DEMONISING THE MEDIA; THREATS TO JOURNALISTS IN
EUROPE
Key trends:
1. Nationale veiligheid en terorisme wetgeving.
Bedoeld om veiligheid te waarborgen, maar in de ergste gevallen kan het
waardevolle informatie achterhouden die van belang is voor het publiek of
de samenleving om te weten. In sommige gevallen wordt een journalist
vervolgd omdat informatie uitlekte waarvan overheden besloten dat het
niet voor het publiek bestemd was.
2. Politieke dwarsboming. In twee categorieën onder te verdelen:
- Directe dwarsboming in media door politici die vraagt een stuk te
veranderen, door journalisten te vervangen door een journalist die in hun
voordeel werkt. Doel is controle over informatie.
- Politici die openlijk aan de journalistiek twijfelen bv; Baudet en Wilders. Dit
heeft een schadelijk effect, voornamelijk op veiligheid van journalisten.
3. Online laster.
Sinds de opkomst van sociale media zijn er meerdere tools om te
communiceren. De donkere kant hiervan is dat er veel vijandigheid is
tegenover journalisten online. Doodsbedreigingen of beledigingen zijn
problemen waar bijna elke journalist mee te maken krijgt. Vrouwen hebben
er vooral last van.
Nationale veiligheid
Nu langzaam maar zeker veiligheid #1 prioriteit begint te worden van overheden
zijn er veiligheidswetten verdraaid om journalisten de mond te kunnen snoeren.
Da’s nie best. De criminalistiek van journalisten die overheden aan de tand
voelen en ze dus onprettig laten voelen groeit. Overheden zetten zelfs spionnen
in om journalisten in de gaten te houden, onder verantwoording dat het
terrorismebestrijding is. Zelfs een grap kan een journalist problemen
veroorzaken.
Politieke dwarsboming:
Politieke pogingen om journalisten tegen te werken zijn een gevaar voor de
persvrijheid. Zelfs in landen met hoge persvrijheid kan een politicus het werk
dwarsbomen. Journalisten zouden vrij moeten zijn om te kunnen researchen,
zonder dat politici hen tegenwerken, om het vervolgens onafhankelijk te
publiceren. Vaker dan gewenst beïnvloeden belangen van overheden het
publieke recht tot toegang van informatie. Ook financieel dwarsbomen vindt
plaats.
Het tweede onderdeel van dwarsbomen; het in twijfel trekken van de
journalistiek. In plaats van het debatteren over feiten zijn politici vaak bezig met
het twijfelen aan de journalist of het medium. Door termen te gebruiken als fake
news is de online omgeving nog onveiliger voor journalisten. De kwaliteit van het
debat moet constructief en feitelijk zijn.
Lastigvallen via socials
Bij geval van protesten horen journalisten als eerst ter plaatste te zijn, maar
daarbij zijn ze ook de eerste die lastiggevallen worden. Vaak wordt een aanval
niet gerapporteerd door het slachtoffer omdat hijzelf het als minder grootschalig
EUROPE
Key trends:
1. Nationale veiligheid en terorisme wetgeving.
Bedoeld om veiligheid te waarborgen, maar in de ergste gevallen kan het
waardevolle informatie achterhouden die van belang is voor het publiek of
de samenleving om te weten. In sommige gevallen wordt een journalist
vervolgd omdat informatie uitlekte waarvan overheden besloten dat het
niet voor het publiek bestemd was.
2. Politieke dwarsboming. In twee categorieën onder te verdelen:
- Directe dwarsboming in media door politici die vraagt een stuk te
veranderen, door journalisten te vervangen door een journalist die in hun
voordeel werkt. Doel is controle over informatie.
- Politici die openlijk aan de journalistiek twijfelen bv; Baudet en Wilders. Dit
heeft een schadelijk effect, voornamelijk op veiligheid van journalisten.
3. Online laster.
Sinds de opkomst van sociale media zijn er meerdere tools om te
communiceren. De donkere kant hiervan is dat er veel vijandigheid is
tegenover journalisten online. Doodsbedreigingen of beledigingen zijn
problemen waar bijna elke journalist mee te maken krijgt. Vrouwen hebben
er vooral last van.
Nationale veiligheid
Nu langzaam maar zeker veiligheid #1 prioriteit begint te worden van overheden
zijn er veiligheidswetten verdraaid om journalisten de mond te kunnen snoeren.
Da’s nie best. De criminalistiek van journalisten die overheden aan de tand
voelen en ze dus onprettig laten voelen groeit. Overheden zetten zelfs spionnen
in om journalisten in de gaten te houden, onder verantwoording dat het
terrorismebestrijding is. Zelfs een grap kan een journalist problemen
veroorzaken.
Politieke dwarsboming:
Politieke pogingen om journalisten tegen te werken zijn een gevaar voor de
persvrijheid. Zelfs in landen met hoge persvrijheid kan een politicus het werk
dwarsbomen. Journalisten zouden vrij moeten zijn om te kunnen researchen,
zonder dat politici hen tegenwerken, om het vervolgens onafhankelijk te
publiceren. Vaker dan gewenst beïnvloeden belangen van overheden het
publieke recht tot toegang van informatie. Ook financieel dwarsbomen vindt
plaats.
Het tweede onderdeel van dwarsbomen; het in twijfel trekken van de
journalistiek. In plaats van het debatteren over feiten zijn politici vaak bezig met
het twijfelen aan de journalist of het medium. Door termen te gebruiken als fake
news is de online omgeving nog onveiliger voor journalisten. De kwaliteit van het
debat moet constructief en feitelijk zijn.
Lastigvallen via socials
Bij geval van protesten horen journalisten als eerst ter plaatste te zijn, maar
daarbij zijn ze ook de eerste die lastiggevallen worden. Vaak wordt een aanval
niet gerapporteerd door het slachtoffer omdat hijzelf het als minder grootschalig
