Auditing Theory
College 3 - Persoonlijke Analyse en Uitwerking Praktijkcasus
20-01-2021
Persoonlijke analyse: ‘Knechel, W.R., “The business risk audit: Origins, obstacles and
opportunities”’
Aanleiding en vraagstelling
In de paper van Knechel staat de term Business Risk Audit (afgekort BRA) centraal. In diverse
fraudeschandalen uit het verleden werd met de vinger hoofdzakelijk naar het bestuur en de audit
commissie gewezen voor de verantwoordelijkheid. Knechel wil onderzoeken in hoeverre het
controleproces (‘audit proces’) hier tevens een bijdrage in heeft. De paper bespreekt de
ontwikkeling van BRA en haar methodologie. Door middel van het onderzoek tracht Knechel het
begrip van BRA te verduidelijken en te onderzoeken hoe deze methodologie is ontwikkeld en
uiteindelijk heeft gefaald. De vraag die centraal staat in de paper luidt: ‘Is Business Risk Audit een
betere manier om risico’s te beoordelen of is het simpelweg een tool om meer opbrengsten te
kunnen genereren uit non-audit diensten?’ (Knechel, 2007).
Toelichting inhoud
Volgens de paper van Knechel heeft in de laatste twintig jaar het accountantsberoep significante
veranderingen doorstaan. De deregulering van de markt voor controles (‘audits’) zorgde ervoor dat
accountantskantoren zich commerciëler instelden om verdere omzetgroei te realiseren. Dit was in
de volgende, doordringende zaken te zien:
- In het controleproces (‘audit process’) werd op kosten bezuinigd, wat leidde tot een
toenemende druk op accountants, aangezien zij controles efficiënter dienden uit te voeren
terwijl technologie, globalisering en financial engineering ervoor zorgden dat accountants
meer werden blootgesteld aan risico’s.
- Er kwam meer nadruk te liggen op consulting om omzetgroei te realiseren, wat ten koste
ging van de objectiviteit van de accountant.
Gedurende de jaren 90 kwam de wijze hoe controles ingestoken werden flink onder druk te
staan. De redenen voor deze druk waren onder andere de volgende omstandigheden:
- Klanten dwongen accountantskantoren hun auditfees te verlagen;
- Klanten eisten meer toegevoegde waarde van de controles;
- Accountantskantoren benadrukten om de accountantscontrole aantrekkelijker te maken
voor academici, zodat genoeg personeel aangetrokken kon worden voor al het werk;
- Toenemende focus op risicomanagement (‘risk management’), interne controle en
corporate governance om complexiteit van controles aan te pakken, hoofdzakelijk als gevolg
van het COSO-framework;
- Klanten zagen een relatie tussen de uitgevoerde werkzaamheden van de accountant én de
door de klant uitgevoerde werkzaamheden ten aanzien van risicomanagement en
bijbehorende interne controle.
, Uiteindelijk zorgden deze omstandigheden ervoor dat het controleproces verder geformaliseerd en
gestructureerd diende te worden.
De toegenomen focus op risicomanagement en interne controle door het COSO-framework
bleek een oplossing voor de toegenomen druk op de accountantscontrole. Door middel van het
integreren van een risicomanagementgerichte aanpak in de controle konden accountantskantoren
namelijk hun commerciële instelling van omzetgroei realiseren en tegelijkertijd hun klanten
toevoegde waarde bieden. Het stelde de accountantskantoren namelijk in staat om:
- Een risicomanagementgerichte aanpak zorgt ervoor dat er een nieuwe basis wordt gelegd
voor de focus van de controle en om kosten van de controle te beheersen, die al onder de
druk staan. Hierdoor kan voor de klant de auditfee verlaagd worden;
- De geconstateerde tekortkomingen in het risicomanagement en de interne controle bij de
klant zijn input voor de management letter, waaruit lucratieve non-audit diensten voor het
accountantskantoor kunnen vloeien. De tekortkomingen zijn op hun beurt weer de
toevoegde waarde uit de controle voor de klant.
Dit heeft uiteindelijk geleid tot de ontwikkeling van de Business Risk Audit methodologie.
Knechel gaat in de paper vervolgens in op de betekenis van Business Risk Audit voor de
accountant. In het kort houdt BRA in dat de accountant een holistische benadering hanteert bij de
controle. Hierbij dient de accountant aandacht te hebben voor de gehele organisatie en haar
omgeving om de aard van de te mitigeren risico’s in de accountantscontrole te begrijpen. De
benadering van Business Risk Audit is in de paper schematisch weergegeven in figuur 3 (Knechel,
2007).
Deze figuur wordt ook wel ‘Het Trechtermodel’ van Knechel genoemd en bestaat uit 3 lagen,
namelijk Strategic Analysis, Process Analysis, en Residual Risks.
Om de BRA methodologie toe te passen dient de accountant volgens Knechel de volgende
punten en volgorde in acht te nemen:
College 3 - Persoonlijke Analyse en Uitwerking Praktijkcasus
20-01-2021
Persoonlijke analyse: ‘Knechel, W.R., “The business risk audit: Origins, obstacles and
opportunities”’
Aanleiding en vraagstelling
In de paper van Knechel staat de term Business Risk Audit (afgekort BRA) centraal. In diverse
fraudeschandalen uit het verleden werd met de vinger hoofdzakelijk naar het bestuur en de audit
commissie gewezen voor de verantwoordelijkheid. Knechel wil onderzoeken in hoeverre het
controleproces (‘audit proces’) hier tevens een bijdrage in heeft. De paper bespreekt de
ontwikkeling van BRA en haar methodologie. Door middel van het onderzoek tracht Knechel het
begrip van BRA te verduidelijken en te onderzoeken hoe deze methodologie is ontwikkeld en
uiteindelijk heeft gefaald. De vraag die centraal staat in de paper luidt: ‘Is Business Risk Audit een
betere manier om risico’s te beoordelen of is het simpelweg een tool om meer opbrengsten te
kunnen genereren uit non-audit diensten?’ (Knechel, 2007).
Toelichting inhoud
Volgens de paper van Knechel heeft in de laatste twintig jaar het accountantsberoep significante
veranderingen doorstaan. De deregulering van de markt voor controles (‘audits’) zorgde ervoor dat
accountantskantoren zich commerciëler instelden om verdere omzetgroei te realiseren. Dit was in
de volgende, doordringende zaken te zien:
- In het controleproces (‘audit process’) werd op kosten bezuinigd, wat leidde tot een
toenemende druk op accountants, aangezien zij controles efficiënter dienden uit te voeren
terwijl technologie, globalisering en financial engineering ervoor zorgden dat accountants
meer werden blootgesteld aan risico’s.
- Er kwam meer nadruk te liggen op consulting om omzetgroei te realiseren, wat ten koste
ging van de objectiviteit van de accountant.
Gedurende de jaren 90 kwam de wijze hoe controles ingestoken werden flink onder druk te
staan. De redenen voor deze druk waren onder andere de volgende omstandigheden:
- Klanten dwongen accountantskantoren hun auditfees te verlagen;
- Klanten eisten meer toegevoegde waarde van de controles;
- Accountantskantoren benadrukten om de accountantscontrole aantrekkelijker te maken
voor academici, zodat genoeg personeel aangetrokken kon worden voor al het werk;
- Toenemende focus op risicomanagement (‘risk management’), interne controle en
corporate governance om complexiteit van controles aan te pakken, hoofdzakelijk als gevolg
van het COSO-framework;
- Klanten zagen een relatie tussen de uitgevoerde werkzaamheden van de accountant én de
door de klant uitgevoerde werkzaamheden ten aanzien van risicomanagement en
bijbehorende interne controle.
, Uiteindelijk zorgden deze omstandigheden ervoor dat het controleproces verder geformaliseerd en
gestructureerd diende te worden.
De toegenomen focus op risicomanagement en interne controle door het COSO-framework
bleek een oplossing voor de toegenomen druk op de accountantscontrole. Door middel van het
integreren van een risicomanagementgerichte aanpak in de controle konden accountantskantoren
namelijk hun commerciële instelling van omzetgroei realiseren en tegelijkertijd hun klanten
toevoegde waarde bieden. Het stelde de accountantskantoren namelijk in staat om:
- Een risicomanagementgerichte aanpak zorgt ervoor dat er een nieuwe basis wordt gelegd
voor de focus van de controle en om kosten van de controle te beheersen, die al onder de
druk staan. Hierdoor kan voor de klant de auditfee verlaagd worden;
- De geconstateerde tekortkomingen in het risicomanagement en de interne controle bij de
klant zijn input voor de management letter, waaruit lucratieve non-audit diensten voor het
accountantskantoor kunnen vloeien. De tekortkomingen zijn op hun beurt weer de
toevoegde waarde uit de controle voor de klant.
Dit heeft uiteindelijk geleid tot de ontwikkeling van de Business Risk Audit methodologie.
Knechel gaat in de paper vervolgens in op de betekenis van Business Risk Audit voor de
accountant. In het kort houdt BRA in dat de accountant een holistische benadering hanteert bij de
controle. Hierbij dient de accountant aandacht te hebben voor de gehele organisatie en haar
omgeving om de aard van de te mitigeren risico’s in de accountantscontrole te begrijpen. De
benadering van Business Risk Audit is in de paper schematisch weergegeven in figuur 3 (Knechel,
2007).
Deze figuur wordt ook wel ‘Het Trechtermodel’ van Knechel genoemd en bestaat uit 3 lagen,
namelijk Strategic Analysis, Process Analysis, en Residual Risks.
Om de BRA methodologie toe te passen dient de accountant volgens Knechel de volgende
punten en volgorde in acht te nemen:
