SAMENVATTING BELEIDSONTWIKKELING BOEK
H2 Wat is beleid?
Beleid = het streven naar het bereiken van bepaalde doeleinden met bepaalde
middelen en bepaalde tijdskeuzes. Het handelen, de middelen en de doeleinden
staan centraal. Met de handelingen moet het doel worden bereikt aka er moet
sprake zijn van effectiviteit.
Verschillende soorten beleidsproblemen adhv twee dimensies:
Veel overeenstemming over Weinig
waarden en normen overeenstemming
over waarden en
normen
Veel 1. Eenvoudig probleem 2. Chaotisch
overeenstem (duidelijk gestructureerd) probleem
ming over Beleid maken = managen (vanwege
vereiste meningsverschille
kennis n)
Beleid maken =
onderhandelen
Weinig 3. Moeilijk probleem 4. Complex
overeenstem (onzekerheid over aanpak) probleem (kan
ming over Beleid maken = onderzoeken niet
vereiste gestructureerd
kennis worden)
Beleid maken = leren
Kenmerken van beleid die de bovenstaande dimensies beïnvloeden:
Er is sprake van onderlinge afhankelijkheid van beleidsproblemen
(waardoor meer kennis noodzakelijk is)
Er zijn meerdere belangen aan een probleem gekoppeld en die belangen
zijn subjectief van aard (wat de een wil, hoeft niet voor de ander te
gelden)
Beleidsproblemen zijn dynamisch (dit beïnvloedt zowel de noodzakelijke
kennis als de geldende normen en waarden)
Beleidscyclus:
1. Beleidsagenda: het resultaat van het proces waarbij maatschappelijke
problemen al dan niet onder aandacht komen van beleidsbepalers. Het
resultaat is een selectie van de relevantste of urgentste wenen en eisen.
2. Beleidsontwerp: het opstellen van acceptabele scenario’s voor het
oplossen van een beleidsprobleem.
3. Besluitvorming: het selecteren van het beste scenario en de keuze voor
de noodzakelijke middelen.
4. Beleidsuitvoering: implementatie (beleidsinvoering en -uitvoering),
uitovering en handhaving om het beleidsdoel te realiseren.
5. Beleidsevaluatie: beoordelen of het maatschappelijk effect inderdaad
bereikt is.
, 6. Terugkoppeling: dit vormt het einde van de beleidscyclus (het probleem
is opgelost) of is juist een nieuw begin (er blijkt een bijstelling van
bestaand beleid nodig, zodat het probleem terugkeert op de agenda)
H3 Ontwikkelingen in het sportbeleid
Sportbeleid met betrekking tot de georganiseerde sport draait om burgers die
samen afspraken maken om met bepaalde middelen en een bepaald tijdspad een
bepaald doel te bereiken.
Sportificering = proces waarin lokale vermaken worden gestandaardiseerd en
spelregels worden geformaliseerd.
1850 – 1950: in deze eerste fase staat het particuliere initiatief en de
ontwikkeling van de georganiseerde sport en het mondiale stelsel van
sportvereniging en -bonden centraal.
1950 – 1995: in deze tweede fase staan maatschappelijke ontwikkelingen
centraal die leiden tot versterking van betrokken organisaties (zoals
verenigingen, gemeenten en het ontstaan van andere vormen, zoals
fitnesscentra en sportieve recreatie).
1996 – 2014: in deze derde fase is het beleid van de rijksoverheid dominant en
heeft grote invloed op de organisaties en structruren die in de voorgaande fasen
tot wasdom zijn gekomen.
H2 Wat is beleid?
Beleid = het streven naar het bereiken van bepaalde doeleinden met bepaalde
middelen en bepaalde tijdskeuzes. Het handelen, de middelen en de doeleinden
staan centraal. Met de handelingen moet het doel worden bereikt aka er moet
sprake zijn van effectiviteit.
Verschillende soorten beleidsproblemen adhv twee dimensies:
Veel overeenstemming over Weinig
waarden en normen overeenstemming
over waarden en
normen
Veel 1. Eenvoudig probleem 2. Chaotisch
overeenstem (duidelijk gestructureerd) probleem
ming over Beleid maken = managen (vanwege
vereiste meningsverschille
kennis n)
Beleid maken =
onderhandelen
Weinig 3. Moeilijk probleem 4. Complex
overeenstem (onzekerheid over aanpak) probleem (kan
ming over Beleid maken = onderzoeken niet
vereiste gestructureerd
kennis worden)
Beleid maken = leren
Kenmerken van beleid die de bovenstaande dimensies beïnvloeden:
Er is sprake van onderlinge afhankelijkheid van beleidsproblemen
(waardoor meer kennis noodzakelijk is)
Er zijn meerdere belangen aan een probleem gekoppeld en die belangen
zijn subjectief van aard (wat de een wil, hoeft niet voor de ander te
gelden)
Beleidsproblemen zijn dynamisch (dit beïnvloedt zowel de noodzakelijke
kennis als de geldende normen en waarden)
Beleidscyclus:
1. Beleidsagenda: het resultaat van het proces waarbij maatschappelijke
problemen al dan niet onder aandacht komen van beleidsbepalers. Het
resultaat is een selectie van de relevantste of urgentste wenen en eisen.
2. Beleidsontwerp: het opstellen van acceptabele scenario’s voor het
oplossen van een beleidsprobleem.
3. Besluitvorming: het selecteren van het beste scenario en de keuze voor
de noodzakelijke middelen.
4. Beleidsuitvoering: implementatie (beleidsinvoering en -uitvoering),
uitovering en handhaving om het beleidsdoel te realiseren.
5. Beleidsevaluatie: beoordelen of het maatschappelijk effect inderdaad
bereikt is.
, 6. Terugkoppeling: dit vormt het einde van de beleidscyclus (het probleem
is opgelost) of is juist een nieuw begin (er blijkt een bijstelling van
bestaand beleid nodig, zodat het probleem terugkeert op de agenda)
H3 Ontwikkelingen in het sportbeleid
Sportbeleid met betrekking tot de georganiseerde sport draait om burgers die
samen afspraken maken om met bepaalde middelen en een bepaald tijdspad een
bepaald doel te bereiken.
Sportificering = proces waarin lokale vermaken worden gestandaardiseerd en
spelregels worden geformaliseerd.
1850 – 1950: in deze eerste fase staat het particuliere initiatief en de
ontwikkeling van de georganiseerde sport en het mondiale stelsel van
sportvereniging en -bonden centraal.
1950 – 1995: in deze tweede fase staan maatschappelijke ontwikkelingen
centraal die leiden tot versterking van betrokken organisaties (zoals
verenigingen, gemeenten en het ontstaan van andere vormen, zoals
fitnesscentra en sportieve recreatie).
1996 – 2014: in deze derde fase is het beleid van de rijksoverheid dominant en
heeft grote invloed op de organisaties en structruren die in de voorgaande fasen
tot wasdom zijn gekomen.
