Niemandsland
door: Guurtje Leguijt
uitgever: Mozaïek, Zoetermeer
jaar/druk van het door jou gelezen boek: 2008, 2 e druk
oorspronkelijk verschenen in: 2007
Samenvatting
Ontroerende roman over een negenjarig jongetje, dat na de dood van zijn moeder in de
jeugdzorg beland. Justus zwerft van de ene instelling na de andere. Hij loopt tegen allerlei
bureaucratische regels aan en voelt zich schuldig aan de dood van zijn moeder. Hij was er bij
toen zij werd aangevallen in de supermarkt. Maar de ware toedracht is hem nooit verteld. Zijn
vader raakt door het gebeuren in een zware depressie. Zijn broertje en zusjes worden door
buren opgevangen. Zijn oma is de enige, wie hij vertrouwt en waar hij soms een weekend
verblijft. Uiteindelijk na de dood van zijn oma komt hij in contact met een pleeggezin, dat hem
begrijpt en samen met hem stappen onderneemt tegen de bureaucratie. Hij wordt verlost uit het
niemandsland waarin hij ruim zeven jaar heeft vertoeft.
Het verhaal is op waarheid gebaseerd en opgetekend door de hand van de schrijfster.
Dit boek is zeer geschikt voor mensen die werkzaam zijn in deze tak van hulpverlening. Het boek
leest makkelijk en je laat je meeslepen door de hoofdpersoon waarmee je medelijden krijgt. De
christelijke tendens die door het verhaal loopt kan voor sommige lezers storend zijn.
Titelverklaring
De titel is ‘Niemandsland’. De schrijfster heeft voor deze titel gekozen, omdat Justus, de
hoofdpersoon, zich vaak in niemandsland voelt. Bij Niemandsland stelt Justus zich voor, dat er
niemand is en dat hij helemaal alleen is, zoals in zijn lievelingsboek ‘Alleen op de wereld’. Zijn
moeder sterft en zijn vader ‘wil hem niet meer’ (volgens Justus) omdat hij zijn moeder zou hebben
vermoord. Zijn zusjes zien hem bijna niet meer en zijn broertje kent hem amper. Zo valt iedereen om
hem heen weg en blijft hij alleen over. Dus is er niemand meer.
Motto
Ik voel helemaal niets Mijn kind
gelukkig maar Ik wil dat je voelt
want ik zou de pijn want Ik hou van jou
niet kunnen verdragen en Ik heb je gemaakt
en huilen wil ik niet en jij was zeer goed
geen traan in Mijn ogen
Maar God sprak Mijn kind
mijn kind als jij de stap zet
Ik heb je gevoelens gegeven om te voelen
om lief te hebben zal Ik jou erbij
in vreugde en verdriet helpen
om te kunnen genieten
en te huilen
Mijn kind
ik wil jou
genezen
omdat Ik
van jou hou
Petra Heuver
, Thema
Het thema is ‘Het is allemaal mijn schuld’. Door het hele boek loopt de rode draad dat Justus denkt
dat hij alles verkeerd doet en dat niemand daarom meer van hem houdt. Als hij samen met zijn
moeder naar de supermarkt gaat, zegt zijn vader tegen hem: ‘Zul je goed op je moeder passen?’ Dit is
natuurlijk als grap bedoelt, maar Justus neemt het heel serieus op en als zijn moeder dan wordt
vermoord, denkt hij dat het zijn schuld is. Dit is niet zo, maar het echte verhaal wordt hem door
niemand vertelt, totdat hij het aan zijn zus vraagt. Zij vertelt hem dat het een ongeluk was en dat zijn
moeder met een mes werd gestoken door een man.
Zij weet niet dat hun moeder juist voor Justus is gaan staan zodat hij veilig was. Zo gauw Justus dat
hoort van een politieagente is hij eerst geschokt. Langzamerhand valt alles daarna een beetje op zijn
plek en begint Justus het een beetje te begrijpen dat het niet zijn schuld was.
Motieven
De begraafplaats en de zwarte blikjes; Justus ging daar vaak heen om het graf van zijn moeder te
bezoeken en een blikje met een briefje te begraven. Daarna praatte hij nog vaak even met Hein.
Het knuffelkonijn van Winke, hij heeft die gestolen en dat is het enige wat hij nog heeft van thuis.
Het weglopen en een stil stukje bos waar hij wel eens heen ging.
Vertelsituatie
Het wordt door de persoon zelf verteld, het is een ik-perspectief. ‘Ik was negen en wandelde met
mijn vader in het park.’
Tijd en Ruimte
1. Het verhaal speelt zich af in Nederland in meerdere plaatsen, omdat Justus steeds wordt
overgeplaatst naar een andere inrichting.
2. Het verhaal speelt zich af in in ieder geval 7 jaar.
Verhaalfiguren
De hoofdpersoon is Justus. Hij heeft 2 zusjes: Lisa en Winke. Ook heeft hij een broertje: Ben. Ben is
heel klein en nog maar een week oud als zijn moeder wordt neergestoken. Justus heeft ook nog een
oma, waar hij heel graag naar toe gaat. In de instelling krijgt hij meerdere ‘vrienden’. Hij heeft 2
echte vrienden. Dat zijn Has, die hij kent uit de 1 e instelling waar hij in zat en Len, die in de buurt van
de laatste instelling woont. Verder komen er heel veel verzorgers in het verhaal voor. In elke
instelling komen er weer andere.
Taalgebruik
Het taalgebruik is niet heel moeilijk. Het leest heel makkelijk en er komen niet veel woorden in die je
niet begrijpt. Er zijn veel woorden waarvan Justus ze eigenlijk niet snapt, maar ze heeft gehoord in de
instelling. Die woorden zijn wel moeilijk voor hem, maar je kunt ze goed begrijpen.
Biografische gegevens van de auteur
Guurtje Leguijt is geboren in Krommenie, in Noord-Holland. Ze is geboren op 31 maart, 1961. Ze is
opgegroeid in een Christelijk gezin. Ze hield vroeger veel van boeken zoals ‘de Kameleon’ en ‘Pietje
Bel’. Tot ze in een vormingsinstituut voor jongeren ging werken, dacht ze altijd dat alcoholisme en
armoede alleen in oude kinderboekjes voor kwam. In dat instituut heeft ze gezien dat dat helemaal
niet van vroeger is, maar ook van nu.
Veel van wat ze heeft gezien bij die jongeren heeft ze ook verwerkt in haar boeken. Met haar boeken
wil ze laten zien dat de problemen van jongeren ook echt zo erg zijn en dat armoede en alcoholisme
dus ook nu nog speelt. Ze wil mensen zo als het ware wakker schudden en hen laten zien wat er aan
de hand is in onze maatschappij.
door: Guurtje Leguijt
uitgever: Mozaïek, Zoetermeer
jaar/druk van het door jou gelezen boek: 2008, 2 e druk
oorspronkelijk verschenen in: 2007
Samenvatting
Ontroerende roman over een negenjarig jongetje, dat na de dood van zijn moeder in de
jeugdzorg beland. Justus zwerft van de ene instelling na de andere. Hij loopt tegen allerlei
bureaucratische regels aan en voelt zich schuldig aan de dood van zijn moeder. Hij was er bij
toen zij werd aangevallen in de supermarkt. Maar de ware toedracht is hem nooit verteld. Zijn
vader raakt door het gebeuren in een zware depressie. Zijn broertje en zusjes worden door
buren opgevangen. Zijn oma is de enige, wie hij vertrouwt en waar hij soms een weekend
verblijft. Uiteindelijk na de dood van zijn oma komt hij in contact met een pleeggezin, dat hem
begrijpt en samen met hem stappen onderneemt tegen de bureaucratie. Hij wordt verlost uit het
niemandsland waarin hij ruim zeven jaar heeft vertoeft.
Het verhaal is op waarheid gebaseerd en opgetekend door de hand van de schrijfster.
Dit boek is zeer geschikt voor mensen die werkzaam zijn in deze tak van hulpverlening. Het boek
leest makkelijk en je laat je meeslepen door de hoofdpersoon waarmee je medelijden krijgt. De
christelijke tendens die door het verhaal loopt kan voor sommige lezers storend zijn.
Titelverklaring
De titel is ‘Niemandsland’. De schrijfster heeft voor deze titel gekozen, omdat Justus, de
hoofdpersoon, zich vaak in niemandsland voelt. Bij Niemandsland stelt Justus zich voor, dat er
niemand is en dat hij helemaal alleen is, zoals in zijn lievelingsboek ‘Alleen op de wereld’. Zijn
moeder sterft en zijn vader ‘wil hem niet meer’ (volgens Justus) omdat hij zijn moeder zou hebben
vermoord. Zijn zusjes zien hem bijna niet meer en zijn broertje kent hem amper. Zo valt iedereen om
hem heen weg en blijft hij alleen over. Dus is er niemand meer.
Motto
Ik voel helemaal niets Mijn kind
gelukkig maar Ik wil dat je voelt
want ik zou de pijn want Ik hou van jou
niet kunnen verdragen en Ik heb je gemaakt
en huilen wil ik niet en jij was zeer goed
geen traan in Mijn ogen
Maar God sprak Mijn kind
mijn kind als jij de stap zet
Ik heb je gevoelens gegeven om te voelen
om lief te hebben zal Ik jou erbij
in vreugde en verdriet helpen
om te kunnen genieten
en te huilen
Mijn kind
ik wil jou
genezen
omdat Ik
van jou hou
Petra Heuver
, Thema
Het thema is ‘Het is allemaal mijn schuld’. Door het hele boek loopt de rode draad dat Justus denkt
dat hij alles verkeerd doet en dat niemand daarom meer van hem houdt. Als hij samen met zijn
moeder naar de supermarkt gaat, zegt zijn vader tegen hem: ‘Zul je goed op je moeder passen?’ Dit is
natuurlijk als grap bedoelt, maar Justus neemt het heel serieus op en als zijn moeder dan wordt
vermoord, denkt hij dat het zijn schuld is. Dit is niet zo, maar het echte verhaal wordt hem door
niemand vertelt, totdat hij het aan zijn zus vraagt. Zij vertelt hem dat het een ongeluk was en dat zijn
moeder met een mes werd gestoken door een man.
Zij weet niet dat hun moeder juist voor Justus is gaan staan zodat hij veilig was. Zo gauw Justus dat
hoort van een politieagente is hij eerst geschokt. Langzamerhand valt alles daarna een beetje op zijn
plek en begint Justus het een beetje te begrijpen dat het niet zijn schuld was.
Motieven
De begraafplaats en de zwarte blikjes; Justus ging daar vaak heen om het graf van zijn moeder te
bezoeken en een blikje met een briefje te begraven. Daarna praatte hij nog vaak even met Hein.
Het knuffelkonijn van Winke, hij heeft die gestolen en dat is het enige wat hij nog heeft van thuis.
Het weglopen en een stil stukje bos waar hij wel eens heen ging.
Vertelsituatie
Het wordt door de persoon zelf verteld, het is een ik-perspectief. ‘Ik was negen en wandelde met
mijn vader in het park.’
Tijd en Ruimte
1. Het verhaal speelt zich af in Nederland in meerdere plaatsen, omdat Justus steeds wordt
overgeplaatst naar een andere inrichting.
2. Het verhaal speelt zich af in in ieder geval 7 jaar.
Verhaalfiguren
De hoofdpersoon is Justus. Hij heeft 2 zusjes: Lisa en Winke. Ook heeft hij een broertje: Ben. Ben is
heel klein en nog maar een week oud als zijn moeder wordt neergestoken. Justus heeft ook nog een
oma, waar hij heel graag naar toe gaat. In de instelling krijgt hij meerdere ‘vrienden’. Hij heeft 2
echte vrienden. Dat zijn Has, die hij kent uit de 1 e instelling waar hij in zat en Len, die in de buurt van
de laatste instelling woont. Verder komen er heel veel verzorgers in het verhaal voor. In elke
instelling komen er weer andere.
Taalgebruik
Het taalgebruik is niet heel moeilijk. Het leest heel makkelijk en er komen niet veel woorden in die je
niet begrijpt. Er zijn veel woorden waarvan Justus ze eigenlijk niet snapt, maar ze heeft gehoord in de
instelling. Die woorden zijn wel moeilijk voor hem, maar je kunt ze goed begrijpen.
Biografische gegevens van de auteur
Guurtje Leguijt is geboren in Krommenie, in Noord-Holland. Ze is geboren op 31 maart, 1961. Ze is
opgegroeid in een Christelijk gezin. Ze hield vroeger veel van boeken zoals ‘de Kameleon’ en ‘Pietje
Bel’. Tot ze in een vormingsinstituut voor jongeren ging werken, dacht ze altijd dat alcoholisme en
armoede alleen in oude kinderboekjes voor kwam. In dat instituut heeft ze gezien dat dat helemaal
niet van vroeger is, maar ook van nu.
Veel van wat ze heeft gezien bij die jongeren heeft ze ook verwerkt in haar boeken. Met haar boeken
wil ze laten zien dat de problemen van jongeren ook echt zo erg zijn en dat armoede en alcoholisme
dus ook nu nog speelt. Ze wil mensen zo als het ware wakker schudden en hen laten zien wat er aan
de hand is in onze maatschappij.
