tussen zitten/nieuwe roldatum
(lid 3).
Wat als de gedaagde niet verschijnt? Art. 121 Rv: als de gedaagde niet op de dagvaarding
verschijnt, zal de rechter ambtshalve een onderzoek naar de geldigheid van de dagvaarding
moeten instellen.
