Museum Catharijneconvent
23 november 2021
WvW komt terug op voorgaande colleges:
Je kijkt naar een werk met de bril van je eigen tijd. Het schrijven over kunstwerken gebeurt ook onder
invloed van een bepaalde tijdgeest
Het onderwerp van het kunstwerk; de vrouw Maria Magdalena in dit geval, heeft ook in iedere periode
weer een andere positie in de tijd.
Jean Béraud, Maria Magdalena bij de Farizeeërs.
Uit het evangelie van Lucas. Haar naam wordt niet genoemd, in 19e eeuw wordt Maria Magdalena
nog gezien als zondares, die Jezus’ voeten had gezalfd, maar eigenlijk is dat het verhaal van Maria van
Bethanië. Zij werpt zich wanhopig en onderdanig aan de voeten van JC.
Je ziet het ongemak bij de Farizeeërs. In deze afbeelding is de vrouw dus wel het middelpunt van het
schilderij, maar je voelt het tijdsbeeld uit de reactie van de mannen er omheen. 19e eeuw: tijd van
Freud. ‘’Vrouwen zijn hysterisch, hebben hun gevoelens niet onder controle, zijn redeloze wezens.’’
Dus hier is het verhaal uit de bijbel verteld zoals het er staat, niet geïnterpreteerd, geen eigen visie,
maar wel door de ogen van de 19e-eeuwse tijdgeest. Bovendien is het geschilderd door een man.
, Helen Verhoeven, The Exorcism of Mary Magdalene, 2020
Hier zien we de uitdrijving van 7 demonen bij Maria Magdalena door JC (die achter haar zit). Daar
tegenover staan 7 leprozen, te wachten op hun beurt. Dit heeft niets te maken met de bijbeltekst, dit is
bewust een eigen interpretatie van het verhaal. Het is gemaakt door een vrouw.