Lars van den Bogaert (0744670)
Van regionaal vergrootglas naar kritische bril
‘’Een tijdschriftbespreking over de blik op de economische geografie in de jaren 30 en de jaren 80’
De wetenschap van de geografie is een wetenschap die al eeuwenlang beoefend wordt en kent
dan ook vele verschillende ontwikkelingen. Tijdens de klassiek oudheid waren het de Grieken
die topografische beschrijvingen maakten. De klassieke oudheid werd dan ook gezien als de
eerste bloeiperiode binnen de geografie. Later volgde de Middeleeuwen, in die tijd was er
meer een passieve houding ten opzichte van de geografie, het was de bijbel die toen als
belangrijkste bron fungeerde. In die tijd werd er dan ook voornamelijk gebruik gemaakt van
geloofskennis. In de Renaissance werd diezelfde geloofskennis ook gebruikt maar met een
kritischere blik. Later zorgde ontdekkingsreizen en expedities er voor dat er steeds meer
observatiekennis tot beschikking kwam. Geografen gingen zich steeds meer verdiepen in
oorzaak en gevolg en daarmee opzoek naar verbanden. Dit zorgde voor een sterke
vooruitgang in de wetenschap.
Gedurende de ontwikkelingen van het vak Geografie kwam er ook steeds meer aandacht voor
de Economische Geografie en het economisch denken. De economische geografie maakte
haar grote debuut in de tijd van Europese expansie rond de 15e eeuw. In deze tijd maakten
Europese ontdekkingsreizigers kaarten aan de hand van de locatie van economische
hulpbronnen zoals specerijen, goud, zilver en thee. De komst van deze kaarten droegen weer
bij aan het ontdekken van nieuwe gebieden. Ook zorgde het kolonialisme er voor dat er veel
behoefte was aan kaarten en kennis van de wereld.
Door de tijd heen zien we dat er altijd veel aandacht is geweest voor het economische
perspectief van de geografie. Zo ontwikkelde de econoom Heinrich von Thunnen het Von
Thünen Model of Agricultural Land Use waarmee hij de economische ontwikkeling van
steden probeerde te verklaren aan de hand van landgebruik door boeren. De volgende
belangrijke fase binnen de economische geografie was de tijd waarin modellen een steeds
belangrijke rol gingen spelen. Zo ontwikkelde Walter Christaller de Central Place Theory.
Met zijn theorie probeerde hij om de verspreiding, en de afstanden tussen verschillende steden
wereldwijd te verklaren.
Economische geografie heeft dan ook afgelopen decennia ’s veel verschillende opvatting
gekend. In deze tijdschriftbespreking wordt er een vergelijking gemaakt met opvattingen uit
de jaren 30 en de jaren 80. Er is gekozen om de vergelijking te maken aan de hand van het
bekende Amerikaanse geografische tijdschrift : Economic geography. Het tijdschrift
verscheen voor het eerst in 1925 en wordt tot op de dag van vandaag nog steeds uitgebracht.
Volgens de Journal Citation Reports heeft het tijdschrift in 2020 een impactfactor van 11.676,
waarmee het op de tweede plaats komt van de 85 tijdschriften in de categorie "Geografie’’
daarnaast komt het tijdschrift op de tweede plaats van de 377 tijdschriften in de categorie
"Economie".
Van regionaal vergrootglas naar kritische bril
‘’Een tijdschriftbespreking over de blik op de economische geografie in de jaren 30 en de jaren 80’
De wetenschap van de geografie is een wetenschap die al eeuwenlang beoefend wordt en kent
dan ook vele verschillende ontwikkelingen. Tijdens de klassiek oudheid waren het de Grieken
die topografische beschrijvingen maakten. De klassieke oudheid werd dan ook gezien als de
eerste bloeiperiode binnen de geografie. Later volgde de Middeleeuwen, in die tijd was er
meer een passieve houding ten opzichte van de geografie, het was de bijbel die toen als
belangrijkste bron fungeerde. In die tijd werd er dan ook voornamelijk gebruik gemaakt van
geloofskennis. In de Renaissance werd diezelfde geloofskennis ook gebruikt maar met een
kritischere blik. Later zorgde ontdekkingsreizen en expedities er voor dat er steeds meer
observatiekennis tot beschikking kwam. Geografen gingen zich steeds meer verdiepen in
oorzaak en gevolg en daarmee opzoek naar verbanden. Dit zorgde voor een sterke
vooruitgang in de wetenschap.
Gedurende de ontwikkelingen van het vak Geografie kwam er ook steeds meer aandacht voor
de Economische Geografie en het economisch denken. De economische geografie maakte
haar grote debuut in de tijd van Europese expansie rond de 15e eeuw. In deze tijd maakten
Europese ontdekkingsreizigers kaarten aan de hand van de locatie van economische
hulpbronnen zoals specerijen, goud, zilver en thee. De komst van deze kaarten droegen weer
bij aan het ontdekken van nieuwe gebieden. Ook zorgde het kolonialisme er voor dat er veel
behoefte was aan kaarten en kennis van de wereld.
Door de tijd heen zien we dat er altijd veel aandacht is geweest voor het economische
perspectief van de geografie. Zo ontwikkelde de econoom Heinrich von Thunnen het Von
Thünen Model of Agricultural Land Use waarmee hij de economische ontwikkeling van
steden probeerde te verklaren aan de hand van landgebruik door boeren. De volgende
belangrijke fase binnen de economische geografie was de tijd waarin modellen een steeds
belangrijke rol gingen spelen. Zo ontwikkelde Walter Christaller de Central Place Theory.
Met zijn theorie probeerde hij om de verspreiding, en de afstanden tussen verschillende steden
wereldwijd te verklaren.
Economische geografie heeft dan ook afgelopen decennia ’s veel verschillende opvatting
gekend. In deze tijdschriftbespreking wordt er een vergelijking gemaakt met opvattingen uit
de jaren 30 en de jaren 80. Er is gekozen om de vergelijking te maken aan de hand van het
bekende Amerikaanse geografische tijdschrift : Economic geography. Het tijdschrift
verscheen voor het eerst in 1925 en wordt tot op de dag van vandaag nog steeds uitgebracht.
Volgens de Journal Citation Reports heeft het tijdschrift in 2020 een impactfactor van 11.676,
waarmee het op de tweede plaats komt van de 85 tijdschriften in de categorie "Geografie’’
daarnaast komt het tijdschrift op de tweede plaats van de 377 tijdschriften in de categorie
"Economie".
