Voorblad werkstuk
In te vullen door student:
Saskia van Duijn
Naam student
Studentnummer 537487
Klas 2A
Domein Gezondheid, sport en welzijn
Opleiding Maatschappelijk Werk en Dienstverlening
Variant (VT / DT / DU) Voltijd
Jaar 2
Locatie Haarlem
Titel werkstuk Cultuurfilosofie
Naam toets 2.1.2B Cultuurfilosofie
Toetscode 2312AVM12B
Naam docent: Maurits van der Heijde
Studiejaar 2014-2015
Toetsperiode 1
Kans Regulier
Ik verklaar dat ik bij het onderzoek voor en het schrijven van dit werkstuk niet
Verklaring student heb geplagieerd, gefraudeerd of anderszins in strijd met de Onderwijs- en
Examen Regeling (OER) heb gehandeld.
Datum 29-10-2014
Handtekening
(* doorhalen wat niet van toepassing is)
In te vullen door de examinator: In te vullen door het servicepunt:
Beoordeling docent In ontvangst
Socialisatieverslag
(Eindcijfer) genomen door
Datum beoordeling Datum ontvangst
Naam examinator
Handtekening
Handtekening
Lever dit formulier in tweevoud in. Eén exemplaar voor de docent (bevestigd als voorblad aan het werkstuk) en één los exemplaar voor je
eigen administratie.
,Opdracht 1: beschrijving van de casus
Afgelopen jaar heb ik stage gelopen op een praktijk school, OCL Het Waterland te Leiden. In mijn
stage heb ik leerlingen begeleid bij het uitvoeren van activiteiten als interne stage bij de receptie. Ik
kreeg op een dag een leerling (X) die woonachtig is in een woonwagenkamp, ook wel bekend als de
naam ‘kamper’. Ik werd gevraagd op gesprek te komen bij mijn begeleidster. Er werd verteld dat ik
een andere omgangsmethode mocht toepassen op de leerling. Als X weigerde mee te werken of naar
huis wilde, mocht dit. Ik mocht niet in de gebiedende wijs praten met X, dit als vrouw zijnde. Ook
moest ik uit kijken wat ik vrijgaf aan informatie over mijzelf. X vond het interessant om met mij te
praten, omdat X wist dat ik ook een tatoeage draag.
Ik vind het niet makkelijk om contact met X te maken. Ik weet dat ik moet uitkijken wat ik tegen X zeg
of aan X kan vragen. Wel wilde ik X graag helpen bij de activiteiten bij de receptie. X was aan het
begin van de dag nog gemotiveerd om mee te werken. Later bleef X continu op de stoel zitten en
weigerde activiteiten uit te voeren. Ik vraag mij af wat al die ongeschreven regels bij ‘kampers’
betekenen. Ik weet niet hoe deze cultuur in elkaar zit. Ik was geïnteresseerd om het hierover te
hebben met X, maar ik wist dat ik dit gesprek niet moest aangaan. Het raakte mij dat ik als vrouw
minder was in de ogen van X. Dit is iets waar ik nog niet zelf mee te maken heb gehad in mijn leven.
Ik vind dat X zich ook kan aanpassen aan de regels van school, aangezien elke leerling hiermee
akkoord gaat zodra een leerling wordt ingeschreven.
Mijn eerste indruk over X was dat hij gemotiveerd en geïnteresseerd overkwam. Er was niks ‘anders’
te merken op het begin, dan bij andere leerlingen. Ik zag wel dat X het belangrijk vond om in het
middelpunt te staan. X wilde na een tijd niet meer meewerken en is na de pauze verdwenen.
, Opdracht 2: Visies
Wat betekent inclusief denken in deze situatie?
‘’Inclusief denken: een denken dat er principieel van uitgaat dat mijn heil (geluk, leven, welvaart) niet
wordt verkregen ten koste van of zonder de ander, maar dat het alleen verkregen kan worden als ik
tegelijk het heil van de ander beoog en bevorder (Hoffman, 2013).’’
In deze situatie betekent inclusief denken dat de cliënt gelijkwaardig is, ik hem niet veroordeel op zijn
cultuur, dat ik rekening houd met het feit dat de cliënt andere normen en waarden heeft en hier
ruimte voor geef in het contact met de cliënt. Hierdoor is er plaats voor gelijkheid én diversiteit.
Waar is volgens jou sprake van (het principe van erkende) gelijkheid tussen jou en de cliënt in deze
situatie?
Het principe van de erkende gelijkheid verwijst naar datgene wat mensen in eerste plaats verbindt
binnen een bepaalde context. Volgens mij is er in deze situatie sprake van gelijkheid tussen de cliënt
en mij, dat we beide mens zijn en aanwezig zijn op de praktijkschool. Daarnaast zitten we in dezelfde
leeftijdsfase (jong volwassen) en zijn we leerling/student.
Welke kennis heb je over de culturele achtergrond van je cliënt? Geef in het kort weer wat je weet
over de culturele achtergrond van de cliënt en vergelijk jouw informatie met andere bronnen
Ik weet dat de cliënt een woonwagenbewoner is. Deze mensen wonen samen in een zogeheten
kamp. Over zijn exacte levensgeschiedenis, opvoeding, socialisatie en gewoonten kan ik niks zeggen.
Mogelijk mag de cliënt zelfstandig beslissingen nemen op minderjarige leeftijd, ook als deze
beslissingen tegen de wet zijn. Daarnaast weet ik dat mannen hoger staan dan vrouwen in zijn
cultuur en vrouwen voornamelijk voor het huishouden en de kinderen zorgen. Woonwagen
bewoners zijn vaak in het bezit van veel geld. Ten slotte weet ik dat woonwagen bewoners vanuit
hun cultuur niet naar school hoeven. Deze kennis heb ik opgevangen van docenten in de tijd dat ik
stage heb gelopen op de praktijkschool en van mijn algemene opvoeding.
In de jaren zestig werden grote kampen gebouwd in afgelegen gebieden waar de
woonwagenbewoners konden wonen. Er werd geen toezicht gehouden door de overheid waardoor
ze hun eigen cultuur en tradities voort konden zetten zonder last te hebben van de ‘’gewone
burger’’. In de jaren tachtig moesten de “kampers” de samenleving in en het was de bedoeling dat ze
zouden inburgeren. Ook de kinderen moesten naar een normale school. Er zal altijd een strijd zijn
tussen overheid en kamp, maar nu ze zeker weten dat ze hun kinderen en kleinkinderen kunnen
blijven opvoeden in hun cultuur, is de strijd nog lang niet gestreden. Cultuur en tradities zijn voor een
woonwagenbewoner zo belangrijk dat ze ervoor zullen blijven vechten tot het eind. En ook nu zijn ze
weer een stapje dichterbij hun doel gekomen. Ze zijn Nederlanders met een eigen cultuur.1
1
Woonwagen – Eindelijk erkend (13-10-2014) Geraadpleegd op 29 oktober 2014
In te vullen door student:
Saskia van Duijn
Naam student
Studentnummer 537487
Klas 2A
Domein Gezondheid, sport en welzijn
Opleiding Maatschappelijk Werk en Dienstverlening
Variant (VT / DT / DU) Voltijd
Jaar 2
Locatie Haarlem
Titel werkstuk Cultuurfilosofie
Naam toets 2.1.2B Cultuurfilosofie
Toetscode 2312AVM12B
Naam docent: Maurits van der Heijde
Studiejaar 2014-2015
Toetsperiode 1
Kans Regulier
Ik verklaar dat ik bij het onderzoek voor en het schrijven van dit werkstuk niet
Verklaring student heb geplagieerd, gefraudeerd of anderszins in strijd met de Onderwijs- en
Examen Regeling (OER) heb gehandeld.
Datum 29-10-2014
Handtekening
(* doorhalen wat niet van toepassing is)
In te vullen door de examinator: In te vullen door het servicepunt:
Beoordeling docent In ontvangst
Socialisatieverslag
(Eindcijfer) genomen door
Datum beoordeling Datum ontvangst
Naam examinator
Handtekening
Handtekening
Lever dit formulier in tweevoud in. Eén exemplaar voor de docent (bevestigd als voorblad aan het werkstuk) en één los exemplaar voor je
eigen administratie.
,Opdracht 1: beschrijving van de casus
Afgelopen jaar heb ik stage gelopen op een praktijk school, OCL Het Waterland te Leiden. In mijn
stage heb ik leerlingen begeleid bij het uitvoeren van activiteiten als interne stage bij de receptie. Ik
kreeg op een dag een leerling (X) die woonachtig is in een woonwagenkamp, ook wel bekend als de
naam ‘kamper’. Ik werd gevraagd op gesprek te komen bij mijn begeleidster. Er werd verteld dat ik
een andere omgangsmethode mocht toepassen op de leerling. Als X weigerde mee te werken of naar
huis wilde, mocht dit. Ik mocht niet in de gebiedende wijs praten met X, dit als vrouw zijnde. Ook
moest ik uit kijken wat ik vrijgaf aan informatie over mijzelf. X vond het interessant om met mij te
praten, omdat X wist dat ik ook een tatoeage draag.
Ik vind het niet makkelijk om contact met X te maken. Ik weet dat ik moet uitkijken wat ik tegen X zeg
of aan X kan vragen. Wel wilde ik X graag helpen bij de activiteiten bij de receptie. X was aan het
begin van de dag nog gemotiveerd om mee te werken. Later bleef X continu op de stoel zitten en
weigerde activiteiten uit te voeren. Ik vraag mij af wat al die ongeschreven regels bij ‘kampers’
betekenen. Ik weet niet hoe deze cultuur in elkaar zit. Ik was geïnteresseerd om het hierover te
hebben met X, maar ik wist dat ik dit gesprek niet moest aangaan. Het raakte mij dat ik als vrouw
minder was in de ogen van X. Dit is iets waar ik nog niet zelf mee te maken heb gehad in mijn leven.
Ik vind dat X zich ook kan aanpassen aan de regels van school, aangezien elke leerling hiermee
akkoord gaat zodra een leerling wordt ingeschreven.
Mijn eerste indruk over X was dat hij gemotiveerd en geïnteresseerd overkwam. Er was niks ‘anders’
te merken op het begin, dan bij andere leerlingen. Ik zag wel dat X het belangrijk vond om in het
middelpunt te staan. X wilde na een tijd niet meer meewerken en is na de pauze verdwenen.
, Opdracht 2: Visies
Wat betekent inclusief denken in deze situatie?
‘’Inclusief denken: een denken dat er principieel van uitgaat dat mijn heil (geluk, leven, welvaart) niet
wordt verkregen ten koste van of zonder de ander, maar dat het alleen verkregen kan worden als ik
tegelijk het heil van de ander beoog en bevorder (Hoffman, 2013).’’
In deze situatie betekent inclusief denken dat de cliënt gelijkwaardig is, ik hem niet veroordeel op zijn
cultuur, dat ik rekening houd met het feit dat de cliënt andere normen en waarden heeft en hier
ruimte voor geef in het contact met de cliënt. Hierdoor is er plaats voor gelijkheid én diversiteit.
Waar is volgens jou sprake van (het principe van erkende) gelijkheid tussen jou en de cliënt in deze
situatie?
Het principe van de erkende gelijkheid verwijst naar datgene wat mensen in eerste plaats verbindt
binnen een bepaalde context. Volgens mij is er in deze situatie sprake van gelijkheid tussen de cliënt
en mij, dat we beide mens zijn en aanwezig zijn op de praktijkschool. Daarnaast zitten we in dezelfde
leeftijdsfase (jong volwassen) en zijn we leerling/student.
Welke kennis heb je over de culturele achtergrond van je cliënt? Geef in het kort weer wat je weet
over de culturele achtergrond van de cliënt en vergelijk jouw informatie met andere bronnen
Ik weet dat de cliënt een woonwagenbewoner is. Deze mensen wonen samen in een zogeheten
kamp. Over zijn exacte levensgeschiedenis, opvoeding, socialisatie en gewoonten kan ik niks zeggen.
Mogelijk mag de cliënt zelfstandig beslissingen nemen op minderjarige leeftijd, ook als deze
beslissingen tegen de wet zijn. Daarnaast weet ik dat mannen hoger staan dan vrouwen in zijn
cultuur en vrouwen voornamelijk voor het huishouden en de kinderen zorgen. Woonwagen
bewoners zijn vaak in het bezit van veel geld. Ten slotte weet ik dat woonwagen bewoners vanuit
hun cultuur niet naar school hoeven. Deze kennis heb ik opgevangen van docenten in de tijd dat ik
stage heb gelopen op de praktijkschool en van mijn algemene opvoeding.
In de jaren zestig werden grote kampen gebouwd in afgelegen gebieden waar de
woonwagenbewoners konden wonen. Er werd geen toezicht gehouden door de overheid waardoor
ze hun eigen cultuur en tradities voort konden zetten zonder last te hebben van de ‘’gewone
burger’’. In de jaren tachtig moesten de “kampers” de samenleving in en het was de bedoeling dat ze
zouden inburgeren. Ook de kinderen moesten naar een normale school. Er zal altijd een strijd zijn
tussen overheid en kamp, maar nu ze zeker weten dat ze hun kinderen en kleinkinderen kunnen
blijven opvoeden in hun cultuur, is de strijd nog lang niet gestreden. Cultuur en tradities zijn voor een
woonwagenbewoner zo belangrijk dat ze ervoor zullen blijven vechten tot het eind. En ook nu zijn ze
weer een stapje dichterbij hun doel gekomen. Ze zijn Nederlanders met een eigen cultuur.1
1
Woonwagen – Eindelijk erkend (13-10-2014) Geraadpleegd op 29 oktober 2014
