Samenvattingen reader1
Cultuur & identiteit, hoofdstuk 1&2
Theorieën over identiteit
- Identiteit: een min of meer volledig beeld dat iemand van zichzelf heeft en dat
enigermate overeenkomt met het beeld dat anderen van deze persoon
hebben.
o Kant van de persoon zelf, de resultane van diens psychologische
ontwikkeling
o Kant van de sociale omgeving, de samenleving
- Identiteit is niet zomaar een toestand of kwaliteit van iemand, maar ook een
bron van energie.
- Erikson beschrijft de identiteitsontwikkeling als een aspect en een fase van de
persoonlijkheidsontwikkeling. Kenmerkend is dat deze ontwikkeling
onlosmakelijk verbonden is met de wisselwerking tussen de persoon en de
sociale omgeving. Hij beschrijft de ontwikkeling van identiteit als een proces
van de gevoelsontwikkeling, die bij het kleine kind begint en in de
adolescentie tot volle ontplooiing komt wanneer de jongere zich losmaakt van
het ouderlijke milieu.
- In alle levensfasen van het kind worden als het ware bouwstenen gevormd
voor het tot stand komen van de identiteit, die op haar beurt weer de
bouwsteen is van een verdere ontwikkeling, die aangeduid wordt met
intimiteit (het vermogen om persoonlijke en intieme relaties aan te gaan),
generativiteit (maatschappelijke verantwoordelijkheid) en integriteit (het als
zinvol ervaren van het eigen bestaan in relatie tot de medemensen).
- In de allereerste levensjaren wordt de strijd gevoerd tussen fundamenteel
vertrouwen en wantrouwen.
- In de volgende fase, tijdens de zindelijkheidstraining etc., wordt de strijd
uitgevochten tussen autonomie tegenover twijfel en schaamte.
- Vervolgens ontstaat de periode waarin het kind zich gaat identificeren met
rollen: de rol van meisje of jongen, de rol van het kind zijn van ouders, de rol
van klein mens in een bepaald milieu. Hierbij hoort ook de ontwikkeling van
een gevoel voor ethiek, wat wel en niet mag, wat goed en slecht is en mooi en
lelijk is.
- Constructiviteit tegenover minderwaardigheid: het kind ervaart of het deel
mag en kan uitmaken van deze samenleving en ervaart ook zijn specifieke
mogelijkheden en beperkingen. belangrijk dat het kind prestaties kan
leveren, geconfronteerd wordt met plichten en opdrachten en zich daarin ook
kan meten met anderen.
- In de adolescentie bereikt de mens een eigen identiteit, een gevoel van
waarden en eigenwaarde, van kunnen en kennen van goed en kwaad, dat
getoetst is aan de wereld om hem of haar een en niet meer afhankelijk is van
ouders of opvoeders. strijd tussen identiteit en identiteitsverwarring.
- Vier identiteitspunten:
o Ego-identiteit als gevoel van innerlijke continuïteit: vaste kern van de
persoonlijkheid, blijft altijd zichzelf ook bij wisselingen van rollen en
omstandigheden
o Bewustzijn dat de persoonlijke levensstijl min of meer samenvalt met
hetgeen men voor anderen betekent
o Gevoel van persoonlijke vrijheid tegenover de in elk mensenleven en in
elke samenleving onvermijdelijke aanwezige onvrijheden
o Een levensplan hebben, een ideaal en de daarbij horende waarden en
normen waarvoor men zich wil inzetten anticipatie op en een
inspiratie voor de toekomst. (generativiteit en integriteit)
Cultuur & identiteit, hoofdstuk 1&2
Theorieën over identiteit
- Identiteit: een min of meer volledig beeld dat iemand van zichzelf heeft en dat
enigermate overeenkomt met het beeld dat anderen van deze persoon
hebben.
o Kant van de persoon zelf, de resultane van diens psychologische
ontwikkeling
o Kant van de sociale omgeving, de samenleving
- Identiteit is niet zomaar een toestand of kwaliteit van iemand, maar ook een
bron van energie.
- Erikson beschrijft de identiteitsontwikkeling als een aspect en een fase van de
persoonlijkheidsontwikkeling. Kenmerkend is dat deze ontwikkeling
onlosmakelijk verbonden is met de wisselwerking tussen de persoon en de
sociale omgeving. Hij beschrijft de ontwikkeling van identiteit als een proces
van de gevoelsontwikkeling, die bij het kleine kind begint en in de
adolescentie tot volle ontplooiing komt wanneer de jongere zich losmaakt van
het ouderlijke milieu.
- In alle levensfasen van het kind worden als het ware bouwstenen gevormd
voor het tot stand komen van de identiteit, die op haar beurt weer de
bouwsteen is van een verdere ontwikkeling, die aangeduid wordt met
intimiteit (het vermogen om persoonlijke en intieme relaties aan te gaan),
generativiteit (maatschappelijke verantwoordelijkheid) en integriteit (het als
zinvol ervaren van het eigen bestaan in relatie tot de medemensen).
- In de allereerste levensjaren wordt de strijd gevoerd tussen fundamenteel
vertrouwen en wantrouwen.
- In de volgende fase, tijdens de zindelijkheidstraining etc., wordt de strijd
uitgevochten tussen autonomie tegenover twijfel en schaamte.
- Vervolgens ontstaat de periode waarin het kind zich gaat identificeren met
rollen: de rol van meisje of jongen, de rol van het kind zijn van ouders, de rol
van klein mens in een bepaald milieu. Hierbij hoort ook de ontwikkeling van
een gevoel voor ethiek, wat wel en niet mag, wat goed en slecht is en mooi en
lelijk is.
- Constructiviteit tegenover minderwaardigheid: het kind ervaart of het deel
mag en kan uitmaken van deze samenleving en ervaart ook zijn specifieke
mogelijkheden en beperkingen. belangrijk dat het kind prestaties kan
leveren, geconfronteerd wordt met plichten en opdrachten en zich daarin ook
kan meten met anderen.
- In de adolescentie bereikt de mens een eigen identiteit, een gevoel van
waarden en eigenwaarde, van kunnen en kennen van goed en kwaad, dat
getoetst is aan de wereld om hem of haar een en niet meer afhankelijk is van
ouders of opvoeders. strijd tussen identiteit en identiteitsverwarring.
- Vier identiteitspunten:
o Ego-identiteit als gevoel van innerlijke continuïteit: vaste kern van de
persoonlijkheid, blijft altijd zichzelf ook bij wisselingen van rollen en
omstandigheden
o Bewustzijn dat de persoonlijke levensstijl min of meer samenvalt met
hetgeen men voor anderen betekent
o Gevoel van persoonlijke vrijheid tegenover de in elk mensenleven en in
elke samenleving onvermijdelijke aanwezige onvrijheden
o Een levensplan hebben, een ideaal en de daarbij horende waarden en
normen waarvoor men zich wil inzetten anticipatie op en een
inspiratie voor de toekomst. (generativiteit en integriteit)
