ENKELFRACTUUR
ORTHOPEDIE
, Preoperatieve anamnese
Er presenteert zich een 23-jarige dame op de spoedeisende hulp in verband met een
pijnlijke enkel na een val. Zorgvrager heeft geen medische voorgeschiedenis en is
geclassificeerd als ASA 1 (Wicke & De Rooij, 2021). Er is sprake van een beperkt
hematoom en oedeem. De zorgvrager heeft verder geen bekende allergieën en
gebruikt geen medicatie.
Vanwege de hoge verdenking op een enkelfractuur, is er bij deze patiënt direct voor
gekozen om een röntgenfoto te maken. Daardoor kon de diagnose vrij duidelijk
gesteld worden. Op deze foto was te zien dat de zorgvrager een fractuur van de
laterale malleolus had en een tertius fragment. Door middel van de röntgenfoto kon
geconcludeerd worden dat de patiënt een instabiele, of wel SE4, fractuur met
verwijding van medial clear space had (Federatie medische specialisten, 2017).
Gezien dat de fractuur zich ten hoogte van de syndesmose bevindt, wordt deze
fractuur geclassificeerd als een Weber B (Drixler, 2014).
Differentiaaldiagnose
Door de anamnese van de zorgvrager is er direct voor gekozen om een röntgenfoto
te maken. Hiermee was al vrij snel een diagnose vastgesteld. Echter zijn er
verschillende diagnoses die ook de oorzaak van de pijnklachten hadden kunnen zijn
(Van Renterghem, 2013):
- Enkelbandletsel
- Osteochondraal letsel
- Achillespeesruptuur
- Peroneuspeesruptuur/luxatie
- Fractuur (calcaneus, talus)
Indicaties en contra-indicaties
Indicaties waarom wél te kiezen voor een operatieve behandeling bij een
enkelfractuur:
- Instabiele fracturen dienen operatief behandeld te worden (Nederlandse
Vereniging voor Heelkunde, 2017). De federatie medische specialisten zegt
hier het volgende over: “Er zijn voorzichtige aanwijzingen dat operatie van
instabiele fracturen mogelijk leidt tot beter functioneren van de enkel dan een
conservatieve behandeling” (Federatie medische specialisten, 2017).
- “Er zijn voorzichtige aanwijzingen dat een operatieve behandeling van
instabiele enkelfracturen het risico op malunion of nonunion reduceert ten
opzichte van conservatieve behandeling” (Donken et al., 2012).
- " Er zijn voorzichtige aanwijzingen dat een conservatieve behandeling een
grotere kans heeft op secundaire dislocatie ten opzichte van operatieve
1
ORTHOPEDIE
, Preoperatieve anamnese
Er presenteert zich een 23-jarige dame op de spoedeisende hulp in verband met een
pijnlijke enkel na een val. Zorgvrager heeft geen medische voorgeschiedenis en is
geclassificeerd als ASA 1 (Wicke & De Rooij, 2021). Er is sprake van een beperkt
hematoom en oedeem. De zorgvrager heeft verder geen bekende allergieën en
gebruikt geen medicatie.
Vanwege de hoge verdenking op een enkelfractuur, is er bij deze patiënt direct voor
gekozen om een röntgenfoto te maken. Daardoor kon de diagnose vrij duidelijk
gesteld worden. Op deze foto was te zien dat de zorgvrager een fractuur van de
laterale malleolus had en een tertius fragment. Door middel van de röntgenfoto kon
geconcludeerd worden dat de patiënt een instabiele, of wel SE4, fractuur met
verwijding van medial clear space had (Federatie medische specialisten, 2017).
Gezien dat de fractuur zich ten hoogte van de syndesmose bevindt, wordt deze
fractuur geclassificeerd als een Weber B (Drixler, 2014).
Differentiaaldiagnose
Door de anamnese van de zorgvrager is er direct voor gekozen om een röntgenfoto
te maken. Hiermee was al vrij snel een diagnose vastgesteld. Echter zijn er
verschillende diagnoses die ook de oorzaak van de pijnklachten hadden kunnen zijn
(Van Renterghem, 2013):
- Enkelbandletsel
- Osteochondraal letsel
- Achillespeesruptuur
- Peroneuspeesruptuur/luxatie
- Fractuur (calcaneus, talus)
Indicaties en contra-indicaties
Indicaties waarom wél te kiezen voor een operatieve behandeling bij een
enkelfractuur:
- Instabiele fracturen dienen operatief behandeld te worden (Nederlandse
Vereniging voor Heelkunde, 2017). De federatie medische specialisten zegt
hier het volgende over: “Er zijn voorzichtige aanwijzingen dat operatie van
instabiele fracturen mogelijk leidt tot beter functioneren van de enkel dan een
conservatieve behandeling” (Federatie medische specialisten, 2017).
- “Er zijn voorzichtige aanwijzingen dat een operatieve behandeling van
instabiele enkelfracturen het risico op malunion of nonunion reduceert ten
opzichte van conservatieve behandeling” (Donken et al., 2012).
- " Er zijn voorzichtige aanwijzingen dat een conservatieve behandeling een
grotere kans heeft op secundaire dislocatie ten opzichte van operatieve
1
