Hersenschimmen
Samenvatting
Maarten is dementerend. In het begin van de boek zit hij nog in de beginfase van
dementie. Maarten is samen getrouwd met Vera, ze hebben 2 kinderen. Ze
wonen in Amerika in Gloucester. Maarten Klein staat voor het raam en verbaast
zich erover dat de schoolkinderen er nog niet zijn. Dan realiseert hij zich dat het
zondag is. Vervolgens bestudeert hij de thermometer die vroeger van zijn vader
was. Hij mijmert over de weersnoteringen die zijn vader vroeger gewoon was te
doen en dit tot zijn dood (hij werd 74 jaar) volhield zonder de illusie te hebben
dat hij er een systeem in zou ontdekken. Maarten realiseert zich dat hij de laatste
tijd steeds vaker vergeetachtiger wordt. Lezen gaat ook niet zo gemakkelijk meer
dan vroeger, hij mist de concentratie. Zijn gedachten dwalen terug naar vroeger
en hij handelt ook alsof hij in het verleden leeft. Vera brengt hem weer naar de
alledaagse werkelijkheid. Midden in de nacht staat hij op en kleedt zich aan,
totdat hij zich realiseert wat hij doet.
Als hij de volgende dag Robert uitlaat en in een bar wat drinkt, ziet hij in het
meisje aan de tap degene met wie hij voor het eerst vrijde. Plotseling meent hij
naar een belangrijke IMCO- vergadering te moeten. Thuis moet hij nog de
benodigde papieren halen, maar Vera is niet thuis en hij forceert de deur met een
schroevendraaier. Hij denkt dat Vera naar de bibliotheek is waar ze altijd gewerkt
heeft, maar is vergeten dat ze daar niet meer werkt.
De plaats waar hij denkt dat de vergadering wordt gehouden, is een leegstaand
vakantiehuis en dan realiseert hij zich dat hij in de war is.
Vera is naar de dokter geweest en deze (dr. Eardly) raadt haar aan, samen met
haar man aan de hand van hun fotoalbum zij herinneringen te ordenen. Dokter
Eardly komt ook langs en adviseert de foto- therapie voort te zetten. Maarten
dementeert steeds meer. Dingen die hij aan het begin van het verhaal nog weet,
herinnert hij zich halverwege het boek niet meer. Aanvankelijk weet hij nog dat
Graham Greens Our man in Havanna verfilmd is met Alec Guiness in de hoofdrol.
Op blz. 72 kan hij zich daar totaal niets meer van herinneren. Met Robert mag hij
van Vera en de dokter niet meer uit wandelen, omdat hij anders zal verdwalen.
Steeds meer gaat hij op in zijn jeugdjaren, i Vera ziet hij soms zijn moeder. Als
Vera weg moet, sluit ze alle ramen en deuren. Robert is echter nog buiten en
Maarten slaat een raam in om de hond binnen te laten. Later moet William de ruit
weer repareren. Maarten vraagt William steevast hoe het met diens hond gaat.
De hond in kwestie, Kiss, is al jaren dood en William vindt het pijnlijk om steeds
weer te zeggen dat Kiss niet meer leeft. Maar Vera is op een gegeven moment
zover dat ze zegt:" Je weet toch dat het altijd ruzie heeft met ónze hond." Vera
accepteert, zij het met verdriet, dat ze Maarten aan het verliezen is.
Als Maarten naast de WC plast en som smet injecties gekalmeerd moet worden,
komt er een verzorgster in huis: Phil Taylor. Soms denkt Maarten dat Phil zijn
dochter Kitty is. Daags daarop bevuilt hij zijn hele bed en zichzelf erbij. Vera en
Phil stoppen hem in bad en Maarten gaat schuine verhalen vertellen.
Terwijl hij zijn omgeving niet meer herkent, zwerft hij zonder jas door de duinen.
De vuurtorenwachter pikt hem op in zijn jeep. Maarten denkt dat hij door de
Amerikanen wordt meegenomen die Nederland komen bevrijden. Ook de dokter
en de ambulancechauffeur ziet hij aan voor bevrijders. Dan neemt de ambulance
Samenvatting
Maarten is dementerend. In het begin van de boek zit hij nog in de beginfase van
dementie. Maarten is samen getrouwd met Vera, ze hebben 2 kinderen. Ze
wonen in Amerika in Gloucester. Maarten Klein staat voor het raam en verbaast
zich erover dat de schoolkinderen er nog niet zijn. Dan realiseert hij zich dat het
zondag is. Vervolgens bestudeert hij de thermometer die vroeger van zijn vader
was. Hij mijmert over de weersnoteringen die zijn vader vroeger gewoon was te
doen en dit tot zijn dood (hij werd 74 jaar) volhield zonder de illusie te hebben
dat hij er een systeem in zou ontdekken. Maarten realiseert zich dat hij de laatste
tijd steeds vaker vergeetachtiger wordt. Lezen gaat ook niet zo gemakkelijk meer
dan vroeger, hij mist de concentratie. Zijn gedachten dwalen terug naar vroeger
en hij handelt ook alsof hij in het verleden leeft. Vera brengt hem weer naar de
alledaagse werkelijkheid. Midden in de nacht staat hij op en kleedt zich aan,
totdat hij zich realiseert wat hij doet.
Als hij de volgende dag Robert uitlaat en in een bar wat drinkt, ziet hij in het
meisje aan de tap degene met wie hij voor het eerst vrijde. Plotseling meent hij
naar een belangrijke IMCO- vergadering te moeten. Thuis moet hij nog de
benodigde papieren halen, maar Vera is niet thuis en hij forceert de deur met een
schroevendraaier. Hij denkt dat Vera naar de bibliotheek is waar ze altijd gewerkt
heeft, maar is vergeten dat ze daar niet meer werkt.
De plaats waar hij denkt dat de vergadering wordt gehouden, is een leegstaand
vakantiehuis en dan realiseert hij zich dat hij in de war is.
Vera is naar de dokter geweest en deze (dr. Eardly) raadt haar aan, samen met
haar man aan de hand van hun fotoalbum zij herinneringen te ordenen. Dokter
Eardly komt ook langs en adviseert de foto- therapie voort te zetten. Maarten
dementeert steeds meer. Dingen die hij aan het begin van het verhaal nog weet,
herinnert hij zich halverwege het boek niet meer. Aanvankelijk weet hij nog dat
Graham Greens Our man in Havanna verfilmd is met Alec Guiness in de hoofdrol.
Op blz. 72 kan hij zich daar totaal niets meer van herinneren. Met Robert mag hij
van Vera en de dokter niet meer uit wandelen, omdat hij anders zal verdwalen.
Steeds meer gaat hij op in zijn jeugdjaren, i Vera ziet hij soms zijn moeder. Als
Vera weg moet, sluit ze alle ramen en deuren. Robert is echter nog buiten en
Maarten slaat een raam in om de hond binnen te laten. Later moet William de ruit
weer repareren. Maarten vraagt William steevast hoe het met diens hond gaat.
De hond in kwestie, Kiss, is al jaren dood en William vindt het pijnlijk om steeds
weer te zeggen dat Kiss niet meer leeft. Maar Vera is op een gegeven moment
zover dat ze zegt:" Je weet toch dat het altijd ruzie heeft met ónze hond." Vera
accepteert, zij het met verdriet, dat ze Maarten aan het verliezen is.
Als Maarten naast de WC plast en som smet injecties gekalmeerd moet worden,
komt er een verzorgster in huis: Phil Taylor. Soms denkt Maarten dat Phil zijn
dochter Kitty is. Daags daarop bevuilt hij zijn hele bed en zichzelf erbij. Vera en
Phil stoppen hem in bad en Maarten gaat schuine verhalen vertellen.
Terwijl hij zijn omgeving niet meer herkent, zwerft hij zonder jas door de duinen.
De vuurtorenwachter pikt hem op in zijn jeep. Maarten denkt dat hij door de
Amerikanen wordt meegenomen die Nederland komen bevrijden. Ook de dokter
en de ambulancechauffeur ziet hij aan voor bevrijders. Dan neemt de ambulance
