Bedrijfseconomie in Balans – Hoofdstuk 38
Vaak krijgen financiële indicatoren onevenredig veel aandacht binnen een onderneming, dit zijn
echter resultaten uit het verleden die geen garantie voor de toekomst bieden. Om op lange termijn
succesvol te zijn en blijven is het echter belangrijk ook andere zaken in goede banen te leiden. Denk
hierbij aan de relatie met klanten, medewerkers, de overheid, vakbonden en omwonende. Maar ook
innovatie, groei en soepele bedrijfsprocessen.
De balanced scoreboard geeft een uitgebalanceerd overzicht van de informatie waarbij de
onderliggende verbanden inzichtelijk zijn gemaakt. Kritische prestatie-indicatoren (KPI’s): de
indicatoren die de onderneming gebruikt om de balanced scorecard toe te passen. Deze worden
uitgedrukt op een meetbare schaal. Kritische succesfactoren: een kwalitatieve omschrijving van
onderdelen van de onderneming waarin de onderneming moet uitblinken om succesvol te kunnen
zijn. Het balanced scorecard is een communicatie- en informatiemiddel: met behulp van de balanced
scorecard wordt het doel van een onderneming via interne communicatie doorgegeven aan alle
medewerkers.
De balanced scorecard is nooit af. De onderneming zet langetermijnstrategie om in concrete
doelstellingen. Vervolgens moeten deze doelstellingen in de organisatie worden gecommuniceerd en
worden gekoppeld aan kritische prestatie-indicatoren. Daarna stelt de onderneming plannen hoe
deze doelstellingen behaald kunnen worden. Na een bepaalde periode stelt de onderneming vast in
welke mate doelstellingen behaald zijn. Op basis hiervan worden doelstellingen aangepast. Ook
kunnen op basis van ervaringen kritische
prestatie-indicatoren worden aangescherpt of
worden aangepast om beter te voldoen.
Het nadeel hieraan is dat werknemers op alle
manieren gaan proberen om de doelstellingen die
zijn vastgesteld te behalen. Bij een slecht
gedefinieerde doelstelling kan het misgaan.
De maatschappij eist steeds meer dat (grote)
bedrijven niet alleen rekenschap afleggen over
hun financiële handel en wandel, maar ook over
hun maatschappelijke betrokkenheid. Steeds
meer bedrijven doen dit en zijn hier ook op aanspreekbaar (accountable). Het doel van
maatschappelijke verslaggeving is het informeren van belanghebbende (klanten, werknemers, de
overheid, leveranciers etc.) en verantwoording af te leggen over de impact van de onderneming op
de maatschappij. maatschappelijk verantwoord ondernemen (MVO) bestaat uit people, planet en
profit. People gaat over alle betrokken personen binnen en buiten de onderneming, planet gaat over
hoe de onderneming omgaat met het milieu en bij profit gaat het over de winstgevendheid van de
onderneming. De transparantiebenchmark is een jaarlijks onderzoek van het Ministerie van
Economische Zaken en Klimaat naar hoe het gesteld is met de maatschappelijke verslaggeving van de
500 grootste Nederlandse ondernemingen.
Verplichte onderdelen die in de maatschappelijke verslaggeving moeten staan (geldt alleen voor
beursgenoteerde bedrijven, banken en verzekeraars met meer dan 500 werknemers) zijn: milieu-,
sociale en personeelsaangelegenheden, eerbiediging van mensenrechten en de bestrijding van
corruptie en omkoping.
Vaak krijgen financiële indicatoren onevenredig veel aandacht binnen een onderneming, dit zijn
echter resultaten uit het verleden die geen garantie voor de toekomst bieden. Om op lange termijn
succesvol te zijn en blijven is het echter belangrijk ook andere zaken in goede banen te leiden. Denk
hierbij aan de relatie met klanten, medewerkers, de overheid, vakbonden en omwonende. Maar ook
innovatie, groei en soepele bedrijfsprocessen.
De balanced scoreboard geeft een uitgebalanceerd overzicht van de informatie waarbij de
onderliggende verbanden inzichtelijk zijn gemaakt. Kritische prestatie-indicatoren (KPI’s): de
indicatoren die de onderneming gebruikt om de balanced scorecard toe te passen. Deze worden
uitgedrukt op een meetbare schaal. Kritische succesfactoren: een kwalitatieve omschrijving van
onderdelen van de onderneming waarin de onderneming moet uitblinken om succesvol te kunnen
zijn. Het balanced scorecard is een communicatie- en informatiemiddel: met behulp van de balanced
scorecard wordt het doel van een onderneming via interne communicatie doorgegeven aan alle
medewerkers.
De balanced scorecard is nooit af. De onderneming zet langetermijnstrategie om in concrete
doelstellingen. Vervolgens moeten deze doelstellingen in de organisatie worden gecommuniceerd en
worden gekoppeld aan kritische prestatie-indicatoren. Daarna stelt de onderneming plannen hoe
deze doelstellingen behaald kunnen worden. Na een bepaalde periode stelt de onderneming vast in
welke mate doelstellingen behaald zijn. Op basis hiervan worden doelstellingen aangepast. Ook
kunnen op basis van ervaringen kritische
prestatie-indicatoren worden aangescherpt of
worden aangepast om beter te voldoen.
Het nadeel hieraan is dat werknemers op alle
manieren gaan proberen om de doelstellingen die
zijn vastgesteld te behalen. Bij een slecht
gedefinieerde doelstelling kan het misgaan.
De maatschappij eist steeds meer dat (grote)
bedrijven niet alleen rekenschap afleggen over
hun financiële handel en wandel, maar ook over
hun maatschappelijke betrokkenheid. Steeds
meer bedrijven doen dit en zijn hier ook op aanspreekbaar (accountable). Het doel van
maatschappelijke verslaggeving is het informeren van belanghebbende (klanten, werknemers, de
overheid, leveranciers etc.) en verantwoording af te leggen over de impact van de onderneming op
de maatschappij. maatschappelijk verantwoord ondernemen (MVO) bestaat uit people, planet en
profit. People gaat over alle betrokken personen binnen en buiten de onderneming, planet gaat over
hoe de onderneming omgaat met het milieu en bij profit gaat het over de winstgevendheid van de
onderneming. De transparantiebenchmark is een jaarlijks onderzoek van het Ministerie van
Economische Zaken en Klimaat naar hoe het gesteld is met de maatschappelijke verslaggeving van de
500 grootste Nederlandse ondernemingen.
Verplichte onderdelen die in de maatschappelijke verslaggeving moeten staan (geldt alleen voor
beursgenoteerde bedrijven, banken en verzekeraars met meer dan 500 werknemers) zijn: milieu-,
sociale en personeelsaangelegenheden, eerbiediging van mensenrechten en de bestrijding van
corruptie en omkoping.
