Huisvestingsmanagement
Hoofdstuk 10 Muteren
§3 Geld
Regelmatig halen bouwprojecten de landelijke pers als er sprake is van een forse
budgetoverschrijding. Het gaat bij het managen van de bouwkosten wel eens mis.
10.3.1 Plannen van de kosten
Het uitvoeren van (bouw)projecten kan niet zonder gebruik van materialen, mensen en
hulpmiddelen. Dat kost geld en dat geld is in de loop van het project nodig. Vaak gaat het
om veel geld en een bouwproject kan meerdere jaren duren. Goed plannen van de
beschikbaarheid en het uitgeven van dat geld is nodig om te zorgen dat het project ‘binnen
budget’ blijft. Zoals hieronder is weergegeven, neemt de mate waarin bijstelling van het
ontwerp invloed heeft op de kosten, af naarmate de opeenvolgende fasen van het project
doorlopen worden. Daarbij neemt de informatie over die kosten in de opeenvolgende fasen
juist toe.
Plannen van de kosten vereist de volgende acties:
- Begroten: inschatten van de totale kosten (en opbrengsten) van het project. Hierbij
is onderscheid te maken naar de investeringskosten (alle kosten om het totale
project te realiseren) en de exploitatiekosten (alle kosten om het resultaat in stand te
houden en te gebruiken).
- Kosten detailleren per projectactiviteit; door voortschrijdend inzicht is detailleren
beter mogelijk per fase. De kostenraming of begroting heeft aan het einde van iedere
fase een andere naam. De tabel hieronder geeft een overzicht van de mate van
onnauwkeurigheid van de begroting per fase. Natuurlijk verschilt deze in de praktijk
per soort project; zo maakt het veel uit of er sprake is van nieuwbouw of verbouw en
of sprake is van een politiek gevoelig project of niet.
- De verwachte uitgaven en inkomsten gespecificeerd uitzetten in de tijd. Dit leidt tot
een schema van geplande verplichtingen, betalingen en inkomsten. Dit wordt ook wel
een cashflowplanning genoemd.
- Informeren op welke manier de financiële voortgang van het project bewaakt wordt,
ofwel wie, welke financiële gegevens, in welke vorm, op welke momenten, aan wie
door moet geven.
, 10.3.2 Bepalen van de investeringskosten
De investeringskosten omvatten alle kosten die noodzakelijk zijn voor het realiseren van
een gebouw. Deze kosten worden in de regel geraamd op basis van de informatie uit het
globale PVE. Bij het opstellen van een overzicht van de investeringskosten kan gebruik
worden gemaakt van de indeling in NEN 2631 en NEN 2634.
Er zijn ook andere indelingen mogelijk, zoals de indeling van de Stichting Architecten
Gebouwen Gezondheidszorg (STAGG), die is opgegaan in BNA Onderzoek. De indeling van
de STAGG onderscheidt meer rubrieken, namelijk ook voor directiekosten, rente tijdens de
bouw, kosten voor onvoorzien werk en startkosten.
De kosten voor de verschillende onderdelen van het project worden zo goed mogelijk
geschat. Dat gebeurt door gebruik te maken van kengetallen. De analyse van de kosten van
al gerealiseerde vergelijkbare projecten geeft ook belangrijke informatie over de te
verwachten kosten. Om de kosten beter in te kunnen schatten, wordt een onderscheid
gemaakt tussen de kosten voor het ‘kale gebouw’ ook wel ‘casco’ genoemd, en het
inbouwpakket waarmee het gebouw wordt aangekleed en ingericht.
Hoofdstuk 10 Muteren
§3 Geld
Regelmatig halen bouwprojecten de landelijke pers als er sprake is van een forse
budgetoverschrijding. Het gaat bij het managen van de bouwkosten wel eens mis.
10.3.1 Plannen van de kosten
Het uitvoeren van (bouw)projecten kan niet zonder gebruik van materialen, mensen en
hulpmiddelen. Dat kost geld en dat geld is in de loop van het project nodig. Vaak gaat het
om veel geld en een bouwproject kan meerdere jaren duren. Goed plannen van de
beschikbaarheid en het uitgeven van dat geld is nodig om te zorgen dat het project ‘binnen
budget’ blijft. Zoals hieronder is weergegeven, neemt de mate waarin bijstelling van het
ontwerp invloed heeft op de kosten, af naarmate de opeenvolgende fasen van het project
doorlopen worden. Daarbij neemt de informatie over die kosten in de opeenvolgende fasen
juist toe.
Plannen van de kosten vereist de volgende acties:
- Begroten: inschatten van de totale kosten (en opbrengsten) van het project. Hierbij
is onderscheid te maken naar de investeringskosten (alle kosten om het totale
project te realiseren) en de exploitatiekosten (alle kosten om het resultaat in stand te
houden en te gebruiken).
- Kosten detailleren per projectactiviteit; door voortschrijdend inzicht is detailleren
beter mogelijk per fase. De kostenraming of begroting heeft aan het einde van iedere
fase een andere naam. De tabel hieronder geeft een overzicht van de mate van
onnauwkeurigheid van de begroting per fase. Natuurlijk verschilt deze in de praktijk
per soort project; zo maakt het veel uit of er sprake is van nieuwbouw of verbouw en
of sprake is van een politiek gevoelig project of niet.
- De verwachte uitgaven en inkomsten gespecificeerd uitzetten in de tijd. Dit leidt tot
een schema van geplande verplichtingen, betalingen en inkomsten. Dit wordt ook wel
een cashflowplanning genoemd.
- Informeren op welke manier de financiële voortgang van het project bewaakt wordt,
ofwel wie, welke financiële gegevens, in welke vorm, op welke momenten, aan wie
door moet geven.
, 10.3.2 Bepalen van de investeringskosten
De investeringskosten omvatten alle kosten die noodzakelijk zijn voor het realiseren van
een gebouw. Deze kosten worden in de regel geraamd op basis van de informatie uit het
globale PVE. Bij het opstellen van een overzicht van de investeringskosten kan gebruik
worden gemaakt van de indeling in NEN 2631 en NEN 2634.
Er zijn ook andere indelingen mogelijk, zoals de indeling van de Stichting Architecten
Gebouwen Gezondheidszorg (STAGG), die is opgegaan in BNA Onderzoek. De indeling van
de STAGG onderscheidt meer rubrieken, namelijk ook voor directiekosten, rente tijdens de
bouw, kosten voor onvoorzien werk en startkosten.
De kosten voor de verschillende onderdelen van het project worden zo goed mogelijk
geschat. Dat gebeurt door gebruik te maken van kengetallen. De analyse van de kosten van
al gerealiseerde vergelijkbare projecten geeft ook belangrijke informatie over de te
verwachten kosten. Om de kosten beter in te kunnen schatten, wordt een onderscheid
gemaakt tussen de kosten voor het ‘kale gebouw’ ook wel ‘casco’ genoemd, en het
inbouwpakket waarmee het gebouw wordt aangekleed en ingericht.
