BIJLAGEN TRAJECTBEGELEIDING
9-1-2022
,Bijlagen trajectbegeleiding
Inhoud
1:Reflectieverslag...................................................................................................................................2
2: vacatures............................................................................................................................................4
Bibliografie.............................................................................................................................................6
1
,Bijlagen trajectbegeleiding
1:Reflectieverslag 1
Dit individuele reflectieverslag schrijf ik, om mijn mening te geven over de drie visieverschillen. Deze
visieverschillen gaan over werk, werkloosheid en de sociale zekerheid. Hierbij gebruik ik literatuur die
mij helpt.
1. Links versus rechts
In de politiek heb je meerdere stromingen. Bijvoorbeeld links en rechts, hier gaat het
voornamelijk over overheidsbemoeienis. De linkse groepen stelt dat kwetsbare groepen de
steun van de overheid nodig heeft. Bij. Kwetsbare groepen op de arbeidsmarkt. Links staat
dus voor veel stimulerende maatregelen en beschermende werkvormen.
De rechtse groep is van mening dat een vrije arbeidsmarkt noodzakelijk is. Volgens rechts
wordt een laag salaris gekoppeld aan de wijze waarop werkgelegenheid gecreëerd worden.
volgens hun beredenering zal een salaris er dus voor zorgen dat bedrijven ‘laaggeschoolden’
sneller zullen aannemen, hun ‘goedkope’ salaris is aantrekkelijk. Rechts vindt het ook prima
om het minimumloon te verlagen bijvoorbeeld.
Persoonlijk ben ik links. Rechts staat voor zo min mogelijk overheidsbemoeienis en ik ben van
mening dat mensen elkaar altijd nodig zullen hebben. Niet iedereen krijgt gelijke kansen in
het leven. Kwetsbare groepen kan je niet laten hangen en dienen wij te steunen, denk aan
een vangnet. Teveel overheidsbemoeienis is ook niet goed, omdat mensen daar lui en laks
van kunnen worden. Desondanks vind ik dit geen goede reden om er minder voor de
mensheid te zijn.
2. Strategisch versus instrumenteel
Als we het hebben over instrumenteel handelen, wordt er bedoeld dat de cliënten als
‘poppetjes’ beschouwd worden. de cliënten worden als het ware beschouwd als
proefkonijnen van regelgeving en gemeentelijk beleid. Op deze wijze willen zij hun financiële
doelen realiseren. Er wordt hier voornamelijk ingezoomd op verplichtingen van
uitkeringsgerechtigden. Cliënten voelen zich namelijk verplicht om mee te werken aan re-
integratieactiviteiten, mede dankzij dit kan het voor professionals moeilijk zijn om het
vertrouwen van cliënt te winnen en wordt de kloof tussen cliënt en professional groot.
Bij een strategische aanpak hebben we het over de tactiek. Hierbij krijgt de cliënt aandacht
vanuit de professional. Het vertrouwen wordt gewekt doordat de cliënt wordt gezien als
iemand die zelf verantwoordelijk is voor zijn of haar aanpak.
Ik sluit me aan bij de strategische aanpak, omdat ik het belangrijk vind dat een cliënt als
gelijke wordt behandelt. Doordat professionals de cliënten met meer aandacht en respect
behandelen, krijgen de cliënten meer zelfvertrouwen.
1
L. Witte, Methodisch werken in de materiële hulp- en dienstverlening. 2011, p. 242-249.
2
, Bijlagen trajectbegeleiding
3. Rechtmatigheid versus doelmatigheid (werk boven inkomen)
Als we het over rechtmatigheid hebben, gaat het om de vraag of mensen die een uitkering
aanvragen hier wel recht op hebben.
Bij doelmatigheid gaat het erom dat de aanvragers van een uitkering deze zo snel mogelijk
ontvangen.
Het is de bedoeling dat wanneer je in aanmerking wil komen voor een uitkering, wel arbeid
moet verrichten. Denk aan een soort van tegemoetkoming, hierdoor raken mensen
gemotiveerder om te werken en door te gaan. Zij krijgen meer ritme. Door deze aanpak en
het feit dat mensen dagbesteding hebben, wordt het risico op criminaliteit en asociaal
gedrag aanzienlijk verminderd. Ook zal de combinatie uitkering en ‘zwart’ werken minder
snel voorkomen.
Ik zie een uitkering als tijdelijk vangnet die net genoeg moet zijn om die mensen op te
vangen, in de tussentijd is het van belang dat uitkeringsgerechtigde dan op zoek gaan naar
een andere baan die hen meer zekerheid biedt. Een uitkering is een tijdelijke oplossing.
Ik ben van mening dat het een positief effect zal hebben op mensen als zij gemotiveerd
worden om bezig te blijven en te werken. Het is een aanpak die gebaseerd is op wederzijdse
verplichtingen en verantwoordelijkheden. Mede dankzij deze aanpak zal een persoon niet al
te lang uit het werkveld zijn en kan gauw weer re-integreren op de arbeidsmarkt.
3
9-1-2022
,Bijlagen trajectbegeleiding
Inhoud
1:Reflectieverslag...................................................................................................................................2
2: vacatures............................................................................................................................................4
Bibliografie.............................................................................................................................................6
1
,Bijlagen trajectbegeleiding
1:Reflectieverslag 1
Dit individuele reflectieverslag schrijf ik, om mijn mening te geven over de drie visieverschillen. Deze
visieverschillen gaan over werk, werkloosheid en de sociale zekerheid. Hierbij gebruik ik literatuur die
mij helpt.
1. Links versus rechts
In de politiek heb je meerdere stromingen. Bijvoorbeeld links en rechts, hier gaat het
voornamelijk over overheidsbemoeienis. De linkse groepen stelt dat kwetsbare groepen de
steun van de overheid nodig heeft. Bij. Kwetsbare groepen op de arbeidsmarkt. Links staat
dus voor veel stimulerende maatregelen en beschermende werkvormen.
De rechtse groep is van mening dat een vrije arbeidsmarkt noodzakelijk is. Volgens rechts
wordt een laag salaris gekoppeld aan de wijze waarop werkgelegenheid gecreëerd worden.
volgens hun beredenering zal een salaris er dus voor zorgen dat bedrijven ‘laaggeschoolden’
sneller zullen aannemen, hun ‘goedkope’ salaris is aantrekkelijk. Rechts vindt het ook prima
om het minimumloon te verlagen bijvoorbeeld.
Persoonlijk ben ik links. Rechts staat voor zo min mogelijk overheidsbemoeienis en ik ben van
mening dat mensen elkaar altijd nodig zullen hebben. Niet iedereen krijgt gelijke kansen in
het leven. Kwetsbare groepen kan je niet laten hangen en dienen wij te steunen, denk aan
een vangnet. Teveel overheidsbemoeienis is ook niet goed, omdat mensen daar lui en laks
van kunnen worden. Desondanks vind ik dit geen goede reden om er minder voor de
mensheid te zijn.
2. Strategisch versus instrumenteel
Als we het hebben over instrumenteel handelen, wordt er bedoeld dat de cliënten als
‘poppetjes’ beschouwd worden. de cliënten worden als het ware beschouwd als
proefkonijnen van regelgeving en gemeentelijk beleid. Op deze wijze willen zij hun financiële
doelen realiseren. Er wordt hier voornamelijk ingezoomd op verplichtingen van
uitkeringsgerechtigden. Cliënten voelen zich namelijk verplicht om mee te werken aan re-
integratieactiviteiten, mede dankzij dit kan het voor professionals moeilijk zijn om het
vertrouwen van cliënt te winnen en wordt de kloof tussen cliënt en professional groot.
Bij een strategische aanpak hebben we het over de tactiek. Hierbij krijgt de cliënt aandacht
vanuit de professional. Het vertrouwen wordt gewekt doordat de cliënt wordt gezien als
iemand die zelf verantwoordelijk is voor zijn of haar aanpak.
Ik sluit me aan bij de strategische aanpak, omdat ik het belangrijk vind dat een cliënt als
gelijke wordt behandelt. Doordat professionals de cliënten met meer aandacht en respect
behandelen, krijgen de cliënten meer zelfvertrouwen.
1
L. Witte, Methodisch werken in de materiële hulp- en dienstverlening. 2011, p. 242-249.
2
, Bijlagen trajectbegeleiding
3. Rechtmatigheid versus doelmatigheid (werk boven inkomen)
Als we het over rechtmatigheid hebben, gaat het om de vraag of mensen die een uitkering
aanvragen hier wel recht op hebben.
Bij doelmatigheid gaat het erom dat de aanvragers van een uitkering deze zo snel mogelijk
ontvangen.
Het is de bedoeling dat wanneer je in aanmerking wil komen voor een uitkering, wel arbeid
moet verrichten. Denk aan een soort van tegemoetkoming, hierdoor raken mensen
gemotiveerder om te werken en door te gaan. Zij krijgen meer ritme. Door deze aanpak en
het feit dat mensen dagbesteding hebben, wordt het risico op criminaliteit en asociaal
gedrag aanzienlijk verminderd. Ook zal de combinatie uitkering en ‘zwart’ werken minder
snel voorkomen.
Ik zie een uitkering als tijdelijk vangnet die net genoeg moet zijn om die mensen op te
vangen, in de tussentijd is het van belang dat uitkeringsgerechtigde dan op zoek gaan naar
een andere baan die hen meer zekerheid biedt. Een uitkering is een tijdelijke oplossing.
Ik ben van mening dat het een positief effect zal hebben op mensen als zij gemotiveerd
worden om bezig te blijven en te werken. Het is een aanpak die gebaseerd is op wederzijdse
verplichtingen en verantwoordelijkheden. Mede dankzij deze aanpak zal een persoon niet al
te lang uit het werkveld zijn en kan gauw weer re-integreren op de arbeidsmarkt.
3
