Decubitus
Welke interventies bestaan er ter preventie van decubitus om zo verergering te
voorkomen?
Specifieke vragen: Op welke delen van het lichaam kan decubitus ontstaan?
Wat wordt gebruikt om de graad van decubitus te bepalen?
Wat kan men doen om decubitus niet te laten verergeren?
Inleiding
Voor deze opdracht hebben wij de casus over decubitus gekozen. Dat hebben wij
gedaan omdat decubitus een veelvoorkomend probleem is in veel takken van het
verpleegkundig beroep. Het komt met name voor in de oudere populatie, maar
ook bij kinderen kan decubitus ontstaan.
Volgens de EPUAP en NPUAP, de European Pressure Ulcer Advisory Panel en de
National Pressure Ulcer Advisory Panel, is decubitus een gelokaliseerde
beschadiging van de huid en/of onderliggend weefsel, meestal ter hoogte van
een botuitsteeksel, als gevolg van druk of druk in samenhang met schuifkracht.
De prevalentie van decubitus in Nederland wordt sinds 1998 gemeten. De
prevalentie neemt sinds 2004 af, dit komt waarschijnlijk door de grotere
aandacht die er voor decubitus is. (http://www.lpz-
um.eu/media/text/Home/lpz_rapport_2012.pdf)
De onderzoeksvraag die wij gaan uitwerken is: Welke interventies bestaan er ter
preventie van decubitus om zo verergering te voorkomen? Om dat uit te kunnen
werken hebben wij een drietal specifieke vragen opgesteld.
1. Op welke delen van het lichaam kan decubitus ontstaan?
2. Wat wordt gebruikt om de graad van decubitus te bepalen?
3. Wat kan met doen om decubitus niet te laten verergeren?
Ontstaan van decubitus
Zoals al eerder gezegd ontstaat decubitus op plaatsen waar meestal
botuitsteeksels zijn. Risicoplaatsen voor decubitus zijn: stuit, zitbeenderen,
hielen, ellenbogen, schouders, achterhoofd, oren, heupen, knieën, enkels en
wervelkolom. Maar alleen plekken waar het bot snel onder de huid ligt zorgen er
niet voor dat er decubitus ontstaat. Ook zijn druk- en wrijf- krachten nodig,
hierdoor neemt de weefseldoorbloeding af, waardoor er weefselschade ontstaat
en er een decubituswond kan ontstaan.
Ook ontstaat decubitus op plekken waar medische apparatuur gefixeerd is, zoals
tubes, maskers enz.
Welke interventies bestaan er ter preventie van decubitus om zo verergering te
voorkomen?
Specifieke vragen: Op welke delen van het lichaam kan decubitus ontstaan?
Wat wordt gebruikt om de graad van decubitus te bepalen?
Wat kan men doen om decubitus niet te laten verergeren?
Inleiding
Voor deze opdracht hebben wij de casus over decubitus gekozen. Dat hebben wij
gedaan omdat decubitus een veelvoorkomend probleem is in veel takken van het
verpleegkundig beroep. Het komt met name voor in de oudere populatie, maar
ook bij kinderen kan decubitus ontstaan.
Volgens de EPUAP en NPUAP, de European Pressure Ulcer Advisory Panel en de
National Pressure Ulcer Advisory Panel, is decubitus een gelokaliseerde
beschadiging van de huid en/of onderliggend weefsel, meestal ter hoogte van
een botuitsteeksel, als gevolg van druk of druk in samenhang met schuifkracht.
De prevalentie van decubitus in Nederland wordt sinds 1998 gemeten. De
prevalentie neemt sinds 2004 af, dit komt waarschijnlijk door de grotere
aandacht die er voor decubitus is. (http://www.lpz-
um.eu/media/text/Home/lpz_rapport_2012.pdf)
De onderzoeksvraag die wij gaan uitwerken is: Welke interventies bestaan er ter
preventie van decubitus om zo verergering te voorkomen? Om dat uit te kunnen
werken hebben wij een drietal specifieke vragen opgesteld.
1. Op welke delen van het lichaam kan decubitus ontstaan?
2. Wat wordt gebruikt om de graad van decubitus te bepalen?
3. Wat kan met doen om decubitus niet te laten verergeren?
Ontstaan van decubitus
Zoals al eerder gezegd ontstaat decubitus op plaatsen waar meestal
botuitsteeksels zijn. Risicoplaatsen voor decubitus zijn: stuit, zitbeenderen,
hielen, ellenbogen, schouders, achterhoofd, oren, heupen, knieën, enkels en
wervelkolom. Maar alleen plekken waar het bot snel onder de huid ligt zorgen er
niet voor dat er decubitus ontstaat. Ook zijn druk- en wrijf- krachten nodig,
hierdoor neemt de weefseldoorbloeding af, waardoor er weefselschade ontstaat
en er een decubituswond kan ontstaan.
Ook ontstaat decubitus op plekken waar medische apparatuur gefixeerd is, zoals
tubes, maskers enz.
