Carson - Audit Reporting for Going Concern Uncertainty: A Research Synthesis (2013)
Summary
In deze synthese reviewen we onderzoeken inzake aangepaste going-concern audit opinions (GCO)
en ontwikkelen we een raamwerk om dit onderzoek te categoriseren. We identificeren drie
hoofdgebieden van onderzoek:
1. Beïnvloedende factoren van GCO’s, waaronder klantfactoren, auditorfactoren, auditor-
klantrelaties en andere omgevingsfactoren.
2. Accuraatheid van GCO’s (van zowel afgegeven als niet afgegeven GCO’s).
3. De gevolgen van GCO’s op klanten en accountants
Het artikel is gericht op de US GAAP. Hier zo veel mogelijk de NL Standaarden in toegepast i.p.v.
verwijzingen naar US GAAP.
Introductie
De kredietcrisis in 2007 heeft geleid tot veel faillissementen van bedrijven, en hiermee weer
opnieuw interesse gewerkt in de accountantsverklaringen betrekking hebbende op deze bedrijven.
Problemen van directe zorg relateren hierbij aan de exceptionele risico’s waarmee bedrijven
geconfronteerde werden inzake liquiditeits- en kredietproblemen in deze periode en de rol die de
accountant hierin moest spelen om hieromtrent te waarschuwen. Deze problemen hebben geleid tot
een reeks aan vragen over de rol en de effectiviteit van de onafhankelijke accountant wereldwijd,
in het bijzonder gericht op de accountants beoordeling en rapportering over de continuïteit (going-
concern) van de bedrijven.
Het doel van deze review is het synthetiseren en bediscussiëren van reeds uitgebrachte literatuur
die relevant is voor de accountant om een controleverklaring te geven aangepast voor de going-
concern onzekerheid (hierna GCO).
De auteurs ontwikkelen een raamwerk dat hun categorisatie van de hoofdthema’s in de bestaande
literatuur te structureren. Zie hiervoor figuur 1.
Aangezien eerder onderzoek heeft uitgewezen dat accountants veelal geen moeilijkheden hebben
met het identificeren van bedrijven in financiële problemen die mogelijk in aanmerking komen voor
een GCO, richt het meeste onderzoek zich met haar samples op GCO verklaringen bij financieel
noodlijdende klanten waar going-concern onzekerheid waarschijnlijk een issue is.
Determinanten van GCO’s
Conform Standaard 570 hebben accountants de verantwoordelijkheid om te beoordelen of er sprake
is van een gerede twijfel over de mogelijkheid van de entiteit om haar continuïteit te handhaven.
Hiervoor geldt in principe een termijn van twaalf maanden vanaf de einddatum van de financiële
overzichten (Standaard 570, artikel 13).
Bij het opstellen van de jaarrekening wordt er altijd van continuïteit uitgegaan, tenzij er informatie
is die het tegendeel bewijst. Dit kan bijvoorbeeld bij plannen heeft / geen andere keus heeft dan
de entiteit te liquideren dan wel de activiteiten te beëindigen (Standaard 570, artikel 2).
, De accountant dient dus informatie te verkrijgen over de plannen van het management om zorgen
te mitigeren en de kans op de succesvolle implementatie van deze plannen te beoordelen. Als de
accountant nog steeds gerede twijfel heeft dient hij de geschiktheid van de toelichtingen van het
management in de jaarrekening moeten beoordelen. Indien de toelichting niet toereikend is dient
de accountant zijn verklaring hierop aan te passen naar een oordeel met beperking dan wel een
afkeurend oordeel (Standaard 570, artikel 23; US GAAP).
Het framework van de onderzoekers begint dan ook met de accountants beoordeling van een
onderliggende onzekerheid inzake de continuïteitsveronderstelling, en gaat vervolgens over naar de
waarneembare factoren die het besluit van de accountant inzake de GCO verklaren.
Overall GCO rates
Tussen 2000 en 2002 is het GCO percentage opgelopen van bijna 10% naar ruim 16.50% in 2007 en
zelfs 17% in 2010. De reden hiervoor is dat accountants conservatiever geworden zijn door
schandalen (Enron) en de komst van SOX. Ook is er een stijging in verzekeringskosten en rechtszaak
gerelateerde kosten zie koppeling hier met college 2.
GCO’s and bankruptcy
In deze paragraaf doen ze onderzoek naar de faillissementen in de sample. Een observatie wordt
aangemerkt als “bankrupt” indien er sprake is van een faillissement van het bedrijf binnen 12
maanden na het afgeven van de controleverklaring. Vervolgens kijken ze naar de controleverklaring:
bevatte deze aan GCO.
Van de “bankrupt” bedrijven had 60% een GCO.
Van alle niet-failliet gegane bedrijven had 16% een GCO (in lijn met voorgaande alinea)
Van alle bedrijven met een GCO overleefde 98,31% (1,69% failliet) ten minste 12 maanden.
De bankrupt bedrijven hadden significant meer GCO’s dan surviving firms (61% > 16%).
Maar, wat zijn nu de factoren die er toe leiden dat klanten een GCO krijgen?
Client factors
Bestaande literatuur heeft een breed scala een client factors die samenhangen met het verstrekken
van GCO’s. Deze is onder te verdelen in financial statement information en non-financial
statement-related information.
Financial statement information
Hierbij kan je denken aan winstgevendheid, solvabiliteit, liquiditeit, company size, achterstallige
schulden en of er voorgaand jaar een GCO afgegeven is. Hierbij is het wel zo dat ‘blijvende’ klanten
vaker een repeterende GCO krijgen dan klanten die een nieuwe accountant hebben. Deze zijn
allemaal wetenschappelijk bewezen.
Summary
In deze synthese reviewen we onderzoeken inzake aangepaste going-concern audit opinions (GCO)
en ontwikkelen we een raamwerk om dit onderzoek te categoriseren. We identificeren drie
hoofdgebieden van onderzoek:
1. Beïnvloedende factoren van GCO’s, waaronder klantfactoren, auditorfactoren, auditor-
klantrelaties en andere omgevingsfactoren.
2. Accuraatheid van GCO’s (van zowel afgegeven als niet afgegeven GCO’s).
3. De gevolgen van GCO’s op klanten en accountants
Het artikel is gericht op de US GAAP. Hier zo veel mogelijk de NL Standaarden in toegepast i.p.v.
verwijzingen naar US GAAP.
Introductie
De kredietcrisis in 2007 heeft geleid tot veel faillissementen van bedrijven, en hiermee weer
opnieuw interesse gewerkt in de accountantsverklaringen betrekking hebbende op deze bedrijven.
Problemen van directe zorg relateren hierbij aan de exceptionele risico’s waarmee bedrijven
geconfronteerde werden inzake liquiditeits- en kredietproblemen in deze periode en de rol die de
accountant hierin moest spelen om hieromtrent te waarschuwen. Deze problemen hebben geleid tot
een reeks aan vragen over de rol en de effectiviteit van de onafhankelijke accountant wereldwijd,
in het bijzonder gericht op de accountants beoordeling en rapportering over de continuïteit (going-
concern) van de bedrijven.
Het doel van deze review is het synthetiseren en bediscussiëren van reeds uitgebrachte literatuur
die relevant is voor de accountant om een controleverklaring te geven aangepast voor de going-
concern onzekerheid (hierna GCO).
De auteurs ontwikkelen een raamwerk dat hun categorisatie van de hoofdthema’s in de bestaande
literatuur te structureren. Zie hiervoor figuur 1.
Aangezien eerder onderzoek heeft uitgewezen dat accountants veelal geen moeilijkheden hebben
met het identificeren van bedrijven in financiële problemen die mogelijk in aanmerking komen voor
een GCO, richt het meeste onderzoek zich met haar samples op GCO verklaringen bij financieel
noodlijdende klanten waar going-concern onzekerheid waarschijnlijk een issue is.
Determinanten van GCO’s
Conform Standaard 570 hebben accountants de verantwoordelijkheid om te beoordelen of er sprake
is van een gerede twijfel over de mogelijkheid van de entiteit om haar continuïteit te handhaven.
Hiervoor geldt in principe een termijn van twaalf maanden vanaf de einddatum van de financiële
overzichten (Standaard 570, artikel 13).
Bij het opstellen van de jaarrekening wordt er altijd van continuïteit uitgegaan, tenzij er informatie
is die het tegendeel bewijst. Dit kan bijvoorbeeld bij plannen heeft / geen andere keus heeft dan
de entiteit te liquideren dan wel de activiteiten te beëindigen (Standaard 570, artikel 2).
, De accountant dient dus informatie te verkrijgen over de plannen van het management om zorgen
te mitigeren en de kans op de succesvolle implementatie van deze plannen te beoordelen. Als de
accountant nog steeds gerede twijfel heeft dient hij de geschiktheid van de toelichtingen van het
management in de jaarrekening moeten beoordelen. Indien de toelichting niet toereikend is dient
de accountant zijn verklaring hierop aan te passen naar een oordeel met beperking dan wel een
afkeurend oordeel (Standaard 570, artikel 23; US GAAP).
Het framework van de onderzoekers begint dan ook met de accountants beoordeling van een
onderliggende onzekerheid inzake de continuïteitsveronderstelling, en gaat vervolgens over naar de
waarneembare factoren die het besluit van de accountant inzake de GCO verklaren.
Overall GCO rates
Tussen 2000 en 2002 is het GCO percentage opgelopen van bijna 10% naar ruim 16.50% in 2007 en
zelfs 17% in 2010. De reden hiervoor is dat accountants conservatiever geworden zijn door
schandalen (Enron) en de komst van SOX. Ook is er een stijging in verzekeringskosten en rechtszaak
gerelateerde kosten zie koppeling hier met college 2.
GCO’s and bankruptcy
In deze paragraaf doen ze onderzoek naar de faillissementen in de sample. Een observatie wordt
aangemerkt als “bankrupt” indien er sprake is van een faillissement van het bedrijf binnen 12
maanden na het afgeven van de controleverklaring. Vervolgens kijken ze naar de controleverklaring:
bevatte deze aan GCO.
Van de “bankrupt” bedrijven had 60% een GCO.
Van alle niet-failliet gegane bedrijven had 16% een GCO (in lijn met voorgaande alinea)
Van alle bedrijven met een GCO overleefde 98,31% (1,69% failliet) ten minste 12 maanden.
De bankrupt bedrijven hadden significant meer GCO’s dan surviving firms (61% > 16%).
Maar, wat zijn nu de factoren die er toe leiden dat klanten een GCO krijgen?
Client factors
Bestaande literatuur heeft een breed scala een client factors die samenhangen met het verstrekken
van GCO’s. Deze is onder te verdelen in financial statement information en non-financial
statement-related information.
Financial statement information
Hierbij kan je denken aan winstgevendheid, solvabiliteit, liquiditeit, company size, achterstallige
schulden en of er voorgaand jaar een GCO afgegeven is. Hierbij is het wel zo dat ‘blijvende’ klanten
vaker een repeterende GCO krijgen dan klanten die een nieuwe accountant hebben. Deze zijn
allemaal wetenschappelijk bewezen.
