Medische terminologie
Nomina Anatomica: het geheel aan termen, woorden en uitdrukking dat in een bepaald vak
gebruikelijk is, ook wel het vakjargon genoemd. Elk vakgebied heeft zo zijn eigen terminologie, zijn
eigen vakjargon. Het begrip “medische terminologie” slaat op de medische vakken. Nomina
Anatomica is onderdeel van de medische terminologie dat de namen bevat uit het vak
anatomie/fysiologie. Internationaal heeft men afgesproken dezelfde naamgeving (nomenclatuur)
voor onderdelen uit de anatomie/fysiologie te gebruiken. De Nomina Anatomica wordt iedere vijf
jaar bijgesteld. De medische terminologie komt grotendeels uit het Grieks en/of uit het Latijn maar
ook de Engelse taal wordt regelmatig gebruikt. Soms zijn er voor een Nederlandse term meerdere
medische termen, bijvoorbeeld als er zowel een Griekse als een Latijnse term voor bestaat. Het is
zinvol om de termen afkomstig uit beide talen te kennen als zij alle twee in de verpleegkundige
beroepspraktijk gebruikt worden. Hoewel internationaal overeenkomst is bereikt over de medische
termen zijn in ieder land ook wat eigen medische termen ontstaan. Vaak worden deze Nederlandse
woorden "verlatijnst" of "vergriekst".
1. Spellingsregels
Internationaal bestaat er grotendeels eensgezindheid over de spelling en de uitspraak van de
medische termen. Grieks-Latijnse termen die in Nederland gebruikt worden, blijven meestal in de
oorspronkelijke spelling staan.
Voorbeeld:
arthrosis = gewrichtsaandoening; dit wordt in het Nederlands artrose.
phobia = (ziekelijke) vrees; dit wordt in het Nederlands fobie
rhaphe = naad, groeve, middellijn; dit wordt in het Nederlands rafe
Er zijn echter uitzonderingen:
1. In het Nederlands gebruikte vreemde termen (in van Dale ‘bastaardwoorden’ genoemd) krijgen de
gangbare Nederlandse spelling (astma, reuma), tenzij ze met een Grieks/Latijns bijvoeglijk
naamwoord zijn verbonden (asthma cardiale).
2. Woorden met de uitgang -itis volgen de spelling van bastaardwoorden (artritis, nefritis), tenzij ze
gebruikt worden in combinatie met een Grieks-Latijns bijvoeglijk naamwoord (arthritis rheumatica).
Bastaardwoorden, een aantal Latijns/Griekse woorden is zo in onze taal ingeburgerd dat wij ze als
Nederlands beschouwen, worden volgens de officiële Nederlandse spelling geschreven. De
schrijfwijze wijkt dan af van het oorspronkelijke Grieks/Latijn.
De algemeen geldende regels voor de bastaardwoorden:
1. ph wordt vervangen door f
2. rh wordt vervangen door r
3. th wordt vervangen door t:
- aan het eind van een woord: psychopaat i.p.v. psychopaath
- voor een medeklinker: trombose i.p.v. thrombose
- na een f: ftisis i.p.v. fthisis
Nomina Anatomica: het geheel aan termen, woorden en uitdrukking dat in een bepaald vak
gebruikelijk is, ook wel het vakjargon genoemd. Elk vakgebied heeft zo zijn eigen terminologie, zijn
eigen vakjargon. Het begrip “medische terminologie” slaat op de medische vakken. Nomina
Anatomica is onderdeel van de medische terminologie dat de namen bevat uit het vak
anatomie/fysiologie. Internationaal heeft men afgesproken dezelfde naamgeving (nomenclatuur)
voor onderdelen uit de anatomie/fysiologie te gebruiken. De Nomina Anatomica wordt iedere vijf
jaar bijgesteld. De medische terminologie komt grotendeels uit het Grieks en/of uit het Latijn maar
ook de Engelse taal wordt regelmatig gebruikt. Soms zijn er voor een Nederlandse term meerdere
medische termen, bijvoorbeeld als er zowel een Griekse als een Latijnse term voor bestaat. Het is
zinvol om de termen afkomstig uit beide talen te kennen als zij alle twee in de verpleegkundige
beroepspraktijk gebruikt worden. Hoewel internationaal overeenkomst is bereikt over de medische
termen zijn in ieder land ook wat eigen medische termen ontstaan. Vaak worden deze Nederlandse
woorden "verlatijnst" of "vergriekst".
1. Spellingsregels
Internationaal bestaat er grotendeels eensgezindheid over de spelling en de uitspraak van de
medische termen. Grieks-Latijnse termen die in Nederland gebruikt worden, blijven meestal in de
oorspronkelijke spelling staan.
Voorbeeld:
arthrosis = gewrichtsaandoening; dit wordt in het Nederlands artrose.
phobia = (ziekelijke) vrees; dit wordt in het Nederlands fobie
rhaphe = naad, groeve, middellijn; dit wordt in het Nederlands rafe
Er zijn echter uitzonderingen:
1. In het Nederlands gebruikte vreemde termen (in van Dale ‘bastaardwoorden’ genoemd) krijgen de
gangbare Nederlandse spelling (astma, reuma), tenzij ze met een Grieks/Latijns bijvoeglijk
naamwoord zijn verbonden (asthma cardiale).
2. Woorden met de uitgang -itis volgen de spelling van bastaardwoorden (artritis, nefritis), tenzij ze
gebruikt worden in combinatie met een Grieks-Latijns bijvoeglijk naamwoord (arthritis rheumatica).
Bastaardwoorden, een aantal Latijns/Griekse woorden is zo in onze taal ingeburgerd dat wij ze als
Nederlands beschouwen, worden volgens de officiële Nederlandse spelling geschreven. De
schrijfwijze wijkt dan af van het oorspronkelijke Grieks/Latijn.
De algemeen geldende regels voor de bastaardwoorden:
1. ph wordt vervangen door f
2. rh wordt vervangen door r
3. th wordt vervangen door t:
- aan het eind van een woord: psychopaat i.p.v. psychopaath
- voor een medeklinker: trombose i.p.v. thrombose
- na een f: ftisis i.p.v. fthisis
