An accountability framework for financial statement auditors
and related research questions
Mark E. Peecher, Ira Solomon b, Ken T. Trotman
We behandelen de volgende overkoepelende vragen: Welk soort verantwoordingskader zouden
regelgevers kunnen gebruiken om (a) auditors te motiveren om de controlekwaliteit te verbeteren, en
(b) te evalueren hoe goed auditors hun taken hebben uitgevoerd? We maken gebruik van onderzoek op
het gebied van boekhouding, economie, psychologie en neurowetenschappen om kritiek te leveren op
de verantwoordelijkheden, prikkels en leermogelijkheden die zijn ingebed in de bestaande regelgeving
van auditors. We stellen eerst vast dat toekomstgerichte schattingen de basis vormen voor de meeste
informatie over de jaarrekening en dat sommige van deze schattingen zeer onzeker zijn, wat de
uitdagingen voor accountants vergroot. We stellen een verantwoordingskader voor met twee dimensies:
beloningen versus sancties en processen versus resultaten. We laten zien dat de huidige wettelijke
verantwoordelijkheden van auditors over het algemeen in de vorm van boetes zijn in plaats van
beloningen en voornamelijk afhankelijk zijn van auditresultaten in plaats van kenmerken van de
beoordelingsprocessen van auditors. We leveren bewijs uit een reeks disciplines die vraagtekens zetten
bij de geschiktheid van het huidige systeem voor het verbeteren van de kwaliteit van de beoordelingen
van auditors en de kwaliteit van de evaluaties van die beoordelingen door inspecteurs. Op basis van ons
raamwerk identificeren we vier mogelijke veranderingen voor verbetering van de controlekwaliteit. Elk
van deze geïdentificeerde veranderingen heeft een impact op een of beide van de twee dimensies in ons
raamwerk.
In dit document beginnen we met het karakteriseren van de context van de controle van de jaarrekening
als een context waarin de accountant regelmatig professionele oordeelsvorming moet toepassen om de
redelijkheid te beoordelen van veel complexe schattingen van de jaarrekening die toekomstgericht zijn.
We karakteriseren het ook als een situatie waarin er onzekerheid bestaat over wat er van de auditor
wordt verwacht, omdat het moeilijk is om conclusies te trekken over de geschiktheid van de gemaakte
oordeelsvormingen.
Onderzoek uit de bovengenoemde disciplines suggereert dat de huidige verantwoordelijkheden van
auditors hen waarschijnlijk niet motiveren om zich te richten op audits van financiële overzichten van
hoge kwaliteit of om te investeren in onderzoeks- en ontwikkelingsactiviteiten die de kwaliteit van de
audit op langere termijn zouden verbeteren. In plaats daarvan motiveren deze verantwoordelijkheden
waarschijnlijk op kortere termijn, op naleving gericht gedrag, waarbij auditors op of iets boven de
drempel van niet-naleving werken om sancties te vermijden.
, Auditor accountability framework
Auditor accountability framework
Met de controlecontext in gedachten, bieden we een tweedimensionaal verantwoordingskader. Eén
dimensie is de mate waarin auditors verantwoordelijk zijn voor hun conclusies, of zelfs voor latere
resultaten van financiële overzichten, versus verantwoordelijk voor hun professionele
oordeelsprocessen. De tweede dimensie is de mate waarin de verantwoordelijkheden van accountants
and related research questions
Mark E. Peecher, Ira Solomon b, Ken T. Trotman
We behandelen de volgende overkoepelende vragen: Welk soort verantwoordingskader zouden
regelgevers kunnen gebruiken om (a) auditors te motiveren om de controlekwaliteit te verbeteren, en
(b) te evalueren hoe goed auditors hun taken hebben uitgevoerd? We maken gebruik van onderzoek op
het gebied van boekhouding, economie, psychologie en neurowetenschappen om kritiek te leveren op
de verantwoordelijkheden, prikkels en leermogelijkheden die zijn ingebed in de bestaande regelgeving
van auditors. We stellen eerst vast dat toekomstgerichte schattingen de basis vormen voor de meeste
informatie over de jaarrekening en dat sommige van deze schattingen zeer onzeker zijn, wat de
uitdagingen voor accountants vergroot. We stellen een verantwoordingskader voor met twee dimensies:
beloningen versus sancties en processen versus resultaten. We laten zien dat de huidige wettelijke
verantwoordelijkheden van auditors over het algemeen in de vorm van boetes zijn in plaats van
beloningen en voornamelijk afhankelijk zijn van auditresultaten in plaats van kenmerken van de
beoordelingsprocessen van auditors. We leveren bewijs uit een reeks disciplines die vraagtekens zetten
bij de geschiktheid van het huidige systeem voor het verbeteren van de kwaliteit van de beoordelingen
van auditors en de kwaliteit van de evaluaties van die beoordelingen door inspecteurs. Op basis van ons
raamwerk identificeren we vier mogelijke veranderingen voor verbetering van de controlekwaliteit. Elk
van deze geïdentificeerde veranderingen heeft een impact op een of beide van de twee dimensies in ons
raamwerk.
In dit document beginnen we met het karakteriseren van de context van de controle van de jaarrekening
als een context waarin de accountant regelmatig professionele oordeelsvorming moet toepassen om de
redelijkheid te beoordelen van veel complexe schattingen van de jaarrekening die toekomstgericht zijn.
We karakteriseren het ook als een situatie waarin er onzekerheid bestaat over wat er van de auditor
wordt verwacht, omdat het moeilijk is om conclusies te trekken over de geschiktheid van de gemaakte
oordeelsvormingen.
Onderzoek uit de bovengenoemde disciplines suggereert dat de huidige verantwoordelijkheden van
auditors hen waarschijnlijk niet motiveren om zich te richten op audits van financiële overzichten van
hoge kwaliteit of om te investeren in onderzoeks- en ontwikkelingsactiviteiten die de kwaliteit van de
audit op langere termijn zouden verbeteren. In plaats daarvan motiveren deze verantwoordelijkheden
waarschijnlijk op kortere termijn, op naleving gericht gedrag, waarbij auditors op of iets boven de
drempel van niet-naleving werken om sancties te vermijden.
, Auditor accountability framework
Auditor accountability framework
Met de controlecontext in gedachten, bieden we een tweedimensionaal verantwoordingskader. Eén
dimensie is de mate waarin auditors verantwoordelijk zijn voor hun conclusies, of zelfs voor latere
resultaten van financiële overzichten, versus verantwoordelijk voor hun professionele
oordeelsprocessen. De tweede dimensie is de mate waarin de verantwoordelijkheden van accountants
