College 1 Ontwikkelingspsychopathologie hoofdstuk 1 en 2
Hoofdstuk 1
Wat is abnormaal gedrag?
- Liegen
- Niet gevoelig zijn voor straf
- Opstandig zijn
- Moeite hebben om rustig te spelen
- Piekeren
- Angst
- Zich opdringen
Gedrag is pas abnormaal als het
o Heel vaak voor komt
o Niet passend is bij de leeftijd
o Storend is voor de omgeving
Wanneer spreken we van een psychische stoornis?
1. Persoonlijk lijden
2. Disfunctionaliteit van gedrag
3. Irrationeel en onbegrijpelijk
4. Onvoorspelbaarheid en controleverlies
5. Opvallend, onconventioneel
6. Gedrag geeft anderen ongemakkelijk gevoel
7. Uitsluitingscriterium (cultureel aanvaarde reactie)
OPP: integratie oude wetenschappelijke disciplines en theorieën
- Ontwikkelingspsychologie
- Orthopedagogiek
- Biologie
- Kinderpsychiatrie
- Sociologie
- Culturele antropologie
- Epidemiologie
Geen enkele verklaar gedrag! Nooit 1 verklaring voor gedrag ALTIJD meerdere
Ontwikkelingspsychopathologie wil beloop van psychische stoornissen onderzoeken
Hoofdstuk 1 in tien punten:
1. Ontwikkelingspsychopathologie is een benadering die inzichten uit verschillende
wetenschappelijke disciplines en theorieën combineert en integreert
2. Psychiatrie is een medisch specialisme, ontwikkelingspsychopathologie is een integratieve
benadering
3. Kinderen (en ook jongeren en volwassenen) staan in de loop van hun leven voor meerdere
leeftijdsgebonden ‘opgaven’. Het adequaat volbrengen van deze ‘opgaven’ draagt bij aan de
psychische gezondheid
, 4. Het actuele gedrag van een kind is altijd het gevolg van vroegere ervaringen en van eisen die
de huidige situatie aan het kind stelt
5. De oorzaak van psychopathologie van een kind ligt niet per se in zijn verleden
6. Een psychische stoornis kent nooit slecht één oorzaak, en is altijd het resultaat van een
wisselwerking tussen biologische factoren en omgevingsfactoren
7. Of het gedrag van een kind adequaat is hangt af van diens (ontwikkelings-)leeftijd. Gedrag
dat op jonge leeftijd adequaat is, kan als het op latere leeftijd voorkomt op een stoornis
wijzen
8. Elk kind is uniek, dat geldt ook voor kinderen met psychische stoornissen. ‘de adhd’er’
bestaat niet
9. Je weet pas wat een afwijkende ontwikkeling is als je weet wat de normale gemiddelde
ontwikkeling is. Bovendien spelen culturele opvattingen een belangrijke rol bij het bepalen
van wat we ‘normaal’ vinden
10. Gedrag vindt nooit in een vacuüm plaat, maar altijd in een sociale, culturele en
maatschappelijke omgeving die dat gedrag beïnvloedt en andersom.
Hoofdstuk 2
Classificatie: verschijnselen van elkaar onderscheiden (in kaart brengen)
Diagnostiek: hoe is een stoornis ontstaan
Epidemiologie: hoeveel kinderen hebben deze problemen
Differentiaaldiagnose: de ene stoornis lijkt op de andere
Classificeren komt vóór diagnosticeren
Classificeren: noodzaak en gevaar
- Noodzaak: vanuit classificatie wetenschappelijk onderzochte preventie en
behandelingsstrategieën
- Gevaar: slechte classificatie leidt tot oneigenlijke en soms voor het kind schadelijke
interventies
Classificatie = waarnemen en indelen in bekende categorieën
- Wat is er aan de hand
- Onderscheiden van verschijnselen
- Overeenkomsten tussen verschijnselen
- Classificeren/ ordenen
- Waarnemen
- Gebonden aan tijd en cultuur
Wanneer spreek je van diagnostiek?
- Vaststellen hoe de stoornis is ontstaan
Stoornis is pas wanneer
- Je ergens veel last van hebt
- Het je functioneren beperkt
Dimensionale benadering
- Sprake van meer of minder (tov stoornis)
, - Instrumenten: vragenlijstmethode
Categorale benadering
- Vroeger
- Heel veel verschillende stoornissen (asperge, pdd-nos, nu beschreven als ASS in geheel door
dimensionale benadering)
Mensen met LVB worden vaak overvraagd
LVB:
Lastige
- Informatieverwerking
- Mega cognitieve vaardigheden
- Empathisch vermogen
- Sturen van gedrag
- Zelfreflectie
Hoofdstuk 2 in 10 punten
1. Classificatie is het beschrijven, onderscheiden en ordenen van kenmerken van een object,
situatie of persoon. Bij psychopathologie gaat het daarbij om de kenmerken van iemands
gedrag en belevingen
2. Als een gespecialiseerde hulpverlener op grond van een combinatie van gedragskenmerken
een stoornis bij een kind vaststelt, noemen we dat een diagnose
3. Classificatie en diagnostiek zijn in de praktijk meestal met elkaar verweven
4. De dsm (boek met verschillende diagnoses) is een classificatiesysteem
5. De dsm is van oudsher gebaseerd op categorieën. Dat betekend dat iemand iets wel of niet
heeft
6. Classificatie is ook mogelijk met dimensies. Dat betekent dat iemand iets in een bepaalde
mate heeft: licht, matig of ernstig
7. Classificatie alleen is onvoldoende om te weten welke hulp iemand nodig heeft. Daarvoor is
ook diagnostiek nodig
8. Iemand kan twee of meer psychische stoornissen tegelijkertijd hebben, of psychische
stoornissen en lichamelijke problemen. Dat verschijnsel heet comorbiditeit
9. Een hulpverlener die werkt met verschillende informanten hoort vaak verschillende verhalen
en interpretatie. Die verschillen kunnen helpen om erachter te komen wat er precies met
een kind aan de hand is
10. Of er de laatste jaren meer mensen met een stoornis bij komen, is onduidelijk. Omdat een
dsm-label het ‘paspoort’ is naar hulp, krijgen wellicht meer mensen zo’n label dan op grond
van hun klachten gerechtvaardigd is
Kennisclip hoofdstuk 7: Hechting en gehechtheid
Gehechtheid
- Is een affectieve band die iemand tot stand brengt tussen zichzelf en een specifieke ander;
en die hen over tijd en ruimte met elkaar verbindt
Hechting is aangeboren en niet aangeleerd
Theorie John Bowlby
Hoofdstuk 1
Wat is abnormaal gedrag?
- Liegen
- Niet gevoelig zijn voor straf
- Opstandig zijn
- Moeite hebben om rustig te spelen
- Piekeren
- Angst
- Zich opdringen
Gedrag is pas abnormaal als het
o Heel vaak voor komt
o Niet passend is bij de leeftijd
o Storend is voor de omgeving
Wanneer spreken we van een psychische stoornis?
1. Persoonlijk lijden
2. Disfunctionaliteit van gedrag
3. Irrationeel en onbegrijpelijk
4. Onvoorspelbaarheid en controleverlies
5. Opvallend, onconventioneel
6. Gedrag geeft anderen ongemakkelijk gevoel
7. Uitsluitingscriterium (cultureel aanvaarde reactie)
OPP: integratie oude wetenschappelijke disciplines en theorieën
- Ontwikkelingspsychologie
- Orthopedagogiek
- Biologie
- Kinderpsychiatrie
- Sociologie
- Culturele antropologie
- Epidemiologie
Geen enkele verklaar gedrag! Nooit 1 verklaring voor gedrag ALTIJD meerdere
Ontwikkelingspsychopathologie wil beloop van psychische stoornissen onderzoeken
Hoofdstuk 1 in tien punten:
1. Ontwikkelingspsychopathologie is een benadering die inzichten uit verschillende
wetenschappelijke disciplines en theorieën combineert en integreert
2. Psychiatrie is een medisch specialisme, ontwikkelingspsychopathologie is een integratieve
benadering
3. Kinderen (en ook jongeren en volwassenen) staan in de loop van hun leven voor meerdere
leeftijdsgebonden ‘opgaven’. Het adequaat volbrengen van deze ‘opgaven’ draagt bij aan de
psychische gezondheid
, 4. Het actuele gedrag van een kind is altijd het gevolg van vroegere ervaringen en van eisen die
de huidige situatie aan het kind stelt
5. De oorzaak van psychopathologie van een kind ligt niet per se in zijn verleden
6. Een psychische stoornis kent nooit slecht één oorzaak, en is altijd het resultaat van een
wisselwerking tussen biologische factoren en omgevingsfactoren
7. Of het gedrag van een kind adequaat is hangt af van diens (ontwikkelings-)leeftijd. Gedrag
dat op jonge leeftijd adequaat is, kan als het op latere leeftijd voorkomt op een stoornis
wijzen
8. Elk kind is uniek, dat geldt ook voor kinderen met psychische stoornissen. ‘de adhd’er’
bestaat niet
9. Je weet pas wat een afwijkende ontwikkeling is als je weet wat de normale gemiddelde
ontwikkeling is. Bovendien spelen culturele opvattingen een belangrijke rol bij het bepalen
van wat we ‘normaal’ vinden
10. Gedrag vindt nooit in een vacuüm plaat, maar altijd in een sociale, culturele en
maatschappelijke omgeving die dat gedrag beïnvloedt en andersom.
Hoofdstuk 2
Classificatie: verschijnselen van elkaar onderscheiden (in kaart brengen)
Diagnostiek: hoe is een stoornis ontstaan
Epidemiologie: hoeveel kinderen hebben deze problemen
Differentiaaldiagnose: de ene stoornis lijkt op de andere
Classificeren komt vóór diagnosticeren
Classificeren: noodzaak en gevaar
- Noodzaak: vanuit classificatie wetenschappelijk onderzochte preventie en
behandelingsstrategieën
- Gevaar: slechte classificatie leidt tot oneigenlijke en soms voor het kind schadelijke
interventies
Classificatie = waarnemen en indelen in bekende categorieën
- Wat is er aan de hand
- Onderscheiden van verschijnselen
- Overeenkomsten tussen verschijnselen
- Classificeren/ ordenen
- Waarnemen
- Gebonden aan tijd en cultuur
Wanneer spreek je van diagnostiek?
- Vaststellen hoe de stoornis is ontstaan
Stoornis is pas wanneer
- Je ergens veel last van hebt
- Het je functioneren beperkt
Dimensionale benadering
- Sprake van meer of minder (tov stoornis)
, - Instrumenten: vragenlijstmethode
Categorale benadering
- Vroeger
- Heel veel verschillende stoornissen (asperge, pdd-nos, nu beschreven als ASS in geheel door
dimensionale benadering)
Mensen met LVB worden vaak overvraagd
LVB:
Lastige
- Informatieverwerking
- Mega cognitieve vaardigheden
- Empathisch vermogen
- Sturen van gedrag
- Zelfreflectie
Hoofdstuk 2 in 10 punten
1. Classificatie is het beschrijven, onderscheiden en ordenen van kenmerken van een object,
situatie of persoon. Bij psychopathologie gaat het daarbij om de kenmerken van iemands
gedrag en belevingen
2. Als een gespecialiseerde hulpverlener op grond van een combinatie van gedragskenmerken
een stoornis bij een kind vaststelt, noemen we dat een diagnose
3. Classificatie en diagnostiek zijn in de praktijk meestal met elkaar verweven
4. De dsm (boek met verschillende diagnoses) is een classificatiesysteem
5. De dsm is van oudsher gebaseerd op categorieën. Dat betekend dat iemand iets wel of niet
heeft
6. Classificatie is ook mogelijk met dimensies. Dat betekent dat iemand iets in een bepaalde
mate heeft: licht, matig of ernstig
7. Classificatie alleen is onvoldoende om te weten welke hulp iemand nodig heeft. Daarvoor is
ook diagnostiek nodig
8. Iemand kan twee of meer psychische stoornissen tegelijkertijd hebben, of psychische
stoornissen en lichamelijke problemen. Dat verschijnsel heet comorbiditeit
9. Een hulpverlener die werkt met verschillende informanten hoort vaak verschillende verhalen
en interpretatie. Die verschillen kunnen helpen om erachter te komen wat er precies met
een kind aan de hand is
10. Of er de laatste jaren meer mensen met een stoornis bij komen, is onduidelijk. Omdat een
dsm-label het ‘paspoort’ is naar hulp, krijgen wellicht meer mensen zo’n label dan op grond
van hun klachten gerechtvaardigd is
Kennisclip hoofdstuk 7: Hechting en gehechtheid
Gehechtheid
- Is een affectieve band die iemand tot stand brengt tussen zichzelf en een specifieke ander;
en die hen over tijd en ruimte met elkaar verbindt
Hechting is aangeboren en niet aangeleerd
Theorie John Bowlby
