Samenvatting veiligheid & gedrag P3
Gedrag is elke beweging in een levend
organisme met een oorzaak en een functie.
Er zijn een aantal factoren die altijd bij
gedrag een rol spelen en we beschouwen
de factoren dus als onderdelen van gedrag.
Er is een sprake van een prikkel die wordt
geregistreerd die prikkel wordt dan
verwerkt en dat lijd tot een reactie. Dit alles
bij elkaar noemen we gedrag. De reactie
kan ook weer een prikkel zijn. Gedrag is dus
een continu proces.
Die prikkels kunnen uit de omgeving (bv.
iemand zegt wat) komen maar die kunnen
ook van binnenuit komen (bv. versnelde
hartslag).
Bij het ontstaan van gedrag spelen de
hersenen een hele grote rol. Niemand is hetzelfde geprogrammeerd:
Verschil in de waarneming
Verschil in de reactie
Dit maakt het voorspellen van gedrag lastig, maar de zijn wel veel
gemeenschappelijke patronen.
Er wordt ook een onderscheid gemaakt tussen
bewuste en onbewuste processen.
Gedrag kan aangeboren en aangeleerd zijn.
Maar niet alleen de hersenen spelen een
belangrijke rol bij gedrag, maar ook de omgeving
heeft invloed. De omgeving kan van
verschillende afstanden invloed hebben (Dichtbij
en veraf).
Hersenen en omgeving staan centraal als het gaat over gedrag.
Hersenen kunnen we leren begrijpen en de omgeving kunnen we
vaak beïnvloeden.
Erfelijkheid en criminaliteit
Lombroso (1876) was een van de eerste criminologen die onderzocht
waarom mensen crimineel werden, en hij zocht daarbij naar uiterlijke
kenmerken. Hij na allerlei kenmerken van criminelen vast (bv.
Schedelomvang, afstand tussen de ogen en grote van de neus) en hij
probeerde daarin patronen te herkennen. Op basis daarvan heeft
, Lombroso de geboren crimineel getekend. Zijn theorie word ook wel de
theorie van evolutionair Atavisme genoemd.
Evolutionair Atavisme (geeft aan een stap terug in evolutie).
Criminelen beoordelen op basis van uiterlijke kenmerken.
Criminelen worden geboren en het staat dus vast (Determinatie)
Veel kritiek op de theorie
Huidige visie
De affaire Buikhuisen (jaren ’70)
Hij zocht naar biologische kenmerken om crimineel gedrag te
verklaren maar kreeg hier veel kritiek op.
Erfelijkheid en gedrag is een lange en complexe weg: wisselwerking
biologische factoren en omgeving. Dus nooit alleen maar genen en nooit
alleen maar de omgeving.
Nu: Neurobiologisch onderzoek
Hersen(dis)functies
Hormoonstelsel
Zenuwstelsel
Neurotransmitters
MAOA-gen (komt vaker voor bij mensen die gewelddadig
gedrag vertonen)
Levenslooptheorie
In deze theorie worden biologische en sociale verklaringen samen gebruikt
om criminaliteit te verklaren en wanneer criminaliteit ontstaat en bij wie.
Eens een crimineel betekent niet perse altijd een crimineel, maar voor
sommige mensen betekent dit wel.
Moffitt onderscheid twee verschillende soorten
criminelen zijn:
Life course persistent (5%)
o Biologische, psychologische en
sociologische verklaringen (nature or
nurture?)
o Sensation seekers; a way of life
Adolescent limited (95%)
o Sociologische verklaringen (maturity gap)
o Criminaliteit tijdelijk (wijf, woning, werk)
Leertheorieën
Er zijn in de laatste decennia veel verschillende theorieën ontwikkeld,
maar er zijn wel steeds terugkomende elementen (soms in combinatie):
Gedrag is elke beweging in een levend
organisme met een oorzaak en een functie.
Er zijn een aantal factoren die altijd bij
gedrag een rol spelen en we beschouwen
de factoren dus als onderdelen van gedrag.
Er is een sprake van een prikkel die wordt
geregistreerd die prikkel wordt dan
verwerkt en dat lijd tot een reactie. Dit alles
bij elkaar noemen we gedrag. De reactie
kan ook weer een prikkel zijn. Gedrag is dus
een continu proces.
Die prikkels kunnen uit de omgeving (bv.
iemand zegt wat) komen maar die kunnen
ook van binnenuit komen (bv. versnelde
hartslag).
Bij het ontstaan van gedrag spelen de
hersenen een hele grote rol. Niemand is hetzelfde geprogrammeerd:
Verschil in de waarneming
Verschil in de reactie
Dit maakt het voorspellen van gedrag lastig, maar de zijn wel veel
gemeenschappelijke patronen.
Er wordt ook een onderscheid gemaakt tussen
bewuste en onbewuste processen.
Gedrag kan aangeboren en aangeleerd zijn.
Maar niet alleen de hersenen spelen een
belangrijke rol bij gedrag, maar ook de omgeving
heeft invloed. De omgeving kan van
verschillende afstanden invloed hebben (Dichtbij
en veraf).
Hersenen en omgeving staan centraal als het gaat over gedrag.
Hersenen kunnen we leren begrijpen en de omgeving kunnen we
vaak beïnvloeden.
Erfelijkheid en criminaliteit
Lombroso (1876) was een van de eerste criminologen die onderzocht
waarom mensen crimineel werden, en hij zocht daarbij naar uiterlijke
kenmerken. Hij na allerlei kenmerken van criminelen vast (bv.
Schedelomvang, afstand tussen de ogen en grote van de neus) en hij
probeerde daarin patronen te herkennen. Op basis daarvan heeft
, Lombroso de geboren crimineel getekend. Zijn theorie word ook wel de
theorie van evolutionair Atavisme genoemd.
Evolutionair Atavisme (geeft aan een stap terug in evolutie).
Criminelen beoordelen op basis van uiterlijke kenmerken.
Criminelen worden geboren en het staat dus vast (Determinatie)
Veel kritiek op de theorie
Huidige visie
De affaire Buikhuisen (jaren ’70)
Hij zocht naar biologische kenmerken om crimineel gedrag te
verklaren maar kreeg hier veel kritiek op.
Erfelijkheid en gedrag is een lange en complexe weg: wisselwerking
biologische factoren en omgeving. Dus nooit alleen maar genen en nooit
alleen maar de omgeving.
Nu: Neurobiologisch onderzoek
Hersen(dis)functies
Hormoonstelsel
Zenuwstelsel
Neurotransmitters
MAOA-gen (komt vaker voor bij mensen die gewelddadig
gedrag vertonen)
Levenslooptheorie
In deze theorie worden biologische en sociale verklaringen samen gebruikt
om criminaliteit te verklaren en wanneer criminaliteit ontstaat en bij wie.
Eens een crimineel betekent niet perse altijd een crimineel, maar voor
sommige mensen betekent dit wel.
Moffitt onderscheid twee verschillende soorten
criminelen zijn:
Life course persistent (5%)
o Biologische, psychologische en
sociologische verklaringen (nature or
nurture?)
o Sensation seekers; a way of life
Adolescent limited (95%)
o Sociologische verklaringen (maturity gap)
o Criminaliteit tijdelijk (wijf, woning, werk)
Leertheorieën
Er zijn in de laatste decennia veel verschillende theorieën ontwikkeld,
maar er zijn wel steeds terugkomende elementen (soms in combinatie):
