Aantal woorden: 999
Naam:
Studentnummer:
Werkgroep:
Datum: 25-10-2021
, Medicamenteus en recreatief drugsgebruik ondanks het verslavingsrisico
Het drugsgebruik in Nederland is de afgelopen jaren toegenomen. Zo worden opioïden vaker
gebruikt dan voorheen (Trimbos Instituut, 2019). Opioïden zijn pijnstillers met een zeer sterke
werking (Radboudumc, z.d.) en kunnen in het ergste geval voor vergiftiging of zelfs sterfte
zorgen. Naast deze medicamenteuze drugs worden er ook meer recreatieve drugs gebruikt
zoals cocaïne en cannabis. Het gebruik hiervan kan wederom fatale gevolgen hebben
(Trimbos Instituut, 2019). Drugsgebruik kan voor mensen een gewoonte zijn geworden en een
aanhoudende gewoonte kan snel veranderen in een verslaving waar men moeilijk vanaf komt
(Cacioppo et al., 2019). Dit leidt tot de vraag: Waarom worden medicamenteuze en
recreatieve drugs gebruikt ondanks het risico op verslaving?
Verslaafden ervaren zogenoemde cravings; een craving is een onbeheersbaar
verlangen naar het verslavende middel. Signalen die doen denken aan de gewoonte kunnen
ook een craving activeren. Naast dat drugs de ervaring van cravings kunnen activeren hebben
drugs ook effect op een specifiek gedeelte in de hersenen, de nucleus accumbens. Dit
hersengebied is nauw betrokken bij het ervaren van positieve gevoelens omdat het veel
dopaminereceptoren bevat. Drugsgebruik kan de hoeveelheid dopamine die doorkomt
beïnvloeden waardoor gebruikers meer positieve gevoelens ervaren. Vaak drugs gebruiken
kan echter leiden tot tolerantie; gebruikers lijken dan resistent tegen de ‘gewone’ hoeveelheid
en hebben steeds een hogere dosering nodig om dezelfde plezierige dopamine-effecten te
ervaren (Cacioppo et al., 2019).
Synaptische transmissie speelt een belangrijke rol als het gaat om dit plezierige
dopamine-effect. Dit is een proces waarbij neurotransmitters worden ontvangen en
doorgegeven van neuron tot neuron. Het neuron dat de neurotransmitter afgeeft wordt de
presynaptische cel genoemd en het neuron dat de neurotransmitter ontvangt wordt de
postsynaptische cel genoemd. De ruimte tussen de presynaptische cel en de postsynaptische