Samenvatting reader deel 2
Standaardisatie en nu?
Richtlijnen voor de keuze standaardgebaren:
- Een gebaar wordt als standaard beschouwd als het in alle regio’s dezelfde
betekenis heeft, in alle regio’s op dezelfde manier gemaakt wordt en in alle
regio’s herkend wordt. (GEVEN)
- Als voor een bepaald begrip slechts in één regio een gebaar bestaat, en de
andere regio’s geen gebaar kennen voor dat begrip, dan wordt dit gebaar
als standaard opgenomen. (DAT IS EEN FLUITJE VAN EEN CENT)
- Gebaren die in het manuele deel van het gebaar van elkaar verschillen
hebben de voorkeur boven gebaren die alleen door gesproken component
van elkaar verschillen of die gebaseerd zijn op vingerspelling of
klankgebaren. DOCHTER en ZOON, verschillen niet alleen in gesproken
component van elkaar, maar ook in het manuele deel
- Als er een keuze is tussen een gebaar met een orale component en
hetzelfde manuele gebaar met een gesproken component, dan heeft het
gebaar met een orale component de voorkeur, omdat gebaren met een
orale component vaak meer tot de kern van het NGT lexicon behoren dan
gebaren met een gesproken component. (ALS en KINDERACHTIG)
- De morfologische samenhang van gebaren die met elkaar verwant zijn,
moet behouden blijven. Elektriciteit moet met een V-hand gemaakt
worden; De keuze voor verwante gebaren zoals STROOM, STEKKER,
STOPCONTACT en BATTERIJ is mede bepaald door het feit dat die gebaren
ook allemaal met een V-hand gemaakt worden.
Bowling in stilte
- Bepaalde minderheidsgroepen zijn gebaat bij het ontwikkelen van een
zekere kracht en autonomie in eigen kring, welke kracht zij vervolgens
kunnen aanwenden om succesvol aan de meerderheidscultuur te kunnen
deelnemen. Het ligt voor de hand om aan te nemen dat dit ook voor doven
en slechthorenden zou kunnen gelden.
- Persoonlijke identiteit: wie ben ik voor mezelf? De neerslag van iemand
unieke, persoonlijke geschiedenis en in veel opzichten datgene dat die
persoon onderscheidt van elle anderen.
- Sociale identiteit: het antwoord op de vragen: bij welke groep of cultuur
hoor ik, wie ben ik voor anderen? Het is de neerslag van de socialisatie
door de groep waarin men zich bevindt.
- De persoonlijke en sociale identiteit moeten min of meer in balans zijn met
elkaar. Het is nog niet precies duidelijk wat dit betekent en wat de optimale
balans is, is op zijn minst historisch en regionaal variabel.
- Self-fulfilling prophecy: het blijkt dat mensen, wanneer zij min of meer
stellige verwachtingen hebben van personen of processen, de neiging
hebben om zich zodanig te gedragen dat de kans dat de betreffende
verwachting uitkomt, toeneemt.
De pedagogische waarde van aandacht over dovencultuur
- Medische visie: doofheid wordt gezien als een stoornis, die leidt tot een
handicap en waarvoor (deel-)oplossingen gezocht moeten worden in de
richting van de revalidatie. Vroege aanpassing van hoortoestellen, gerichte
hoortraining, cochleaire implantaties en erfelijkheidsvoorlichting zijn
uitingsvormen van deze visie.
- Socio-culturele visie: dove mensen worden niet primair als gehandicapt
gezien, doof-zijn wordt door dove mensen gezien als een ‘way of life’. De
positieve aspecten van doofheid, het culturele, het taaleigene ervan
Standaardisatie en nu?
Richtlijnen voor de keuze standaardgebaren:
- Een gebaar wordt als standaard beschouwd als het in alle regio’s dezelfde
betekenis heeft, in alle regio’s op dezelfde manier gemaakt wordt en in alle
regio’s herkend wordt. (GEVEN)
- Als voor een bepaald begrip slechts in één regio een gebaar bestaat, en de
andere regio’s geen gebaar kennen voor dat begrip, dan wordt dit gebaar
als standaard opgenomen. (DAT IS EEN FLUITJE VAN EEN CENT)
- Gebaren die in het manuele deel van het gebaar van elkaar verschillen
hebben de voorkeur boven gebaren die alleen door gesproken component
van elkaar verschillen of die gebaseerd zijn op vingerspelling of
klankgebaren. DOCHTER en ZOON, verschillen niet alleen in gesproken
component van elkaar, maar ook in het manuele deel
- Als er een keuze is tussen een gebaar met een orale component en
hetzelfde manuele gebaar met een gesproken component, dan heeft het
gebaar met een orale component de voorkeur, omdat gebaren met een
orale component vaak meer tot de kern van het NGT lexicon behoren dan
gebaren met een gesproken component. (ALS en KINDERACHTIG)
- De morfologische samenhang van gebaren die met elkaar verwant zijn,
moet behouden blijven. Elektriciteit moet met een V-hand gemaakt
worden; De keuze voor verwante gebaren zoals STROOM, STEKKER,
STOPCONTACT en BATTERIJ is mede bepaald door het feit dat die gebaren
ook allemaal met een V-hand gemaakt worden.
Bowling in stilte
- Bepaalde minderheidsgroepen zijn gebaat bij het ontwikkelen van een
zekere kracht en autonomie in eigen kring, welke kracht zij vervolgens
kunnen aanwenden om succesvol aan de meerderheidscultuur te kunnen
deelnemen. Het ligt voor de hand om aan te nemen dat dit ook voor doven
en slechthorenden zou kunnen gelden.
- Persoonlijke identiteit: wie ben ik voor mezelf? De neerslag van iemand
unieke, persoonlijke geschiedenis en in veel opzichten datgene dat die
persoon onderscheidt van elle anderen.
- Sociale identiteit: het antwoord op de vragen: bij welke groep of cultuur
hoor ik, wie ben ik voor anderen? Het is de neerslag van de socialisatie
door de groep waarin men zich bevindt.
- De persoonlijke en sociale identiteit moeten min of meer in balans zijn met
elkaar. Het is nog niet precies duidelijk wat dit betekent en wat de optimale
balans is, is op zijn minst historisch en regionaal variabel.
- Self-fulfilling prophecy: het blijkt dat mensen, wanneer zij min of meer
stellige verwachtingen hebben van personen of processen, de neiging
hebben om zich zodanig te gedragen dat de kans dat de betreffende
verwachting uitkomt, toeneemt.
De pedagogische waarde van aandacht over dovencultuur
- Medische visie: doofheid wordt gezien als een stoornis, die leidt tot een
handicap en waarvoor (deel-)oplossingen gezocht moeten worden in de
richting van de revalidatie. Vroege aanpassing van hoortoestellen, gerichte
hoortraining, cochleaire implantaties en erfelijkheidsvoorlichting zijn
uitingsvormen van deze visie.
- Socio-culturele visie: dove mensen worden niet primair als gehandicapt
gezien, doof-zijn wordt door dove mensen gezien als een ‘way of life’. De
positieve aspecten van doofheid, het culturele, het taaleigene ervan
