Samenvatting de dieptestructuur van een groep

Samenvatting de dieptestructuur van een groep; Hoofdstuk 4
groepsgericht werken

De dieptestructuur is niet alleen van belang voor de bewegingen in de
groep patiënten maar ook voor de bewegingen in de groep van
medewerkers.

Kan sprake zijn van parallelprocessen; elementen van langer durende
groepsprocessen die in een patiëntengroep kunnen worden waargenomen
kunnen ook teruggevonden worden in de groep medewerkers of
omgekeerd.
 Verplaatsingen van belevingen, emoties en reacties van de ene
tussenmenselijke situatie naar de andere

Hoofdlijn  de mens, het groepslid is een wezen dat een geschiedenis
achter de rug heeft en ervaringen met andere mensen heeft. Betreft
interne adaptie

Drie gezichtspunten:

1. Vroegere ervaringen met anderen zijn op te vatten als
leergebeurtenissen. Proces van belonen en niet bonen zorgt voor
gedragingen gevormd naar de wensen van de omgeving.
Leertheorieën
2. Vroegere ervaringen met anderen zijn op te vatten als een proces
waarbinnen een compromis werd gevonden tussen enerzijds wat
anderen eisen en anderzijds wat het individu zelf verlangde.
Psychoanalytische theorieën
3. Vroegere ervaringen met anderen komen tot uitdrukking in het
sociale systeem waarin de persoon zich nu beweegt. Betreft externe
adaptie, vroegere communicatiepatronen herhalen zich.
Sociaalpsychologische theorieën, systeem &
communicatietheorieën

Voorbeeld; schizofrene patiënt heeft last van zwakke structuur van
persoonlijkheid, moeite met ingewikkelde informatie. Leidt tot bepaalde
interne adaptieprocessen, het afsluiten voor gevoelens. En daarmee
samenhangend zich terugtrekken van anderen, externe adaptie.

Dieptestructuur verwijst vooral naar de vroegere patronen die via de weg
van interne adaptie leiden tot een bepaald gedrag in het hier en nu.


4.1 leertheorieën
4.1.1 theorie

, Operante conditionering  gedrag kan veranderen door gewenste
gedragingen te belonen/bekrachtigen en ongewenste gedragingen niet te
belonen/ straffen

Gedrag is alles wat iemand doet

Grondlegger  skinner
De hele ontwikkeling van de mens kan worden gezien als een
bekrachtiging van gewenst gedrag.

Respondent gedrag  het gedrag dat met de geboorte is meegekregen,
geen invloed op, gaat vanzelf. Wel altijd stimulus aanwezig alvorens het
gedrag optreedt

Operant gedrag  geleerd gedrag, het heeft steeds een consequentie,
een straf of een bekrachtiging

Bekrachtigen is iets dat op het gedrag volgt waardoor het gedrag vaker zal
optreden.

Negatieve bekrachtiging: onprettige situatie wordt weggenomen

Primaire bekrachtigers  bekrachtigers die voor iedereen gelden gericht
op de primaire behoefte van de mens

Geleerde bekrachtiger  heeft aanvankelijk geen waarde voor iemand
maar door ervaring krijgt die bekrachtiger de macht om gedrag te
bekrachtigen. Denk aan geld, heeft voor een baby geen waarde.

Een geconditioneerde/ geleerde bekrachtiger wordt geleerd door hem
gelijktijdig met een primaire bekrachtiger aan te bieden

Extinctie  geen bekrachtiging en geen straf. Er gebeurt niets waardoor
het gedrag minder optreedt en zal uitdoven/

Discriminatieve stimuli  die speciale stimuli of situaties waarbij het erop
volgend gedrag bekrachtigd word, in tegenstelling tot andere stimuli en
situatie waarbij het erop volgend gedrag niet bekrachtigd wordt.
De koppeling van bepaald gedrag aan een bepaalde situatie

4.1.2 toepassing

Leertheorieën worden in een GGZ-instelling vooral toegepast in de
therapeutische milieu’s voor beperkte ik opbouw en ik behoud

Altijd belangrijk om na te gaan waar bekrachtigers liggen.

De dieptestructuur van een groep kan worden gezien als een samenspel
van aangeleerde gedrags- denk en gevoelspatronen.