Iemand zegt: Allie heeft de verhalen zelf geschreven, maar kan ze zich niet meer herinneren en
daarom leest Noah ze voor. (controleren!)
In Nederlands: https://www.scholieren.com/boek/6811/the-notebook/zekerwetengoed
Eerste zin
Wie ben ik?
Samenvatting
Noah Calhoun woont samen met zijn vrouw Allie in een bejaardentehuis en brengt zijn dagen
door met haar voorlezen uit zijn dagboek, in een poging haar geheugen terug te laten komen. Hij
herbeleeft zijn jeugd, hoe hij in de zomer van 1933 als zeventienjarige arme sloeber dolverliefd
werd op de rijke Allie Nelson. Ze brengen al hun tijd samen door, hebben seks en zijn
onafscheidelijk tot zij met haar familie vertrekt.
Noah krijgt een baan bij een schroothandel en vecht in de Tweede Wereldoorlog. Bij zijn
thuiskomst erft hij genoeg geld van zijn vorige werkgever om het oude, verwaarloosde landgoed
van zijn vader van onder tot boven te renoveren. Allie woont intussen in de stad als socialite,
studeert af aan de kunstacademie en verlooft zich in 1947 met de rijke advocaat Lon Hammond.
Tot haar verrassing ziet ze een foto van Noah in de krant en voelt dat ze hem moet opzoeken
voor ze trouwt.
Ze ontmoeten elkaar weer en al snel blijkt dat Noah haar heel lang heeft geschreven, maar
uiteindelijk ophield omdat ze niet antwoordde - wat kwam doordat haar moeder de brieven
achterhield. Terwijl Allie voor haar verloofde verbergt waar ze is en wat ze doet, springen de
vonken tussen haar en Noah opnieuw over en begint ze serieus te twijfelen aan haar
toekomstige huwelijk. De dag nadat ze met elkaar naar bed zijn geweest, komt Allies moeder om
ze te waarschuwen dat Lon argwaan heeft gekregen en ook onderweg is. Ondanks haar liefde
voor Noah voelt Allie zich gedwongen het juiste te doen en besluit terug te gaan naar Lon. Dat is
echter alleen om hem te vertellen dat het uit is: ze kiest voor Noah.
Ze trouwen, krijgen vijf kinderen, verliezen eentje daarvan en na vijfenveertig jaar krijgt Allie
Alzheimer en worden ze allebei in een verpleeghuis opgenomen, waar Noah zijn uiterste best
doet om haar geheugen terug te kringen met behulp van zijn dagboek. Wanneer hij haar voor
een zoveelste keer het verhaal heeft verteld, herkent ze hem plotsklaps weer en het geluk is
groot, maar het duurt niet lang. Hij gaat kapot van verdriet en op hun vijftigste trouwdag kruipt
hij bij haar in bed, ze herkent hem en ze sterven in elkaars armen.
Personages
Noah Calhoun
Noah is grotendeels de verteller van het verhaal omdat zijn herinneringen ervoor moeten zorgen
dat Allie weer de oude wordt. Hij is iemand die vrij berustend in het leven staat, het min of meer
aan zich voorbij laat trekken zonder echt ergens voor te vechten, hoewel hij wel duidelijke
normen en waarden heeft waar hij achter blijft staan. Er is eigenlijk maar één ding dat zijn leven
echt zin geeft en dat is zijn liefde voor Allie, die grotendeels onbereikbaar is en blijft. Noah is
geen vechter: hij heeft een gezond verstand dat er echter voor zorgt dat hij laffe beslissingen
neemt omdat hij denkt dat die het juiste zijn. Hij is slim, maar heeft vrijwel niets in zijn leven
waarin hij echt genoegen schept en voelt ook niet de behoefte er betekenis aan te geven. Zijn
herinneringen zijn zijn kostbaarste bezit en hij waardeert de kleine dingen die hem gelukkig
maken omdat hij het grote goed niet kan krijgen en daar ook niet om vraagt. Wanneer hij
eenmaal oud is en Allie steeds verder van hem wegglijdt is hij juist wel weer erop gebrand te
zorgen dat ze haar geheugen terugkrijgt en bereid daarvoor regels te breken, al is het maar om
haar zijn liefde duidelijk te maken.
daarom leest Noah ze voor. (controleren!)
In Nederlands: https://www.scholieren.com/boek/6811/the-notebook/zekerwetengoed
Eerste zin
Wie ben ik?
Samenvatting
Noah Calhoun woont samen met zijn vrouw Allie in een bejaardentehuis en brengt zijn dagen
door met haar voorlezen uit zijn dagboek, in een poging haar geheugen terug te laten komen. Hij
herbeleeft zijn jeugd, hoe hij in de zomer van 1933 als zeventienjarige arme sloeber dolverliefd
werd op de rijke Allie Nelson. Ze brengen al hun tijd samen door, hebben seks en zijn
onafscheidelijk tot zij met haar familie vertrekt.
Noah krijgt een baan bij een schroothandel en vecht in de Tweede Wereldoorlog. Bij zijn
thuiskomst erft hij genoeg geld van zijn vorige werkgever om het oude, verwaarloosde landgoed
van zijn vader van onder tot boven te renoveren. Allie woont intussen in de stad als socialite,
studeert af aan de kunstacademie en verlooft zich in 1947 met de rijke advocaat Lon Hammond.
Tot haar verrassing ziet ze een foto van Noah in de krant en voelt dat ze hem moet opzoeken
voor ze trouwt.
Ze ontmoeten elkaar weer en al snel blijkt dat Noah haar heel lang heeft geschreven, maar
uiteindelijk ophield omdat ze niet antwoordde - wat kwam doordat haar moeder de brieven
achterhield. Terwijl Allie voor haar verloofde verbergt waar ze is en wat ze doet, springen de
vonken tussen haar en Noah opnieuw over en begint ze serieus te twijfelen aan haar
toekomstige huwelijk. De dag nadat ze met elkaar naar bed zijn geweest, komt Allies moeder om
ze te waarschuwen dat Lon argwaan heeft gekregen en ook onderweg is. Ondanks haar liefde
voor Noah voelt Allie zich gedwongen het juiste te doen en besluit terug te gaan naar Lon. Dat is
echter alleen om hem te vertellen dat het uit is: ze kiest voor Noah.
Ze trouwen, krijgen vijf kinderen, verliezen eentje daarvan en na vijfenveertig jaar krijgt Allie
Alzheimer en worden ze allebei in een verpleeghuis opgenomen, waar Noah zijn uiterste best
doet om haar geheugen terug te kringen met behulp van zijn dagboek. Wanneer hij haar voor
een zoveelste keer het verhaal heeft verteld, herkent ze hem plotsklaps weer en het geluk is
groot, maar het duurt niet lang. Hij gaat kapot van verdriet en op hun vijftigste trouwdag kruipt
hij bij haar in bed, ze herkent hem en ze sterven in elkaars armen.
Personages
Noah Calhoun
Noah is grotendeels de verteller van het verhaal omdat zijn herinneringen ervoor moeten zorgen
dat Allie weer de oude wordt. Hij is iemand die vrij berustend in het leven staat, het min of meer
aan zich voorbij laat trekken zonder echt ergens voor te vechten, hoewel hij wel duidelijke
normen en waarden heeft waar hij achter blijft staan. Er is eigenlijk maar één ding dat zijn leven
echt zin geeft en dat is zijn liefde voor Allie, die grotendeels onbereikbaar is en blijft. Noah is
geen vechter: hij heeft een gezond verstand dat er echter voor zorgt dat hij laffe beslissingen
neemt omdat hij denkt dat die het juiste zijn. Hij is slim, maar heeft vrijwel niets in zijn leven
waarin hij echt genoegen schept en voelt ook niet de behoefte er betekenis aan te geven. Zijn
herinneringen zijn zijn kostbaarste bezit en hij waardeert de kleine dingen die hem gelukkig
maken omdat hij het grote goed niet kan krijgen en daar ook niet om vraagt. Wanneer hij
eenmaal oud is en Allie steeds verder van hem wegglijdt is hij juist wel weer erop gebrand te
zorgen dat ze haar geheugen terugkrijgt en bereid daarvoor regels te breken, al is het maar om
haar zijn liefde duidelijk te maken.
