Samenvatting inleiding privaatrecht
HOOFDSTUK 6.2 – HET RECHTSSUBJECT
Objectief recht benoemt de verhoudingen tussen personen in termen van rechten en
plichten. Een rechtssubject is de drager van die rechten en plichten.
Het recht kent 2 typen rechtssubjecten:
1. Natuurlijke personen
Mensen van vlees en bloed, zijn hun hele leven een rechtssubject, drager van de
rechten en plichten = rechtssubjectiviteit.
2. Rechtspersonen
Rechtspersonen zijn nauwkeurig omschreven groepen en organisaties van mensen
die door het objectieve recht aangewezen zijn als rechtssubject. Een rechtspersoon
staat gelijk aan een natuurlijke persoon. Elk rechtspersoon heeft zijn eigen vermogen.
Als er een natuurlijke persoon optreedt namens een rechtspersoon is er sprake van
vertegenwoordiging.
HOOFDSTUK 6.3 – RECHTSFEITEN
Rechtsfeit een feit waaraan het recht een of meer rechtsgevolgen verbindt.
Rechtsfeiten worden onderscheiden in blote rechtsfeiten en menselijke handelingen.
- Blote rechtsfeiten
Wordt niet door menselijk gedrag veroorzaakt. Een bloot rechtsfeit is niet aan te
merken als een actieve menselijke handeling.
- Menselijke handelingen
Het recht verbindt een gevolg aan menselijke handelingen.
Menselijke handelingen worden ook onderscheiden in twee groepen:
- Rechtshandelingen menselijke handelingen met een beoogd rechtsgevolg.
Voor een rechtshandeling is een wil en een wilsverklaring nodig.
Ook zijn er eenzijdige en meerzijdige rechtshandelingen. Van een eenzijdige
rechtshandeling is sprake als het beoogde rechtsgevolg door 1 persoon tot stand
wordt gebracht. Er is sprake van een meerzijdige rechtshandeling als er voor de
geldigheid een op elkaar aansluitende wil van 2 of meer rechtssubjecten is geëist.
- Feitelijke handelingen menselijke handelingen waaraan het recht gevolgen aan
verbindt zonder dat daarbij de bedoeling van het rechtssubject van belang is
Bij feitelijke handelingen (bv. een onrechtmatige daad), doet de wil niet ter zake.
Aan een rechtmatige daad verbindt het objectieve recht eveneens een rechtsgevolg,
terwijl de feitelijke handeling niet in strijd is met het recht.
Wanprestatie -> het toerekenbaar tekortkomen in de nakoming van een verbintenis.
Dus het wezenlijke verschil bij rechtshandelingen en feitelijke handelingen is dat bij
rechtshandelingen het intreden van het rechtsgevolg wordt beoogd, terwijl dat oogmerk bij
feitelijke handelingen er niet toe doet. De wil doet er niet doe, het is eenvoudigweg de wet
die het rechtsgevolg verbindt aan een feitelijke gebeurtenis.
HOOFDSTUK 6.5 – HANDELINGSBEKWAAMHEID
, Samenvatting inleiding privaatrecht
Handelingsbekwaamheid de bevoegdheid van rechtssubjecten om zelfstandig
onaantastbare rechtshandelingen te verrichten.
Echter is niet iedereen handelingsbekwaam en zijn niet alle rechtshandelingen
onaantastbaar.
- Nietige rechtshandeling
Van een nietige rechtshandeling is sprake als het beoogde rechtsgevolg in het geheel
niet intreedt, omdat de wet dit verbiedt.
- Vernietigbare rechtshandeling
Een vernietigbare rechtshandeling is op zichzelf geldig. Ook is deze tastbaar,
nietigheid kan achteraf bij de rechter worden ingeroepen. Dit kan worden gedaan
door degene die de rechtshandeling verrichte of door een door de wet aangewezen
derde.
Als een rechtshandeling nietig wordt verklaard wordt deze geacht nimmer geldig te
zijn geweest.
Er zijn twee groepen mensen die een vernietigbare rechtshandeling kunnen
verrichten: minderjarigen en onder curatele gestelden. Zij kunnen later terugkomen
op hun eigen, ondoordachte rechtshandeling. Volledig handelingsbekwame personen
kunnen dit niet.
1. Minderjarigen
Een minderjarige is bekwaam een rechtshandeling te verrichten, mits hij met
toestemming van zijn wettelijke vertegenwoordiger handelt en voor zover de wet
niet anders bepaalt, de rechtshandeling is dan rechtsgeldig.
Die toestemming kan uitdrukkelijk worden verleend, maar zij kan ook worden
verondersteld. Dit is het geval als het een rechtshandeling betreft waarvan het in
het maatschappelijk verkeer gebruikelijk is dat minderjarigen van een bepaalde
leeftijd die zelfstandig verrichten.
Als een minderjarige een rechtshandeling verricht zonder toestemming
kan de rechtshandeling vernietigd worden.
Handlichting -> het toekennen van bepaalde bevoegdheden van een
meerderjarige aan een minderjarige. Betreft alleen rechtshandelingen.
Door de kantonrechter verleend.
2. Onder curatele gestelden
Een meerderjarige kan door de kantonrechter onder curatele gesteld worden
wanner hij tijdelijk of duurzaam zijn belangen niet behoorlijk waarneemt of zijn
veiligheid of die van anderen in gevaar brengt als gevolg van zijn lichamelijke of
geestelijke toestand. (ook drank- en drugsgebruik)
Alle rechtshandelingen die een onder curatele gestelde persoon uitvoert is
vernietigbaar. Met toestemming van de curator is de rechtshandeling echter
onaantastbaar.
Curatele komt tot stand door een beschikking van de kantonrechter en kan
worden verzocht door de persoon zelf, de echtgenoot, de naaste familie en het
OM. De rechter benoemt een curator. De ondercuratelestelling wordt
ingeschreven in het Centraal Curatele- en Bewindregister.
HOOFDSTUK 8.2 – DE TOTSTANDKOMING VAN OVEREENKOMSTEN
HOOFDSTUK 6.2 – HET RECHTSSUBJECT
Objectief recht benoemt de verhoudingen tussen personen in termen van rechten en
plichten. Een rechtssubject is de drager van die rechten en plichten.
Het recht kent 2 typen rechtssubjecten:
1. Natuurlijke personen
Mensen van vlees en bloed, zijn hun hele leven een rechtssubject, drager van de
rechten en plichten = rechtssubjectiviteit.
2. Rechtspersonen
Rechtspersonen zijn nauwkeurig omschreven groepen en organisaties van mensen
die door het objectieve recht aangewezen zijn als rechtssubject. Een rechtspersoon
staat gelijk aan een natuurlijke persoon. Elk rechtspersoon heeft zijn eigen vermogen.
Als er een natuurlijke persoon optreedt namens een rechtspersoon is er sprake van
vertegenwoordiging.
HOOFDSTUK 6.3 – RECHTSFEITEN
Rechtsfeit een feit waaraan het recht een of meer rechtsgevolgen verbindt.
Rechtsfeiten worden onderscheiden in blote rechtsfeiten en menselijke handelingen.
- Blote rechtsfeiten
Wordt niet door menselijk gedrag veroorzaakt. Een bloot rechtsfeit is niet aan te
merken als een actieve menselijke handeling.
- Menselijke handelingen
Het recht verbindt een gevolg aan menselijke handelingen.
Menselijke handelingen worden ook onderscheiden in twee groepen:
- Rechtshandelingen menselijke handelingen met een beoogd rechtsgevolg.
Voor een rechtshandeling is een wil en een wilsverklaring nodig.
Ook zijn er eenzijdige en meerzijdige rechtshandelingen. Van een eenzijdige
rechtshandeling is sprake als het beoogde rechtsgevolg door 1 persoon tot stand
wordt gebracht. Er is sprake van een meerzijdige rechtshandeling als er voor de
geldigheid een op elkaar aansluitende wil van 2 of meer rechtssubjecten is geëist.
- Feitelijke handelingen menselijke handelingen waaraan het recht gevolgen aan
verbindt zonder dat daarbij de bedoeling van het rechtssubject van belang is
Bij feitelijke handelingen (bv. een onrechtmatige daad), doet de wil niet ter zake.
Aan een rechtmatige daad verbindt het objectieve recht eveneens een rechtsgevolg,
terwijl de feitelijke handeling niet in strijd is met het recht.
Wanprestatie -> het toerekenbaar tekortkomen in de nakoming van een verbintenis.
Dus het wezenlijke verschil bij rechtshandelingen en feitelijke handelingen is dat bij
rechtshandelingen het intreden van het rechtsgevolg wordt beoogd, terwijl dat oogmerk bij
feitelijke handelingen er niet toe doet. De wil doet er niet doe, het is eenvoudigweg de wet
die het rechtsgevolg verbindt aan een feitelijke gebeurtenis.
HOOFDSTUK 6.5 – HANDELINGSBEKWAAMHEID
, Samenvatting inleiding privaatrecht
Handelingsbekwaamheid de bevoegdheid van rechtssubjecten om zelfstandig
onaantastbare rechtshandelingen te verrichten.
Echter is niet iedereen handelingsbekwaam en zijn niet alle rechtshandelingen
onaantastbaar.
- Nietige rechtshandeling
Van een nietige rechtshandeling is sprake als het beoogde rechtsgevolg in het geheel
niet intreedt, omdat de wet dit verbiedt.
- Vernietigbare rechtshandeling
Een vernietigbare rechtshandeling is op zichzelf geldig. Ook is deze tastbaar,
nietigheid kan achteraf bij de rechter worden ingeroepen. Dit kan worden gedaan
door degene die de rechtshandeling verrichte of door een door de wet aangewezen
derde.
Als een rechtshandeling nietig wordt verklaard wordt deze geacht nimmer geldig te
zijn geweest.
Er zijn twee groepen mensen die een vernietigbare rechtshandeling kunnen
verrichten: minderjarigen en onder curatele gestelden. Zij kunnen later terugkomen
op hun eigen, ondoordachte rechtshandeling. Volledig handelingsbekwame personen
kunnen dit niet.
1. Minderjarigen
Een minderjarige is bekwaam een rechtshandeling te verrichten, mits hij met
toestemming van zijn wettelijke vertegenwoordiger handelt en voor zover de wet
niet anders bepaalt, de rechtshandeling is dan rechtsgeldig.
Die toestemming kan uitdrukkelijk worden verleend, maar zij kan ook worden
verondersteld. Dit is het geval als het een rechtshandeling betreft waarvan het in
het maatschappelijk verkeer gebruikelijk is dat minderjarigen van een bepaalde
leeftijd die zelfstandig verrichten.
Als een minderjarige een rechtshandeling verricht zonder toestemming
kan de rechtshandeling vernietigd worden.
Handlichting -> het toekennen van bepaalde bevoegdheden van een
meerderjarige aan een minderjarige. Betreft alleen rechtshandelingen.
Door de kantonrechter verleend.
2. Onder curatele gestelden
Een meerderjarige kan door de kantonrechter onder curatele gesteld worden
wanner hij tijdelijk of duurzaam zijn belangen niet behoorlijk waarneemt of zijn
veiligheid of die van anderen in gevaar brengt als gevolg van zijn lichamelijke of
geestelijke toestand. (ook drank- en drugsgebruik)
Alle rechtshandelingen die een onder curatele gestelde persoon uitvoert is
vernietigbaar. Met toestemming van de curator is de rechtshandeling echter
onaantastbaar.
Curatele komt tot stand door een beschikking van de kantonrechter en kan
worden verzocht door de persoon zelf, de echtgenoot, de naaste familie en het
OM. De rechter benoemt een curator. De ondercuratelestelling wordt
ingeschreven in het Centraal Curatele- en Bewindregister.
HOOFDSTUK 8.2 – DE TOTSTANDKOMING VAN OVEREENKOMSTEN
