CAP and European policy making
CAP: Common Agricultural Policy
The war led to hunger, devistation, poverty, enemployment. The nations needed to rebuld→Marshall
plan: The USA provided Europe with (food)products and materials to rebuild the country. Products
were send as a ‘gift’, other products were send as a loan.
The collobaration of Italy, France, Western Germany, Netherlands, Belgium and Luxembourgh) was
one of the requirements of the Americans to provide Europe with food. Main reasons:
Collaborations would provide peace
Safe and good trading partner
To make a fist/barrier to the Communism (Russia and East Europeans)
Marshall plan maakte ons afhankelijk van Amerika. Het leidde tot demonstraties.
Eerste samenwerking was tussen de BeNeLux (België, Nederland en Luxemburg) in 1944. Het werd
de grens. De volgende samenwerking was the EGKS (europese gemeenschap van kolen en staal in
1952. Deze samenwerking maakte het mogelijk dat de landen elkaar konden controleren, omdat
deze materialen werden gebruikt voor het opbouwen van steden maar ook oorlogmaterialen.
Treaty of Rome (1957): leidde tot de ECC (European Economic Community)
Doelstellingen: (article 33)
increase agricultural productivity by promoting technical progress and ensuring the optimum
use of the factors of production, in particular labor
ensure a fair standard of living for farmers
stabilise markets
ensure the availability of supplies
ensure reasonable prices for consumers
Article 33 leidde tot de eerste Common Agricultural Policy (CAP) in 1962 op de conferentie van
Stresa. De oprichter van CAP was Sicco Mansholt. Sicco was een Nederlandse socialist landheer, who
became a major of the Wieringermeer and Agriculture and Food security after WW 2. Hij werd ook
de eerste commisaris van DG Agro met de EEC en later werd hij voorzitter van de Europese commisie.
He influenced the EEC.
Principes CAP (1962):
samenwerking → gemeenschap: gratis transport van agrarische producten binnnen de EEC
bescherming van Europese producten
Financiële solidariteit: agrarische uitgaven zijn geen nationale uitgaven maar EEC uitgaven
2 soorten politieken:
Policy on market- and price, markt en prijs beleid → beïnvloeden van markt stabiel en
sterker
Controversial policy. It provided lots of chances and opportunities for farming within the EEC.
Exportsubidies
Interventieprijzen, gegarandeerde prijzen (→ door zekerheid, meer produceren)
Common legislation, gemeenschappelijke wetgeving (op aantal producten)
1
, Het markt- en prijsbeleid was en controversieel beleid. Het voorzag in veel kansen en kansen voor
boeren binnen de EEG.
Het was een zeer beschermend beleid. Dit leidt to veel discussie tussen Europa en derde landen.
Vooral ontwikkelingslanden hadden enorme moeilijkheden met dit beleid. Het heeft bijna onmogelijk
gemaakt om met Europa te handelen. De in Europa geproduceerde producten hadden een
gegarandeerde prijs. Dit gaf boeren garanties over de prijs die ze zouden krijgen voor producten
zoals zuivel, aardappelen, suiker, graan enz. niet alle producten hadden gegarandeerde prijzen.
Alleen levensmiddelen die werden gezien als noodzakelijke producten, werden voorzien van een
gegarandeerde prijs. Dus producten zoals fruit, gevogelte vlees, vis, etc. kreeg geen gegarandeerde
prijs, maar had te maken met marktprijzen.
Een andere reden, naast de noodzaak van deze producten, was de invloed van de zuivel en
akkerbouwers op deze dagen. Ze waren krachtiger dan de meeste groente- en fruittelers.
De interventieprijs stimuleerde de productie van deze productie van deze producten zwaar. Het leidt
tot een zelfvoorzienend Europa al na 3 jaar, namelijk in 1965. Dus het beleid werkte goed. Door de
gemeenschappelijke wetgeving kunnen producten gemakkelijk tussen de lidstaten worden
verhandeld. Het beleid werkte zo goed dat het resulteerde in enorme hoeveelheden over productie.
De eerste jaren was dit geen echt probleem. Producten werden bewaard voor jaren was het
noodzakelijk vanwege minder productie. Maar deze opslag was erg duur. Sommige producten nodig
koeling of bevriezing en de hoeveelheden producten was enorm. De lidstaten hadden dus besloten
deze producten naar andere landen te exporteren. Om ervoor te zorgen dat de producten redelijk
geprijsd waren werd export ondersteuning verstrekt. Maar zelfs dat maakte het moeilijk om deze
producten te ‘verliezen’, dus de prijzen werden nog meer verlaagd. Na een tijdje werden sommige
producten onder de kostprijs verkocht. Dit had een invloed op de binnenlandse markten. Die
economsiche markten hadden geleden, omdat ze niet konden concurreren met de enorme
hoeveelheid Europese agrifoodproducten voor zo’n lage prijs. Vooral ontwikkelingslanden hadden te
kampen met dit beleid.
Aan de andere kant hadden derde landen te lijden omdat ze invoerbelastingen moesten betalen om
Europa binnen te komen met hun producten. Dit maakte het bijna onmogelijk om te concurreren
tegen (de duurdere) Europese producten.
Policy on structure, structuurbeleid → onderneming sterker maken
Ruilverkaveling van land
Stimulatie van de mechanisatie en het gebruik van productiefactoren
Focus op de organisatie van de landbouwsector. Die dagen waren er veel kleinschalige boeren.
Sicco Mansholt wilde de agrarische sector reorganiseren door grotere en meer marktgeoriënteerde
boerderijen te genereren. Daarom stimuleerden ze de ruiverkaveling van land en het gebruik van
productiefactoren zoals mechanisatie.
Het proces van land ruilverkaveling was moeilijk, maar werkte na enkele jaren. Die leiden tot grotere
oppervalkken voor boeren. Het beïnvloedde niet alleen de boerderijen, maar ook de natuur en de
omgeving. Het land was geoptimaliseerd voor productie.
Dit resulteerde in:
Volledige winkels, redelijke prijzen, veel producten (gingen zelfs opslaan). In 1965 was Europa al
zelfvoorzienend voor voedsel.
2
CAP: Common Agricultural Policy
The war led to hunger, devistation, poverty, enemployment. The nations needed to rebuld→Marshall
plan: The USA provided Europe with (food)products and materials to rebuild the country. Products
were send as a ‘gift’, other products were send as a loan.
The collobaration of Italy, France, Western Germany, Netherlands, Belgium and Luxembourgh) was
one of the requirements of the Americans to provide Europe with food. Main reasons:
Collaborations would provide peace
Safe and good trading partner
To make a fist/barrier to the Communism (Russia and East Europeans)
Marshall plan maakte ons afhankelijk van Amerika. Het leidde tot demonstraties.
Eerste samenwerking was tussen de BeNeLux (België, Nederland en Luxemburg) in 1944. Het werd
de grens. De volgende samenwerking was the EGKS (europese gemeenschap van kolen en staal in
1952. Deze samenwerking maakte het mogelijk dat de landen elkaar konden controleren, omdat
deze materialen werden gebruikt voor het opbouwen van steden maar ook oorlogmaterialen.
Treaty of Rome (1957): leidde tot de ECC (European Economic Community)
Doelstellingen: (article 33)
increase agricultural productivity by promoting technical progress and ensuring the optimum
use of the factors of production, in particular labor
ensure a fair standard of living for farmers
stabilise markets
ensure the availability of supplies
ensure reasonable prices for consumers
Article 33 leidde tot de eerste Common Agricultural Policy (CAP) in 1962 op de conferentie van
Stresa. De oprichter van CAP was Sicco Mansholt. Sicco was een Nederlandse socialist landheer, who
became a major of the Wieringermeer and Agriculture and Food security after WW 2. Hij werd ook
de eerste commisaris van DG Agro met de EEC en later werd hij voorzitter van de Europese commisie.
He influenced the EEC.
Principes CAP (1962):
samenwerking → gemeenschap: gratis transport van agrarische producten binnnen de EEC
bescherming van Europese producten
Financiële solidariteit: agrarische uitgaven zijn geen nationale uitgaven maar EEC uitgaven
2 soorten politieken:
Policy on market- and price, markt en prijs beleid → beïnvloeden van markt stabiel en
sterker
Controversial policy. It provided lots of chances and opportunities for farming within the EEC.
Exportsubidies
Interventieprijzen, gegarandeerde prijzen (→ door zekerheid, meer produceren)
Common legislation, gemeenschappelijke wetgeving (op aantal producten)
1
, Het markt- en prijsbeleid was en controversieel beleid. Het voorzag in veel kansen en kansen voor
boeren binnen de EEG.
Het was een zeer beschermend beleid. Dit leidt to veel discussie tussen Europa en derde landen.
Vooral ontwikkelingslanden hadden enorme moeilijkheden met dit beleid. Het heeft bijna onmogelijk
gemaakt om met Europa te handelen. De in Europa geproduceerde producten hadden een
gegarandeerde prijs. Dit gaf boeren garanties over de prijs die ze zouden krijgen voor producten
zoals zuivel, aardappelen, suiker, graan enz. niet alle producten hadden gegarandeerde prijzen.
Alleen levensmiddelen die werden gezien als noodzakelijke producten, werden voorzien van een
gegarandeerde prijs. Dus producten zoals fruit, gevogelte vlees, vis, etc. kreeg geen gegarandeerde
prijs, maar had te maken met marktprijzen.
Een andere reden, naast de noodzaak van deze producten, was de invloed van de zuivel en
akkerbouwers op deze dagen. Ze waren krachtiger dan de meeste groente- en fruittelers.
De interventieprijs stimuleerde de productie van deze productie van deze producten zwaar. Het leidt
tot een zelfvoorzienend Europa al na 3 jaar, namelijk in 1965. Dus het beleid werkte goed. Door de
gemeenschappelijke wetgeving kunnen producten gemakkelijk tussen de lidstaten worden
verhandeld. Het beleid werkte zo goed dat het resulteerde in enorme hoeveelheden over productie.
De eerste jaren was dit geen echt probleem. Producten werden bewaard voor jaren was het
noodzakelijk vanwege minder productie. Maar deze opslag was erg duur. Sommige producten nodig
koeling of bevriezing en de hoeveelheden producten was enorm. De lidstaten hadden dus besloten
deze producten naar andere landen te exporteren. Om ervoor te zorgen dat de producten redelijk
geprijsd waren werd export ondersteuning verstrekt. Maar zelfs dat maakte het moeilijk om deze
producten te ‘verliezen’, dus de prijzen werden nog meer verlaagd. Na een tijdje werden sommige
producten onder de kostprijs verkocht. Dit had een invloed op de binnenlandse markten. Die
economsiche markten hadden geleden, omdat ze niet konden concurreren met de enorme
hoeveelheid Europese agrifoodproducten voor zo’n lage prijs. Vooral ontwikkelingslanden hadden te
kampen met dit beleid.
Aan de andere kant hadden derde landen te lijden omdat ze invoerbelastingen moesten betalen om
Europa binnen te komen met hun producten. Dit maakte het bijna onmogelijk om te concurreren
tegen (de duurdere) Europese producten.
Policy on structure, structuurbeleid → onderneming sterker maken
Ruilverkaveling van land
Stimulatie van de mechanisatie en het gebruik van productiefactoren
Focus op de organisatie van de landbouwsector. Die dagen waren er veel kleinschalige boeren.
Sicco Mansholt wilde de agrarische sector reorganiseren door grotere en meer marktgeoriënteerde
boerderijen te genereren. Daarom stimuleerden ze de ruiverkaveling van land en het gebruik van
productiefactoren zoals mechanisatie.
Het proces van land ruilverkaveling was moeilijk, maar werkte na enkele jaren. Die leiden tot grotere
oppervalkken voor boeren. Het beïnvloedde niet alleen de boerderijen, maar ook de natuur en de
omgeving. Het land was geoptimaliseerd voor productie.
Dit resulteerde in:
Volledige winkels, redelijke prijzen, veel producten (gingen zelfs opslaan). In 1965 was Europa al
zelfvoorzienend voor voedsel.
2
