, Compleet theoretisch kader voor communicatie scripties: Trap van Quirke, Leiderschapskwaliteiten
& invloedcirkel Model van Ruler en Strategische communicatiemap.
Hoofdstuk 2 – Theorie
2.1 Trap van Quirke
De trap van Quirke is een communicatiemodel met de focus op actie, interactie en draagvlak door
het veranderproces te verbinden aan middeleninzet. Het uitgangspunt van Quirke is: hoe hoger de
veranderambities, des te meer inspanning het kost om medewerkers te betrekken. Belangrijke
vragen bij het model zijn: waar sta je op de trap, wat is je ambitie, is één-richting-communicatie
voldoende of is interactie nodig? (Michels, 2016).
Het model is relevant in relatie
Figuur II – trap van Quirke
tot de communicatievraag van
X , omdat het model laat zien
weke inzet nodig is voor de
hoogste trappen van
‘betrokkenheid’ en
‘verbondenheid’. Aan iedere fase
wordt een ‘state of mind’
gekoppeld waarbij X kan zien op
welke wijze medewerkers
beïnvloed kunnen worden
(Cozijnsen, 2016),
In de eerste fase worden
middelen ingezet die volgens
Cozijnsen (2016) te vaak als
definitief communicatiemiddel
voor interne verandering worden
gezien. Het gaat om zaken als
het ophangen van een poster of het versturen van een memo. Dit is echter pas de eerste stap en
mijlenver verwijderd van het creëren van betrokkenheid. De trap omhoog is een intensief traject
waarbij volgens Michels (2016) consistentie, visie en doorzettingsvermogen de randvoorwaarden
zijn. Samengevat laat de literatuur zien dat het individu in het algemeen (1) niet houdt van
verandering en (2) een reden moet hebben om zich betrokken of verbonden te voelen en (3)
eigenbelang voorop hebben staan (Michels, 2016; Renes & Hermsen, 2016; Van Ruler, 2022 ). De
derde stap is degene waarbij inzet van medewerkers verwacht wordt en is de meest cruciale.
& invloedcirkel Model van Ruler en Strategische communicatiemap.
Hoofdstuk 2 – Theorie
2.1 Trap van Quirke
De trap van Quirke is een communicatiemodel met de focus op actie, interactie en draagvlak door
het veranderproces te verbinden aan middeleninzet. Het uitgangspunt van Quirke is: hoe hoger de
veranderambities, des te meer inspanning het kost om medewerkers te betrekken. Belangrijke
vragen bij het model zijn: waar sta je op de trap, wat is je ambitie, is één-richting-communicatie
voldoende of is interactie nodig? (Michels, 2016).
Het model is relevant in relatie
Figuur II – trap van Quirke
tot de communicatievraag van
X , omdat het model laat zien
weke inzet nodig is voor de
hoogste trappen van
‘betrokkenheid’ en
‘verbondenheid’. Aan iedere fase
wordt een ‘state of mind’
gekoppeld waarbij X kan zien op
welke wijze medewerkers
beïnvloed kunnen worden
(Cozijnsen, 2016),
In de eerste fase worden
middelen ingezet die volgens
Cozijnsen (2016) te vaak als
definitief communicatiemiddel
voor interne verandering worden
gezien. Het gaat om zaken als
het ophangen van een poster of het versturen van een memo. Dit is echter pas de eerste stap en
mijlenver verwijderd van het creëren van betrokkenheid. De trap omhoog is een intensief traject
waarbij volgens Michels (2016) consistentie, visie en doorzettingsvermogen de randvoorwaarden
zijn. Samengevat laat de literatuur zien dat het individu in het algemeen (1) niet houdt van
verandering en (2) een reden moet hebben om zich betrokken of verbonden te voelen en (3)
eigenbelang voorop hebben staan (Michels, 2016; Renes & Hermsen, 2016; Van Ruler, 2022 ). De
derde stap is degene waarbij inzet van medewerkers verwacht wordt en is de meest cruciale.
