Analyse van de internationale politiek Hoorcollege 1
Thucydides beschouwt het (neo)realisme als één van de grondleggers van de internationale
betrekking.
Beide Hobbes en Thucydides hebben invloed op het neorealisme.
Wat zien neorealisten in Thucydides? (Melische dialoog)
De geschiedenis van de Peloponnesische oorlog heeft voor de neorealisten twee elementen die
ze erg belangrijk vinden:
- Machtsevenwicht en militaire macht als belangrijke factoren.
- Generalisatie van dit gegeven over de geschiedenis.
Thucydides stelt dat de oorlog begon als antwoord op de macht van Athene, Sparta had hier
angst voor, dit maakte de oorlog onvermijdelijk. Dat het onvermijdelijk is, is een
kernaanname van de neorealisten (veiligheidsparadox). Hierin ook te zien dat het
machtsevenwicht erg belangrijk is.
Dat de oorlog begon is een balance of power argument.
Athene geeft aan dat zij veel meer schepen hebben en dat het niet slim is om een oorlog te
beginnen.
Hierin kun je zien dat macht wordt gemeten als militaire macht.
Machtsverdeling en verhouding ook belangrijk (Athene geeft aan zij zijn de sterkere).
Melisme hebben een antwoord door een alliantie met een andere groep. Hierin zie je de
militaire alliantie en balancing terug. Als zwakkere groepen erkennen dat zij zwak zijn
tegenover sterkere groepen kunnen zij samen een alliantie aangaan met andere zwakkere
groepen. Om te strijden tegen de sterkere macht.
Zijn doel was niet om een theorie te schrijven maar om zo duidelijk mogelijk met details een
verhaal te schrijven over hoe een oorlog gevoerd werd.
Wat is daarnaast nog meer belangrijk in Thucydides:
- De nationale identiteit (stadstaat) speelt vaak een belangrijke rol.
- Personen en persoonlijke eigenschappen zijn belangrijk voor het buitenlandbeleid
(emoties, trots).
Volgens neorealisten is dit niet belangrijk, de structuur van het systeem is alles bepalend.
Voor Thucydides spelen andere elementen dus ook een rol.
- Nationale politiek en nationale politieke overwegingen zijn belangrijk. Is een land
democratisch / autocratisch, voor realisten ook niet belangrijk
Voor Athene was angst voor mogelijke binnenlandse reputatieschade een belangrijke
drijfveer.
Realisten zijn selectief in welke elementen ze belichten.
,Bij Thucydides zijn omvattend boek hebben alle theorieën een aandeel van hun aannames
terugzien.
- (Neo)realisme, idee van machtsevenwicht, militaire macht.
- Liberalisme, idee dat een delegatie rekening houden met wat de bevolking will
- Neoliberaal institutionalisme, in de gehele geschiedenis, zijn verdragen tussen
stadstaten belangrijk. Handelingen in de toekomst zullen van belang zijn.
- Constructivisme, het idee dat perceptie ertoe doet, dat karakter ertoe doet, nationale
identiteit.
, Analyse van de internationale politiek Hoorcollege 2
Hobbes doet iets anders de neorealisten hij kijkt naar het nationaal niveau niet naar het
internationaal niveau.
Hobbes legt de basis op het nationaal niveau voor de neorealisten op het internationaal niveau.
Wat is nou het systeem? Wat is belangrijk in het systeem? Hoe veranderd het gedrag van de
staten en wellicht de individuen?
Hobbes heet het niet over het statensysteem (internationaal). Dit komt doordat hij uit gaat van
een natuurtoestand en daarin moeten wij de staat wegnemen. Het enige wat we hebben op het
begin zijn individuen. Het systeem van Hobbes is anarchisch er is geen centraal gezegd. Er
bestaat geen hogere macht boven de individuen. Het recht van de sterkste geldt.
De samenstelling van het systeem beïnvloedt de acties van de individuen.
De aanname van de individuen zijn:
Mensen zijn prudent
Je doet dingen uit voorzichtigheid. Zodat een bepaalde negatieve consequentie zich niet zal
voordoen. Anticiperen op dat er een bepaald geweld tegen je kan worden gebruikt. Door de
oorlogstoestand leert men prudent te zijn.
Fysiek even vermogend
De verschillen zijn zo klein, dat ze er niet toe doen.
Doelgericht handelend
Omdat we allemaal even sterk zijn hebben we ook allemaal de mogelijkheid om onze doelen
te verwezenlijken.
Vanuit hier begint wantrouwen.
Ieder mens is bezig zijn doel verwezenlijken, maar de doelen zullen clashen. Hierdoor worden
mensen vijanden.
Zonder staat zullen mensen in een continue conditie van oorlog voeren, ieder voor zich.
Voor de mens is het een wens om uit de anarchie te komen. Mensen sluiten een sociaal
contract af. Het structuur van het systeem veranderd van anarchie naar hiërarchie.
De neorealisten van constante oorlog houdt niet op, de anarchie stopt niet. Deze staat van
constante oorlog bestaat nog steeds, Hobbes veranderd dit.
Neorealisten nemen de theorie van Hobbes over, maar kijken niet meer naar de relatie van
individuen. Zij zijn met name geïnteresseerd in de relatie van staten, waarin het systeem
anarchisch is.
Thucydides beschouwt het (neo)realisme als één van de grondleggers van de internationale
betrekking.
Beide Hobbes en Thucydides hebben invloed op het neorealisme.
Wat zien neorealisten in Thucydides? (Melische dialoog)
De geschiedenis van de Peloponnesische oorlog heeft voor de neorealisten twee elementen die
ze erg belangrijk vinden:
- Machtsevenwicht en militaire macht als belangrijke factoren.
- Generalisatie van dit gegeven over de geschiedenis.
Thucydides stelt dat de oorlog begon als antwoord op de macht van Athene, Sparta had hier
angst voor, dit maakte de oorlog onvermijdelijk. Dat het onvermijdelijk is, is een
kernaanname van de neorealisten (veiligheidsparadox). Hierin ook te zien dat het
machtsevenwicht erg belangrijk is.
Dat de oorlog begon is een balance of power argument.
Athene geeft aan dat zij veel meer schepen hebben en dat het niet slim is om een oorlog te
beginnen.
Hierin kun je zien dat macht wordt gemeten als militaire macht.
Machtsverdeling en verhouding ook belangrijk (Athene geeft aan zij zijn de sterkere).
Melisme hebben een antwoord door een alliantie met een andere groep. Hierin zie je de
militaire alliantie en balancing terug. Als zwakkere groepen erkennen dat zij zwak zijn
tegenover sterkere groepen kunnen zij samen een alliantie aangaan met andere zwakkere
groepen. Om te strijden tegen de sterkere macht.
Zijn doel was niet om een theorie te schrijven maar om zo duidelijk mogelijk met details een
verhaal te schrijven over hoe een oorlog gevoerd werd.
Wat is daarnaast nog meer belangrijk in Thucydides:
- De nationale identiteit (stadstaat) speelt vaak een belangrijke rol.
- Personen en persoonlijke eigenschappen zijn belangrijk voor het buitenlandbeleid
(emoties, trots).
Volgens neorealisten is dit niet belangrijk, de structuur van het systeem is alles bepalend.
Voor Thucydides spelen andere elementen dus ook een rol.
- Nationale politiek en nationale politieke overwegingen zijn belangrijk. Is een land
democratisch / autocratisch, voor realisten ook niet belangrijk
Voor Athene was angst voor mogelijke binnenlandse reputatieschade een belangrijke
drijfveer.
Realisten zijn selectief in welke elementen ze belichten.
,Bij Thucydides zijn omvattend boek hebben alle theorieën een aandeel van hun aannames
terugzien.
- (Neo)realisme, idee van machtsevenwicht, militaire macht.
- Liberalisme, idee dat een delegatie rekening houden met wat de bevolking will
- Neoliberaal institutionalisme, in de gehele geschiedenis, zijn verdragen tussen
stadstaten belangrijk. Handelingen in de toekomst zullen van belang zijn.
- Constructivisme, het idee dat perceptie ertoe doet, dat karakter ertoe doet, nationale
identiteit.
, Analyse van de internationale politiek Hoorcollege 2
Hobbes doet iets anders de neorealisten hij kijkt naar het nationaal niveau niet naar het
internationaal niveau.
Hobbes legt de basis op het nationaal niveau voor de neorealisten op het internationaal niveau.
Wat is nou het systeem? Wat is belangrijk in het systeem? Hoe veranderd het gedrag van de
staten en wellicht de individuen?
Hobbes heet het niet over het statensysteem (internationaal). Dit komt doordat hij uit gaat van
een natuurtoestand en daarin moeten wij de staat wegnemen. Het enige wat we hebben op het
begin zijn individuen. Het systeem van Hobbes is anarchisch er is geen centraal gezegd. Er
bestaat geen hogere macht boven de individuen. Het recht van de sterkste geldt.
De samenstelling van het systeem beïnvloedt de acties van de individuen.
De aanname van de individuen zijn:
Mensen zijn prudent
Je doet dingen uit voorzichtigheid. Zodat een bepaalde negatieve consequentie zich niet zal
voordoen. Anticiperen op dat er een bepaald geweld tegen je kan worden gebruikt. Door de
oorlogstoestand leert men prudent te zijn.
Fysiek even vermogend
De verschillen zijn zo klein, dat ze er niet toe doen.
Doelgericht handelend
Omdat we allemaal even sterk zijn hebben we ook allemaal de mogelijkheid om onze doelen
te verwezenlijken.
Vanuit hier begint wantrouwen.
Ieder mens is bezig zijn doel verwezenlijken, maar de doelen zullen clashen. Hierdoor worden
mensen vijanden.
Zonder staat zullen mensen in een continue conditie van oorlog voeren, ieder voor zich.
Voor de mens is het een wens om uit de anarchie te komen. Mensen sluiten een sociaal
contract af. Het structuur van het systeem veranderd van anarchie naar hiërarchie.
De neorealisten van constante oorlog houdt niet op, de anarchie stopt niet. Deze staat van
constante oorlog bestaat nog steeds, Hobbes veranderd dit.
Neorealisten nemen de theorie van Hobbes over, maar kijken niet meer naar de relatie van
individuen. Zij zijn met name geïnteresseerd in de relatie van staten, waarin het systeem
anarchisch is.
