Tentamen Essay Medische Sociologie: 04-02-2021
Tentamen bestaande uit
- H6
- H7
- H8
- Stof recht WGBO en WVGGZ
,Samenvatting H6; de sociologie van het lichaam
Introductie
Het belang van het lichaam voor de sociologie van gezondheid en ziekte is op meerdere
manieren belangrijk. Ziekte kan namelijk het normaal functioneren van het lichaam
beperken. Gezondheid is in hedendaagse samenlevingen geconceptualiseerd in termen van
lichaamsbehoud activiteiten zoals training, dieet en het vermijden van ongezonde
producten. Het lichaam is ook centraal aan de sociologie van gezondheid en ziekte omdat
medische wetenschap betekenis heeft om de bindingen van ons fysieke lichaam te
veranderen. Door plastische chirurgie kunnen bijvoorbeeld delen van ons lichaam
gereconstrueerd worden.
Waarom zijn medische sociologisten geïnteresseerd in het lichaam?
Sinds midden 1980 praten we over de sociologie van het lichaam. De sociologie is lange tijd
bezorgd geweest om lichamen en hun acties en intenties, met hun talen en gebaren, met de
invloed van materiële omstandigheden van hun gezondheidsstatus en de impact die ziektes
kunnen hebben op sociale interactie en identiteit.
Er hebben echter een aantal veranderingen plaatsgevonden die bijdragen aan de expliciete
zorgen om het lichaam. De belangrijkste van deze is dat vrouwen de controle over hun eigen
lichaam moeten behouden. Een tweede verandering in de ontwikkeling van technologische
innovaties zoals die geassocieerd met menselijke reproductie. Deze hebben ethische
debatten gegenereerd over de status van de foetus en over wanneer het menselijk leven
werkelijk begint en eindigt.
De cultuur van het lichaam in de consumer cultuur vormt een toenemend belangrijke
dimensie in postmoderne samenlevingen. Er is een commerciële en een cosmetische
interesse in het lichaam; het in fit houden, dun en jong houden.
Ten vierde laten demografische factoren de veranderende natuur van menselijke lichamen
zien.
Een andere verandering die heeft geleid tot een groeiende zorg om het lichaam tijdens de
jaren 1980 was het optreden van HIV-AIDS.
Uiteindelijk is er een groeiende bezorgdheid om ethische dilemma’s in relatie tot zorgen om
het lichaam. Debatten over de ethiek van onderzoek op embryo’s en over het negeren van
de behandeling van mensen die misbruik maken van hun eigen lichaam, zoals bijv. roken.
Perspectieven op het lichaam
Er zijn twee gepolariseerde perspectieven op het lichaam; de naturalistische en de sociaal-
constructieve fenomenologie. De naturalistische benadering neemt aan dat het lichaam een
echte biologische entiteit is, die bestaat uit een universeel fenomeen. De sociaal
constructieve benadering beargumenteert dat het lichaam sociaal gecreëerd is of
uitgevonden. De realiteit van het lichaam op een gegeven moment is een effect van hoe het
gezien wordt en uitgelegd wordt. Uiteindelijk de fenomenologie benadering suggereert dat
het geheugen de sleutel is om het menselijk lichaam te begrijpen en te interpreteren.
, 1. Naturalistisch perspectief
Dit perspectief treedt op in de 18e eeuw en heeft de westerse cultuur gedomineerd
sindsdien. Dit perspectief stelt dat het menselijk gedrag uitgelegd kan worden in termen van
hun biologische basis. Sociobiologie is een discipline die binnen dit perspectief valt. Het is
aannemelijk dat menselijk gedrag en sociale relaties biologisch, genetisch en evolutionair
vastgesteld zijn. Bijvoorbeeld, persoonlijke kenmerken zoals agressie, intellectueel en
seksuele oriëntatie vallen onder genetica.
De ideeën dat de biologische basis van het lichaam alle vormen van menselijk en sociaal
leven vaststelt, en dat de natuur van het fysieke lichaam niet worden beïnvloed door de
sociale context worden verworpen door alle sociologisten. De realiteit van het lichaam is
lange tijd gebruikt om ongelijkheden tussen mannen en vrouwen te rechtvaardigen. Hier
voorafgaand aan werden mannen en vrouwen verondersteld om dezelfde sekse te hebben
maar verschillende genders. De men werd aangenomen als de norm en de vrouw was de
inferieure versie hiervan. De man werd gezien als de perfecte vorm van de soort.
Echter bij het einde van de 17e eeuw werden man en vrouw als verschillend gezien,
psychologische en anatomische verschillen werden ontdekt.
Het is over het algemeen bekend dat mannen meer actief, energetisch,
gepassioneerd en variabel zijn. De vrouwen zijn meer passief, conservatief en stabiel.
2. Het sociaal-constructief perspectief
Er is een reeks van benaderingen voor het sociaal constructionisme. Er wordt bijvoorbeeld
gesteld dat de lichamen van mannen sterker zijn dan die van vrouwen, mannen worden
aangemoedigd om deel te nemen in bepaalde types sporten en games die spieren zullen
ontwikkelen.
De perceptie van het fysieke lichaam wordt gemedieerd door het sociale lichaam. Het
lichaam levert een basis voor classificatie en daarbij de organisatie van het sociale systeem
reflecteert hoe het lichaam wordt waargenomen.
3. Fenomenologisch perspectief
De derde benadering van het lichaam is vastgelegd in de fenomenologische sociologie. Dit
heeft het idee dat alle menselijke percepties worden belichaamd; we kunnen namelijk niets
waarnemen, en onze zintuigen kunnen niet onafhankelijk van het lichaam functioneren. De
waarneming en het bewustzijn zijn diep gelegen binnen het lichaam. De persoon en het
lichaam zijn niet gescheiden, en ervaringen zijn belichaamd. Fenomenologisten zijn
geïnteresseerd in wat het lichaam doet en hoe het onderhandelt binnen ruimtes en met
objecten om zijn weg door het lichaam te maken. Belichaming treedt op vanuit dit
perspectief en is beïnvloed in een sociologische analyse van het lichaam, waardoor sommige
sociologisten eerder spreken van een belichaamde sociologie dan van een sociologie van het
lichaam. Dit idee draagt bij aan het idee van het geleefde lichaam. Dit perspectief geeft een
empirische analyse van lichaamservaringen zoals pijn, die centraal staat aan de ervaring van
gezondheid en ziekte.
Het lichaam is niet een simpel ding in de wereld, maar het is een opzettelijke entiteit die
aanleiding geeft tot een wereld. BIomedicine focust op het lichaam als machine, en
concentreert alleen op de fysieke aspecten en verwaarloost de gedachten van een persoon.
Sociale verdwijning resoneert met issues van intersectionaliteit, waar ras, klasse, gender
geobjectifeerd of oncomfortabel kunnen worden.
Tentamen bestaande uit
- H6
- H7
- H8
- Stof recht WGBO en WVGGZ
,Samenvatting H6; de sociologie van het lichaam
Introductie
Het belang van het lichaam voor de sociologie van gezondheid en ziekte is op meerdere
manieren belangrijk. Ziekte kan namelijk het normaal functioneren van het lichaam
beperken. Gezondheid is in hedendaagse samenlevingen geconceptualiseerd in termen van
lichaamsbehoud activiteiten zoals training, dieet en het vermijden van ongezonde
producten. Het lichaam is ook centraal aan de sociologie van gezondheid en ziekte omdat
medische wetenschap betekenis heeft om de bindingen van ons fysieke lichaam te
veranderen. Door plastische chirurgie kunnen bijvoorbeeld delen van ons lichaam
gereconstrueerd worden.
Waarom zijn medische sociologisten geïnteresseerd in het lichaam?
Sinds midden 1980 praten we over de sociologie van het lichaam. De sociologie is lange tijd
bezorgd geweest om lichamen en hun acties en intenties, met hun talen en gebaren, met de
invloed van materiële omstandigheden van hun gezondheidsstatus en de impact die ziektes
kunnen hebben op sociale interactie en identiteit.
Er hebben echter een aantal veranderingen plaatsgevonden die bijdragen aan de expliciete
zorgen om het lichaam. De belangrijkste van deze is dat vrouwen de controle over hun eigen
lichaam moeten behouden. Een tweede verandering in de ontwikkeling van technologische
innovaties zoals die geassocieerd met menselijke reproductie. Deze hebben ethische
debatten gegenereerd over de status van de foetus en over wanneer het menselijk leven
werkelijk begint en eindigt.
De cultuur van het lichaam in de consumer cultuur vormt een toenemend belangrijke
dimensie in postmoderne samenlevingen. Er is een commerciële en een cosmetische
interesse in het lichaam; het in fit houden, dun en jong houden.
Ten vierde laten demografische factoren de veranderende natuur van menselijke lichamen
zien.
Een andere verandering die heeft geleid tot een groeiende zorg om het lichaam tijdens de
jaren 1980 was het optreden van HIV-AIDS.
Uiteindelijk is er een groeiende bezorgdheid om ethische dilemma’s in relatie tot zorgen om
het lichaam. Debatten over de ethiek van onderzoek op embryo’s en over het negeren van
de behandeling van mensen die misbruik maken van hun eigen lichaam, zoals bijv. roken.
Perspectieven op het lichaam
Er zijn twee gepolariseerde perspectieven op het lichaam; de naturalistische en de sociaal-
constructieve fenomenologie. De naturalistische benadering neemt aan dat het lichaam een
echte biologische entiteit is, die bestaat uit een universeel fenomeen. De sociaal
constructieve benadering beargumenteert dat het lichaam sociaal gecreëerd is of
uitgevonden. De realiteit van het lichaam op een gegeven moment is een effect van hoe het
gezien wordt en uitgelegd wordt. Uiteindelijk de fenomenologie benadering suggereert dat
het geheugen de sleutel is om het menselijk lichaam te begrijpen en te interpreteren.
, 1. Naturalistisch perspectief
Dit perspectief treedt op in de 18e eeuw en heeft de westerse cultuur gedomineerd
sindsdien. Dit perspectief stelt dat het menselijk gedrag uitgelegd kan worden in termen van
hun biologische basis. Sociobiologie is een discipline die binnen dit perspectief valt. Het is
aannemelijk dat menselijk gedrag en sociale relaties biologisch, genetisch en evolutionair
vastgesteld zijn. Bijvoorbeeld, persoonlijke kenmerken zoals agressie, intellectueel en
seksuele oriëntatie vallen onder genetica.
De ideeën dat de biologische basis van het lichaam alle vormen van menselijk en sociaal
leven vaststelt, en dat de natuur van het fysieke lichaam niet worden beïnvloed door de
sociale context worden verworpen door alle sociologisten. De realiteit van het lichaam is
lange tijd gebruikt om ongelijkheden tussen mannen en vrouwen te rechtvaardigen. Hier
voorafgaand aan werden mannen en vrouwen verondersteld om dezelfde sekse te hebben
maar verschillende genders. De men werd aangenomen als de norm en de vrouw was de
inferieure versie hiervan. De man werd gezien als de perfecte vorm van de soort.
Echter bij het einde van de 17e eeuw werden man en vrouw als verschillend gezien,
psychologische en anatomische verschillen werden ontdekt.
Het is over het algemeen bekend dat mannen meer actief, energetisch,
gepassioneerd en variabel zijn. De vrouwen zijn meer passief, conservatief en stabiel.
2. Het sociaal-constructief perspectief
Er is een reeks van benaderingen voor het sociaal constructionisme. Er wordt bijvoorbeeld
gesteld dat de lichamen van mannen sterker zijn dan die van vrouwen, mannen worden
aangemoedigd om deel te nemen in bepaalde types sporten en games die spieren zullen
ontwikkelen.
De perceptie van het fysieke lichaam wordt gemedieerd door het sociale lichaam. Het
lichaam levert een basis voor classificatie en daarbij de organisatie van het sociale systeem
reflecteert hoe het lichaam wordt waargenomen.
3. Fenomenologisch perspectief
De derde benadering van het lichaam is vastgelegd in de fenomenologische sociologie. Dit
heeft het idee dat alle menselijke percepties worden belichaamd; we kunnen namelijk niets
waarnemen, en onze zintuigen kunnen niet onafhankelijk van het lichaam functioneren. De
waarneming en het bewustzijn zijn diep gelegen binnen het lichaam. De persoon en het
lichaam zijn niet gescheiden, en ervaringen zijn belichaamd. Fenomenologisten zijn
geïnteresseerd in wat het lichaam doet en hoe het onderhandelt binnen ruimtes en met
objecten om zijn weg door het lichaam te maken. Belichaming treedt op vanuit dit
perspectief en is beïnvloed in een sociologische analyse van het lichaam, waardoor sommige
sociologisten eerder spreken van een belichaamde sociologie dan van een sociologie van het
lichaam. Dit idee draagt bij aan het idee van het geleefde lichaam. Dit perspectief geeft een
empirische analyse van lichaamservaringen zoals pijn, die centraal staat aan de ervaring van
gezondheid en ziekte.
Het lichaam is niet een simpel ding in de wereld, maar het is een opzettelijke entiteit die
aanleiding geeft tot een wereld. BIomedicine focust op het lichaam als machine, en
concentreert alleen op de fysieke aspecten en verwaarloost de gedachten van een persoon.
Sociale verdwijning resoneert met issues van intersectionaliteit, waar ras, klasse, gender
geobjectifeerd of oncomfortabel kunnen worden.
