Robert Telman Dilemma 4
K8P1B
Afwegen of zelf de werkzaamheden uitvoeren of anderen consulteren.
‘De verpleegkundige staat voor de opgave haar werkzaamheden zelf uit te voeren maar ook op het juiste
moment hulp van anderen in te schakelen. De mbo-verpleegkundige kent het eigen taakgebied en weet wat tot
haar eigen verantwoordelijkheid behoort en wat niet. Zij beoordeelt en geeft te kennen of ze bekwaam is een
bepaalde taak uit te voeren of een bepaalde situatie te beoordelen. Zij kent de grenzen van haar mogelijkheden
en weet wanneer zij de hulp van een collega of andere discipline moet inroepen. In haar dagelijkse
werkzaamheden zal ze regelmatig in situaties terechtkomen waarbij niet helder is of dit haar deskundigheids- en
bekwaamheidsgebied betreft. Ze zal bij veranderingen in de situatie van de zorgvrager en bij onduidelijkheid haar
leidinggevende raadplegen. In overleg met hen verwijst ze door naar andere disciplines.’
De situatie
Op de afdeling verblijft sinds kort een meneer die met een crisismaatregel bij ons in binnengekomen.
Dhr. is eerder gediagnosticeerd met PTSS vanuit zijn kinderjaren en heeft sinds enige tijd ook de
diagnose Alzheimer gekregen. Dhr. ervaart vaak herbelevingen. Hierbij loopt dhr. dan met versnelde
pas over de afdeling, probeert deuren te openen om weg te gaan en roept vaak namen van
familieleden. Vooral van zijn vrouw, zoon of dochter. Hierbij is dhr. zichtbaar aan het lijden, dhr. is dan
meestal in tranen, heeft een versnelde ademhaling, verdrietige intonatie van zijn stem en zit dhr. vaak
ook letterlijk met zijn handen in het haar. Door een taalbarrière (dhr. spreekt enkel Russisch en wat
Turks) en de Alzheimer is goed en duidelijk contact met dhr. maken erg lastig. In de hoop het lijden
van dhr. te verminderen is er door de behandelaren gekozen om dhr. het antipsychoticummiddel
Seroquel voor te schrijven. Ook mogen wij als verpleging laagdrempelig zo nodig medicatie in de
vorm van extra giften Seroquel aan dhr. bieden. Dit laatste mag dan op indicatie. De indicatie staat
beschreven als ‘onrust en/of angst’.
Ik observeer en begeleid dhr. vaak tijdens mijn diensten. Tijdens zo een dienst zie ik dhr. op een
rustig tempo over de afdeling lopen. Een ogenblik later zie ik dat dhr. kamerdeuren van cliënten
begint te openen. Dhr. kijkt dan wat zoekend door de kamer en gaat weer verder naar een volgende
kamerdeur.
Formuleer het dilemma
Is het beeld wat ik nu van dhr. zie genoeg om zo nodig medicatie in te zetten.
Welke belangen spelen er en voor wie
Van de cliënt: Ik kan dit door de taalbarrière en Alzheimer niet bij dhr. uitvragen, maar naar alle
waarschijnlijkheid is dhr. op zoek naar de uitgang en/of familieleden .
Van mijzelf: Ik wil dat mijn dienst zo goed en rustig mogelijk verloopt. Daarom wil ik niet dat dhr.
overlast voor anderen en/of zichzelf veroorzaakt met zijn gedrag.
Ook heb ik gevoelens van medelijden als ik dhr. zo over de afdeling zie. Die spanning/angst/onrust
gun ik hem absoluut niet.
Van anderen cliënten: Anderen cliënten kunnen zich irriteren aan het feit dat dhr. zomaar de
kamerdeuren open doet en hun kamer lijkt op te gaan.
Afweging en keuze
Ik weet door voorgaande diensten dat dit gedrag een indicatie kan zijn dat dhr. op een later moment
erg onrustig en/of angstig kan worden. Ik weet alleen niet of mijn observaties al als voldoende grond
worden beschouwd om dhr. zo nodig medicatie te verstrekken. Ik besluit om een collega vpk erbij te
halen. Haar vertel ik mijn observaties, wat ik weet van verloop van gedrag bij dhr., en wat ik graag zou
K8P1B
Afwegen of zelf de werkzaamheden uitvoeren of anderen consulteren.
‘De verpleegkundige staat voor de opgave haar werkzaamheden zelf uit te voeren maar ook op het juiste
moment hulp van anderen in te schakelen. De mbo-verpleegkundige kent het eigen taakgebied en weet wat tot
haar eigen verantwoordelijkheid behoort en wat niet. Zij beoordeelt en geeft te kennen of ze bekwaam is een
bepaalde taak uit te voeren of een bepaalde situatie te beoordelen. Zij kent de grenzen van haar mogelijkheden
en weet wanneer zij de hulp van een collega of andere discipline moet inroepen. In haar dagelijkse
werkzaamheden zal ze regelmatig in situaties terechtkomen waarbij niet helder is of dit haar deskundigheids- en
bekwaamheidsgebied betreft. Ze zal bij veranderingen in de situatie van de zorgvrager en bij onduidelijkheid haar
leidinggevende raadplegen. In overleg met hen verwijst ze door naar andere disciplines.’
De situatie
Op de afdeling verblijft sinds kort een meneer die met een crisismaatregel bij ons in binnengekomen.
Dhr. is eerder gediagnosticeerd met PTSS vanuit zijn kinderjaren en heeft sinds enige tijd ook de
diagnose Alzheimer gekregen. Dhr. ervaart vaak herbelevingen. Hierbij loopt dhr. dan met versnelde
pas over de afdeling, probeert deuren te openen om weg te gaan en roept vaak namen van
familieleden. Vooral van zijn vrouw, zoon of dochter. Hierbij is dhr. zichtbaar aan het lijden, dhr. is dan
meestal in tranen, heeft een versnelde ademhaling, verdrietige intonatie van zijn stem en zit dhr. vaak
ook letterlijk met zijn handen in het haar. Door een taalbarrière (dhr. spreekt enkel Russisch en wat
Turks) en de Alzheimer is goed en duidelijk contact met dhr. maken erg lastig. In de hoop het lijden
van dhr. te verminderen is er door de behandelaren gekozen om dhr. het antipsychoticummiddel
Seroquel voor te schrijven. Ook mogen wij als verpleging laagdrempelig zo nodig medicatie in de
vorm van extra giften Seroquel aan dhr. bieden. Dit laatste mag dan op indicatie. De indicatie staat
beschreven als ‘onrust en/of angst’.
Ik observeer en begeleid dhr. vaak tijdens mijn diensten. Tijdens zo een dienst zie ik dhr. op een
rustig tempo over de afdeling lopen. Een ogenblik later zie ik dat dhr. kamerdeuren van cliënten
begint te openen. Dhr. kijkt dan wat zoekend door de kamer en gaat weer verder naar een volgende
kamerdeur.
Formuleer het dilemma
Is het beeld wat ik nu van dhr. zie genoeg om zo nodig medicatie in te zetten.
Welke belangen spelen er en voor wie
Van de cliënt: Ik kan dit door de taalbarrière en Alzheimer niet bij dhr. uitvragen, maar naar alle
waarschijnlijkheid is dhr. op zoek naar de uitgang en/of familieleden .
Van mijzelf: Ik wil dat mijn dienst zo goed en rustig mogelijk verloopt. Daarom wil ik niet dat dhr.
overlast voor anderen en/of zichzelf veroorzaakt met zijn gedrag.
Ook heb ik gevoelens van medelijden als ik dhr. zo over de afdeling zie. Die spanning/angst/onrust
gun ik hem absoluut niet.
Van anderen cliënten: Anderen cliënten kunnen zich irriteren aan het feit dat dhr. zomaar de
kamerdeuren open doet en hun kamer lijkt op te gaan.
Afweging en keuze
Ik weet door voorgaande diensten dat dit gedrag een indicatie kan zijn dat dhr. op een later moment
erg onrustig en/of angstig kan worden. Ik weet alleen niet of mijn observaties al als voldoende grond
worden beschouwd om dhr. zo nodig medicatie te verstrekken. Ik besluit om een collega vpk erbij te
halen. Haar vertel ik mijn observaties, wat ik weet van verloop van gedrag bij dhr., en wat ik graag zou
