Boekopdracht Nederlands
Fright night – Maren Stoffels
Een interview met de hoofdpersoon
Dylan, hoe zou jij jouw jeugd beschrijven?
- Moeilijk, het was ziekenhuis in en uit zonder dat ik eigenlijk ziek was. Mijn moeder dwong mij
eigenlijk om ziek te zijn omdat er iets moest zijn. Dit was vaak heel zwaar en ook best wel eng
want welk kind doet nou alsof hij ziek is zodat zijn moeder niet boos wordt?
Hoe was de relatie tussen jou en je broer Reza?
- Niet zo goed, voordat hij wegging hadden we geen goede relatie. Doordat mijn moeder zo
erg met mij bezig was werd hij eigenlijk vergeten. Mijn moeder had geen tijd voor hem en hij
verweed mij dat, wat ik best kan begrijpen. Voordat hij werd weggeplaatst hadden we ook
nog ruzie waar ik toen echt mee zat.
Heb je het nog vaak moeilijk met zijn dood?
- Soms wel, een paar minuten voor zijn dood hadden we het eigenlijk allemaal goedgemaakt
en we waren van plan opnieuw te beginnen. Op dat moment was dat heel fijn en een mooi
vooruitzicht. Het doet me vaak pijn dat dat niet meer kan en gaat gebeuren.
Is jouw relatie met Quin verbeterd sinds dat hij jouw verhaal weet?
- Ja dat zeker, hij behandelt mij niet anders en voorzichtig zoals iedereen dat eigenlijk doet. Ze
zijn vaak bang om mij normaal te behandelen. Quin is dat niet, hij behandelt mij zoals
iedereen en ik ben veel minder bang om dingen aan hem te vertellen.
Zou je nog naar een fright night durven te gaan sinds dat dit is gebeurd?
- Op dit moment zou ik niet gaan omdat het pas kort geleden is gebeurd. Later misschien wel,
dit was natuurlijk een uitzonderlijke gebeurtenis want dit gebeurt eigenlijk nooit. Misschien
in de toekomst wil ik nog wel een keer gaan om toch nog een goede ervaring ervan te
hebben en misschien is het ook een goede manier voor ons om het af te sluiten.
Bezoek je je moeder nog weleens?
- Ja, maar minder dan normaal. Ik ging vroeger eigenlijk elke vrijdag maar eigenlijk ging ik
liever niet elke vrijdag. Sindsdien ga ik wanneer ik het wil. Ik wil niet gaan als ik er niet wil zijn
want ik merk dat ik dat niet fijn vind. Soms ga ik een paar weken achter elkaar en soms ga ik
een hele tijd niet.
Merk je dat je bent veranderd sinds de fright night?
- Ja, best wel eigenlijk. Ik merk dat ik mensen minder snel wegduw zoals ik dat wel altijd deed.
Daar is nooit iets goeds van gekomen dus ik doe dat eigenlijk niet meer. Ook vind ik het niet
erg om over mijn jeugd en mijn broer te praten. Voor de fright night had ik dat echt niet
gedaan.
Heb je nog met Sandy gepraat na de fright night?
- Nee, op dit moment hebben we er ook allebei denk ik geen behoefte aan. Ik weet dat dit niet
perse zijn bedoeling is geweest. Alleen heeft hij bepaalde gedachtes en agressie wat hij moet
leren onder controle te houden. Als dit is gelukt wil ik wel met hem praten.
Hebben jullie allemaal nog contact met elkaar?
Fright night – Maren Stoffels
Een interview met de hoofdpersoon
Dylan, hoe zou jij jouw jeugd beschrijven?
- Moeilijk, het was ziekenhuis in en uit zonder dat ik eigenlijk ziek was. Mijn moeder dwong mij
eigenlijk om ziek te zijn omdat er iets moest zijn. Dit was vaak heel zwaar en ook best wel eng
want welk kind doet nou alsof hij ziek is zodat zijn moeder niet boos wordt?
Hoe was de relatie tussen jou en je broer Reza?
- Niet zo goed, voordat hij wegging hadden we geen goede relatie. Doordat mijn moeder zo
erg met mij bezig was werd hij eigenlijk vergeten. Mijn moeder had geen tijd voor hem en hij
verweed mij dat, wat ik best kan begrijpen. Voordat hij werd weggeplaatst hadden we ook
nog ruzie waar ik toen echt mee zat.
Heb je het nog vaak moeilijk met zijn dood?
- Soms wel, een paar minuten voor zijn dood hadden we het eigenlijk allemaal goedgemaakt
en we waren van plan opnieuw te beginnen. Op dat moment was dat heel fijn en een mooi
vooruitzicht. Het doet me vaak pijn dat dat niet meer kan en gaat gebeuren.
Is jouw relatie met Quin verbeterd sinds dat hij jouw verhaal weet?
- Ja dat zeker, hij behandelt mij niet anders en voorzichtig zoals iedereen dat eigenlijk doet. Ze
zijn vaak bang om mij normaal te behandelen. Quin is dat niet, hij behandelt mij zoals
iedereen en ik ben veel minder bang om dingen aan hem te vertellen.
Zou je nog naar een fright night durven te gaan sinds dat dit is gebeurd?
- Op dit moment zou ik niet gaan omdat het pas kort geleden is gebeurd. Later misschien wel,
dit was natuurlijk een uitzonderlijke gebeurtenis want dit gebeurt eigenlijk nooit. Misschien
in de toekomst wil ik nog wel een keer gaan om toch nog een goede ervaring ervan te
hebben en misschien is het ook een goede manier voor ons om het af te sluiten.
Bezoek je je moeder nog weleens?
- Ja, maar minder dan normaal. Ik ging vroeger eigenlijk elke vrijdag maar eigenlijk ging ik
liever niet elke vrijdag. Sindsdien ga ik wanneer ik het wil. Ik wil niet gaan als ik er niet wil zijn
want ik merk dat ik dat niet fijn vind. Soms ga ik een paar weken achter elkaar en soms ga ik
een hele tijd niet.
Merk je dat je bent veranderd sinds de fright night?
- Ja, best wel eigenlijk. Ik merk dat ik mensen minder snel wegduw zoals ik dat wel altijd deed.
Daar is nooit iets goeds van gekomen dus ik doe dat eigenlijk niet meer. Ook vind ik het niet
erg om over mijn jeugd en mijn broer te praten. Voor de fright night had ik dat echt niet
gedaan.
Heb je nog met Sandy gepraat na de fright night?
- Nee, op dit moment hebben we er ook allebei denk ik geen behoefte aan. Ik weet dat dit niet
perse zijn bedoeling is geweest. Alleen heeft hij bepaalde gedachtes en agressie wat hij moet
leren onder controle te houden. Als dit is gelukt wil ik wel met hem praten.
Hebben jullie allemaal nog contact met elkaar?
