Blaaskatheterisatie bij postoperatieve patiënten met retentieblaas
Klinisch scenario
Als een patiënt terug komt van de operatie wordt er gemonitord of de patiënten weer een spontane
mictie krijgen (dit moet binnen 6 uur na operatie gebeuren). Wanneer dit niet het geval is, kan er
gebladderd worden. In het protocol is de afspraak bij retentie boven de 500 ml in de blaas dat er
dan eenmalig gekatheteriseerd moet worden. Echter kan er bij katheteriseren ook enkele
complicaties ontstaan, namelijk kans op infecties, letsel en pijn of ongemak voor de patiënt. De
vraag is dan ook of er niet langer afgewacht kan worden.
Stap 1: de PICO à Vul de PI(C)O in
P: Postoperatieve patiënten met retentieblaas
I: Katheteriseren bij >500 ml retentie
C: Katheteriseren bij 500 ml retentie
O: Risico’s op het afwachten + aantal katheterisaties
Stap 2: de zoekstrategie
Er is gezocht in PubMed
Zoektermen: “postoperative urinary catheterization” AND threshold
Gevonden artikelen:
2 artikelen gevonden, RCT’s
1 artikel niet van toepassing gezien andere operatie.
Stap 3: kritische beoordeling
RCT van Brouwer, van Roon, Rosier, Kalkman & Veeger – methode onderzoek
In deze RCT werd er onderzocht bij 936 chirurgische patiënten ouder dan 18 jaar het verschil van
katherisatie bij 500 ML retentie en het gebruik van de patiënt eigen maximum blaascapaciteit
(EMB). Het EMB werd berekend voor de operatie thuis berekend door de urine zo lang mogelijk op
te houden tot het niet meer kon. Dan moesten de patiënten zelf gaan meten door in een bokaal te
plassen en de hoeveelheid te bepalen. De patiënt moest dit 3 keer doen en deze data werd
vastgelegd in het dossier. Na de operatie werd de patiënt elk uur gebladderd om te kijken of het
EMB bereikt was, wanneer deze bereikt was moesten de patiënten spontaan proberen te plassen.
Als dit nog steeds niet lukte, dan werd de patiënt wel eenmalig gekatheteriseerd.
RCT van Brouwer, van Roon, Rosier, Kalkman & Veeger – resultaten
In deze RCT was er een 500ML groep (909 patiënten) en de EMB groep (936 patiënten). Het
gemiddelde EMB van alle patiënten was 611 ML (tussen de 150 en 1400 ML). Het aantal gevallen
dat gekatheteriseerd moesten worden was 9,1% (85/936). 300 patiënten met een EMB van
<500ML, moest 14% gekatheteriseerd worden. Terwijl bij 398 patiënten met een EMB tussen de
500-800ML in totaal 9% gekatheteriseerd moest worden. En 2% van de 199 patiënten met een
EMB >800ML moest gekatheteriseerd worden. In de 500ML groep waren 39 patiënten onnodig
gekatheteriseerd en bij 25 patiënten te laat gekatheteriseerd.
Stap 4: conclusie
Bij de studie van Brouwer et al. komt er eigenlijk naar voren dat patiënten die onder algehele of
spinale anesthesie beter gekatheteriseerd kunnen worden op basis van een preoperatieve EMB in
plaats van de huidige grens van 500ML te hanteren.
Uit de follow up blijkt dat er geen urologische complicaties zijn ontstaan tussen de 500ML groep en
de controle groep.
Klinisch scenario
Als een patiënt terug komt van de operatie wordt er gemonitord of de patiënten weer een spontane
mictie krijgen (dit moet binnen 6 uur na operatie gebeuren). Wanneer dit niet het geval is, kan er
gebladderd worden. In het protocol is de afspraak bij retentie boven de 500 ml in de blaas dat er
dan eenmalig gekatheteriseerd moet worden. Echter kan er bij katheteriseren ook enkele
complicaties ontstaan, namelijk kans op infecties, letsel en pijn of ongemak voor de patiënt. De
vraag is dan ook of er niet langer afgewacht kan worden.
Stap 1: de PICO à Vul de PI(C)O in
P: Postoperatieve patiënten met retentieblaas
I: Katheteriseren bij >500 ml retentie
C: Katheteriseren bij 500 ml retentie
O: Risico’s op het afwachten + aantal katheterisaties
Stap 2: de zoekstrategie
Er is gezocht in PubMed
Zoektermen: “postoperative urinary catheterization” AND threshold
Gevonden artikelen:
2 artikelen gevonden, RCT’s
1 artikel niet van toepassing gezien andere operatie.
Stap 3: kritische beoordeling
RCT van Brouwer, van Roon, Rosier, Kalkman & Veeger – methode onderzoek
In deze RCT werd er onderzocht bij 936 chirurgische patiënten ouder dan 18 jaar het verschil van
katherisatie bij 500 ML retentie en het gebruik van de patiënt eigen maximum blaascapaciteit
(EMB). Het EMB werd berekend voor de operatie thuis berekend door de urine zo lang mogelijk op
te houden tot het niet meer kon. Dan moesten de patiënten zelf gaan meten door in een bokaal te
plassen en de hoeveelheid te bepalen. De patiënt moest dit 3 keer doen en deze data werd
vastgelegd in het dossier. Na de operatie werd de patiënt elk uur gebladderd om te kijken of het
EMB bereikt was, wanneer deze bereikt was moesten de patiënten spontaan proberen te plassen.
Als dit nog steeds niet lukte, dan werd de patiënt wel eenmalig gekatheteriseerd.
RCT van Brouwer, van Roon, Rosier, Kalkman & Veeger – resultaten
In deze RCT was er een 500ML groep (909 patiënten) en de EMB groep (936 patiënten). Het
gemiddelde EMB van alle patiënten was 611 ML (tussen de 150 en 1400 ML). Het aantal gevallen
dat gekatheteriseerd moesten worden was 9,1% (85/936). 300 patiënten met een EMB van
<500ML, moest 14% gekatheteriseerd worden. Terwijl bij 398 patiënten met een EMB tussen de
500-800ML in totaal 9% gekatheteriseerd moest worden. En 2% van de 199 patiënten met een
EMB >800ML moest gekatheteriseerd worden. In de 500ML groep waren 39 patiënten onnodig
gekatheteriseerd en bij 25 patiënten te laat gekatheteriseerd.
Stap 4: conclusie
Bij de studie van Brouwer et al. komt er eigenlijk naar voren dat patiënten die onder algehele of
spinale anesthesie beter gekatheteriseerd kunnen worden op basis van een preoperatieve EMB in
plaats van de huidige grens van 500ML te hanteren.
Uit de follow up blijkt dat er geen urologische complicaties zijn ontstaan tussen de 500ML groep en
de controle groep.
