Samenvatting hoofdstuk 16 Buffers en enzymen
§16.2 Lost een zout goed op in water eerst oplosvergelijking en één van de twee ionen reageert
als zuur of base verder. Lost een zout niet goed op in water gehele zout komt voor in de zuur-base
reactie.
Amfolyt = een deeltje die als een zuur en als een base kan reageren. Het hangt er vanaf of het in
contact komt met een ander zuur of basisch deeltje. Om te bepalen of een deeltje als zuur of base
reageert, kijk je naar de Kz en Kb van beide deeltjes. De grootste waarde bepaalt of het amfolyt zich
gaat gedragen als zuur of als base. Aminozuren zijn ook amfolyten. Ze hebben een positieve en
negatieve lading. Als een aminozuur met een hoog iso-elektrisch punt wordt toegevoegd aan een
oplossing met een neutrale pH, zal het aminozuur positief geladen worden. Zo bevat het meer H +-
ionen, waardoor het zuurder wordt en dus neutraler.
§16.3 Buffer = een oplossing waarvan de pH maar weinig verandert bij toevoeging van een kleine
hoeveelheid zuur of base of bij verdunning. Een bufferoplossing bestaat uit een zwak zuur en zijn
geconjugeerde zwakke base. Als je hier vervolgens H 3O+ of OH- aan toevoegt, gaat de sterkste base
met H3O+ reageren en de sterkste zuur met OH -. Dit worden aflopende reacties, waardoor er geen
extra H3O+ of OH- ontstaat en de pH dus niet verandert. De verhouding van het zwakke zuur en zijn
geconjugeerde base moeten tussen de 1:1 en 1:10/10:1 liggen.
§16.4 Bij het kiezen van de juiste buffer maak je gebruik van het feit dat pK z = pH. Hiermee kun je de
verhouding uitrekenen tussen het zwakke zuur en zijn geconjugeerde base:
1. Schrijf de vergelijking op als het zuur of de base in water komt.
2. Noteer de evenwichtsreactie en schrijf om tot de ‘bufferformule’.
3. Vul de Kz en [H3O+] in en de verhouding rolt eruit.
Functies hemoglobine:
- Het constant houden van de pH van het bloed. Hierbij wordt gebruikgemaakt van het
geconjugeerde zuur-basepaar HHb+/Hb. Hemoglobine neemt H+ op waardoor de pH constant
blijft. Als er meer CO2 wordt afgevoerd wordt de pH niet zuurder.
- Het transport van zuurstof en koolstofdioxide.
Naast de hemoglobinebuffer zijn er ook nog de koolzuurbuffer en de fosfaatbuffer die ervoor zorgen
dat de pH van het bloed constant gehouden wordt. De koolzuurbuffer is H 2CO3/HCO3- , waarbij er
wordt gereageerd met 1:20, er kan dus veel meer zuur reageren.
§16.5 Celmembraan = een membraan dat de inhoud van de cel gescheiden houdt van de omgeving.
Het laat bepaalde stoffen wel door en andere niet. In het cytoplasma liggen allerlei onderdelen die
ervoor zorgen dat er dingen gebouwd worden, zoals eiwitten. Hiervoor wordt DNA vertaalt in mRNA,
wat de kern verlaat en naar de ribosomen gaat. Hier worden aminozuren aan elkaar gekoppeld tot
eiwitten.
Het celmembraan bestaat uit:
- Dubbele laag fosfolipiden: vetachtige stoffen. Ze bestaan uit glycerol, vetzuren en een
fosfaatgroep. De glycerol en de vetzuren zijn twee keer veresterd. En glycerol en de
fosfaatgroep is één keer veresterd. De vetzuren zijn hydrofoob en vormen de binnenlaag. De
glycerol en fosfaatgroep zijn hydrofiel en vormen de polaire buitenkant.
§16.2 Lost een zout goed op in water eerst oplosvergelijking en één van de twee ionen reageert
als zuur of base verder. Lost een zout niet goed op in water gehele zout komt voor in de zuur-base
reactie.
Amfolyt = een deeltje die als een zuur en als een base kan reageren. Het hangt er vanaf of het in
contact komt met een ander zuur of basisch deeltje. Om te bepalen of een deeltje als zuur of base
reageert, kijk je naar de Kz en Kb van beide deeltjes. De grootste waarde bepaalt of het amfolyt zich
gaat gedragen als zuur of als base. Aminozuren zijn ook amfolyten. Ze hebben een positieve en
negatieve lading. Als een aminozuur met een hoog iso-elektrisch punt wordt toegevoegd aan een
oplossing met een neutrale pH, zal het aminozuur positief geladen worden. Zo bevat het meer H +-
ionen, waardoor het zuurder wordt en dus neutraler.
§16.3 Buffer = een oplossing waarvan de pH maar weinig verandert bij toevoeging van een kleine
hoeveelheid zuur of base of bij verdunning. Een bufferoplossing bestaat uit een zwak zuur en zijn
geconjugeerde zwakke base. Als je hier vervolgens H 3O+ of OH- aan toevoegt, gaat de sterkste base
met H3O+ reageren en de sterkste zuur met OH -. Dit worden aflopende reacties, waardoor er geen
extra H3O+ of OH- ontstaat en de pH dus niet verandert. De verhouding van het zwakke zuur en zijn
geconjugeerde base moeten tussen de 1:1 en 1:10/10:1 liggen.
§16.4 Bij het kiezen van de juiste buffer maak je gebruik van het feit dat pK z = pH. Hiermee kun je de
verhouding uitrekenen tussen het zwakke zuur en zijn geconjugeerde base:
1. Schrijf de vergelijking op als het zuur of de base in water komt.
2. Noteer de evenwichtsreactie en schrijf om tot de ‘bufferformule’.
3. Vul de Kz en [H3O+] in en de verhouding rolt eruit.
Functies hemoglobine:
- Het constant houden van de pH van het bloed. Hierbij wordt gebruikgemaakt van het
geconjugeerde zuur-basepaar HHb+/Hb. Hemoglobine neemt H+ op waardoor de pH constant
blijft. Als er meer CO2 wordt afgevoerd wordt de pH niet zuurder.
- Het transport van zuurstof en koolstofdioxide.
Naast de hemoglobinebuffer zijn er ook nog de koolzuurbuffer en de fosfaatbuffer die ervoor zorgen
dat de pH van het bloed constant gehouden wordt. De koolzuurbuffer is H 2CO3/HCO3- , waarbij er
wordt gereageerd met 1:20, er kan dus veel meer zuur reageren.
§16.5 Celmembraan = een membraan dat de inhoud van de cel gescheiden houdt van de omgeving.
Het laat bepaalde stoffen wel door en andere niet. In het cytoplasma liggen allerlei onderdelen die
ervoor zorgen dat er dingen gebouwd worden, zoals eiwitten. Hiervoor wordt DNA vertaalt in mRNA,
wat de kern verlaat en naar de ribosomen gaat. Hier worden aminozuren aan elkaar gekoppeld tot
eiwitten.
Het celmembraan bestaat uit:
- Dubbele laag fosfolipiden: vetachtige stoffen. Ze bestaan uit glycerol, vetzuren en een
fosfaatgroep. De glycerol en de vetzuren zijn twee keer veresterd. En glycerol en de
fosfaatgroep is één keer veresterd. De vetzuren zijn hydrofoob en vormen de binnenlaag. De
glycerol en fosfaatgroep zijn hydrofiel en vormen de polaire buitenkant.
