Portfolio opdracht week 1:
Wiersma schrijft in zijn artikel Het comité van Waakzaamheid van anti-nationaal-
socialistische intellectuelen (1936-1940) over de oprichting van het ‘Het comité van
Waakzaamheid van anti-nationaal-socialistische intellectuelen’. Zijn onderzoeksvraag gaat
over hoe het comité is ontstaan en wat zijn betekenis was. Hierbij wordt ook veel aandacht
gegeven aan mogelijke communistische connecties. Hoewel Wiersma zich niet aan een
conclusie wilt weidden, stelt hij dat het comité niks te maken heeft met het communisme en
het zijn functies heeft proberen te vervullen. Wiersma heeft goed en veel gebruik gemaakt van
voetnoten. Ook heeft Wiersma een grote hoeveelheid verschillende bronnen gebruikt. Hij
maakt gebruik van briefwisselingen, monografieën, nieuwsbladen, en notulen. De absolute
meerderheid bestaat uit briefwisselingen. Deze brieven zijn correspondentie tussen de leden
van het comité over vergaderingen, maar ook brieven over andere zaken als meningen en
ideeën. Wiersma verantwoord zijn brongebruik in de voetnoten. Hij schrijft bij de
verschillende brieven waarom de brieven van belang zijn en welke informatie we daaruit
krijgen. Ook geeft hij extra informatie over de bronnen in de voetnoten weer. Bijvoorbeeld
wat er is veranderd in de tijd tussen twee correspondenties/brieven in. er wordt ook gebruik
gemaakt van archiefstukken. Dezen worden in de voetnoten genoemd. Wel gebruikt hij een
andere volgorde als die algemeen is geaccepteerd. Zo wordt eerst de naam van het archiefstuk
benoemd in plaats van de naam van de archiefhouder.
Stutje schreef het artikel Antisemitisme onder Nederlandse socialisten in het fin de
siècle. Hierin schrijft Stutje over de relatie tussen Joden en socialisten. De onderzoeksvraag
gaat als volgt; In hoeverre mate kunnen we stelen dat de vroege socialistische beweging
onderhevig is aan antisemitisme. In zijn conclusie schrijft Stutje dat er enerzijds antisemitisme
in de arbeidersklasse bestond en dat er door mensen als Domela gedacht werd dat de
vooroordelen over Joden op waarheid berust waren. Anderzijds werd een open debat gemeden
en vonden socialisten het niet hun plaats om er oordelen over te vellen. Stutje maakt net als
Wiersma gebruik van voetnoten. Daarnaast maakt Stutje ook gebruik van citaties. Opvallend
is de voetnoot stijl van Stutje. Deze staat in een andere kleur dan de rest van de tekst en ook
naast elkaar. dit is ongebruikelijk. De citaten hebben ook een andere kleur dan de tekst en
nemen een eigen alinea in, ze staan los van de tekst zelf. Verder ziet de notatie er
overzichtelijk uit. Stutje verantwoord zijn brongebruik in de vorm van voetnoten. In deze
voetnoten verschaft hij (in sommige gevallen) extra informatie aan de lezer. Verder
Wiersma schrijft in zijn artikel Het comité van Waakzaamheid van anti-nationaal-
socialistische intellectuelen (1936-1940) over de oprichting van het ‘Het comité van
Waakzaamheid van anti-nationaal-socialistische intellectuelen’. Zijn onderzoeksvraag gaat
over hoe het comité is ontstaan en wat zijn betekenis was. Hierbij wordt ook veel aandacht
gegeven aan mogelijke communistische connecties. Hoewel Wiersma zich niet aan een
conclusie wilt weidden, stelt hij dat het comité niks te maken heeft met het communisme en
het zijn functies heeft proberen te vervullen. Wiersma heeft goed en veel gebruik gemaakt van
voetnoten. Ook heeft Wiersma een grote hoeveelheid verschillende bronnen gebruikt. Hij
maakt gebruik van briefwisselingen, monografieën, nieuwsbladen, en notulen. De absolute
meerderheid bestaat uit briefwisselingen. Deze brieven zijn correspondentie tussen de leden
van het comité over vergaderingen, maar ook brieven over andere zaken als meningen en
ideeën. Wiersma verantwoord zijn brongebruik in de voetnoten. Hij schrijft bij de
verschillende brieven waarom de brieven van belang zijn en welke informatie we daaruit
krijgen. Ook geeft hij extra informatie over de bronnen in de voetnoten weer. Bijvoorbeeld
wat er is veranderd in de tijd tussen twee correspondenties/brieven in. er wordt ook gebruik
gemaakt van archiefstukken. Dezen worden in de voetnoten genoemd. Wel gebruikt hij een
andere volgorde als die algemeen is geaccepteerd. Zo wordt eerst de naam van het archiefstuk
benoemd in plaats van de naam van de archiefhouder.
Stutje schreef het artikel Antisemitisme onder Nederlandse socialisten in het fin de
siècle. Hierin schrijft Stutje over de relatie tussen Joden en socialisten. De onderzoeksvraag
gaat als volgt; In hoeverre mate kunnen we stelen dat de vroege socialistische beweging
onderhevig is aan antisemitisme. In zijn conclusie schrijft Stutje dat er enerzijds antisemitisme
in de arbeidersklasse bestond en dat er door mensen als Domela gedacht werd dat de
vooroordelen over Joden op waarheid berust waren. Anderzijds werd een open debat gemeden
en vonden socialisten het niet hun plaats om er oordelen over te vellen. Stutje maakt net als
Wiersma gebruik van voetnoten. Daarnaast maakt Stutje ook gebruik van citaties. Opvallend
is de voetnoot stijl van Stutje. Deze staat in een andere kleur dan de rest van de tekst en ook
naast elkaar. dit is ongebruikelijk. De citaten hebben ook een andere kleur dan de tekst en
nemen een eigen alinea in, ze staan los van de tekst zelf. Verder ziet de notatie er
overzichtelijk uit. Stutje verantwoord zijn brongebruik in de vorm van voetnoten. In deze
voetnoten verschaft hij (in sommige gevallen) extra informatie aan de lezer. Verder
