PSYCHOLOGISCH ONDERZOEKSVERSLAG
Naam: Monica (fictieve naam)
Datum onderzoek: 12 juni 2008
Geboortedatum: 05-05-1989
Onderzoeker: A, psycholoog
1. Cliëntgegevens
Monica van 19 jaar, zit op HBO, 1e jaar
Vader van 53 jaar
Moeder van 49 jaar
Broer met Syndroom van Down van 22 jaar, woont sinds dec. '07 in instelling OTT
Jongere broer van 16 jaar, zit op het voortgezet onderwijs
Jongere Broer van 14 jaar, zit op het voortgezet onderwijs.
2. Reden van aanmelding:
Ze heeft last van wisselende stemmingen en onbegrepen lichamelijke klachten (duizelig;
soms hoofdpijn maar dat schrijft ze aan haar hooikoorts toe; paar jaar geleden verlamming
in benen), ze neemt geld weg van haar moeder, ervaart soms moeite met sociale contacten
en vindt school erg druk. Het vermoeden is dat ze ADHD heeft en daar wil ze graag meer
van weten.
3. Klachten, anamnestische gegevens en hulpvraag:
Reden van komst: Naast bovenstaande aanleiding geeft Monica aan dat ze met de
behandeling bij de Riagg wil bereiken dat ze niet zoveel ruzie meer heeft met haar ouders
‘dat kan zo niet langer’. Ze wil ook geen geld meer wegnemen. Wat ze de laatste weken
overigens ook niet meer doet. Bovendien wil ze beter om leren gaan met tegenslagen. Nu
reageert ze vaak kortaf en chagrijnig: ‘negatief om iets kleins’ ‘van een mug een olifant
maken’. Dat wil ze graag veranderen. En ze wil weten of ze ADHD heeft en hoe ze met
haar drukke praten, nooit stil kunnen zitten, slechte concentratie, slecht plannen om kan
gaan. Ze wil bijvoorbeeld graag hulpmiddelen leren kennen ‘wat wel werkt’.
Thuis: De thuissituatie van Monica is nogal gecompliceerd omdat ze een oudere Broer met
het syndroom van Down heeft en haar jongere Broertje heeft een lichte hersenbeschadiging
opgelopen met een hersenvliesontsteking waardoor hij sociaal-emotioneel wat achterloopt
in zijn ontwikkeling. Op dit moment gaat het soms goed en soms minder. Met haar moeder
maakt ze vaak ruzie om kleine dingen, ook omdat ze veel opdrachtjes krijgt om in het
huishouden te doen (zoals kamer opruimen en dergelijke). Ze praat inmiddels wel wat meer
met haar moeder en dat bevalt haar goed. Zo heeft ze verteld dat ze sinds kort een vriend
heeft, voorheen deed ze dat soort dingen niet. Doordat ze opener is vindt ze het gezelliger
met haar moeder. Over haar vader is ze wat minder positief, hij was wel bezorgd om haar
knie (waaraan ze net geopereerd is), maar hij heeft volgens Monica erg vlug zijn mening
klaar en hij luistert niet maar blijft bij zijn standpunt ook al is allang gebleken dat
bijvoorbeeld Monica’s standpunt klopte. Ook laat hij zich vaak nogal fors uit ‘kutkinderen’
of ‘brok ellende’. Met haar jongste Broer heeft ze best veel strijd: ‘we dwarsbomen elkaar’
Naam: Monica (fictieve naam)
Datum onderzoek: 12 juni 2008
Geboortedatum: 05-05-1989
Onderzoeker: A, psycholoog
1. Cliëntgegevens
Monica van 19 jaar, zit op HBO, 1e jaar
Vader van 53 jaar
Moeder van 49 jaar
Broer met Syndroom van Down van 22 jaar, woont sinds dec. '07 in instelling OTT
Jongere broer van 16 jaar, zit op het voortgezet onderwijs
Jongere Broer van 14 jaar, zit op het voortgezet onderwijs.
2. Reden van aanmelding:
Ze heeft last van wisselende stemmingen en onbegrepen lichamelijke klachten (duizelig;
soms hoofdpijn maar dat schrijft ze aan haar hooikoorts toe; paar jaar geleden verlamming
in benen), ze neemt geld weg van haar moeder, ervaart soms moeite met sociale contacten
en vindt school erg druk. Het vermoeden is dat ze ADHD heeft en daar wil ze graag meer
van weten.
3. Klachten, anamnestische gegevens en hulpvraag:
Reden van komst: Naast bovenstaande aanleiding geeft Monica aan dat ze met de
behandeling bij de Riagg wil bereiken dat ze niet zoveel ruzie meer heeft met haar ouders
‘dat kan zo niet langer’. Ze wil ook geen geld meer wegnemen. Wat ze de laatste weken
overigens ook niet meer doet. Bovendien wil ze beter om leren gaan met tegenslagen. Nu
reageert ze vaak kortaf en chagrijnig: ‘negatief om iets kleins’ ‘van een mug een olifant
maken’. Dat wil ze graag veranderen. En ze wil weten of ze ADHD heeft en hoe ze met
haar drukke praten, nooit stil kunnen zitten, slechte concentratie, slecht plannen om kan
gaan. Ze wil bijvoorbeeld graag hulpmiddelen leren kennen ‘wat wel werkt’.
Thuis: De thuissituatie van Monica is nogal gecompliceerd omdat ze een oudere Broer met
het syndroom van Down heeft en haar jongere Broertje heeft een lichte hersenbeschadiging
opgelopen met een hersenvliesontsteking waardoor hij sociaal-emotioneel wat achterloopt
in zijn ontwikkeling. Op dit moment gaat het soms goed en soms minder. Met haar moeder
maakt ze vaak ruzie om kleine dingen, ook omdat ze veel opdrachtjes krijgt om in het
huishouden te doen (zoals kamer opruimen en dergelijke). Ze praat inmiddels wel wat meer
met haar moeder en dat bevalt haar goed. Zo heeft ze verteld dat ze sinds kort een vriend
heeft, voorheen deed ze dat soort dingen niet. Doordat ze opener is vindt ze het gezelliger
met haar moeder. Over haar vader is ze wat minder positief, hij was wel bezorgd om haar
knie (waaraan ze net geopereerd is), maar hij heeft volgens Monica erg vlug zijn mening
klaar en hij luistert niet maar blijft bij zijn standpunt ook al is allang gebleken dat
bijvoorbeeld Monica’s standpunt klopte. Ook laat hij zich vaak nogal fors uit ‘kutkinderen’
of ‘brok ellende’. Met haar jongste Broer heeft ze best veel strijd: ‘we dwarsbomen elkaar’
