⁃ Coakley and Pike H1, H4, H6, H9, H12, H14
H1
H4
H6
H9
H12
H14
⁃ Bottenburg Van, M. (2021). The World Anti-Doping Agency:
Guardian of Elite Sports’ Credibility. In Boin, A., Fahy, L. en ’t Hart,
P. (eds). Guardians of Public Value. How Public Organizations
Become and Remain Institutions. Palgrave MacMillan
WADA 1999 opgericht. Daarvoor ieder voor zich. Aanleiding: 2e helft 19e eeuw
veel dopingschandalen. Steeds minder vertrouwen in eerlijkheid van sport.
Eerst werd doping geaccepteerd, maar na meerdere sterfgevallen steeds
minder geaccepteerd. Vanaf jaren ’80 zetten grote landen topsport prestaties
centraal. Enkele schandalen leidden tot meer media-aandacht.
Grote conferentie over doping -> IOC wilde eigen anti-doping tak opzetten ->
IOC had slechte reputatie (veel dopingschandalen en Salt Lake City
schandaal (giften aannemen voor OS2002)) -> WADA opgericht. WADA wel
opgericht door de IOC en eerste jaren gefinancierd door IOC. Dit deden ze om
hun eigen geloofwaardigheid terug te krijgen. WADA heeft kantoren in
Montreal (CAN), Lausanne (SWI), Montevideo (URU), Kaapstad (ZAF) en Tokya
(JAP). Hierdoor unieke hybride intergouvermenteel-privaat lichaam.
Richard ‘Dick’ Pound eerste voorzitter. Hiervoor had hij 24 jaar bij de IOC
gewerkt in topfuncties. WADA begon met aantal dopingschandalen boven
water te krijgen, maar vooral WADC (Code) was een revolutie. Een framework
met alle regels, antidopingbeleid, etc. De Code is door de jaren heen
aangepast en er zijn veel laboratoria die onderzoek doen naar nieuwe
vormen van doping. Door de jaren heen heeft WADA zich ontwikkeld als een
gerespecteerd instituut.
Logo WADA:
Vierkant representeert regels en gebruiken in de sport.
Zwarte kleur staat voor neutraliteit en is de traditionele kleur
van scheidsrechters. WADA is de scheidsrechter m.b.t.
doping. Het = teken staat voor gelijkheid en eerlijkheid.
, WADA is een kleine organisatie (1), met werknemers die intrinsiek
gemotiveerd zijn het probleem te tackelen (2); tot slot zijn ze van mening dat
ze een verschil kunnen maken (3).
Russische dopingaffaire is een enorme crisis die WADA te verduren had. Van
afschaffing van de WADA was geen sprake. Sterker nog het leidde tot meer
budget, omdat dat schijnbaar nodig was. De autoriteit die de WADA heeft, is
niet aan getwijfeld.
WADA verdiende snel respect met kleine quick wins -> gezien als een
neutrale partij in een moeilijk, gevoelig thema -> positie nog niet onbetwist
(Russische dopingaffaire)
Hybride structuur is de kracht en de zwakte van de WADA: grote beslissingen
worden gemaakt in samenspraak met grote sportorganisaties en publieke
autoriteiten. Deze houden elkaar in evenwicht zodat WADA iedereen
makkelijk tevreden kan houden. Daar staat tegenover dat WADA geen
beslissingen kan maken zonder goedkeuring van de stakeholders. Het is als
instituut nog niet sterk genoeg om autonome beslissingen te kunnen maken.
WADA gaat het wicked problem van doping niet oplossen, maar ze zorgen
dat sport weer hun betrouwbaarheid terug kan krijgen.
⁃ Geeraert. A. (2018). Bad barrels. Corruption in international
sport federations. In Kihl, L. (Ed.). (2018). Corruption in Sport.
London: Routledge
Als je rotte appels in een vat vol goede appels doet, zullen alle appels rot
worden. Zijn corrupte ISF’s rotte appels of rotte vaten? Zijn het
uitzonderingen of zit het fout in de structuur van ISF’s, waardoor
corruptieschandalen terug blijven komen?
ISF’s worden geconfronteerd met hoge corruptierisico’s, omdat er zowel
motieven als mogelijkheden voor corruptie zijn.
Corruptie motieven:
o Commercialisering van sport leidt tot twee corruptiekatalysatoren
o ISFs krijgen steeds meer regelgevende autoriteit
o Door commercialisering meer geld en macht te behalen. “Use
money to obtain power, or to use power to obtain money”.
o Complexere sportwereld
Toenemende taken: ISF’s voeren steeds meer taken uit
voor een groeiende en diverse groep van actoren
Grotere belangen: elke beleidsregel kan belangen van een
groep schaden, wat een aanzet tot corruptie kan zijn
Gevolg: corruptie voordelig voor steeds meer actoren
H1
H4
H6
H9
H12
H14
⁃ Bottenburg Van, M. (2021). The World Anti-Doping Agency:
Guardian of Elite Sports’ Credibility. In Boin, A., Fahy, L. en ’t Hart,
P. (eds). Guardians of Public Value. How Public Organizations
Become and Remain Institutions. Palgrave MacMillan
WADA 1999 opgericht. Daarvoor ieder voor zich. Aanleiding: 2e helft 19e eeuw
veel dopingschandalen. Steeds minder vertrouwen in eerlijkheid van sport.
Eerst werd doping geaccepteerd, maar na meerdere sterfgevallen steeds
minder geaccepteerd. Vanaf jaren ’80 zetten grote landen topsport prestaties
centraal. Enkele schandalen leidden tot meer media-aandacht.
Grote conferentie over doping -> IOC wilde eigen anti-doping tak opzetten ->
IOC had slechte reputatie (veel dopingschandalen en Salt Lake City
schandaal (giften aannemen voor OS2002)) -> WADA opgericht. WADA wel
opgericht door de IOC en eerste jaren gefinancierd door IOC. Dit deden ze om
hun eigen geloofwaardigheid terug te krijgen. WADA heeft kantoren in
Montreal (CAN), Lausanne (SWI), Montevideo (URU), Kaapstad (ZAF) en Tokya
(JAP). Hierdoor unieke hybride intergouvermenteel-privaat lichaam.
Richard ‘Dick’ Pound eerste voorzitter. Hiervoor had hij 24 jaar bij de IOC
gewerkt in topfuncties. WADA begon met aantal dopingschandalen boven
water te krijgen, maar vooral WADC (Code) was een revolutie. Een framework
met alle regels, antidopingbeleid, etc. De Code is door de jaren heen
aangepast en er zijn veel laboratoria die onderzoek doen naar nieuwe
vormen van doping. Door de jaren heen heeft WADA zich ontwikkeld als een
gerespecteerd instituut.
Logo WADA:
Vierkant representeert regels en gebruiken in de sport.
Zwarte kleur staat voor neutraliteit en is de traditionele kleur
van scheidsrechters. WADA is de scheidsrechter m.b.t.
doping. Het = teken staat voor gelijkheid en eerlijkheid.
, WADA is een kleine organisatie (1), met werknemers die intrinsiek
gemotiveerd zijn het probleem te tackelen (2); tot slot zijn ze van mening dat
ze een verschil kunnen maken (3).
Russische dopingaffaire is een enorme crisis die WADA te verduren had. Van
afschaffing van de WADA was geen sprake. Sterker nog het leidde tot meer
budget, omdat dat schijnbaar nodig was. De autoriteit die de WADA heeft, is
niet aan getwijfeld.
WADA verdiende snel respect met kleine quick wins -> gezien als een
neutrale partij in een moeilijk, gevoelig thema -> positie nog niet onbetwist
(Russische dopingaffaire)
Hybride structuur is de kracht en de zwakte van de WADA: grote beslissingen
worden gemaakt in samenspraak met grote sportorganisaties en publieke
autoriteiten. Deze houden elkaar in evenwicht zodat WADA iedereen
makkelijk tevreden kan houden. Daar staat tegenover dat WADA geen
beslissingen kan maken zonder goedkeuring van de stakeholders. Het is als
instituut nog niet sterk genoeg om autonome beslissingen te kunnen maken.
WADA gaat het wicked problem van doping niet oplossen, maar ze zorgen
dat sport weer hun betrouwbaarheid terug kan krijgen.
⁃ Geeraert. A. (2018). Bad barrels. Corruption in international
sport federations. In Kihl, L. (Ed.). (2018). Corruption in Sport.
London: Routledge
Als je rotte appels in een vat vol goede appels doet, zullen alle appels rot
worden. Zijn corrupte ISF’s rotte appels of rotte vaten? Zijn het
uitzonderingen of zit het fout in de structuur van ISF’s, waardoor
corruptieschandalen terug blijven komen?
ISF’s worden geconfronteerd met hoge corruptierisico’s, omdat er zowel
motieven als mogelijkheden voor corruptie zijn.
Corruptie motieven:
o Commercialisering van sport leidt tot twee corruptiekatalysatoren
o ISFs krijgen steeds meer regelgevende autoriteit
o Door commercialisering meer geld en macht te behalen. “Use
money to obtain power, or to use power to obtain money”.
o Complexere sportwereld
Toenemende taken: ISF’s voeren steeds meer taken uit
voor een groeiende en diverse groep van actoren
Grotere belangen: elke beleidsregel kan belangen van een
groep schaden, wat een aanzet tot corruptie kan zijn
Gevolg: corruptie voordelig voor steeds meer actoren
