Bouw van het hart
Het hart ligt in de borstkast (torax), direct achter het sternum. Het hart bevindt zich in
het mediastinum.
Mediastinum: de ruimte die de borstholte in twee longholten verdeeld en die
ook de grootste arteriën en venen in het lichaam, de tymus, de oesophagus
(slokdarm) en de trachea (luchtpijp) bevat.
Het hart is omgegeven door de pericardiale holte. De bekleding van de pericardiale
holte is een sereuze membraam (waterachtig), het zogenoemde hartzakje of het
pericardium.
Pericardium: Het hart is omgeven door een hartzakje dit noemen we het
pericard, zodat het hart zich vrij kan bewegen. Het pericard vormt samen met
het epicard het daadwerkelijke hartzakje.
Epicardium: De epicard zit min of meer vast aan de spierlaag eronder, deze
spierlaag noemen we het myocard. Het epicard bestaat uit een buitenste
epitheel en een onderliggende laag van losmazig bindweefsel die met het
myocardium is verbonden.
Myocardium: is de gespierde wand van het hart, en bevat hartspierweefsel,
bloedvaten en zenuwen. Het hartspierweefsel van het myocardium vormt
concentrische banden die rond de atria gewikkeld zijn en die spiraalgewijs in
de wanden van de ventrikels doorlopen. Door deze bouw ontstaat de
stuwende en draaiende samentrekkingen waardoor het pomprendement van
het hart wordt vergroot. Deze spierlaag is in de linkerharthelft veel dikker dan
in de rechterharthelft.
Endocardium: De binnenste laag noemen we het endocard deze laag bedekt
de holtes in het hart en staat dus ook rechtstreeks in contact met het bloed.
Het endocardium bestaat uit een enkelvoudig plaveiselepitheel en het
daaronder gelegen losmazige bindweefsel. Dit enkelvoudige plaveiselepitheel
van het cardiovasculaire stelsel wordt endotheel genoemd. Het endotheel van
het hart loopt door in het endotheel van het aan het hart ontspringende grote
vaten.
Het pericardium kan worden onderverdeeld in het viscerale pericardium en het
pariëtale pericardium:
Viscerale pericardium of epicardium bedekt het oppervlak van het hart.
Pariëtale pericardium: het buitenste oppervlak van het pericardium vormt.
Pericardiale holte: De ruimte tussen het viscerale pericardium en het pariëtale
pericardium vormt de pericardiale holte. Deze holte bevat een hoeveelheid
pericardiale vloeistof die door de pericardiale membranen voor gescheiden.
Deze vloeistof werkt als een glijmiddel en vermindert de wrijving tussen de
tegen elkaar gelegen oppervlakken als het hart klopt.
Het pericardium bestaat uit een dicht netwerk van collagene vezels die de positie
van het pericardium, het hart en daarmee verbonden bloedvaten in het
mediastinum stabiliseren.
,Hartspiercellen
Hartspiercellen: zijn kleiner dan skeletspiervezels en bevatten een centraal gelegen
celkern. Net als skeletspiervezels bevat elke hartspiercel myofibrillen en
samentrekkingen van een hartspiercel gaan, net als bij een skeletspier, gepaard met
verkorting van afzonderlijke sarcomeren
Doordat hartspiercellen vrijwel geheel afhankelijk zijn van aerobe afbraak om energie
te verkrijgen die nodig is voor de voortdurende contracties, hebben ze veel
mitochondriën en een enorme myoglobinereserve. (Energiereserves zijn opgeslagen
in de vorm van glycogeen en vetten)
Intercalaire schijven: elke hartspiercel staat met vele andere cellen in contact
op gespecialiseerde plaatsen. Bij een intercalaire schijf worden de aan elkaar
gebonden membranen van aangrenzende cellen door desmosomen bij elkaar
gehouden en door gap junctions aan elkaar gekoppeld
Desmosomen: de desmosomen brengen de contractiekracht over van de ene
cel naar de andere cel.
Gap junctions: zorgen voor de verplaatsing van ionen en kleine moleculen,
waardoor de actiepotentialen zich snel van de ene naar de andere cel kunnen
verplaatsen.
, Bindweefsel in het hart
De bindweefsels van het hart bestaan uit vele collagene en elastische vezels rond
elke afzonderlijke hartspier, door deze vezels worden aangrenzende cellen bij elkaar
gehouden.
Deze vezels zorgen voor:
Het verstevigen van de hartspiervezels, bloedvaten en zenuwen van het
myocardium
Verstevigen het hart en voorkomen dat het te veel wordt uitgerekt.
Helpen het hart na een contractie naar zijn oorspronkelijke vorm terugkeren
De uitwendige anatomie van het hart
Het hart ligt in de borstkast (torax), direct achter het sternum. Het hart bevindt zich in
het mediastinum.
Mediastinum: de ruimte die de borstholte in twee longholten verdeeld en die
ook de grootste arteriën en venen in het lichaam, de tymus, de oesophagus
(slokdarm) en de trachea (luchtpijp) bevat.
Het hart is omgegeven door de pericardiale holte. De bekleding van de pericardiale
holte is een sereuze membraam (waterachtig), het zogenoemde hartzakje of het
pericardium.
Pericardium: Het hart is omgeven door een hartzakje dit noemen we het
pericard, zodat het hart zich vrij kan bewegen. Het pericard vormt samen met
het epicard het daadwerkelijke hartzakje.
Epicardium: De epicard zit min of meer vast aan de spierlaag eronder, deze
spierlaag noemen we het myocard. Het epicard bestaat uit een buitenste
epitheel en een onderliggende laag van losmazig bindweefsel die met het
myocardium is verbonden.
Myocardium: is de gespierde wand van het hart, en bevat hartspierweefsel,
bloedvaten en zenuwen. Het hartspierweefsel van het myocardium vormt
concentrische banden die rond de atria gewikkeld zijn en die spiraalgewijs in
de wanden van de ventrikels doorlopen. Door deze bouw ontstaat de
stuwende en draaiende samentrekkingen waardoor het pomprendement van
het hart wordt vergroot. Deze spierlaag is in de linkerharthelft veel dikker dan
in de rechterharthelft.
Endocardium: De binnenste laag noemen we het endocard deze laag bedekt
de holtes in het hart en staat dus ook rechtstreeks in contact met het bloed.
Het endocardium bestaat uit een enkelvoudig plaveiselepitheel en het
daaronder gelegen losmazige bindweefsel. Dit enkelvoudige plaveiselepitheel
van het cardiovasculaire stelsel wordt endotheel genoemd. Het endotheel van
het hart loopt door in het endotheel van het aan het hart ontspringende grote
vaten.
Het pericardium kan worden onderverdeeld in het viscerale pericardium en het
pariëtale pericardium:
Viscerale pericardium of epicardium bedekt het oppervlak van het hart.
Pariëtale pericardium: het buitenste oppervlak van het pericardium vormt.
Pericardiale holte: De ruimte tussen het viscerale pericardium en het pariëtale
pericardium vormt de pericardiale holte. Deze holte bevat een hoeveelheid
pericardiale vloeistof die door de pericardiale membranen voor gescheiden.
Deze vloeistof werkt als een glijmiddel en vermindert de wrijving tussen de
tegen elkaar gelegen oppervlakken als het hart klopt.
Het pericardium bestaat uit een dicht netwerk van collagene vezels die de positie
van het pericardium, het hart en daarmee verbonden bloedvaten in het
mediastinum stabiliseren.
,Hartspiercellen
Hartspiercellen: zijn kleiner dan skeletspiervezels en bevatten een centraal gelegen
celkern. Net als skeletspiervezels bevat elke hartspiercel myofibrillen en
samentrekkingen van een hartspiercel gaan, net als bij een skeletspier, gepaard met
verkorting van afzonderlijke sarcomeren
Doordat hartspiercellen vrijwel geheel afhankelijk zijn van aerobe afbraak om energie
te verkrijgen die nodig is voor de voortdurende contracties, hebben ze veel
mitochondriën en een enorme myoglobinereserve. (Energiereserves zijn opgeslagen
in de vorm van glycogeen en vetten)
Intercalaire schijven: elke hartspiercel staat met vele andere cellen in contact
op gespecialiseerde plaatsen. Bij een intercalaire schijf worden de aan elkaar
gebonden membranen van aangrenzende cellen door desmosomen bij elkaar
gehouden en door gap junctions aan elkaar gekoppeld
Desmosomen: de desmosomen brengen de contractiekracht over van de ene
cel naar de andere cel.
Gap junctions: zorgen voor de verplaatsing van ionen en kleine moleculen,
waardoor de actiepotentialen zich snel van de ene naar de andere cel kunnen
verplaatsen.
, Bindweefsel in het hart
De bindweefsels van het hart bestaan uit vele collagene en elastische vezels rond
elke afzonderlijke hartspier, door deze vezels worden aangrenzende cellen bij elkaar
gehouden.
Deze vezels zorgen voor:
Het verstevigen van de hartspiervezels, bloedvaten en zenuwen van het
myocardium
Verstevigen het hart en voorkomen dat het te veel wordt uitgerekt.
Helpen het hart na een contractie naar zijn oorspronkelijke vorm terugkeren
De uitwendige anatomie van het hart
