Dagelijks leven in de Eerste Wereldoorlog
De Eerste Wereldoorlog die in juli 1914 uitbraak, had een groot invloed op het dagelijks
leven van mensen in die tijd.
Toen op 28 juli 1914 werd de troonopvolger van Oostenrijk-Hongarije, Franz Ferdinand
doodgeschoten in Sarajevo, hoofdstad van Servië. Deze gebeurtenis is de druppel die de
emmer laat overlopen, de Eerste Wereldoorlog breekt uit.
De levensmiddelenwet
Mensen zijn bang voor wat komen gaat en beginnen spontaan voedsel en andere
levensmiddelen in te slaan, voor het geval dat ze hun huis niet meer uit kunnen. Doordat
mensen aan het hamsteren zijn ontstaan er voedseltekorten, de prijzen voor de
levensmiddelen stijgen. Om dit tegen te gaan wordt de levensmiddelenwet ingevoerd. De
arme burgers hadden het moeilijk in deze tijd, doordat de prijzen stegen hadden ze geen
geld meer voor het kopen van levensmiddelen en lijden honger, veel arme mensen
stierven door de prijsstijging van de levensmiddelen. In 1916 wordt het
distributiesysteem bedacht, levensmiddelen moest je voortaan met bonkaarten gaan
betalen, je kreeg een maximaal aantal bonkaarten per week voor bepaalde
levensmiddelen. Voor de producten zoals: brood, rijst, melk en peulvruchten maar ook
voor schemerlichten, ijzer of schoenen waren er bonkaarten. Deze distributie voorraden
moeten ook bijgevuld worden, dat deden vrouwen voornamelijk, want hun man zat vaak
in het leger dus de vrouwen moesten aan het werk om geld te verdienen.
Wandborden voedseldistributie
In de eerste wereldoorlog werden er ook protsten gevoerd tegen het slachtverbod, door
op straat te gaan met protestborden met teksten erop zoals, Hoera voor de slagers, wij
leven nog’ wat sarcastisch wordt bedoeld. Een deel van de bevolking was het ook eens
met het slachtverbod en steunde de regering met het verspreide van kranten met koppen
waarin positief geschreven wordt over het slachtverbod.
Dagelijks leven in kamp Zeist
Het leven in kamp Zeist was zwaar en de verveling was groot. De barakken waren vies
en vochtig, en het eten was karig. Veel mensen waren daardoor ziek, ze hadden vlooien,
ze waren ondervoed, uitgeput omdat ze amper sliepen of ze hadden de ziekte van Weil
dat veroorzaakt werd door de ratten die in de barakken liepen. Maar ze deden alsof je
een geweldig leven had in kamp Zeist tegenover de buitenwereld, ze organiseerde op 21
februari 1918 een feestavond, of op 8 april organiseerde de leiders een sportfeest ter
gelegenheid van de verjaardag van koning Albert en ze hadden zelfs een kunstafdeling,
maar al met al was het leven in kamp Zeist verschrikkelijk.
De Eerste Wereldoorlog die in juli 1914 uitbraak, had een groot invloed op het dagelijks
leven van mensen in die tijd.
Toen op 28 juli 1914 werd de troonopvolger van Oostenrijk-Hongarije, Franz Ferdinand
doodgeschoten in Sarajevo, hoofdstad van Servië. Deze gebeurtenis is de druppel die de
emmer laat overlopen, de Eerste Wereldoorlog breekt uit.
De levensmiddelenwet
Mensen zijn bang voor wat komen gaat en beginnen spontaan voedsel en andere
levensmiddelen in te slaan, voor het geval dat ze hun huis niet meer uit kunnen. Doordat
mensen aan het hamsteren zijn ontstaan er voedseltekorten, de prijzen voor de
levensmiddelen stijgen. Om dit tegen te gaan wordt de levensmiddelenwet ingevoerd. De
arme burgers hadden het moeilijk in deze tijd, doordat de prijzen stegen hadden ze geen
geld meer voor het kopen van levensmiddelen en lijden honger, veel arme mensen
stierven door de prijsstijging van de levensmiddelen. In 1916 wordt het
distributiesysteem bedacht, levensmiddelen moest je voortaan met bonkaarten gaan
betalen, je kreeg een maximaal aantal bonkaarten per week voor bepaalde
levensmiddelen. Voor de producten zoals: brood, rijst, melk en peulvruchten maar ook
voor schemerlichten, ijzer of schoenen waren er bonkaarten. Deze distributie voorraden
moeten ook bijgevuld worden, dat deden vrouwen voornamelijk, want hun man zat vaak
in het leger dus de vrouwen moesten aan het werk om geld te verdienen.
Wandborden voedseldistributie
In de eerste wereldoorlog werden er ook protsten gevoerd tegen het slachtverbod, door
op straat te gaan met protestborden met teksten erop zoals, Hoera voor de slagers, wij
leven nog’ wat sarcastisch wordt bedoeld. Een deel van de bevolking was het ook eens
met het slachtverbod en steunde de regering met het verspreide van kranten met koppen
waarin positief geschreven wordt over het slachtverbod.
Dagelijks leven in kamp Zeist
Het leven in kamp Zeist was zwaar en de verveling was groot. De barakken waren vies
en vochtig, en het eten was karig. Veel mensen waren daardoor ziek, ze hadden vlooien,
ze waren ondervoed, uitgeput omdat ze amper sliepen of ze hadden de ziekte van Weil
dat veroorzaakt werd door de ratten die in de barakken liepen. Maar ze deden alsof je
een geweldig leven had in kamp Zeist tegenover de buitenwereld, ze organiseerde op 21
februari 1918 een feestavond, of op 8 april organiseerde de leiders een sportfeest ter
gelegenheid van de verjaardag van koning Albert en ze hadden zelfs een kunstafdeling,
maar al met al was het leven in kamp Zeist verschrikkelijk.
